Κυριακή, 19 Οκτωβρίου 2014

Σκέψεις, αναμνήσεις, αισθήματα...κουβεντούλα να γίνεται!!!!


Πάει και το ΣΚ φίλοι μου, νέα εβδομάδα αύριο, νέα σχέδια, νέες προοπτικές για κάτι άλλο που θα έρθει ίσως μαζί με το "αύριο" και θα αλλάξει το.."σήμερα".
Με το Δημήτρη  μου πια ήμαστε σε μία ηλικία που φιλοσοφούμε το κάθε τι που βλέπουμε ή χαιρόμαστε. 
Στο κτήμα  όταν κάνουμε το διάλειμμα μας από τις ασχολίες μας καθόμαστε στις καρέκλες μας έξω από το τροχόσπιτο  με το καφεδάκι μπροστά χαζεύουμε το τοπίο και   σαν..το..μάπετ σόου λέμε τις σκέψεις μας και τις φιλοσοφίες της στιγμής.


Το Φθινόπωρο είναι φανερό πια στη Φύση μα όπως και να είναι..εμείς ήμαστε όμορφα με την ηρεμία της και τις κουβεντούλες μας.
Πάντα κάτι νέο φτιάχνει εδώ και κάθε φορά λέει ότι..μέχρις εδώ ..μετά θα καθίσει να ξεκουραστεί και να απολαύσει..μα πάντα ξεχνά και αρχίζει κάτι άλλο.
Όμως εγώ ξέρω ότι η ασχολία είναι η πηγή της ζωής για κάθε άνθρωπο ιδιαίτερα για μας τους δυο. Τον αφήνω να φτιάχνει μόνος του το καλούπι για να ρίξουν το μπετόν για τη πλάκα που φτιάχνει για το τροχόσπιτο και το κιόσκι μπροστά του. 

 
Τον ενθαρρύνω, του λέω πόσο όμορφο το κάνει και του "φτιάχνω" νοητά την εικόνα πως θα είναι τελειωμένο με τα λουλούδια ολόγυρα, τη σκεπή και το τροχόσπιτο ..ζωγραφισμένο όπως εγώ το ονειρεύομαι! 
Έρχονται και οι γείτονες, σταματάει εκείνος τη δουλειά εγώ τα σχέδια των κεντημάτων μέσα στο τροχόσπιτο, κάνω καφέδες, κερνώ από το κέικ που έφτιαξα χθες βράδυ και...η ομορφιά των σχέσεων είναι ανεκτίμητη σε μας.
Τα γατάκια μας έγινα πια μεγάλες γάτες, πονηρές, κλεφτρούλες αφού τρώνε από τη Κλώντη και το δικό της φαγητό, τρέχουν μέσα στο κτήμα κυνηγώντας ότι..κινείται,.


Πιστεύω ότι είναι ευτυχισμένες εδώ, ελεύθερες, χορτάτες και ελπίζω να μη το σκάσουν κάποια στιγμή με την διάθεση να ζήσουν τη περιπέτεια του ..άγνωστου!
Γυρίζοντας περάσαμε από τη κόρη μας την Ιωάννα, από την Ειρήνη περάσαμε το πρωί πηγαίνοντας στο κτήμα.
Έτσι η Κλώντη ανακάλυψε το κλουβί με το ποντικάκι του εγγονού μας..και..και...χαμός!


Ξέρετε την αγάπη μου για τα ζώα, αγαπώ κάθε ζώο, δεν ξεχωρίζω κανένα γιατί πιστεύω ότι από όλα μπορείς κάτι να πάρεις, κάτι να διδαχθείς.
 Πάντα θυμάμαι με πολλή αγάπη το σκαντζόχοιρο μου τη Μιμή που την μεγάλωσα με σταγονόμετρο όταν μου το έφερε ο άνδρας μου μωράκι μια σταλιά. Αν το πιστεύετε γνώριζε τη μυρωδιά του σώματος μου και όταν τον έπαιρνα στα χέρια μου τα αγκάθια του γινόντουσαν τρίχωμα μαλακό , γυρνούσε ανάσκελα και με άφηνε με το δάχτυλο μου να του χαϊδεύω τη κοιλιά. Κάποια στιγμή τον πήγα στο κτηνίατρο να τον δείξω κι εκείνος μου είπε με καλό βέβαια τρόπο ότι αν τον αγαπούσα ..έπρεπε να τον αφήσω στη φύση, να μεγαλώσει και να ζευγαρώσει  και πάνω από όλα να μάθει να βρίσκει τη τροφή του μόνος του.
Πήγαμε μία εκδρομή όλοι μαζί, τα κοριτσάκια μου ήταν νήπια ακόμη..τον αφήσαμε σε ένα μέρος που ο άνδρας μου είπε ότι είναι κατάλληλο για να ζήσει.. Έκλαιγα μία εβδομάδα φίλοι μου για τη Μιμή μου...μα ήξερα ότι έκανα το σωστό.
Αύριο μένω στο σπίτι, πρέπει να ασχοληθώ με κάποιο πίνακα επιτέλους..Σας εύχομαι μία καλή εβδομάδα με υγεία και ευκολία.
Αχτιδένια φιλάκια!

Παρασκευή, 17 Οκτωβρίου 2014

Σχέδια κεντημάτων!


Σας εγκατέλειψα για λίγες μέρες στη κυριολεξία αφού σχεδόν δεν άνοιξα τον υπολογιστή και αν βλέπετε κίνηση στα παιχνίδια του fb είναι τα εγγόνια μου που τον χειρίζονται. 
Με συγκινείτε μερικοί με τα μηνύματα και τα τηλεφωνήματα σας όταν δεν σας...ζαλίζω με τη φλυαρία μου..Σας λείπω μου λέτε.. Εγώ πάλι πολλές φορές σκέπτομαι ότι δεν έχω κάτι να πω και ότι η καθημερινότητα μου που για μένα είναι σημαντική για σας θα φαίνεται ανόητη.. έτσι..απέχω!
Μη νομίζετε ότι τεμπέλιαζα..είχα πέσει με τα μούτρα στα σχέδια κεντημάτων που με άφησε κατάπληκτη η ζήτηση τους από το μαγαζί που μου τα ζήτησε. Ποτέ δεν το φανταζόμουν ότι το κέντημα που τόσο αγαπώ και που πολλές φορές κεντούσα "σχεδιάζοντας" εκείνη τη στιγμή θα είχε ενδιαφέρον στη σημερινή εποχή που το κέντημα νόμιζα ότι ..πέθανε μαζί με ..τη γενιά μου!
Σήμερα θα σας δείξω λοιπόν 3 από τα σχέδια που έκανα και παρέδωσα τονίζοντας σας όμως ότι τα χρώματα δεν αντιστοιχούν με τα πραγματικά αλλά με τους..μαρκαδόρους που έχω και με βοηθούν να δώσω την αντίθεση. όταν τα παραδίδω μαζί με την πελάτισσα με το χρωματολόγιο βάζουμε τα νούμερα ή το αφήνω στη δική της επιλογή.
Όπως θα δείτε το κάθε σχέδιο μου έχει τριπλές παραλλαγές και εκείνη το πουλάει αναλόγως, πλήρες ή κομματιαστό.

Ένα εύκολο και ανάλαφρο για κέντημα..


Ένα δύσκολο και μπελαλίδικο γιατί μου ζητήθηκε με ..προσθήκη χάντρας..ότι βλέπετε μικρό μωβ είναι χάντρα !


Μου αρέσουν τα δύσκολα κεντήματα φίλοι μου, πάντα τέτοια κεντούσα, ένα και καλό έλεγα πάντα..
Αυτό είναι το 1/2 στο φάρδος και ανάλογα το μήκος αν το θελήσουν καρέ ή σεμέν, βέβαια όλο γεμάτο χαλί. Πάλι με χάντρα αν το θελήσουν σε ορισμένα σημεία αντικαθιστώντας τα μωβ σημεία.
όποιος το κεντήσει συνεχίζει το σχέδιο συμμετρικά μέχρι εκεί που θέλει.


Μη νομίζετε ότι είναι εύκολη δουλειά φίλοι μου..πρέπει να προσέχεις μη κάνεις λάθος ούτε ένα κουτάκι γιατί απλά..δεν κλείνει το σχέδιο, έσχισα άφθονα χαρτιά σε μερικά σχέδια..
Τώρα της δουλεύω μοτίβα Χριστουγεννιάτικα και μοτίβα για χάντρες μέχρι..μέχρι..να βαρεθώ..της το εξηγήθηκα...
-Κυρία μου..είμαι Δίδυμος..μέχρι να βαρεθώ..μέχρι να βρω κάτι άλλο να μου κεντρίσει το ενδιαφέρον..Λέτε γι' αυτό να με φόρτωσε παραγγελίες;
Ε! Να μη ξεχνούμε και τη Κοζάνη..
Έχω σκαλίσει καμιά 10αριά ξύλα και τα ζωγραφίζω όποτε έχω χρόνο..αυτό το, έκανα όσο παρέδιδα μάθημα στη μαθήτρια μου σήμερα με όσα χρώματα πετούσε η μικρή εδώ κι εκεί..Αυτά τα παιδιά δεν μπορώ να τα μάθω οικονομία στα χρώματα..πατούν τα σωληνάρια τους και ...

 
Είχα και τον εγγονό μου σήμερα συγχρόνως και όταν τον παρέδωσα το βραδάκι πήρα την...αμοιβή μου..τσουρέκι σοκολάτας της κόρης μου!!! Μούρλια! Τα τυχερά μου η ..γιαγιά.


Φίλοι μου σας εύχομαι καλό ΣΚ να έχετε, αύριο θα πάω στο κτήμα με τον ανδρούλη μου να δω και τη γειτόνισσα μου που με ζητάει.
Αχτιδένια φιλάκια!.

Τρίτη, 14 Οκτωβρίου 2014

Ένα όμορφο δένδρο.


Μου την έφερε η γειτόνισσα μου από το κτήμα, μικρούλα μόλις 20 περίπου εκατοστά και μέσα σε 3 μήνες του καλοκαιριού έγινε..έτσι!
Αυτή κάτω είναι η δική της, και την χαζεύω κάθε φορά που ανθίζει. Σημειώστε ότι τώρα πια δεν έχει τόσα λουλούδια όπως το καλοκαίρι που μοιάζει με ..πορτοκαλί νυφούλα!


Λέγεται Αφρικάνικη Ακακία και είναι πανέμορφη! Όποιος θέλει έχω σπόρους της και μπορώ να σας δώσω.
Φίλοι μου σας ευχαριστώ για τα χθεσινά σας σχόλια για τη μητέρα μου, ένοιωσα την επιθυμία να της ..μιλήσω ξανά ..να της πω όσα είπα. Το χθεσινό σισίτιο σε κάποιο μέρος που έχουν καθημερινή ανάγκη είναι το μνημόσυνο της.
Η μέρα μου πέρασε στο κτήμα, ο άνδρας μου στο κιόσκι που ετοιμάζει κι εγώ στο τροχόσπιτο με τα σχέδια μου που πήγαν καλύτερα από ότι περίμενα.
Τελικά μου αρέσει να ζωγραφίζω εδώ όμως το φως του ήλιου φεύγει νωρίς και είναι αυτό που δεν αγαπώ στο χειμώνα που έρχεται. 
Αύριο είναι η μέρα για το Άρτος και Δράση που συμμετάσχω και σας υπενθυμίζω ότι πάντα έχει την ανάγκη σας.
Σας εύχομαι μία όμορφη μέρα να ξημερώσει για σας με..Αχτιδένια φιλάκια πάντα από μένα.

Δευτέρα, 13 Οκτωβρίου 2014

Σαν σήμερα..4 χρόνια πριν...


Πέρασαν κι όλας 4 χρόνια που σε έχασα μαμά μου .. κι όμως μου φαίνεται σαν να πέρασε μία ζωή..



Άλλοτε πάλι νομίζω ότι ήταν χθες.. ότι θα σε δω να μου ζητάς να σε φιλήσω.. Σε θαύμαζα, σε αγαπούσα, μου έλειπες γιατί η δουλειά σου σε έπαιρνε από εμένα..Ήμουν περήφανη για σένα!



Και ξάφνου ο χρόνος πέρασε και έγινα εγώ μαμά σου κι εσύ στη δική μου φτερούγα από κάτω..Δεν σου συγχώρεσα που γονάτισες , που ο θάνατος του πατέρα μου σε οδήγησε στη κατάθλιψη.Γιατί το παιδί εύκολα δεν βλέπει το είδωλο του να χάνει τη λάμψη του.



Αν μπορούσα να σου μιλήσω και να μ' ακούσεις θα σου έλεγα ότι μου λείπεις κάθε φορά που έχω κάποιο πρόβλημα και θέλω να το πω κάπου όπως έκανα ακόμη και όταν δεν καταλάβαινες τι σου έλεγα. Καμιά αγκαλιά δεν μπορεί να αντικαταστήσει τη δική σου μαμά μου..αυτό μου λείπει και νομίζω ότι θα μου λείπει μέχρι να σε ανταμώσω.
Συγνώμη για όσα ίσως δεν σου προσέφερα από αμέλεια ...γιατί πίστευα ότι δεν θα σε έχανα ποτέ και για όσα δεν σου είπα από την βεβαιότητα ότι θα σε είχα πάντα..όμως η μητέρα πάντα συγχωρεί..το ξέρω..γιατί μητέρα είμαι κι εγώ..
Να είσαι καλά εκεί που είσαι..στη λάμψη..στο Φως..
Αχτιδένια φιλάκια και σε σένα μαμά!

Για όσα με κάνουν περήφανη!


Ξεκινώ την εβδομάδα μου με καλή διάθεση όπως πάντα και ..θα το ομολογήσω συναισθηματικά φορτισμένη από ..αγάπη και υπερηφάνεια για όσα γεμίζουν τη ψυχή μου αυτή τη μέρα. Ξύπνησα και έμεινα στο κρεβάτι μου και γέμισα με σκέψεις και συναισθήματα για όσα με κάνουν περήφανη.
Τι άλλο κάνει μία μάνα ευτυχισμένη παρά τα παιδιά της. 


Χθες χάρηκα με τη ..χαρά της κόρης μου Ιωάννας με τον ενθουσιασμό της για τη φωτογράφιση στις   Γλυκιές Ιστορίες"και σκέφτηκα φίλοι μου ότι εγώ είμαι υπερήφανη γι' αυτή γιατί είναι μία αγωνίστρια στη ζωή της κάνοντας τελικά ότι την ευχαριστεί  με πείσμα και κουράγιο . 
Περήφανη γιατί με..παράκουσε και ενώ σαν διερμηνέας και καθηγητρ. ξένων γλωσσών από το Πανεπ.Κερκύρας είχε τη δουλειά και απολαβές εκείνη μας ανακοίνωσε ότι αλλάζει πορεία και θα κάνει ότι αγαπάει..τη κουζίνα. Την παρακολουθήσαμε με ..δυσπιστία να σπουδάζει σεφ, διαφωνούσαμε όμως σταθήκαμε δίπλα της γιατί ..αυτό πρέπει να κάνουν οι γονείς. Διαφωνώ όμως..είμαι κοντά σου σε ότι χρειαστείς!
Περήφανη που την βλέπω να αγωνίζεται σ' αυτό ενώ είναι συγχρόνως μητέρα 3 παιδιών  2..σκύλων..1 γάτας!!!!!Από τις 6 το πρωί να ετοιμάσει τα παιδιά της, να φύγει στο εργαστήρι της, να κάνει τα γλυκά της, να χαμογελά με ειλικρίνεια στους πελάτες της να είναι καλή σύζυγος,να σιδερώνει βουνά, να τα διαβάζει γυρίζοντας κουρασμένη σπίτι της.  Γυναίκα για τον εαυτό της και φίλη στις φίλες της και με όλα τα... μαγαζιά γύρω της.
Είμαι περήφανη για την Ειρήνη μου που κι αυτή αγωνίζεται από το δικό της βήμα στη ζωή, που νοιάζεται για μένα και έχει γίνει η..μαμά μου ελέγχοντας τα όσα κάνω και δεν κάνω για την υγεία μου. Την είδα περήφανη γι' αυτήν στο Οδοντιατρικό κέντρο που δουλεύει υπεύθυνη για όλα μέσα εκεί αφού σπούδασε Διοίκηση επιχειρήσεων όμως η δυσκολία της εύρεσης δουλειάς  την οδήγησε εκεί. Ποτέ δεν φοβήθηκε τη δουλειά, δεν έκανε τη δύσκολη και εκλεκτική. Την χάρηκα προημερών να φροντίζει για το μασελάκι σιλικόνης που μου έφτιαξαν για το σπασμό μου από την Πάρκινσον κυνηγώντας με στη κυριολεξία να μου το επιβάλει. Είμαι περήφανη όταν άκουσα τη μία γιατρό εκεί να μου λέει ότι είναι το πιο καλό και υπεύθυνο κορίτσι που είδε ποτέ της..και  ναι κορδώθηκα σαν το παγόνι!
Η ζωή μου έφερε όχι μόνο κόρες μα και..ψυχοκόρες..κόρες καρδιάς όπως λέω συχνά, κοπέλες που αγάπησα σαν κόρες και τις έδωσα θέση στην οικογένεια μου..
Τη καλή μου Ολίνα , ένα μείγμα κόρης και φίλης, περήφανη γι' αυτήν για τον αγώνα της να νικήσει αυτό το "δύσκολο" που με τη βοήθεια του Θεού νίκησε, Που είναι καλή μάνα και σύζυγος, φίλη και κόρη μαζί για μένα.
Την αγαπημένη μου Αθηνούλα που μου την "έκλεψε" η Αθήνα εδώ και χρόνια. Την είδα από φοιτήτρια να αγωνίζεται να σπουδάσει κάνοντας χίλιες δουλειές για να τα καταφέρει..Σήμερα φίλοι μου θα έχω την ευτυχία να αγκαλιάσω αφού την περιμένω από στιγμή σε στιγμή να με πει.."μάμυ μου" και να γεμίσει με όσα θα μου διηγηθεί το κενό των 3 μηνών που μου λείπει.

Ποια πράγματα πρέπει να μας κάνουν υπερήφανες στη ζωή ;..τα έργα μας σαν επαγγελματίες ;.. η περιουσία μας;..τα υλικά αγαθά που απολαμβάνουμε με θέση ισχύος;..η "εικόνα μας" που έχουμε στο κόσμο;..για το προφίλ μας που έχουμε "φτιάξει"στο FB;..
Περήφανη με κάνουν τα έργα των ανθρώπων που αγαπώ και ξεχωρίζω, οι μικρές λεπτομέρειες της καθημερινότητας μου, το λουλούδι του άνδρα μου επί 40 χρόνια , το μήνυμα μία άγνωστης στο κινητό μου σε κάθε δύσκολη μέρα μου (ευχαριστώ Ηλιάνα) , η αγάπη των γειτόνων μου, τα σχόλια σας ή τα mail που μου στέλνετε, η δική σας άνοδος σε ότι ασχολείστε και κάτι που διάβασα σε ένα τοίχο χθες και δυστυχώς δεν είχα τη φωτογραφική να το φωτογραφίσω.. "Μάνα πάω φαντάρος.. Αχτιδένια φιλάκια"..
Στάθηκα και το διάβασα και ίσως αν με έβλεπε κανείς να ..δακρύζω θα με περνούσε για τρελή.. Ευχαριστώ τον άγνωστο νεαρό που μάλλον είναι αναγνώστης της φλυαρίας μου εδώ..με έκανε περήφανη και του εύχομαι καλή θητεία.
Αχτιδένια φιλάκια..

Σάββατο, 11 Οκτωβρίου 2014

Επίσκεψη στη Χειροτέχνικα.



Μου άρεσε σε γενικές γραμμές η έκθεση όμως απογοητεύτηκα απλά για τον αριθμό των συμμετεχόντων καταστημάτων ιδιαίτερα της Θεσσαλονίκης. Έλειπαν καταστήματα κύρια που τα ξέρω γιατί χρόνια προμηθευόμουν  από αυτά υλικά στη βιοτεχνία μας.
Βέβαια ανακάλυψα άλλα και βρήκα τιμές χαμηλότερες και από τα σάιτ των Αθηνών. 
Με μάγεψαν όσα είχαν  χρώματα ιδιαίτερα ένα από αυτά είχε τις ποιότητες που δούλευα κι εγώ ,τα Rembrand που τα θεωρώ από τα καλύτερα. Πήρα 3 από εκείνα  που μου έλειπαν και λυπήθηκα που τους έλειπαν κάποια άλλη ποιότητα που την ήθελα πολύ. Η μάρκα Talens σε χρώματα γυαλιού και κατασκευών είναι για μένα από πείρα εξαιρετικά. Μου υποσχέθηκε ο κύριος ότι θα τα φέρει και κράτησε το τηλέφωνο μου.Ήταν στον Εύοσμο Θεσσαλονίκης και μου φάνηκε λίγο μακρυά γιατί θα σας φανεί παράξενο οι αποστάσεις στη πόλη μας διαφέρουν από των Αθηνών.
Αγόρασα σετάκι για τον εγγονό μου το Πασχάλη και κάποιους μαρκαδόρους για μένα  που ψήνονται για να τους δοκιμάσω...
.Θαύμασα υλικά σε καταστήματα κατασκευών και ένοιωσα το πειρασμό να αγοράσω κάποια πράγματα που δεν έχω μεταχειριστεί ποτέ.Φίλοι μου είχα βιοτεχνία μαγαζί εργαστήρι επί 35 χρόνια και αν εκείνο το καιρό υπήρχαν τόσα υλικά θα πανηγύριζα! Τα περισσότερα υλικά μας σε χρώματα συνήθως τα έφτιαχνα μόνη μου σε ποσότητα γιατί ξοδεύαμε κιλά ολόκληρα. 
Είδα πολλά καταστήματα με μαλλιά και μάλιστα σε ένα είδα και ένα εργαλείο που έπλεκε ολόκληρη κουβέρτα όμως δεν είχαν βγάλει ακόμα τη τιμή του..Το βρίσκω ελαφρώς..ασυγχώρητο να πηγαίνεις σε έκθεση, να κάνεις επίδειξη και να μην έχεις ακόμα κοστολογήσει το προϊόν!
Δεν κάθισα στη παρουσίαση και τα σεμινάρια γιατί έπρεπε να γυρίσω για τα εγγόνια μου και άλλωστε δεν ήμουν και πολύ στα καλά μου από το βραδινό μου προβληματάκι.
Εύχομαι την επόμενη χρονιά να δω αυτή την έκθεση 4πλάσια γιατί αξίζει να βλέπεις και να γνωρίζεις κάθε τι νέο σε υλικό και γνώση.
Γυρίζοντας έκανα μία στάση στο Γερμανό να αγοράσω ένα νέο ποντίκι και γρήγορα σπίτι γιατί τα εγγόνια μου είχαν έρθει και με περίμεναν από έξω. 
Γρήγορα στη κουζίνα..τους έφτιαξα τα καθιερωμένα τους γιουβαρλάκια που λατρεύουν..


και για μένα φρέσκια πέρκα λεμονάτη που αγαπώ και που πρόλαβε πρωί πρωί ο Δημήτρης να μου αγοράσει.


Για σαλάτα βραστά χόρτα μαζεμένα από το κτήμα ότι πρέπει για το ψάρι.
Αύριο..αύριο..απλά όμορφο όπως και να έρθει!
Σας εύχομαι μία καλή Κυριακή, ζεστή όπως έμαθα και όπως πάντα..
Αχτιδένια φιλάκια!