Πέμπτη, 14 Δεκεμβρίου 2017

Στολίζοντας την ιδέα μου!!!

                    AA2010-11                                                                                                                                                                                 More

Αυτές τις μέρες το Πνεύμα των Χριστουγέννων άρχισε να με..σκουντάει και να μου λέει:
-Τεμπέλα, φθάνει τα στολίδια για δωράκια, καιρός να στολίσεις το δένδρο εκείνο που έχεις βάλει στο μυαλό σου να κάνεις..ξέρω εγώ..κάθε φορά έχεις άλλες ιδέες!!!
Λοιπόν θα αρχίσω από την αρχή..κάπου στο κτήμα όταν είδα τις βέργες από τις βερικοκιές που έκοβε ο άνδρας μου. Μετά μεσολάβησαν..γιατροί, χέρια σε κρέμασμα, πιέσεις και ένα σωρό τέτοια που συνοδεύουν ανθρώπους της ηλικίας μας και που ακόμη προσπαθούμε να παλεύουμε. 
Όμως..το πείσμα πείσμα, η ιδέα ιδέα και σήμερα την έβαλα σε εφαρμογή.
Αυτές είναι οι βέργες που σας έλεγα, μέγεθος όλες ίσες περίπου 1 μέτρο , μου τις έκοψε ίσες ο Δημήτρης.


Ένα κομμάτι από το σωλήνα των..ποτιστικών που έχουμε στο κτήμα και σύρμα για δέσιμο.


Οι βέργες δένονται ολόγυρα σε ίσα διαστήματα. Βέβαια θα ομολογήσω ότι μέχρις εδώ εγώ απλά έδινα..οδηγίες αφού τα δάκτυλα μου δύσκολα πλέον δένουν τέτοια πράγματα για στερέωση.


-Ευχαριστώ Δημήτρη μου, τώρα είναι η σειρά μου!!!
 Τοποθέτησα εσωτερικά λωρίδες από αυτά τα χρωματιστά σκληρά δυχτάκια που βάζουν στις ανθοδέσμες και που εγώ σαν γνήσιος πια..ρακοσυλλέκτης όπως με λέει ο άνδρας μου τα μαζεύω από τα δώρα που μου φέρνουν και τα αποθηκεύω μήπως και με χρειαστούν.


Μετά ένα σπρέι χρυσό και στο μπαλκόνι με ένα μεγάλο χαρτόνι για να μη λερώσω!


Αρχίζει το στόλισμα με μία φαρδιά κορδέλα της αρεσκείας σας, θα πω πως ήθελα λίγο περισσότερη μα την είχα μάλλον ξοδέψει σε κατασκευές. Έπειτα κολλάω ότι διαθέτω στο εργαστήρι από αυτά που φτιαχνω με πηλό . 
Κλειδιά, αρκουδάκια, μπαστουνάκια, φύλα του γκι από πηλό,  κουδουνάκια, φιόγκους μικρούς , λίγο πράσινο για ..ομορφιά, αστεράκια και πήλινα ρόδια μικρά. 
Δεν ήθελα να το φορτώσω γιατί δεν θα είναι και το μόνο δένδρο του σπιτιού και νομίζω ότι το έφτιαξα παραπλήσιο με αυτό που "έφτιαξα" στο μυαλό μου!


Ένα  αστέρι από χαρτόνι , το έβαψα χρυσό και του πρόσθεσα χρυσόσκονη.
- Που να σε βάλω τώρα...είσαι ψηλό και λεπτό..στο πάτωμα;


Επάνω από το..καταψύκτη; Θα με σκοτώσει ο άνδρας μου!!!!


-Εδώ ( και που θα βάλεις το άλλο δενδράκι; Θα δούμε..θα το σκεφτώ ..) προς το παρόν είναι καλά εδώ , σκέφτηκα να το βάλω έξω από τη πόρτα μου στη γωνιά δίπλα μα με φόβισε ότι θα μου το κλέψουν!!!


Αυτό λοιπόν είναι το δενδράκι μου..λίγο..παράξενο σαν κι εμένα..μα είναι δικό μας , από τα χεράκια μας του λέω . Μετά από λίγο με φώναξε να δω..μου έβαλε από κάτω φωτάκι με μπαταρία και μου το φώτισε ο ...χρυσός μου!!!!
Αύριο η..συνέχεια της διακόσμησης , κεριά, στεφάνι στη πόρτα, διακοσμητκές πιατέλες.  Φέτος δεν είναι τόσο λαμπερό  και χειμωνιάτικο το σπίτι γιατί λόγω της Κλώντης δεν έβαλα ακόμη χαλιά και ίσως να μη βάλω παρά κάποια πολύ μικρά. 
Η Κλώντη γέρασε φίλοι μου , πολλές φορές αναγκάζομαι να της φοράω ..παμπερς ειδικά για σκυλάκια και στη πόρτα που έβγαινε στο μπαλκόνι βάζω πια υποσέντονα γιατί δεν..προλαβαίνει να περπατήσει γρήγορα και να βγει. όμως είναι το σκυλάκι μας, μέλος της οικογένειας και σαν ηλικιωμένο πρέπει να δούμε με κατανόηση αυτά τα μείον. 
Κάποτε πηδούσε και γάβγιζε , τώρα μας κοιτάζει στα μάτια και περιμένει να την βάλουμε στο κρεβατάκι της και να τη σκεπάσουμε με τη κουβέρτα της. Δεν θέλω να ο σκέπτομαι αν και το έχω συνειδητοποιήσει..
Κάτι ακόμη που έφτιαξα για κάποιες που αγαπώ, και που περιμένω να πιούμε καφεδάκι πριν φύγουν.
Ήταν μία φορά κι ένα καιρό μία μικρή κολοκύθα από το, κτήμα...Σκέφτηκα μία μικρή φάτνη.


Ήταν μία φέτα ξύλου οξιάς, ρόδια, παλαίωση....σκέφτηκα μία ευχή για τη φίλη μου να τη βλέπει όλη τη χρονιά .
" Όσα τα σπόρια του ροδιού τόσες του χρόνου και οι χαρές σου..."


Φίλοι μου σας εύχομαι ένα όμορφο ΣΚ ελπίζω να δείτε με ..κατανόηση το δενδράκι μου, δεν είναι τέλειο μα είναι..έργο μας!
Αχτιδένια φιλάκια!

Δευτέρα, 11 Δεκεμβρίου 2017

Το Έλατο το...δικό μας πια!

Καλή εβδομάδα φίλοι μου και ήθελα με χαρά να σας δείξω το...δενδράκι μας , το έλατο  των 1.50 εκατ. που για μας είναι θεόρατο στα μάτια μας γιατί είναι το μέλλον γι' αυτά. 
Ο Δημήτρης το φύτευε, κρύο πολύ στο κτήμα, κι εγώ το φωτογράφιζα και μετά σαν την καλή νεράιδα του παραμυθιού του έδωσα στο λίκνο του τις ευχές μου:
- Θα γίνεις ψηλό, γερό και καταπράσινο, θα στολίζεσαι με τη πάχνη του χειμωνιάτικου πρωινού, θα στολίζεσαι από ..τ' αστέρια, στα κλαδιά σου θα κρύβονται τα πουλιά να προφυλαχθούν από τον αέρα και κάθε τέτοια εποχή γλυκό μου θα γίνεσαι ο βασιλιάς μέσα στα...208 δένδρα...ή μάλλον 209 πλέον!!!


- Υπόσχομαι να σε..στολίσω το επόμενο ΣΚ του είπα!
-Μη το κλαδεύεις χριστιανέ μου...μη του κόβεις τα κάτω κλαδιά για να..κάνει κορμό!!! Τι θα γίνω εγώ με αυτόν; Θα του κλέψω το κλαδευτήρι, μισό μέτρο μου το άφησες το έρμο.
Ο Κανέλος δίπλα μας κοιτούσε , έχει γίνει κούκλος αν και...μπουνταλάς, απολαμβάνει την ολόγυρη επένδυση από ζεστή μοκέτα που του έβαλε ο Δημήτρης στο σπίτι του.


Το κτήμα μας ..βυθισμένο στην ομίχλη, είχε και την ομορφιά του το τοπίο , κι εμείς φίλοι μου ανάψαμε τη σόμπα μας, ψήσαμε τα κάστανα μας και η μυρωδιά από τις φλούδες των μανταρινιών αρωμάτισε νοσταλγικά την ατμόσφαιρα φέρνοντας μου μνήμες παλιές από τη γιαγιά μου που έβαζε τις φλούδες των πορτοκαλιών να κάνουν το ίδιο.




Γυρίσαμε νωρίς για να φτιάξω τα μελομακάρονα που θα πήγαινα δωράκι μαζί με το γούρι στη φοροτεχνικό μας, στο γιατρό μας, στον Οδοντίατρο και γενικά στη...λίστα γιατρών μας!!!!!


Όμως την ημέρα τη σφράγισε ένας χαμός.."έσβησε" ο γείτονας μας από το κάτω όροφο και η πολυκατοικία μας σφραγίστηκε από το συμβάν αυτό.
Όταν φτιάχτηκε αυτό το σπίτι το 1974 μπήκαμε όλες σχεδόν νύφες μέσα σ΄αυτό..γίναμε μία οικογένεια, μεγάλωσαν τα παιδιά μας μαζί..η Φωτεινή και ο Σωτήρης ήταν οι μεγαλύτεροι τότε για μία 10ετία . 
Ένα ζευγάρι που πάλευε με τη ζωή , σιδερά εκείνος και ράφτρα εκείνη, ένα αγαπημένο ζευγάρι που όταν με άκουγαν στο μπαλκόνι να ..κυνηγώ τις κόρες μου και να τους λέω: - να μεγαλώσετε να ησυχάσω!!! Τότε μου φώναζαν από κάτω: - Αχ! κορίτσι μου..μεγάλο καράβι..μεγάλες φουρτούνες..Τους θυμήθηκα άπειρες φορές φίλοι μου..
Ο Σωτήρης "έφυγε" χθες στα 81 του μετά από επίπονο αγώνα, αναπαύτηκε κι εμείς θα συνοδέψουμε  τη έξοδο του σήμερα, σε λίγο .
 Πίσω η γυναίκα του ..εμείς έχουμε καθήκον σαν πολυκατοικία να της σταθούμε όσο μπορούμε και μη ξεχνάτε φίλοι μου να κοιτάτε γύρω σας, τους διπλανούς σας και να καλύπτετε τέτοια κενά με την αγάπη σας.
Αχτιδένια φιλάκια!

Παρασκευή, 8 Δεκεμβρίου 2017

Πάρτι γενεθλίων!

 Άλλη μία γιορτή των εγγονών μας φίλοι μου , γιορτάστηκαν τα γενέθλια των δύο μικρών σε πολυχώρο της πόλης μας και είναι πάντα μία ευκαιρία να ξαναδούμε συγγενείς , νονές, κουμπάρες,  φίλες των παιδιών μας . 
Η μεγάλη εγγονή σε 5ήμερη στη Κρήτη μας έλειψε βέβαια μα καλά να είναι το ίντερνετ που μας φέρνει κοντά έστω και από απόσταση και η βιντεοκλήση που ...λέει χρόνια πολλά !
Αυτή η γενιά είναι μεγαλωμένη μέσα σε τέτοια ..κόλπα..εμείς τότε είχαμε όμορφα στολισμένα επιστολόχαρτα, μελάνη και γραμματόσημα!!!!!! 
Τώρα με παίρνει σε βιντεοκλήση η εγγονή και μου λέει μελιστάλαχτα : -Γιαγιά μου θα μου βάλεις μονάδες και ΜΒ; Φιλάκια γιαγιά μουυυυ!!!!
Λιώμα η γιαγιά ..τσακίζεται στο Γερμανό για ΜΒ.


Οι παιδοχώροι αυτοί είναι η λύση πλέον των γωνιών ενώ εγώ γέμιζα το σπίτι μας τότε  από παιδιά αφού οι κόρες μου είχαν ίδια μέρα γενέθλια και τα αφιλότιμα θηριάκια τότε πέταξαν μέχρι και..τούρτα στο απέναντι  διαμέρισμα !!! Μετά βγήκα τα Goodys και γλυτώσαμε ευτυχώς μα η αλήθεια είναι ότι μου άρεσε το ταβατούρι της γιορτής.
                         Χρόνια Πολλά Δημητράκη μου!


                              Χρόνια Πολλά Κωνσταντίνε!
Ο μεγάλος αδελφός Πασχάλης τον έχει υπό την προστασία του.


Οι τούρτες βέβαια από τα χεράκια της μαμάς Ιωάννας , κι εγώ που πάνω από όλα είμαι..μαμά έλεγα με καμάρι : η κόρη μου τις έφτιαξε!


Χαμός από τα μικρά μετά τα κεράκια να πάρουν όσα είχαν επάνω.
Κουραστήκαμε από το..χαμό όμως αυτό και φύγαμε στις 8.30 αφού περίμενα τη ψυχοκόρη μου την Αθηνούλα και είχα να κάνω και την ινσουλίνη στο σκυλάκι μου.
Η πίεση του Δημήτρη μου μπήκε σε αγωγή με φάρμακα και μέχρι σήμερα σταδιακά κάπως ελέγχεται , ηρέμησε κι εγώ μαζί του αν και χρειάζεται καθημερινό κυνήγημα για να του την μετρήσω..άνδρες φίλες μου..άνδρες!! 
Σήμερα το πρωί αγοράσαμε το δένδρο μας από φυτώριο και αύριο θα πάμε στο κτήμα να το φυτέψουμε. 
Τελικά δεν αγοράσαμε Μπλε  Έλατο γιατί όταν τα είδαμε από κοντά ..απογοητευτήκαμε..δεν ήταν σαν τη φωτογραφία..πήραμε όμως ένα όμορφο γερό Έλατο , οδηγίες περιποίησης, τροφή (!!!!) και..φτυάρι έχουμε για τρύπα!
Βέβαια ..θα το στολίσω, έμαθα ότι πουλάνε στο διαδίκτυο φωτάκια με ..βολταϊκές πλάκες .
Και του χρόνου λοιπόν και..
Αχτιδένια φιλάκια!

Τετάρτη, 6 Δεκεμβρίου 2017

Το πρώτο μου δωράκι!

     
           cuadro salon
  
Αποφάσισα με χριστουγεννιάτικες όμορφες εικόνες να ξορκίσω τα άσχημα που μας "κολλούν" στο τοίχο στη κυριολεξία και σαν τον Οδυσσέα κλείνω κι εγώ τα αυτιά μου και δυστυχώς τα προσπερνώ .
Παιδιά..άγνωστοι..κουκουλοφόροι..θήτες και θύματα..ποιος ξέρει..κάνουν κακό σε συνανθρώπους  και στην ίδια τη χώρα τους σπέρνοντας βία και καταστροφή. 
Μπαίνω στη θέση των ανθρώπων που σε τέτοιους δύσκολους καιρούς καταστρέφονται ακόμη και τα πιο απλά της περιουσίας τους..ένα αυτοκίνητο, το μαγαζί τους..ο κάδος της γειτονιάς τους. Αναρωτιέμαι υπάρχουν γονείς πίσω από αυτά τα οργισμένα παιδιά; Και γιατί η οργή να μη προβάλλεται με μία καθιστική σιωπηλή διαδήλωση όπως αυτή του Γκάντι με στωικότητα και επιμονή, με προσωπική φθορά και αξιοπρέπεια..
Ένα μωρό λίγων ημερών σε ένα καλάθι έξω από ένα σχολείο..πόσο η "μάνα" αυτή μέτρησε την αδυναμία της να το μεγαλώσει ώστε να το σφραγίσει με την δική της απόρριψη που θα κουβαλάει αυτό το παιδί στο μέλλον όταν θα γίνει ενήλικας .
Ένας " άνθρωπος" έσυρε πίσω από το αμάξι του το κυνηγόσκυλο του..του ήταν άχρηστο πια..ίσως του έκανε και κάποια ζημιά..η ποινή ήταν δική του ..άραγε αυτόν ποιος θα τον δικάσει; Κανείς φίλοι μου..ήταν απλά ένα σκυλί..
Δείτε λοιπόν όμορφες εικόνες, ας φτιάξουμε μελομακάρονα, ας αγοράσουμε δώρα, ας στείλουμε κάρτες..η ζωή συνεχίζεται λοιπόν..... Κι εγώ μαζί με σας ..φέρτε νερό να πλυθώ..


 Κρατώ πάντα τις υποσχέσεις μου και είναι αυτό που υποσχέθηκα να κάνω στον Ανδρέα που σας έλεγα χθες , το έφτιαξα λοιπόν και σήμερα του το χάρισα. Η χαρά του ήταν τόση που με ...κυνηγούσε με μία σακούλα ξύλα για να τα κάνω ότι θέλω λέει!!
Αγχωμένη αυτό το τριήμερο φίλοι μου αφού επάνω σε ένα προγραμματισμένο τσεκ απ στον άνδρα μου ανακαλύψαμε ότι έχει πίεση μεγάλη και ..ξάφνου ..άλλαξαν όλα ..κλονίστηκε ο "βράχος" μου και τότε..απλά άλλαξαν οι θέσεις. Έγινα εγώ ο βράχος κι εκείνος το σώμα που πρέπει να στηριχτεί , να κλείσω τα ραντεβού με γιατρό, να του πω πως όλα βρίσκουν τη λύση τους και ότι...πρέπει να κόψει αυτή τη..τρισκατάρατη αλατιέρα που την αδειάζει στα φαγητά του!!!. 
Πέταξα λοιπόν τον επίδεσμο, έβαλα και κάτι ειδικά υπέροχα έμπλαστρα για τένοντες και αρθρώσεις και..αγόρασα ένα πιεσόμετρο για να κάνω την ...ειδική ( κατ΄εντολή βέβαια του γιατρού) νοσοκόμα.
Βέβαια του έβγαλα απαγορευτικό για το κτήμα..έγινε η σχετική ένσταση..δίκη..δευτερολόγησα και αποφασίστηκε η μέση λύση που μας βολεύει και τους δύο και..νίκησα βεβαίως βεβαίως!!
Έτσι είναι φίλοι μου , μπήκαμε σε ηλικία που έχουμε ο ένας τον άλλο και την αγωνία μας να μείνουμε ετσι.
Μα η ζωή είναι όμορφη γιατί είναι γεμάτη από διαφορετικές σελίδες όπως όταν μου έφερε ο ταχυδρόμος σήμερα το πρώτο μου δωράκι..ένα γούρι πανέμορφο που πήρε τη θέση του στο τοίχο μας κι εγώ σαν..παιδί 65 ετών χοροπηδούσα από η χαρά μου!!


Φίλη μου σ' ευχαριστώ ,ήρθε σε μία στιγμή που ..ήθελα...που χρειαζόμουν  να ...χοροπηδήσω!
Εγώ πάντως έχω στείλει 10 προς το παρόν και έχω έτοιμα άλλα τόσα!!
                          Δεν πρέπει να ξεχνάμε φίλοι μου..

                        

Λοιπόν αύριο θα πάμε να διαλέξουμε ένα Μπλε Έλατο σε γλάστρα για το σπίτι και μετά..θα μπει στο κτήμα για να το στολίζουμε τα Χριστούγεννα που θα έρχονται είτε εμείς είτε τα παιδιά μας στο μέλλον. Βέβαια η γειτόνισσα μας απογοήτευσε λιγάκι λέγοντας μας ότι κι εκείνη πήρε τέτοιο και δεν έζησε πάνω από..3 χρόνια μα..έχω ερωτευτεί τη φωτογραφία από ένα..Μπλε Έλατο !
Φίλοι μου τα δύσκολα οφείλουμε να τα παλεύουμε και να τα βλέπουμε από τη πιο θετική πλευρά τους!
Αχτιδένια φιλάκια!
             



Κυριακή, 3 Δεκεμβρίου 2017

Τι σημαίνει άραγε η λέξη..καλλιτέχνης;


Ναι ..άρχισα το στολισμό από το τροχόσπιτο φίλοι μου αφού είναι το μικρό μας καταφύγιο για μας τους δυο!
Έχω πολλά να σας..ζαλίσω..μη νομίζετε ότι πέρασε το χέρι μου..που τέτοια χαρά μα ακόμα και με δεμένο μαντίλι να το κρατάει προσπαθώ να κάνω κάτι, είναι φυλακή για μένα η απραξία .
Λοιπόν σήμερα θα σας πω για μία νέα μου γνωριμία τον Ανδρέα!!! Τον γνώρισα σε μία στάση που κάναμε με τον άνδρα μου στη διαδρομή ανάμεσα Χορτιάτη και Βασιλούδι για να αγοράσουμε ξύλα για τη σομπίτσα μας, κατεβήκαμε και όσο ο Δημήτρης προσπαθούσε να βρει άνθρωπο μέσα στον..ακατάστατο χώρο του για να παραγγείλει ξύλα εγώ βρήκα ένα ..βουνό από ξύλα σε μια μεριά που τα μετέτρεψα με το μυαλό μου σε..φετούλες κατάλληλες για κατασκευές και ζωγραφική!
-Κυρία..όχι αυτά..είναι φρέσκα..δεν κάνουν για κάψιμο.
Ένας ψηλός, λεπτός κύριος ακαθορίστου ηλικίας ( νεώτερος μου βέβαια) κάτι σαν ..φιγούρα από παλιά ταινία αγγλικού σεναρίου!!
-Όχι κύριε ..τα βλέπω για να βρω ένα κάπως λοξό..σαν κι αυτό..το θέλω για ζωγραφική!!!
-Ζωγραφίζετε; Είστε καλλιτέχνης(!!!!!!!) κυρία;
Ο Ανδρέας όπως μου συστήθηκε εγκατέλειψε τον άνδρα μου στον υπάλληλο και άρχισε να με σφυροκοπεί με ερωτήσεις ενώ μου είπε με ..λύπη:
-Κι εγώ..κι εγώ φτιάχνω πράγματα..έφτιαχνα από μικρός..μα η ζωή με οδήγησε σε λάθος μονοπάτια κυρία..πονάω γι' αυτό..και έτσι κρυφά να μη με κοροϊδεύουν φτιάχνω πράγματα και τα..χαζεύω μόνος μου γιατί τα αγαπώ γιατί αισθάνομαι όμορφα να φτιάχνω πράγματα..Δεν είμαι καλλιτέχνης κυρία..απλά..θα ήθελα...
Με οδήγησε σε ένα κοντέινερ από τα πολλά που είχε στο χώρο αυτό και τα είχε μετατρέψει σε εργαστήρι κοπής και συσσώρευσης ξύλων.. Όταν άνοιξε τη πόρτα φίλοι μου ..έμεινα με ανοιχτό το στόμα..
Υπέροχες κατασκευές διαφορετικές η μία από την άλλη από ξύλο και μεταλλικά απλά αντικείμενα που κάποιος θα ..πετούσε μα που στα χέρια του έγιναν χρηστικά και διακοσμητικά αντικείμενα, καλλιτεχνήματα .. 
Τα θαύμασα αναφωνώντας κι εκείνος μόνο που δεν έκλαψε από τη χαρά του..
-Δεν είμαι καλλιτέχνης κυρία..
-Ανδρέα μου..ο καλλιτέχνης δεν έχει διπλώματα..δεν έχει επαίνους σε κορνίζα..έχει απλά αυτό ακριβώς που έχει εσύ, μεράκι, αγάπη και φαντασία..
-Ξεκλέβω χρόνο από τη δουλειά και φτιαχνω πράγματα, απλά να τα φτιάχνω..
-Έτσι κάνει φίλε μου ο..καλλιτέχνης..
Δεν θέλω να σας κουράσω..είπαμε τόσα πολλά, καθίσαμε αν το πιστεύετε 1 ολόκληρη ώρα εκεί γιατί ...δεν μας άφηνε να φύγουμε και δώσαμε μάχη για να πληρώσουμε τα ξύλα που πήραμε!!!
Χαιρόταν και έμενε κατάπληκτος για τη χαρά μου από τα κομμάτια ξύλου που βρήκα κομμένα όχι για κάψιμο αλλά..επειδή αυτός ο άνθρωπος, αυτός ο καλλιτέχνης έκοβε φέτες και ξύλα διαμορφώνοντας τα σαν μικρά έργα τέχνης απλά και μόνο για να τα βλέπει..
-Κοιτάξτε , μου είπε..αυτό μοιάζει σαν..αστέρι..αυτό σαν καρδιά ..αυτό σαν φωλιά από πουλιά..αυτό...το άλλο...
Έφυγα παίρνοντας δωράκια φέτες παράξενες από ξύλο , του είπα ότι φτιάχνω πράγματα για το Χαμόγελο και τη Πρωτοβουλία με αυτά και ..θα του στείλω βέβαια κάτι απλό τη Τετάρτη  με αυτά δωράκι Χριστουγεννιάτικο ..όσο μπορώ δηλαδή πλέον να κάνω κάτι με το..χέρι!!
Ευτυχισμένη λοιπόν έφθασα στο κτήμα και έκανα όνειρα και σχέδια πως θα τα φτιάξω!!
-Είσαι ..αδιόρθωτη..μου είπε ο Δημήτρης..ποτέ δεν θα περάσει το χέρι σου έτσι κορίτσι μου!!
Ένας καιρός στο κτήμα απίστευτα τρελός..ούτε Ερντογάν και Τραμπ να ήταν.
Στις 2 το μεσημέρι!!!!


Στις 4 το απόγευμα !!!


                                             Θα τρελαθώ..
Το βραδάκι με τη σομπίτσα μας, στη γωνιά μας με συζήτηση , σχέδια και..παιδική εκπομπή στη τηλεόραση το.."Δεινόσαυρο".


                    Αέρας δυνατό, βροχή..μα τι μας νοιάζει;



                            Το νέο μου βιβλίο  για διάβασμα!!!


            Η..γωνιά μου!!! Βγήκε πάλι ήλιος. πρωινό ξύπνημα...


                                          Η Κλώντη μας.


Και τα χειμωνιάτικα μας μούσμουλα που αν δεν τα ξέρετε σας λέω ότι είναι υπέροχα και το δένδρο μας είναι γεμάτο όσο δεν φαντάζεστε.


Όσο για κλαδιά που βλέπετε στην ακρούλα...έβαλα τον άνδρα μου να μου τα κόψει για να φτιάξω κάτι που...σχεδιάζω ( με το χέρι μου!!!).
Φίλοι μου σας εύχομαι καλό μήνα, καλή εβδομάδα και..όλα να πάνε καλά!
Αχτιδένια φιλάκια!

Τρίτη, 28 Νοεμβρίου 2017

Τι άλλο Νοέμβρη;


Πόσο θέλει αυτός ο Νοέμβρης για να περάσει;;;;; Δεν μου άφησε τίποτε απείραχτο!!!!


Για να γλυτώσω την εγχείρηση για ρήξη τένοντος 10 μέρες με δεμένο χέρι και απαγόρευση να κάνω και το παραμικρό!!!
-Θα σου βάλω λουκέτο λέει ο Δημήτρης στο εργαστήρι, θα φωτογραφίσω να δω αν ...άλλαξε θέση κάτι!!!
Είναι φοβερό παιδιά...το δεξί μου χέρι!!!(γράφω με το αριστερό τώρα!!).
Μάλλον θα το ρίξω στο διάβασμα..λυπάμαι γιατί έχω έτοιμους φακέλους με δωράκια και πρέπει να βρω άνθρωπο να μου τα πάει στο ταχυδρομείο!!!
Αυτά με το..αριστερό και..Αχτιδένια φιλάκια!