Καλημέρα φίλοι μου από...το κτήμα! Με ξύπνησε ο ήλιος από το παράθυρο που βλέπω μπροστά μου στο τροχόσπιτο μας όταν ξυπνώ! Τότε .. τεντώθηκα και ένοιωσα τόσο όμορφα που σκέφτηκα να σας μεταφέρω όλα αυτά που ένα πρωινό στην εξοχή σε κάνει να λες:
- Δόξα το Θεό, η ζωή είναι ωραία μέσα στα πιο απλά της. 
Είναι ακόμη 7... όμως τα πουλάκια έχουν κι όλας αράξει στην πλατανομουριά μας. Ο Δημήτρης έχει σηκωθεί, έχει κάνει τον καφέ φίλτρου που αγαπάει κι εγώ ( όχι που θα νόμιζε πως μου ξέφυγε ) του φωνάζω για τα πρωινά χάπια του. Βέβαια μαζί η κρεμούλα και τα κεκάκια με καρότα, καρύδια και σταφίδες που αγαπάει και τα έφτιαξα χθες φεύγοντας από το σπίτι. Έτσι ξεκινώ με το πρωινό ντουζ μου, ένα ευχαριστώ στη Παναγιά μου και από έξω ακούγεται από το διπλανό χωριό η λειτουργία ( απίστευτο όμως.. ακούγεται καθαρά .. παρά τα λίγα χιλιόμετρα ). Α! τα χάπια μου... για να μη σπάσω και τα πιάτα στο τροχόσπιτο, χα χα, σιάξιμο τα κρεβάτια, πλύσιμο τα... αποτελέσματα του πρωινού καφέ που έφτιαξε ο ανδρούλης μου και την ... προσεκτική βραδινή του επιδρομή στο τάπερ με την πίτα!
Αδίκως.. από την Κάντυ δεν γλυτώνεις και μια και ο λόγος την συνέλαβα σε μαύρο χάλι από τα βρεγμένα χόρτα και... τιμωρία στη πολυθρόνα. Ώρα για την πρωινή μου απόλαυση. Η γωνιά μου με περιμένει, το κέντημα στο βαλιτσάκι στο καναπέ.
Καιρός για το δικό μου καφεδάκι, ελληνικός σκέτος , κουλουράκι και δίπλα τα σταφύλια που έκοψε πρωί ο άνδρας μου. Έκοψε και από το θερμοκήπιο λίγα από τα λαχανικά μας που φέτος είναι ελάχιστα και ... μαντέψτε τι θα μαγειρέψω να κάνει παρέα το.. ψητό κοτόπουλο που ψήσαμε στο σπίτι.
Τα λουλουδάκια που ανοίγουν ξημερώματα είναι τα χωνάκια που παίρνουν την σκυτάλη από τα μοσχοβολητά νυχτολούλουδα που αγαπώ γιατί γεμίζουν τα βράδια μου με χρώμα και άρωμα. Το ηλιακό τραντζιστοράκι μας και ο νέος ηλιακός φακός μας στον ήλιο, υπέροχες εφευρέσεις φίλοι μου.
Η Κάντυ έχει "εξαφανιστεί" από τις 5 ξημερώματα. Ε! Έχει το κορίτσι να κάνει τη ζωή του Κανέλου μαύρη που ο καημένος άγρυπνος φύλακας όλη νύχτα (τον ακούμε) και προσπαθεί το πρωί να βρει τρύπα να.. χωθεί μακριά της!
Θα σας δείξω και τη χθεσινή μας δουλειά μόλις ήρθαμε στο κτήμα. Τα φρούτα φέτος εντελώς...βιολογικά αφού λόγω της καραντίνας δεν ραντίστηκαν, δεν ποτίστηκαν όπως έπρεπε με αποτέλεσμα οι καρακάξες να κάνουν χορό επάνω τους. Οι αφιλότιμες μας έφαγαν όλα τα φουντούκια αφήνοντας μόνο ..τσόφλια!
Άφθονα σύκα από τις δύο συκιές ( ΔΕΝ αγαπώ τα σύκα..) έγιναν μαρμελάδα από τα χεράκια του Δημήτρη μου. Εγώ μάζεψα τα βατόμουρα που δυστυχώς άπειρα σάπισαν τόσες μέρες που δεν ήρθαμε, όμως έφτιαξα δύο βαζάκια .
Βέβαια όλα θα πάνε σε φίλους μας, αυτή είναι η χαρά μας , να προσφέρουμε ότι μπορούμε.
Χθες ήρθαν ένας ένας και οι γείτονες για καφεδάκι να μας πουν πως τους λείψαμε. Εδώ γίνεται ανταλλαγή..δώρων!
Εμείς καρπούζια και σύκα εκείνοι αυγά και ντομάτες γιατί οι δικές μας σκέτη.. θλίψη! Τώρα έφθασε η ώρα να ... κλείσω το τάμπλετ και να μαγειρέψω. Ο Δημήτρης με τον γείτονα Ιορδάνη κόβουν κάποιες κερασιές που ξεράθηκαν δυστυχώς.
Φίλοι μου αυτό είναι ένα πρωινό μου, θα μαγειρέψω, θα μιλήσω στο κινητό, θα απαντήσω στα καθημερινά μηνύματα, κέντημα, γείτονες, βολτίτσα στο διπλανό χωριό ίσως για ψώνια και.. να ζυμώσω ψωμάκι για αύριο. Σας στέλνω την αγάπη μου και.. όποιος θέλει σύκα.. ας μάθει το δρόμο για να έρθει.
Αχτιδένια φιλάκια
