Κυριακή, 14 Σεπτεμβρίου 2014

Ένα τραπεζάκι για τη...Κοζάνη!


Να ευχηθώ καλή μας εβδομάδα και να την αρχίσω με μία μικρή μου δημιουργία κάτι που ζωγράφισα για το μπαζάρ της Κοζάνης που πλησιάζει και έχω σκοπό να πάω πρώτα ο Θεός βέβαια γιατί..είπαμε..η ζωή απρόβλεπτη!
Το σχέδιο από ένα βιβλίο που διαθέτω από τις σπάνιες εκδόσεις  με όλη την ιστορία σε σχέδιο λαϊκής τέχνης που έχει βρεθεί  σε κέντημα, ξυλόγλυπτο, χαρακτική και γλυπτική. Είναι δώρο ενός καθηγητού μου μαζί με μία έκδοση του Αγ. Όρους σε Αγιογραφίες ,όταν ένας πίνακας μου βραβεύτηκε σε διαγωνισμό της σχολής και το ποσό που πήρα το έδωσα τότε για αγορά χρωμάτων σε φοιτητές που υστερούσαν σε έσοδα. Είναι μία αγαπημένη έκδοση που μεταχειριζόμουν πολλές φορές στο εργαστήρι μου. 


Είναι χαμηλό 55 Χ55 με χρώματα ακρυλικά φύλλο χρυσού και χρώμα μπρούτζου. Στα 4 πόδια ένα μοτίβο δίνει την σύνδεση  που θέλω.


Με τυράννησε λιγάκι γιατί αυτές τις μέρες το χέρι μου δεν έχει τη σταθερότητα που χρειάζομαι. Ελπίζω όμως ότι το αποτέλεσμα θα αρέσει και ελπίζω να πουληθεί . Βέβαια μαζί φτιάχνω και μερικά μικρότερα αντικείμενα για ..σιγουριά!
Στη φίλη Σταυρούλα από Κοζάνη εύχομαι ολόψυχα Χρόνια Πολλά καθώς και σε όποια γιόρταζε στο σπίτι της κάποιο δικό της.
Σπίτι αυτές τις μέρες, ασχολήθηκα με μαθήματα σε μαθήτριες και ζωγραφική , εγκατέλειψα το κτήμα και τον άνδρα μου να τελειώσει εκεί ότι φτιάχνει  και..το ευχαριστήθηκα να πω την αλήθεια το εργαστήρι μου.
Βρήκα και το καιρό να βάλω συνέχεια στο άλλο μπλοκ μου "Τολμώ"αντιγράφοντας τα κείμενα από τα γραπτά μου κάτι που..βαριέμαι είναι αλήθεια μα δεν χαλώ χατίρι στις φίλες που μου στέλνουν μέιλ με ..παράπονα. Η  μία πάλι μου τα..έψαλλε.: "Γιατί αρχίζετε κάτι που μου άρεσε να διαβάζω και δεν το τελειώνετε; δεν σέβεστε όποιον το διαβάζει;" ..ντροπή μου..πράγματι..το έχω το κουσουράκι..βαριέμαι εύκολα μα θα ..διορθωθώ!
Φίλοι μου αγαπημένοι καλή μας εβδομάδα με υγεία και ευκολία.
Αχτιδένια φιλάκια.

Παρασκευή, 12 Σεπτεμβρίου 2014

Συναισθηματικές νότες..πρωί πρωί!!!!


            Το μήνυμα της ημέρας σε μία φωτογραφία!

Καλημέρα, καλημέρα, ίσως σας ζαλίζω με την αγάπη μου για τα ζώα μα πάρτε το σαν μία αδυναμία μου κάτι που όσο τα βλέπω πηγαίνοντας στο κτήμα συχνά, να περπατούν εδώ κι εκεί ψάχνοντας για τροφή..με πληγώνει!
Τα εγγόνια μου άρχισαν το σχολείο..είχαμε ανάλογα με την ηλικία τους την ανάλογη αντίδραση ..Γελάσαμε..συγκινηθήκαμε..ανησυχήσαμε και μετά  το ..φιλοσοφήσαμε με τη γνωστή φράση..όλα θα πάνε καλά!

Θα τονίσω και μία παράκληση να ..κοιτάξετε ολόγυρα σας..κάπου θα υπάρχει ένα γειτονάκι, μία οικογένεια με παιδιά που και ένα μικρό δωράκι με ..τετράδια και μολύβια θα πιάσει τόπο. Ξέροντας τις δυσκολίες των καιρών θα ήθελα να σκεφτείτε ότι η προσφορά από το υστέρημα αξίζει περισσότερο.

Κάποτε είχα μία θεία ξαδέλφη της μητέρας μου που τη λάτρευα και τη θεωρούσα πάντα σαν μητέρα μου. Ανύπαντρη ,μοδίστρα μεγάλη στα νιάτα της ,οικονομικά ανήμπορη  με ελάχιστο εισόδημα στα γηρατειά της είχε αφιερώσει τη ζωή της στην εκκλησία και στα..παιδιά μου που τα λάτρευε. Η μητέρα μου ήταν "αθόρυβα" πάντα δίπλα της τακτοποιώντας τους λογαριασμούς της αόρατα όπως έλεγε εκείνη. 
Αυτή λοιπόν η θεία μου κάθε Χριστούγεννα έδινε στα κορίτσια μου κρυφά χρήματα δωράκι που τα μάζευε σίγουρα με πολύ κόπο.Οι κόρες μου τα αρνιόντουσαν όμως εκείνη σχεδόν έκλαιγε να τα πάρουν. Εγώ έβλεπα κρυφά αυτή τη μικρή τους "συναλλαγή" κρυφά στο παιδικό δωμάτιο και φρόντιζα τις επόμενες μέρες να της δώσω τα χρήματα με άλλο τρόπο.
Όταν τα κορίτσια μου έδειχναν τα χρήματα και μου έλεγαν τι έγινε εγώ τους τόνιζα ότι ΑΥΤΑ τα χρήματα είχαν 10πλάσια αξία από το χαρτζιλίκι που τους έδινε την εβδομάδα τους γιατί..ήταν από το υστέρημα της και ποτισμένα με αγάπη πέρα για πέρα. Την θεία Βασιλικούλα τη "χάσαμε" στα 92 της χρόνια , είναι θαμμένη στον οικογενειακό μας τάφο και είναι για όλους μας μία υπέροχη ανάμνηση ενός καλού..καλού  ανθρώπου. 
Τι σας λέω πρωί πρωί..έτσι είναι πια..στην ηλικία μου η ευαισθησία μεγαλώνει και μπερδεύεται μ της αναμνήσεις που πηγάζουν από το παραμικρό της καθημερινότητας μου.
Να σας δείξω το πρώτο μας ρόδι στο κτήμα που το "γιορτάσαμε" με τον άνδρα μου λες και βλέπαμε το θαύμα του αιώνα!



Τη τριανταφυλλιά μας που επιμένει να είναι λουλουδιασμένη όσο και αν την..μαδάει ο άνδρας μου!


Τον γατούλη μου τον Άρη που έχει γίνει κούκλος μα είναι ακόμα απρόσιτος  και καχύποπτος !


Και η..πριγκίπισσα..που κανείς δεν της παίρνει τα σκήπτρα αγάπης από την αγκαλιά μας.


Σήμερα σπίτι, το απόγευμα μαθήματα με μαθήτρια, το πρωί ζωγραφική σ' αυτό που φτιάχνω, ο καιρός κατάλληλος  για όλα αυτά και..ο καφές τελείωσε..η κουβεντούλα μας ας μη σας κουράσει άλλο..η αγάπη μου για τη παρέα σας όπως πάντα γεμάτη...Αχτιδένια φιλάκια!

Πέμπτη, 11 Σεπτεμβρίου 2014

Για τα εγγόνια μου..για τα παιδιά...


Μεγάλη μέρα σήμερα για τα παιδιά μας , για τις μαμάδες τους , για τη μόρφωση και το ..μέλλον που οφείλουμε να στυλώσουμε για να υπάρχει..το μέλλον..τα παιδιά!



Τα δικά μου χρόνια ήταν ..έτσι! Στη Βαλαγιάννη νήπεια, 43ο Δημοτικό μετά, Καλαμαρί Γαλλικό στο τέρμα.. Καλές Τέχνες για φινάλε..
Μπλε ποδιά, λευκό γιακαδάκι, κουλούρι και ροξ ή καριόκα για δεκατιανό στη τσάντα..ξύλινη κασετίνα, μολύβια, χάρακας..



Αύριο τα εγγόνια μου αρχίζουν μαθήματα.. 3η Γυμνασίου η Βάσια μου..το μωρό μου..5η Δημοτικού ο Πασχάλης μου..ο ζωηρούλης μα τόσο τρυφερός..αδημονεί να δει το..κορίτσι του..και τέλος ο μικρός μας Δημητράκης.. Νήπια..μπαίνει στα βάσανα λέει καθοδηγούμενος από τον αδελφό του!!!
Αγάπες μου σας εύχομαι καλή χρονιά, να θυμάστε πάντα ότι η μόρφωση και το
"χαρτί" δεν θα το πάρετε για το κόσμο γύρω σας μα για σας τους ίδιους..

Εύχομαι από καρδιάς καλή χρονιά για όλα τα παιδιά σας νεαρές μανούλες οπλιστείτε με υπομονή και ..σιδερένια επιμονή. 
Σκεφτείτε ότι πρέπει να τα μάθετε πρώτα από όλα εσείς και μετά ο δάσκαλος και ο καθηγητής ότι η μόρφωση είναι η βάση στο χαρακτήρα τους που θα σμιλέψει τον αυριανό πολίτη.
Καλή χρονιά και σε δύο κοριτσάκια που θεωρώ εγγόνια μου κι αυτά, τη Νικολέττα και την Μαρθούλα  καθώς και στις μικρές μου μαθήτριες Σωτηρία, Μάγδα, Ειρήνη και Ελένη..
Αχτιδένια φιλάκια..

Τετάρτη, 10 Σεπτεμβρίου 2014

Τραγούδια στη βροχή ...


Στο κτήμα συνόδευσα τον Δημήτρη μου από το πρωί για να του κάνω το χατήρι αν και είχα δουλειά στο εργαστήρι μου και ένα ραντεβού το απόγευμα. Όμως όταν με κοιτά παραπονιάρικα και μου λέει ότι θέλει τη συντροφιά μου άντε εγώ να μη "πέσω" με τέτοια . Τι να πεις βρε παιδιά...όταν φθάσετε στη δική μας ηλικία θα διαπιστώσετε ότι ο κόσμος σας περιορίζεται πλέον στο σύντροφο των τελευταίων...40 ετών!
Ξεκινήσαμε με συννεφιά και έναν ουρανό που ήταν λες και σου φώναζε ότι θα βρέξει σε λίγο καρεκλοπόδαρα. Όταν φθάσαμε στο κτήμα μου είπε ότι ήταν καιρός πια να..ανοίξουμε το τροχόσπιτο που το τελευταίο καιρό το είχε καταντήσει..αποθήκη πια με τόσα μικροεργαλεία..
Με έστειλε λοιπόν στη γειτόνισσα να της πάω τη σοκολατόπιτα και τα ωτία που είχαμε  φτιάξει χθες και μέχρι να γυρίσω φίλοι μου απίστευτο όμως βρήκα ένα απίστευτα καθαρό εσωτερικά τροχόσπιτο !
Τέτοια μου κάνει ο ατιμούλης και ...
Από το τραντζιστοράκι μου εκεί σήμερα άκουγα ένα τραγουδάκι..σύμπτωση;..τυχαίο..μα μου ταιριάζει γάντι..

                                  ....Όσο υπάρχεις εσύ..
                                      θα είμαι εδώ...
                                      θα είμαι εδώ.....



                                 Μου έκανε και καφεδάκι....



                           Σκέτο ελληνικό όπως το πίνω...



Μετά με τράβηξε μία φωτογραφία να σας τη δείξω λέει για να δείτε ότι ..με φροντίζει !



Κι ενώ του έλεγα ότι είναι ο πιο καλός σύντροφος του κόσμου ο Χατζής από το τραντζιστοράκι μου σικοντάριζε γλυκά στο μικρό μας χώρο..

                            Μα εγώ έχω εσένα..
                             κι εσύ έμενα..
                   δυο που αγαπιούνται είναι πολλοί...
Αθάνατε Χατζή..λατρεύω τους στίχους σου...



Κλώντη:  -Εγώ..εγώ...δεν είμαι στο τραγούδι;
- Εσένα δεν σε προέβλεψε ο στιχουργός!

Έξω έβρεχε ..σταματούσε..έβγαζε ήλιο..ξανά έβρεχε..τρελάθηκε και ο καιρός σαν τη κοινωνία μας..! 
 Άκουσα από το τραντζίστορ μου για κάποιο γνωστό επώνυμο που έδειρε την μόλις ενός μηνός νιόπαντρη σύντροφο του!


Άρχισε να αχνοφαίνεται ένα ουράνιο τόξο..τι ομορφιά..



Ήρθε και η γειτόνισσα..κουβεντούλα, σχέδια για το χειμώνα..λίγο δούλεμα τον καλό μου Δημήτρη..Μου έφερε και Λουίζα να τη ξεράνω για τσάι...



Γυρίσαμε νωρίς σπίτι για το ραντεβού που είχα, χάρηκα που άρεσαν τη δουλειά που τους έκανα..η ικανοποίηση του καλλιτέχνη που έχει το Ναρκισσισμό στο..τσεπάκι του!
Αύριο θα πάει μόνος του να συνεχίσει τη δουλειά που κάνει σε μία κατασκευή στο κτήμα γιατί μάθαμε ότι ο καιρός σε δύο μέρες χαλάει πάλι..( ο χαλασμένος).Δεν το παραδέχεται μα όταν είμαι μαζί του ..δεν..δουλεύει..!

Ζητώ συγνώμη σε αυτούς που μου στέλνουν μηνύματα για το διήγημα μου που σταμάτησα να βάζω τη συνέχεια στο "Τολμω"..είναι γιατί δεν είχα χρόνο να μεταφέρω από τα γραπτά κείμενα στον υπολογιστή..τεμπελίτσα..είχα πολλές δουλειές αυτό το καιρό..μα υπόσχομαι να βάλω περισσότερες σελίδες.
Φίλοι μου τελικά πέρασα μία όμορφη μέρα Φθινοπωρινή, αύριο έχω μάθημα και μετά να συνεχίσω αυτό που ζωγραφίζω και θα σας δείξω σύντομα αν τα καταφέρω τελικά να το κάνω όπως ακριβώς το θέλω..
Αχτιδένια φιλάκια..

Τρίτη, 9 Σεπτεμβρίου 2014

Φτιάχνοντας ..ωτία ποντιακά!


Καλημέρα φίλοι μου, μία συννεφιασμένη μέρα μάλλον αν και η βροχή λέει ότι δεν θα μας απασχολήσει για 2-3 μέρες. Δεν με "χαλάει" πάντως ο καιρός, έμεινα σπίτι χωμένη στο εργαστήρι μου και ασχολούμενη με κάτι που το νόμιζα απλό όμως εξελίχθηκε σε δύσκολη δημιουργία. Όμως θα το φτιάξω όπως το σκέπτομαι και θα το παραφτιάξω..στη δουλειά μου έχω πείσμα γαϊδουρίσιο!
Χθες λίγο με τα εγγόνια ..ανάμεσα στη δουλειά μου..λίγο με το σπίτι έχοντας τον άνδρα μου μες τα πόδια μου να φτιάχνει ..σάλτσες...λίγο μου ήρθε η διάθεση να πιάσω τα..βουνά και τις ραχούλες..μα είπα στον εαυτό μου ότι μέσα στις ομορφιές της καθημερινότητας είναι ..και αυτά!!!!
Με τη γειτόνισσα μου του επάνω πατώματος χθες ανταλλάσσαμε πιάτα και συνταγές αφού και εκείνη είναι σε μία ψυχική κατάσταση που το ρίχνει στη ..κουζίνα. Τελικά μου φαίνεται ότι η "κουζίνα" είναι και αυτή ένα είδος ..ψυχοθεραπείας.
 Κάπου λοιπόν ανάμεσα σε αυτά τα ..ανεβοκατεβάσματα στα δύο πατώματα της ζήτησα να μου δείξει μία φορά πως φτιάχνει τα υπέροχα ωτία της  ( είναι Πόντια) και τα πισία που είναι από τα ωραιότερα που έχω δοκιμάσει λες και τα φτιάχνει μηχανή όλα στο ίδιο μέγεθος.
- Τώρα κι όλας..τώρα να τα φτιάξουμε...μου είπε..
Τι όμορφο πράγμα η καλή γειτόνισσα φίλοι μου, όπως λέει η παροιμία μετά το Καλό Θεό η Καλή Γειτόνισσα!
Τα ωτία ίσως δεν τα έχετε δοκιμάσει, πάντως εγώ προσωπικά τα αγαπώ πολύ και κάθε φορά που κάποια φίλη Πόντια τα φτιάχνει μου φέρνουν. Κάποτε δοκίμασα να τα κάνω μα δεν τα πολυκατάφερα και είμαι από τους.."οπτικούς" ανθρώπους. προτιμώ να δω κάτι για να το φτιάξω. 



Όλα τα μέτρησε με ένα απλό μετρίδι..ένα κουπάκι γιαούρτι όπως κάνω εγώ με τα τυροπιτάκια κουρού!
Υλικά:
1 κεσεδάκι γιαούρτι στραγγιστό (αγγελαδίτσα)
1 κεσεδάκι ζάχαρη λίγο πιο γεμάτο
3 αυγά (μεγάλα)
1 πρέζα αλάτι. 
1 κουταλάκι σόδα
1 φλυτζανάκι μικρό του καφέ με χυμό πορτοκαλιού για να διαλύσουμε τη σόδα
Αλεύρι ΓΟΧ όσο πάρει.(περίπου 1 κιλό)
Δεν χρειάστηκε ούτε μίξερ φίλοι μου. Σε μία λεκανίτσα έβαλε το γιαούρτι, τα αυγά τα χτύπησε με το ..πιρούνι και έβαλε και τη ζάχαρη συνεχίζοντας το χτύπημα!!!!
Πρόσθεσε το αλάτι, τη σόδα μέσα στο χυμό και κοσκίνισε το αλεύρι μέσα σε αυτό το μείγμα. Το ζύμωσε με το χέρι μέχρι να ξεκολλάει η ζύμη και κάνοντας την μία μπάλα την άφησε σκεπασμένη με μία πετσέτα να..ξεκουραστεί όσο εμείς πίναμε ένα καφεδάκι!
Μετά χώρισε τη ζύμη σε 3 μέρη τα σκέπασε πάλι και άνοιξε το ένα σε ένα σχετικά μικρό φύλλο πάχους περίπου 4-5 χιλιοστών όπως βλέπετε στην εικόνα.Την έκοψε λωρίδες και κομματάκια, του ςέκανε μία χαραγματιά στη μέση κι ...εγώ..έκανα τη τεράστια δουλειά να περάσω τη μία άκρη μέσα από τη τρύπα..κατακουράστηκα η αφιλότιμη!
Μου είπε ότι πρέπει να φτιαχτούν όλα , τα βάλαμε στη σειρά τα σκεπάσαμε σε  3..πατώματα με μία πετσέτα μη ξεραθούν μέχρι να ζεσταθεί το λάδι γιατί εγώ λόγω κουζίνας φυσικού αερίου το λαδί μου ζεσταίνεται αμέσως.
Έγιναν 104 κομμάτια φίλοι μου και όλη η η διαδικασία ( και ο καφές που ήπιαμε) κράτησε μόλις 1 ώρα! Είχα βάλει καθαρό καλαμποκέλαιο σε μία κατσαρόλα και ρίχναμε μέσα τα φιογκάκια ανά 5-6 κομμάτια και τα βγάζαμε ροδοκόκκινα χωρίς να ψηθούν πολύ γιατί  όπως μου είπε αν ψηθούν πολύ την επόμενη μέρα είναι ξερά ενώ αν τα βγάλουμε απλά ροδοκόκκινα είναι σαν κεκάκια.
Γεμίσαμε ένα ταψί..και  μου σύστησε μόλις κρυώσουν να τα βάλω στη..κατάψυξη! όμως δεν σκέφτηκε ότι το δικό μου σπίτι είναι..πέρασμα κόσμου και σας διαβεβαιώ ότι μέχρι το βράδυ στο ταψί έμεινα λίγα για να τα πάω σήμερα στη καλή μου γειτόνισσα στο κτήμα να τα δοκιμάσει.
Φίλοι μου αν σας αρέσει το μικρό αυτό ..υπόγλυκο..γλυκάκι που είναι ιδανικό για παιδάκια και για καφέ σας το συνιστώ, είναι τα υλικά φθηνά και γίνονται πανεύκολα .
Την επόμενη φορά η καλή μου φίλη γειτόνισσα του..επάνω πατώματος Σοφία θα μου κάνει λέει "σεμινάριο" για τα πισία και να είστε σίγουρο ότι θα σας τα δείξω.
Φίλοι μου σας εύχομαι μία καλή μέρα όπως την επιθυμείτε.
Αχτιδένια φιλάκια

Κυριακή, 7 Σεπτεμβρίου 2014

Καλημέρα με βροχή!


                                   Μια καλημέρα Φθινοπωρινή....


                                      Μη σας μελαγχολεί....

Το κτήμα μας γέμισε από ..άπειρα μανιταράκια αγνώστου..ταυτότητος! Προσέφυγα στην αγαπημένη μου μπλόγκερ Δήμητρα Βέργου που κατέχει το "σκήπτρο" στα μανιτάρια με το υπέροχο βιβλίο της.


Από αντίδραση ( μου έτρεχαν τα σάλια στην εικόνα στο πιάτο) αγόρασα πλευρώτους μανιτάρια και σήμερα θα τα μαγειρέψω μεζέ στο τραπέζι στην κόρη μας Ειρήνη και στον άνδρα της. Πάντως είμαι δυστυχής..μου απαγόρευσε να τους κάνω γλυκό λόγω διαίτης ιατρικής φύσεως..απογοητεύτηκα..είχα δρομολογήσει ένα υπέροχο γλυκό...
Καλημέρα λοιπόν φίλοι μου..μπορεί να έβρεχε όλη νύχτα..μπορεί να βρέχει ακόμη, μπορεί να "γαβγίζουν" στη τηλεόραση όλοι τους για τα πάντα..δεν με πτοούν..αδιαφορώ για τους σωτήρες πια...
Η οικογένεια μου, οι φίλοι μου εσείς , τα χρώματα , οι μουσαμάδες στο καβαλέτο και τα όνειρα μου ..αρκούν για να με κάνουν να έχω καλή διάθεση.
Καλημέρα όλη μέρα φίλοι μου ..χαμογελάστε...
Αχτιδένια φιλάκια