Παρασκευή, 29 Μαΐου 2015

Τι καιρός!!!!!!!


Δεν ξέρω πια τι να πω και τι να περιμένω με το..καιρό φίλοι μου! Μέσα σε μία μέρα 3 εναλλαγές, έτσι και άρχιζα να ζωγραφίζω ένα πίνακα βάζοντας τον να..ποζάρει θα είχα μπερδευτεί με τα χρώματα στη παλέτα! 
Δεν ξέρω αν το πιστεύετε μα πριν λίγο έψαχνα πάλι στη ντουλάπα να βγάλω μία κουβερτούλα για το βράδυ..τις έπλυνα, τις μάζεψα και τώρα τις βγάζω πάλι και είμαι σίγουρη ότι αύριο να ψάχνω να βρω λεπτό σεντονάκι και θα την ξανά βάλω πάλι στη θήκη της!
Ξεκίνησα το πρωί με μακό μπλουζάκι και η κυρία που με βοηθάει στο σπίτι μου είπε:
-Θα ζεσταθείς κυρία Γεωργία , θα σκάσεις...τι το θες το ζακετάκι!
Όταν γύρισα την βρήκα με..ζακετάκι εκείνη κι εγώ θριαμβευτικά της έκανα πειράγματα.
Δεν λέω ότι παλιά δεν είχαμε τις βροχούλες μας όμως ποτέ τέτοιες εναλλαγές συνεχόμενες βρε παιδιά! 
Δεν θα πω κάτι για την αρθρίτιδα μου..χθες έκανα μία ζημιά που δεν ..παρηγοριόμουν αφού έσπασα το γυάλινο καπάκι της μία γάστρας μου και δεν το συγχωρώ ακόμη στον εαυτό μου που τα δάχτυλα μου δεν ένοιωθαν τι κρατούσαν. Πάρκινσον με αρθρίτιδα μαζί ..ζευγάρι φονικό φίλοι μου για τις πιατέλες!
Η μία μου μαθήτρια σήμερα μου έλεγε με χαρά ότι το 3ήμερο θα πάνε για..μπάνιο στη Χαλκιδική!!!
-Ομπρέλες βροχής γλυκιά μου να πάρεις της είπα, και για καλό και κακό μαζί με το μαγιό πάρε και πέδιλα για σκι..έτσι που το πάμε μπορεί και να χιονίσει!!
Ο Δημήτρης  φοβάται το καιρό για τα δένδρα του..τα κεράσια..έπεσαν από τη βροχή..τα βερίκοκα τα έκαψε το κρύο  τον ανθό...το φυσάει και δεν κρυώνει φίλοι μου!


Έχω και τον άνδρα μου που ξημεροβραδιάζεται επάνω από τα ροδάκινα του μη του τα ρίξει η βροχή και το..χαλάζι! Μη τα βλέπετε έτσι..πλακέ..είναι μία άλλη ποικιλία από τις...δεκάδες που έχει βάλει που είναι..πλακέ..κάτι σαν ..τουβλάκι φίλοι μου!
Αυτά είναι νεκταρίνια που αγαπώ εγώ!


                     Η κυδωνιά μας γεμάτη προς το παρόν!


                             Το θερμοκήπιο μας έτοιμο..


                                   Η Κλώντη φύλακας τα φυτά!


Τα εξωτερικά φυτά του έτοιμα μα..με φόβο λόγω του καιρού προς το παρόν!


                       Και οι ντοματιές μας μεγαλώνουν!


                               Τα λουλούδια μας ανθίζουν!





Κι εγώ τον παρακολουθώ που τα φροντίζει και κουράζεται τόσο  γι' αυτά. Όμως όπως λέει κι εκείνος:
-Τώρα με τη σύνταξη τι θα έκανα βρε κορίτσι μου σπίτι; δεν μπορώ να κάθομαι όπως κι εσύ το ίδιο...Θα μαγείρευα και θα τρωγόμουν με το σπίτι!
Συμβουλή της..ημέρας Αχτιδένια:
 Όταν κάτι μας γεμίζει τη ψυχή πρέπει να το ακολουθούμε και να παλεύουμε γι' αυτό.
Σας εύχομαι καλό 3ήμερο , θα σας ..παρακολουθώ με το τάμπλετ στο κτήμα  και βέβαια..Αχτιδένια φιλάκια!

Τετάρτη, 27 Μαΐου 2015

Θέλω να κλείσω τα αυτιά σε όσα ακούω!



Με μια γλυκιά καλημέρα και κάτι από τις ζωγραφικές μου ανησυχίες σας λέω μια γλυκιά καλημέρα. Χθες ήμουν με την εγγονή μου παρεούλα, ασχολήθηκα με τις δουλειές του σπιτιού, λίγο οι πόνοι από την αρθρίτιδα μου και μία..πάστα Φλόρα που σκάρωσα στη κουζίνα πέρασε η μέρα μου χωρίς να βρω χρόνο για άλλα.
Σήμερα μία νέα μέρα και όπως λέει ο καλός μου θα το αφιερώσουμε σε βολτούλα μαζί ..όπου μας βγάλει ο δρόμος!
Μην ακούτε τηλεόραση...χθες που ήμουν σπίτι και την άκουγα κόντεψα να γίνω..νευρασθενής!!!Θα μου πείτε ζούμε σε μία κοινωνία με υποχρεώσεις που αν δεν μαθαίνουμε τι γίνεται..όχι φίλοι μου, να πάνε στο πυρ το εξώτερον όλοι...με συγχίσανε χθες. Έτσι μου έρχεται να πάρω το αεροπλάνο, να επισκεφτώ τη Βουλή και να τα ψάλλω σε όλους έναν ένα και να τους φέρω καπέλο και ένα τηγάνι Fissler που έχω και είναι..φονικό!!!!!
Πάρε ανάσες Αχτίδα..ηρεμία...το χαμόγελο σου μη το χάνεις και σκέψου ότι για όλα ο Θεός έχει λύσεις.
Καλημέρα λοιπόν σε όλους και ψηλά το κεφάλι σε όλα..μα σε όλα φίλοι μου!
Αχτιδένια φιλάκια! 

Τρίτη, 26 Μαΐου 2015

Πρωινή κουβεντούλα , θέλω παρεούλα!


Πρωινή όπως πάντα με το καφεδάκι μου παρέα, ο Δημήτρης μου λείπει στο κτήμα και η παρεούλα μου είναι η Κλώντη , εσείς και οι σκέψεις μου.
Η αλήθεια είναι ότι το πρόβλημα της φίλης μου με απασχολεί, μιλάμε στο τηλέφωνο και η θλίψη της με πληγώνει. Ξέρετε η θλίψη , ο πόνος και η απογοήτευση έχουν από άνθρωπο σε άνθρωπο άλλες μορφές εκδήλωσης. Θεωρώ τυχερό τον εαυτό μου που δεν ζω τέτοιες καταστάσεις γιατί έτσι ακριβώς θα αντιδρούσα, παθητικά, εσωστρεφώς, κλείνοντας το πόνο μέσα στη καρδιά μου για μένα μόνο.Απλά η άλλη μου πλευρά θα συνερχόταν θα έδινε..χαστούκι στον εαυτό μου και θα έβρισκα τρόπους να συνέλθω.
Με την Ελένη γνωριστήκαμε στο "Μητέρα" των Αθηνών όπου γέννησα τα παιδιά μου. Ήμασταν στο ίδιο δωμάτιο οι δυο μας , κολλήσαμε από τη πρώτη στιγμή.Ήταν μία δύσκολη γέννα η δική μου που ξεχάστηκε αμέσως όταν με πήγαν στο δωμάτιο και σύμφωνα με τη τότε τακτική της κλινικής έπεσε επάνω μου"συνεργείο" που με έπλυνε , με χτένισε, με στόλισε, με μπούκωσε με πρωινό και μετά επέτρεψε στον άνδρα μου να με δει. Η εικόνα του Δημήτρη όταν μπήκε στο δωμάτιο που χτυπιόταν κλαίγοντας από τη στεναχώρια του έχοντας την εικόνα μου από την ώρα που με έβγαζαν από το τοκετό έκανε την Ελένη να σκάσει στα γέλια μαζί της κι εγώ!
-Είστε..αναίσθητες μας είπε εκείνος ..
-Είναι ..γυναίκες του είπε ο Γιάννης ο άνδρας της και τον χτύπησε στον ώμο..θα συνηθίσεις!
Γίναμε φίλοι, τόσο φίλοι που η απόσταση των δύο πόλεων δεν είχε σημασία για μας. Είχαμε και οι δύο από..δύο κοριτσάκια, οι άνδρες μας τόσο διαφορετικοί μα τόσο αρμονικά δεμένοι.
 Όταν πηγαίναμε  στην Αθήνα έμενα στο σπίτι τους στο Χαλάνδρι, τα κορίτσια της με φώναζαν "θεία" και με λάτρευαν γιατί  το σκάγαμε κρυφά από το μεσημεριανό ύπνο που ήταν κανόνας στο σπίτι τους. Έβγαζαν τα κεφαλάκια τους από τη πόρτα του δωματίου τους και περίμεναν να ξεπροβάλλω στις μύτες από το δικό μου και να κατεβούμε πνίγοντας το γέλιο μας τις σκάλες της μεζονέτας τους. 
Μετά ξαπλώναμε μπρούμυτα στο τεράστιο χαλί του σαλονιού και φτιάχναμε το παζλ που πάντα τους έφερνα δώρο όταν πήγαινα. Μέχρι τώρα που μεγάλωσαν και είναι "φίλες μου" στο FB μανούλες πια μου θυμίζουν τις ώρες εκείνες και με λένε πια "Γιωργίτσα" όπως η μαμά τους γιατί λένε ότι έτσι θέλουν να με θυμούνται, την 23χρονή που έπαιζε μαζί τους επιτραπέζια..
Κάποια χρονιά έφερα τα κορίτσια μου στην Αθήνα να κάνουν τα γενέθλια τους μαζί, όπως στη κλινική που γεννήθηκαν τα δύο και φτιάξαμε συγχρόνως και μία τούρτα για..μας τους τέσσερις που γνωριστήκαμε.
Η απόσταση δεν υπήρχε, κάναμε και διακοπές στη Χαλκιδική μαζί.Τα προβλήματα μας έβρισκαν ενωμένες  με την Ελένη έστω και τις περισσότερες φορές τηλεφωνικά. Λέγαμε η κάθε μια τα κύματα που μας χτυπούσαν κι εκείνη έπαιρνε από μένα την αισιοδοξία μου και το..γέλιο μου όπως έλεγε που είναι..φάρμακο!
Πως είναι δυνατόν ένας γάμος ήρεμος ξαφνικά να αλλάξει από άσπρο σε μαύρο.Αρνήθηκα να το πιστέψω ότι μπορεί ένας άνδρας μετά από τόσα χρόνια κοινής ζωής να πει.."αντίο" και να προχωρήσει μόνος του αφήνοντας πίσω ένα κενό τεράστιο στη ψυχή της.Εκείνος αρνείται να μιλήσει,η φίλη μου ελπίζει πάντα ότι κάποια στιγμή θα γυρίσει. Δεν λέω τίποτε σ' αυτή τη φράση της γιατί εγώ δεν θα γυρνούσα ποτέ, δεν θα έτρωγα απομεινάρια κάποιας άλλης απλά γιατί θα..πεινούσα.
-Κοίτα κακομοίρη μου , λέω στον δικό μου, θα με βλέπεις με το ...κιάλι από απόσταση Ηπείρου αν μου κάνεις κάτι τέτοιο!Άσε που θα σου κάνω το..μέλλον μαύρο!
Της τηλεφωνώ κάθε μέρα, ξέρω ότι η κουβεντούλα μας της δίνει χαρά και θέλω να της δείξω ότι η ζωή έχει πολλές σελίδες λευκές ακόμα γι'αυτή να γράψει .
-Στα 65 μου Γιωργίτσα;
-Ε! Και; της λέω με χιούμορ..σκέψου διαφορετικά..ότι τώρα κάποια άλλη τρώει τα ..δικά σου απομεινάρια φίλη μου, να της ...σταθούν στο λαιμό !
Σας ζάλισα, φταίει ότι μόνη με το καφέ μου λείπει ο Δημήτρης μου, έστω και αν με πήρε στις...6μισή ο αθεόφοβος το πρωί από το κτήμα να μου πει καλημέρα!
-Βρε πουλάκι μου του είπα ..εδώ δεν υπάρχει ο κόκορας της γειτόνισσας να με ξυπνήσει!
Καλημέρα φίλοι μου , καλή μέρα όλη τη μέρα.
Αχτιδένια φιλάκια!

Κυριακή, 24 Μαΐου 2015

Διαβάζοντας το βιβλίο "Στην αγκαλιά του ήλιου"!


Ένα ΣΚ στο κτήμα , ένα υπέροχο διήμερο με όσα μας γεμίζουν τις μπαταρίες. Η τριανταφυλλιά μας όπως βλέπετε..ένα ολάνθιστο θαρρείς καλάθι , είναι αυτό που βλέπω καθισμένη στο κιόσκι μας σχεδόν κάθε στιγμή που σήκωνα το βλέμμα μου από το βιβλίο που που "καταβρόχθισα" στη κυριολεξία !
Είναι  το δωράκι που μου έστειλε η φίλη Ποδηλάτισσα για τα γενέθλια μου και είμαι σίγουρη ότι δεν θα φανταζόταν ότι θα το διάβαζα μέσα στο διήμερο γιατί ήταν ένα μεγάλο βιβλίο..


Ένα κείμενο που σε κρατούσε σε εγρήγορση γιατί η μία ιστορία διαδεχόταν την άλλη και ενώ φανταζόσουν το τέλος της μίας σου ερχόταν η άλλη και σου άλλαζε τα συναισθήματα που σου γέμιζαν τη ψυχή. Πλούσιο σε εικόνες, σε ταξίδια, πλήρες ενημερωμένη η συγγραφέας  για μέρη και γεγονότα ιστορικά σας πληροφορώ ότι εκτός από ένα όμορφο μυθιστόρημα ήταν και λιγάκι μορφωτικό σε πολλά σημεία. Περιγραφική, ερωτική, εκδηλωτική και παθιασμένη μου χάρισε μία μανιώδη απόφαση να το τελειώσω ώστε να μάθω το τέλος!
-Αχ! αυτά τα βιβλία σου..καθόλου δεν με προσέχεις που κουρεύω το γρασίδι , έλεγε με παράπονο ο καλός μου!
-Γρασίδι είναι πουλάκι μου χόρτα..το έκανες υπέροχο συνέχισε και πίσω..(από εκεί δεν με παρακολουθούσε!). πρόσεχε και την..Ελίτσα..τη σακάτεψες την έρμη!
 Το άλλο ΣΚ με περιμένει ένα βιβλίο συνέχειες το..5ο της σειράς "Λάουρα", φανταστικό,ιστορίες από δύο παράλληλους κόσμους,  εφηβικό σχεδόν παιδικό μα..μου αρέσουν! 
Μου "κόλλησε" το μικρόβιο η μικρή μου Νικολέτα που μου δάνεισε το πρώτο και ενώ διαβάζοντας το το βρήκα στην αρχή πολύ παιδικό όμως..ήθελα τη συνέχεια της περιπέτειας και μετά ..την άλλη , έφθασα στο 5ο και..έχουμε μέλλον!



Τα γατάκια μας μεγάλωσαν και μας τρέχουν μέσα στα πόδια μας. Ο Κανέλλος μπήκε τιμωρία έξω από το κτήμα γιατί..έφαγε τις..βρύσες του άνδρα μου, τα λάστιχα και τις μπότες του!!!!!!
Το βραδάκι αφού καληνυχτήσαμε τους γείτονες περάσαμε τη βραδιά μας χαζεύοντας τ' αστέρια αν και είχε λιγάκι συννεφιά όμως το φεγγάρι μισό αλλά φωτεινό μας έδινε πλάνες ματιές γεμίζοντας με ομορφιά νυχτερινή  το τροχόσπιτο μας.
Περάσαμε λίγη ώρα παίζοντας ( μη γελάσετε παρακαλώ ).."πάρτα όλα" και δεν ξέρω αν είναι τυχαίο ότι κέρδισα μα κάποιος έχασε τα ρούχα που φορούσε! Κοιμάσαι νωρίς στην εξοχή,η ησυχία, η κούραση της ημέρας, η έλλειψη της τηλεόρασης από το χώρο ( δεν μας έλειψε καθόλου)..
Το πρωινό πάντα υπέροχο, εγώ χουζούρευα κοιτώντας την ανατολή από το παράθυρο και ο Δημήτρης από τις 6 με καφεδάκι και πρωινό να θέλει να με σηκώσει. Η Κλώντη στα πόδια μου, κάτω από το..πάπλωμα δεν έλεγε σαν την αφεντικίνα της να σηκωθεί!
Ψήσαμε μύδια και ψάρια στη ψησταριά μας το μεσημέρι, εγώ διάβαζα μανιωδώς με μόνη ανάπαυλα τις επισκέψεις των γειτόνων.
Ξάφνου ένα σκοτεινό σύννεφο..μία καταρρακτώδη βροχή..μπόρα δυνατή μα τόσο όμορφη ακόμα και έτσι!


Όπως ήρθε έφυγε..όπως στη ζωή η μπόρα , όπως οι δυσκολίες, όπως το κάθε απρόβλεπτο..Ο άνδρας μου μουρμούρισε ότι θα ξαναμεγαλώσουν τα χόρτα που μόλις έκοψε!!!!
Το ΣΚ τέλειωσε και ο γυρισμός απαραίτητος, περιμένω το πλυντήριο που μου πήρε δωράκι. Αποχαιρέτησα τους γείτονες με υπόσχεση για το άλλο με ένα φαγητό που τους υποσχέθηκα!
Καλή εβδομάδα φίλοι μου και πάντα..'Αχτιδένια φιλάκια!

Σάββατο, 23 Μαΐου 2015

Συμβουλές γιαγιαδίστικες περί..γάμου!



Έφθασε το ΣΚ μας, και λίγο πριν πάρω το δρόμο για τη ξεκούραση στο κτήμα σας λέω μια καλημέρα καρδιάς.
Χθες το βράδυ μια φίλη μου αγαπημένη στο τηλέφωνο μου μαύρισε τη ψυχή λέγοντας μου ότι ένας γάμος μετά από...39 χρόνια έλαβε τέλος. Αδύνατον να το καταλάβω, να το δεχθώ και αν μπορούσα θα έπαιρνα το αεροπλάνο να πάω δίπλα της και να τραβήξω τα δύο..μέλη από το αυτί.
Δεν μπορώ να καταλάβω τον εγωισμό φίλοι μου γιατί δεν τον είχα ποτέ, πάντοτε ήμουν ένα διπλό άτομο μέσα μου. Αυθόρμητη, απρόβλεπτη πολλές φορές, άνθρωπος των αισθήσεων και των συναισθημάτων όμως συγχρόνως με τη καρδιά έχω την ηρεμία και τη λογική από το..χέρι στα βήματα μου. 
Δεν υποχωρώ στην οργή της στιγμής, στο ακλόνητο της στάσης και δεν προτρέχει η γλώσσα μου σε μία διαμάχη αν δεν καταλάβω ότι η ηρεμία έχει βασιλέψει στη συζήτηση.
ίσως γι' αυτό επί 41 χρόνια δεν μάλωσα ποτέ με τον άνδρα μου..Θα μου πείτε γίνεται χωρίς κάποιο καυγά ένας γάμος;..Γίνεται φίλοι μου όταν κρατάς εκείνη τη στιγμή τον αυθορμητισμό της οργής έστω και της αδικίας κλειδωμένη μέσα  σου.
Κάποτε ο άνδρας μου με ρώτησε με χαμόγελο γιατί δεν νευριάζω όταν εκείνος μου κάνει κάτι που δεν θέλω και η συζήτηση γίνεται μία ..αντίθεση απόψεων. τότε του είπα το μυστικό μου:
-" Νευριάζω αγάπη μου, νευριάζω όμως δαγκώνω τη γλώσσα μου εκείνη τη στιγμή και σε ..περνώ από μέσα μου γενιές δέκα τέσσερις να ..ξεσπάσω ..Σε αφήνω να ηρεμήσεις..κι  εσύ κι εγώ και μετά...σε στριμώχνω στη γωνία και σου λέω με ήρεμο τρόπο τα λάθη και τις λύσεις.."
Από τότε κάθε φορά που έχουμε μία διαφορετική άποψη σε κάτι  ξεσπά σε γέλια και με πονηρό χαμόγελο με ρωτάει τι του λέω..εσωτερικά!
Ο γάμος φίλοι μου είναι μία σχέση δύο διαφορετικών κόσμων και για να συμβιώσουν χρειάζονται βήματα μπρος και πίσω..και από τους δύο.Ο εγωισμός και η ακλόνητη στάση δεν έχουν θέση. Δεν εφησυχαζόμαστε ποτέ, δεν θεωρούμε δεδομένο τίποτε, μαχόμαστε σιωπηλά για ότι κρατάμε στην αγκαλιά . Η ελευθερία με την εμπιστοσύνη βασικά,  απλώνουμε το.."σκοινί" αρκετά ώστε να νοιώθει ελεύθερος ο διπλανός μας και το  "τραβάμε" όταν βλέπουμε ότι το..μονοπάτι οδηγεί σε λάθος προέκταση.Ο έρωτας μπορεί να αλλάζει μορφή στα χρόνια, στα τόσα χρόνια,  όμως φροντίζουμε να τον κάνουμε να προβάλει πάντα σαν δεδομένο όταν οι δύο γίνονται..ένα. 
Ο θαυμασμός "τρέφει"συνήθως το σύντροφο μας κι αυτό δεν το ξεχνούμε ποτέ ώστε να τον κάνουμε να νοιώθει σημαντικός και αναντικατάστατος στην οικογένεια. Τα "θέλω " μας τα επιβάλουμε σαν..απλή επιθυμία και αφήνουμε να τα.."χωνέψει " μόνος του, η πείρα μου δίδαξε ότι οι άνδρες είναι λιγάκι..αργόστροφοι στη ..χώνεψη και θέλουν οι αποφάσεις  (ουσιαστικά δικές μας) να έχουν τη δική τους σφραγίδα.
Τι σας κουράζω πρωί πρωί με ..εξυπνάδες" γιαγιαδίστικες , οι συμβουλές της δικής μου γιαγιάς ξεπήδησαν από μέσα μου και σας ζαλίζω πρωινιάτικα.
 Η χθεσινή τηλεφωνική συζήτηση ..ωρών με προβλημάτισε, με στεναχώρησε, τη βρήκα απαράδεκτη. Δυστυχώς η απόφαση είναι μονομερής που αποδεικνύει ότι ο εγωισμός είναι κακός σύμβουλος και ότι σε τέτοιες καταστάσεις αντιμετωπίζουμε  άμεσα και γρήγορα το πρόβλημα πριν επεκταθεί.
Καλημέρα φίλοι μου, σας στέλνω την αγάπη μου για να σας ελαφρύνω την ατμόσφαιρα και παίρνω το..καμάρι μου..και πάω στην ηρεμία μου μαζί με το βιβλίο που μου έστειλε δώρο η Ποδηλάτισσα και βέβαια...κέικ για τις γειτόνισσες εκεί!
Αχτιδένια φιλάκια!

Παρασκευή, 22 Μαΐου 2015

Να πω ...63 και ..μία!




Να σας ευχαριστήσω για τις ευχές , για τα τηλεφωνήματα, τα μέιλ και τα σχόλια καθώς για τις αμέτρητες...ανθοδέσμες στο FB που αν ήταν πραγματικές δεν θα χωρούσαν στο σπίτι μας μέσα!
Όμως η χθεσινή ημέρα ήταν τελικά απρόβλεπτα όμορφη για μας..και λέω για μας γιατί ο καλός μου Δημήτρης κι εγώ ήμαστε ένα και οι χαρές δικές μας και οι λύπες το ίδιο.
Θα αναρωτιέστε για τα δωράκια μου..όχι δεν είχα τούρτα, ούτε καν γλυκό τελικά δεν έκανα γιατί δεν..πρόλαβα!
Το πρωί βολτίτσα μαζί του για το δωράκι μου..κάτι ρεαλιστικά απλό και χρήσιμο..ένα πλυντήριο αφού το παλιό εδώ και μέρες μας χτυπούσε καμπανάκι απόσυρσης.Ούτε καν μου το είπε..όπως συνηθίζει, έτσι απλά, μία βόλτα και νάτο το BRANDY.
Μετά να πάρουμε μέσα στη ζέστη τον εγγονό από το σχολείο, φαγητό εξπρές πουρές με σνίτσελ και το ..επόμενο δωράκι!
Θα γίνουμε παππούδες για..4η φορά φίλοι μου από την Ιωάννα μας και το νέο με συγκλόνισε γιατί η λογική με κάνει να ανησυχώ για τις δυσκολίες που θα αντιμετωπίσει μα η καρδιά τα προσπερνάει όλα και λέει: "Καλώς να ορίσει!"
Είμαι συγκινημένη πραγματικά..και πιστεύω ότι όταν ήμουν μικρή ποτέ δεν θα φανταζόμουν ότι θα είχα ποτέ τόσα εγγόνια! Ευχαριστώ το Θεό για όσα μου έδωσε , για όσα απόλαυσα ,για όσα βρήκα τη δύναμη να αντιμετωπίσω και να προσπεράσω..για όσα μου επιφυλάσσει..καλά ή κακά!
Το δωράκι μου για τη χθεσινή μέρα ας είναι μήνυμα αγάπης και χαράς, μικρό ή μεγάλο  αξία έχει η χειρονομία ελπίζω.
Τα σχόλια ήταν 35 το νούμερο που βγήκε από  κλήρωση το 11 οπότε η φίλη  renatathess που δεν μπορώ να ειδοποιήσω 
γιατί ως γνωστό όσες είστε στο κύκλο google δεν ξέρω που να γράψω 
και
 που να βρω την ηλεκτρον. διεύθυνση για να το πω.
Ελπίζω να διαβάσει αυτή την ανάρτηση και να μου γράψει.
Αχτιδένια φιλάκια και μία όμορφη μέρα σε όλους σας.