Πέμπτη, 28 Ιουλίου 2016

Παρεούλα!!!

Επειδή το φετινό μου καλοκαίρι όπως καταλάβατε το περνάω σπίτι για πολλούς λόγους και επειδή η διάθεση μου για ζωγραφική είναι στο..να κοιτάζω τον άδειο μουσαμά το έχω ρίξει στο..κέντημα  και σε ότι με βοηθάει να απασχολώ τα χέρια και τη σκέψη.


Δεν το έχω ακόμη τελειώσει..λίγο ακόμη και είναι το πρώτο από μία σειρά τέτοια σχέδια που ξεσήκωσα από το Pinterest  και το τι θα τα κάνω;..ε! είναι από τα μυστικά και ιδέες μου που καρφώνονται στο μυαλό (όσο έχω!!) για τα...Χριστούγεννα που θα έρθουν! Όπως είδατε αρχίστε να αμφιβάλλετε για το μυαλό που διαθέτω , θα σας απαντήσω όταν πάρω τα αποτελέσματα της Μαγνητικής!
Μου αρέσει το κέντημα, είναι το αμέσως επόμενο από τα..πάθη μου μετά τη ζωγραφική!
Χθες λοιπόν το απόγευμα σαν όλα τα ..καλά..κακά κοριτσάκια φώναξα την κολλητή μου τη Μαιρούλα και περάσαμε κάτι σαν ..κοριτσοπάρτυ! Βέβαια μη νομίζετε ότι το ρίξαμε στη κρεπάλη..καφεδάκι και άνοιγμα ψυχής, από αυτά που μόνο με τη κολλητή που γνωρίζεις εδώ και..σταθείτε..κάνω λογαριασμό..  από το..1962...54 χρόνια (θεέ μου γέρασα !!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!).

Πάντως το ..σκιτσάκι δε ανταποκρίνεται σε σωστά ύψη αφού η Μαιρούλα είναι λίγα..κεφάλια πιο ψηλή από μένα!
Μου έφερε και γλυκάκι που το ονομάζει Χιονούλα και είναι φανταστικό φίλοι μου με ινδοκάρυδο .


Έγραψα είναι;..λάθος..ήταν..το τσάκισα!
Αυτό είναι φιλία ..φίλοι μου..να είσαι ξαπλωμένη στο καναπέ, να λες τα πάντα, να μη σε νοιάζει αν προσέξει ότι δεν σκούπισες λόγω τεμπελιάς, να έχεις κοινές ιδέες και έστω και διαφορετικές ασχολίες όπως το κέντημα που με κοιτάζει και βαριέται από τώρα.
-Εγώ φιληνάδα μόνο γέμισμα κάνω..
Είναι η καλή μου φίλη που μου ανάβει κεράκια στις εκκλησίες που πηγαίνει ( Αγιούσα τη λέει ο Δημήτρης!!!!) ,που βάζει τα ονόματα μας σε παρακλήσεις χωρίς να της το ζητάς, που φτιάχνει Φανουρόπιτες και παρακαλάει τον..Άγιο να με συγχωρέσει που δεν πάω εγώ τη πίτα..
Είναι η καλή μου Μαιρούλα που κουβαλάει μέσα της τα πάντα σιωπηλά και αγόγγυστα, το..αρνάκι του Θεού όπως τη λέω εγώ με χιούμορ και δεν μου κακιώνει , πάντα δίπλα μου όποτε την χρειάζομαι όπως σε λίγο καιρό που θα συναρμολογώ τις μπουμπουνιέρες!!!


Το βραδάκι είχα επίσκεψη μιας τεράστια πιστέψτε με νυχτοπεταλούδας που κατέληξε στη κουρτίνα μου και..έμεινε εκεί μέχρι το πρωί που ξύπνησα και εξαφανίστηκε..μάλλον..


Δεν τη πείραξα..είναι ψυχούλα έλεγε η γιαγιά μου...


Περιμένοντας τον..αγρότη μου ..τον επιθύμησα καλέ...του ετοίμασα το αγαπημένο του παστίτσιο για να τον γλυκάνω και αύριο είναι η μέρα που βγαίνω μαζί του για βολτίτσα και μαγαζιά.
Σας  στέλνω φιλάκια Αχτιδένια φίλοι μου, να είστε και να περνάτε καλά!

Τρίτη, 26 Ιουλίου 2016

Καλημέρα σε όλους!

Ζέστη, ζέστη,ζέστη!!!!!! Ειδήσεις που "καίνε" ψυχές και "μαυρίζουν" καρδιές...τόσο μίσος και βία δεν το χωράει ο δικός μου κόσμος . 
Μακάρι να ήταν όπως στο μπλοκοχωριό μας είναι ότι καλύτερο φίλοι μου. 
Αχτιδένια φιλάκια!

Σάββατο, 23 Ιουλίου 2016

Ανοίγοντας τη ψυχή..σαν ..παράθυρο..


Να..αυτό θα ήθελα μπροστά μου τώρα!!! Όμως τελικά όλα βρίσκονται στο μυαλό και ..στη ψυχή όταν κλείνεις τα μάτια και την αφήνεις να ταξιδεύει...Το κάνω συχνά ξέρετε..η μητέρα μου έλεγε πάντα ότι ονειροβατώ ακόμα και στον..."ξύπνο "μου και..ναι..έλεγε την αλήθεια!
Η φαντασία και το όνειρο με κράτησαν πάντα ζωντανή ακόμα και στα δύσκολα , τις νύχτες που δεν με πιάνει ύπνος καμιά φορά (σπάνιο..μέχρι σπανιότατο!!!!) αντί να μετράω προβατάκια εγώ "πλάθω..κατασκευάζω" ένα όνειρο ,κάτι που θέλω και ίσως δεν καταφέρω ποτέ..τότε τα μάτια μου κλείνουν με τη γλύκα του ονείρου και στη καρδιά φωλιάζει η ελπίδα του άπιαστου.
Εξαφανισμένη από το μπλοκόσπιτο μου απλά και μόνο γιατί ένιωθα ότι εσείς είστε κάπου αλλού και ξεκουράζεστε και ακόμη επειδή έπρεπε να είμαι περισσότερο μαμά αυτές τις μέρες. 
Χθες αργά το βράδυ ήρθε η Ειρηνούλα μου για να επιβλέψει στη μεταφορά των επίπλων της κι εγώ..χώθηκα στη κουζίνα να φτιάξω τα ..πάντα..να κονσερβοποιήσω τις σπιτικές λιχουδιές μου σε γυάλινα βάζα για να μεταφερθούν μαζί στο φορτηγό.
 Είναι  ότι μπορώ για να βοηθήσω να πάρει μαζί της "παρέα" τις μέρες που θα γυρίζει κουρασμένη από τη δουλειά , κάποια βοήθεια μικρή αφού τα ταπεράκια μου δεν θα υπάρχουν όπως παλιά. 
Θα μου λείψει αυτό, μα..κλείνω τα μάτια και την τοποθετώ μέσα στο σπίτι της..στο χώρο που ξέρω, την βλέπω να μου χαμογελάει από τη κουζίνα καθώς μου φτιάχνει καφέ, την ακούω να ανησυχεί και να με κοιτάζει με..φιλύποπτο ύφος όταν της απαντώ με γέλιο για τις εξετάσεις μου. 
Όχι..μη μου πείτε ότι η απόσταση είναι κοντά και μπορώ να πηγαίνω όποτε θέλω..θα κάνω καιρό για να το κάνω πράξη, ποτέ δεν ήμουν καταπιεστική με τα παιδιά μου ούτε φορτική γι' αυτό και με αγαπούν οι γαμπροί μου!
Σηκώθηκα πρωί και της μαγείρεψα το αγαπημένο της φαγητό..μπάμιες..( πάντα περίεργα γούστα είχε!!) και βέβαια φανουρόπιτα που αγαπάει.
Αύριο πρωί θα την έχω μαζί μου αφού θα κοιμηθεί σε εμάς για να φύγει βέβαια λίγο πριν το μεσημέρι και έτσι θα κάνω ακόμη ένα..όνειρο..ότι λέει..γύρισε ο χρόνος πίσω.. εγώ μόλις 22 χρόνων κι εκείνη στην αγκαλιά μου να με κοιτάζει με τα γαλανά της μάτια. Την κοίταζα και σκεπτόμουν ότι αυτό το μικρό πλασματάκι είναι δικό μου, ότι θα το φροντίζω, θα του μάθω να περπατάει, να μιλάει, να είναι ευγενικό και καλόψυχο, να..να..να...
Σαν όνειρο φίλοι μου, σαν φύλλα βιβλίου που τα γυρίζει το αεράκι από το ανοιχτό παράθυρο..νάτην μαθήτρια, μετά φοιτήτρια, μετά ..νύφη στο μπράτσο του άνδρα μου.. Χάρηκα με τις χαρές της, πόνεσα κρυφά πάντα με το πόνο της, υπερηφανεύτηκα με τις νίκες της να σηκώνεται όταν η ζωή την γονάτιζε. Δεν της είπα ποτέ όλα αυτά.. είναι από αυτά που κρατάει  μέσα της πάντα μία μητέρα..ακόμα και όταν δεν συμφωνούσα της έλεγα: "Ότι σε κάνει ευτυχισμένη γλυκιά μου, εσύ ξέρεις καλύτερα..εγώ πάντα δίπλα σου.."
Αυτό βέβαια ισχύει και στην άλλη μου κόρη την Ιωάννα όμως φίλοι μου η μάνα πάντα κάθε φορά "γέρνει" σε όποιο παιδί της νοιώθει ότι την χρειάζεται.. 
Τέρμα οι κλάψες , να από τι σας γλίτωσα αυτές τις μέρες , τη Δευτέρα πάω για Μαγνητική ( άδικος κόπος) για να κάνω και τη γιατρό μου να μη γκρινιάζει και μετά πρέπει να πάω κρυφά να αγοράσω ένα νέο κινητό στον ανδρούλη μου γιατί μου έφυγε από το χέρι μου προχθές και του ράγισα την οθόνη, η άχρηστη! Ο γλυκούλης μου δεν μου είπε παρά: "καλά του έκανες!!"  επειδή δεν τα πάει καλά με τα κινητά και αν δεν πάω εγώ να του το πάρω δεν θα πάει ποτέ! Βέβαια σαν ..πονηρή και υστερόβουλη κρυφά γυναίκα το κάνω για να τον..εντοπίζω όποτε θέλω!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
Φίλοι μου σας εύχομαι ένα καλό ΣΚ , εγώ στο σπίτι και είμαι μια χαρά και ευχαριστώ όλες όσες μου έστειλαν μέιλ και μου τηλεφώνησαν !
Αχτιδένια φιλάκια!

Δευτέρα, 18 Ιουλίου 2016

Καλημέρα δροσερή από Θεσσαλονίκη!


Καλημέρα ..ανοίγω "μάτι", καφέ στο χέρι αφού πρώτα κάνω τα πρωινά και ..που αλλού θα τον πιω παρά μόνο μαζί σας!
Ένα πολύ ζεστό ΣΚ που πέρασα στο κτήμα χωρίς να κάνουμε τίποτα αν το πιστεύετε παρά μόνο  λίγη παρεούλα με τους γείτονες, κέντημα εγώ, διάβασμα και ο καλός μου Δημήτρης να μουρμουρίζει και να κάνει ντουζ! Γυρίσαμε λοιπόν νωρίς , ένα πέρασμα μετά στης κόρης μας που μας περιποιήθηκε με ένα όμορφο γεύμα αφού φαίνεται ...θα με αγαπούσε η πεθερά μου αν με γνώριζε..γιατί τους πετύχαμε στο ψήσιμο!
Τα εγγόνια μας τα αγόρια πλην του..μωρού έχουν πάει στις κατασκηνώσεις Σκούρα στη Χαλκιδική και είχαμε τη σχετική αγωνία για το Δημητράκη που πρώτη φορά έφευγε από τις "φτερούγες" της μαμάς του!!!
 Όπως μάθαμε  η πρώτη νύχτα ήταν με.. κλάματα μα μετά ήταν τόσα τα ενδιαφέροντα σε ασχολίες εκεί που τον πήρε το...ποτάμι της συντροφιάς με αγοράκια και αθλήματα. Για το Πασχάλη το μεσαίο εγγονό μας δεν ανησυχούσα γιατί (όπως και είχα δίκιο) είναι παιδί που προσαρμόζεται πανεύκολα με όλα και με όλους ( ε! να πάρει κάτι και από μένα!). 
Το μόνο που δεν του άρεσε λέει είναι η..κουζίνα του.. σεφ..η μαμά μου λέει μαγειρεύει καλύτερα..τι μπιφτέκια και ξερή τροφή... κανένα ..σπανακόρυζο ή φασολάκια δεν έχει;... Σκάσαμε στα γέλια όταν το είπε η υπεύθυνη στο τηλέφωνο!
Η Ειρηνούλα μας βρήκε σπίτι επιτέλους  στο Μαρούσι, λίγο μακριά από τη δουλειά της , πολλά τα έξοδα όμως..προσεύχομαι όλα να της πάνε καλά..κάθε αρχή και δύσκολη βέβαια. Μας λείπει κάθε μέρα, ο άνδρας μου έβλεπε τα σύκα που είχαν οι συκιές μας και αναστέναζε, ήταν η χαρά του να τα μαζεύει για εκείνη αφού εγώ ούτε...ζωγραφιστά δεν τα τρώω!!
Σε λίγο φεύγω για τον έλεγχο της Πάρκινσον στη Νευρολόγο, το..απεχθάνομαι όμως..είναι από τα ..πρέπει μου , η αστάθεια που έχω στο βάδισμα με υποχρεώνει να το θυμάμαι αν και ξέρω ότι είναι χαμένο παιχνίδι που ευτυχώς για μένα εξελίσσεται  κάπως αργά. 
Θα σας βάλω ένα απόσπασμα από τη σελίδα της Αγαπημένης Μέλιας που μου ήρθε στα μέιλ μου το πρωί:


Άνοιξες τα μάτια σου το πρωί. Οι πρώτες ηλιαχτίδες σου χαμογέλασαν απ’ τις γρίλιες του παραθύρου. Μια καινούργια σελίδα ανοίγεται για σένα.
Τι θα γράψεις; Τι θα ζωγραφίσεις; Θα μουτζουρώσεις, ίσα να την προσπεράσεις ή θα αφήσεις ανεξίτηλα σημάδια πάνω της, που θα κάνουν πολύτιμο το  βιβλίο της ζωής σου σιγά- σιγά; Από σένα εξαρτάται. Στο χέρι σου είναι.
Για να είναι έτσι όμορφη, ανάλαφρη, δημιουργική η μέρα σου, για να χαίρεσαι, όταν τη θυμάσαι, για να θέλεις να ξαναγυρίσεις πίσω στη σελίδα της…
Ξεκίνα με χαμόγελο στα χείλη,με ηρεμία και ελπίδα στο βλέμμα, με ένα «δόξα τω Θεώ» από τα βάθη της καρδιάς σου,Το χαμόγελο θα σου εξασφαλίσει καλή διάθεση, αισιοδοξία, ψυχραιμία για ότι συναντήσεις στη διάρκεια της μέρας ευχάριστό ή δύσκολο, απρόοπτο.
Σας εύχομαι μία όμορφη δροσερή όπως φαίνεται μέρα, μία εύκολη εβδομάδα ( τι λέω και ονειρεύομαι τώρα!!!)μα πάνω από όλα να είστε θετικοί σε κάθε τι μικρό και ίσως για πολλούς ασήμαντο γύρω σας και να λέτε στον εαυτό σας ότι όλα θα πάνε καλά!
Αχτιδένια φιλάκια!

Τετάρτη, 13 Ιουλίου 2016

Μια μέρα στη θάλασσα!


Καλημέρα ,καλημέρα φίλοι μου μετά από μία όμορφη μέρα που περάσαμε στους φίλους μας στο εξοχικό τους με θέα τη θάλασσα έτσι ακριβώς όπως τη βλέπετε!
Δεν ξέρω αν έχετε νοιώσει ποτέ ότι κάποιοι άνθρωποι μπορούν να μπουν στη ζωή σας και να λάβουν θέση μέσα στη καρδιά σας όπως αν σας ένωνε το ίδιο αίμα και η ίδια σάρκα, εγώ πάντως το έχω νοιώσει και χαίρομαι που ο καλός Θεός μου έδωσε το δώρο αυτό.
Έχω πολλούς ανθρώπους να με νοιάζονται και κάποιους που τους νοιάζομαι κι εγώ σαν οικογένεια. Δεν είχα ποτέ αδέλφια, ούτε καν ξαδέλφια(!!!) έχω όμως φίλους ..σαν αδέλφια..σαν ξαδέλφια..και είναι το ίδιο!


Άραξα που λέτε πλάι στη θάλασσα, στην αρχή τη χάζευα και σκεπτόμουν πόσο κρύα είναι η...κρυουλιάρα, έπειτα φοβόμουν πως θα μπω αφού μου είναι αδύνατον να περπατήσω σε ανώμαλο έδαφος (πέτρες) χωρίς κάποιο να με κρατάει. Ο Δημήτρης μπήκε πρώτος και να...σημαδάκι μέσα στη θάλασσα με έκανε να ζηλέψω ,εμένα που κάποτε δεν έβγαινα από το νερό!!
Βρε δεν βαριέσαι..σκέφτηκα .. δεν πάνε να με κοροϊδεύουν..έδωσα το χέρι για βοήθεια στήριξης στο καλό μου Ηρακλή και μετά έκανα το πρώτο βήμα στη θάλασσα !!! 
Ήταν υπέροχη, η θερμοκρασία όπως ακριβώς τη θέλω μπήκα και δεν έβγαινα πιστέψτε με .
Εδώ ακριβώς μου έρχονται οι στίχοι ενός Γαλλικού ποιήματος για τα Αλμπατρός..τα πουλιά που στη θάλασσα είναι βασιλείς των ουρανών με τις τεράστιες φτερούγες τους όμως όταν κάθονται στις πλώρες των καραβιών να ξεκουραστούν γίνονται παιχνίδι στα χέρια των ναυτικών γιατί λόγω των μεγάλων φτερών τους δεν μπορούν να ..πετάξουν και να φύγουν..
Εγώ ..πέταξα στη θάλασσα και μέσα σε αυτήν όλα τα ..ελαττώματα μου χάνονται και γίνομαι ένα μικρό ψαράκι που χαίρεται την ελευθερία. Έπειτα..ένα χέρι με βοηθάει να μπω στο κόσμο της γης..βήμα βήμα..όπως τα αλμπατρός που τελικά κάποιος καλός ναυτικός τα σπρώχνει να πετάξουν στο δικό τους βασίλειο!
Ο καλός μου Δημήτρης με..τάιζε αχινούς!!!!Τους λατρεύω και μου θυμίζουν τη εποχή που κάναμε υποβρύχιο μαζί και μαζεύαμε αχινούς τους σπάζαμε μέσα στο νερό και μαζεύαμε τη πορτοκαλί σάρκα του σε σακουλάκι για να την κάνουμε μεζεδάκι μετά το βραδάκι με θέα τα άστρα!


Προσέξτε..καπελάκι!!!! Το αγόρασα απλό μπλε για να είναι ασορτί με το νέο μου μαγιό και το διακόσμησα με λουλουδάκια από δαντέλα! Μη πείτε λέξη..το ξέρω..έχω ακόμη το "παιδί" μέσα μου που δεν λέει να συμβαδίσει με την ηλικία του σώματος!


Έκανα και φωτογράφιση με το τάμπλετ μόνη μου..πως το λένε..self`;
Σήμερα πάω επίσκεψη στη ..μαθήτρια μου που με κάλεσαν αφού φεύγει για διακοπές και αν και έχω δουλειά στο εργαστήρι δεν θέλω να της χαλάσω το χατήρι.
Λοιπόν..να είστε καλά, όσοι είστε ακόμη στο μπλοκοχωριό και..
Αχτιδένια φιλάκια!

Σάββατο, 9 Ιουλίου 2016

Κέλτικη " νότα" παρέα με τις Δυάδες!


Έφθασε το ΣΚ μου , έτοιμη να φύγω στο κτήμα μας παίρνοντας μαζί και το ρολό με το μουσαμά όπου αποτύπωσα αυτό που σχεδίασα και ζωγράφισα για το φίλο και γείτονα μας εκεί.. Ήταν ένα δύσκολο έργο καθαρά και μόνο λόγω μεγέθους γιατί όπως είπα και προημερών δεν είχα το κατάλληλο μέρος για να τον εφαρμόσω και να τον ζωγραφίσω. Όμως φίλοι μου αν με ξέρατε από παλιά σαν επαγγελματία στα 35 χρόνια που είχα εργαστήρι, όταν βάλω κάτι στο μυαλό μου αποκλείεται να μη το εφαρμόσω και να μη βρω τη λύση. Υπομονή και επιμονή..με διακρίνουν!
                      Άρχισε κάπως ..έτσι..



                  Και κατέληξε κάπως..έτσι!!!



Τα μονογράμματα ήταν επιθυμία των φίλων που μου το παράγγειλαν ( Νίκος και Παρθένα "Ρένα" )και ελπίζω να εφαρμόσει καλά στην εσοχή που θα το τοποθετήσουμε  154 Χ 50 και βέβαια πρέπει να είμαι εκεί για να επιβλέπω και να λέω τη γνώμη μου ώστε να μπει σωστά χωρίς ζάρες...
Όπως είπα η αρχική ιδέα είναι ένα Κέλτικο δένδρο που εγώ το "έδεσα" με τις Δρυάδες και του έδωσα γήινη υπόσταση με τις μορφές που ξεκινούν σαν δύο και γίνονται ένα..με ρίζες και σύμπνοια αισθημάτων.








Μέσα στο..χάος του μικρού χώρου στο σπίτι μας που τολμώ να λέω "εργαστήρι" για να έχω έστω και μία μικρή ανάμνηση από το παλιό μου όπου εργάστηκα 35 ολόκληρα χρόνια, μπορείτε να πάρετε μία ιδέα με τι δυσκολία το ζωγράφισα!



Φίλοι μου ελπίζω να αρέσει στους ανθρώπους που με εμπιστεύτηκαν και βέβαια χρωστώ μία φωτογραφία από το μέρος που θα τοποθετηθεί και θα δέσει με το σπίτι και τα χρώματα του.
Σας εύχομαι ένα όμορφο ΣΚ , πάω να απολαύσω πράσινο, ηρεμία, καλούς φίλους, ΚΕΝΤΗΜΑ(!!!!!) και τις όμορφες νύχτες γεμάτες αστέρια.
Αχτιδένια φιλάκια!