Σάββατο, 25 Οκτωβρίου 2014

Οι..Δημήτρηδες της ζωής μου!





        Χρόνια Πολλά φίλοι μου σε όσους γιορτάζουν σήμερα!

Πάντα μου άρεσε το όνομα αυτό..μα ποτέ δεν έτυχε να το έχουμε  στην οικογένεια μου σαν παιδί . Όμως μπήκε κατά καλά πριν ...40 χρόνια και έγινε το όνομα που χαράζει η  νιότη στα ...θρανία, στα παγκάκια, στους κορμούς των δένδρων και η ώριμη ηλικία στη καρδιά και τη ψυχή!
Ο καλός μου Δημήτρης, ο σύντροφος, ο σύζυγος, ο φίλος και ο Έρωτας μου. Του οφείλω περισσότερα από όσα του έδωσα και του δίνω όλα αυτά τα χρόνια.
Καλέ μου Χρόνια σου Πολλά και κυρίως όπως εσύ τα ονειρεύεσαι γιατί είσαι το πιο ονειροπόλο άτομο που έχω γνωρίσει στη ζωή μου.



Μετά ήρθε και ο ..2ος Δημήτρης στη ζωή μου  και μας συμπλήρωσε την οικογένεια με το..μουτράκι του!



Γλυκούλη σκανδαλιάρη μικρέ Δημήτρη ,εύχομαι να πάρεις έστω και το ελάχιστο από τα χαρίσματα του παππού σου που λάμπει όταν σε ρωτάει:
-Πως σε λένε;..Γιώργο;..
-Όχι καλέ παππού..Δημήτρη!
Σήμερα θα γιορτάσουμε στο σπίτι της κόρης μας Ιωάννας και σκέφτηκα όταν μας κάλεσαν ότι..τα χρόνια και η ζωή είναι κύκλος..; Oταν γιόρταζε ο πατέρας μου πάντα τη γιορτή τη κάναμε στο δικό μας σπίτι με την Ιωάννα μας. 
Όλη η οικογένεια μαζεμένη , οι γιαγιάδες, οι θείες, πάντα το σπίτι εκείνη τη μέρα γιορτή ολόφωτη! Μαγείρεμα οι δυο μας στη κουζίνα, κιθαρούλα από το μπαμπά μου για μουσική.. 
Μεγαλώσαμε λοιπόν και γίναμε εμείς οι καλεσμένοι των παιδιών μας για να μας περιποιηθούν.
Εύχομαι ..εύχομαι μέσα από τη καρδιά μου να ήμαστε γεροί και του χρόνου και να μπορέσω να κάνω ξανά την ανάρτηση για τη γιορτή τους με την ίδια χαρά που τη κάνω τώρα. 
Χρόνια Πολλά και βέβαια..άπειρα Αχτιδένια φιλάκια!

Παρασκευή, 24 Οκτωβρίου 2014

Πόσα κάνει άραγε επιτέλους μία γιαγιά;



Βροχή ασταμάτητη φίλοι μου , στο σπίτι με τα εγγόνια μου από το πρωί..

Μια γιαγιά είναι για να ..φτιάχνει μικροπράγματα στα εγγόνια της όπως..κουρού σπανακοκασεροπιτάκια!!

Μια γιαγιά ζωγράφος είναι και για να κάνει μάθημα ! Προσέξατε, η μικρή μου Μάγδα έχει γίνει ακόμη καλύτερη!


Μια γιαγιά μπλογκερ σαν κι εμένα..είναι και για να φτιάχνει ακόμη γούρια για τη Κοζάνη!





Είναι για να μαγειρεύει από το πρωί ασταμάτητα  πατάτες τηγανιτές (!!!!!) , κρέπες, σνίτσελ, φέτες με μερέντα..φακές για φαγητό και..να έρχεται ο καλός σου με ψώνια και ...ψάρια που όλως τυχαίως πάλι βρέθηκαν στο δρόμο του όταν έπιασε το "μάτι " του το φακελάκι με τις φακές που έβγαλα!
Νομίζω ότι έχει γίνει πλέον παράδοση στο σπίτι μας και ένα είδος παιχνιδιού μάλλον.Εγώ κάνω φακές κι εκείνος φέρνει ψάρια!
Μια γιαγιά σαν κι εμένα όμως..κάποια στιγμή παίρνει και δωράκια όπως αυτό που μου έστειλε σήμερα η φίλη Δέσποινα από τη Νίκαια με τον άνδρα της στο μαγαζί της κόρης μου.
Ευχαριστώ από καρδιάς φίλη μου και σίγουρα θα του βρω θέση  να το κρεμάσω!


Μια γιαγιά είναι και για να ..καθαρίζει μία κουζίνα χαμό από..κατσαρόλες όταν ο καλός της λόγω βροχής μένει σπίτι , βαριέται ..και  όσο εκείνη κάνει μάθημα...χώνεται στη κουζίνα για να φτιάξει βάζα..με μαρμελάδα και γλυκό κουταλιού κυδώνι!


Πόσα να αντέξει άραγε μια γιαγιά;.. όταν μάλιστα ανεβαίνει ξαφνικά και η πίεση στα 20;..Παίρνει 2ο χαπάκι, πατάει ..βέτο με ένα.."ΑΡΚΕΤΑ" ...και πάει στον υπολογιστή που δεν έμεινε θέση από το πρωί να κάτσει και..τα λέει στους φίλους της..στο καναπέ του μπλοκόσπιτου της!
Φίλοι μου σας εύχομαι ένα όμορφο ΣΚ.
Αχτιδένια φιλάκια!

Πέμπτη, 23 Οκτωβρίου 2014

Ζωγραφίζοντας..τι άλλο;


Βροχερή η μέρα μου όπως και σε όλη την Ελλάδα φίλοι μου. Μα και τι δεν έκανα σήμερα! Έστειλα τον άνδρα μου στη κόρη μας για..καφεδάκι κι εγώ έκανα λίστα με σειρά για όσα είχα να κάνω αρχίζοντας από το να πάρω την ομπρέλα μου και..να πάω στη νέα φίλη μου τη Κατερίνα , τη μικρή μου Κατερίνα να κάνουμε μαζί τα πρώτα βήματα στα χρώματα και στο σχέδιο.
Της έκανα και ..έκπληξη αφού της πήγα την Κλώντη μαζί μου που μου κατέβασε μούτρα όταν πήγα να την αφήσω σπίτι!


Η Κατερίνα τρελάθηκε από τη χαρά της κι εγώ έπεισα τη μητέρα της ότι η παρέα ενός τόσο μάλιστα βολικού σκύλου για ένα τέτοιο κοριτσάκι είναι μία παρέα αναντικατάστατη. Θαυμαστό πόσο τα ζώα καταλαβαίνουν ποιος τα έχει ανάγκη, αν το πιστεύετε κάθισε στην αγκαλιά της στο καροτσάκι της , βολεύτηκε και δεν κουνήθηκε.
Βέβαια την..ξεβόλεψα γιατί έπρεπε να αρχίσουμε το μάθημα. Οι δυο μας έπρεπε να μάθουμε η μία την άλλη κι εγώ να ξεπεράσω τη δυσκολία ότι δεν μπορεί να κινηθεί η μικρή όπως ήθελα και να τοποθετήσω το καρτολίνο για αρχή σε κατάλληλη θέση. Θα μάθουμε της είπα..θα μάθουμε και οι δύο. 
Πέρασα ένα δίωρο αρκετά δύσκολο είναι αλήθεια όχι γιατί μου έφταιγε το παιδί αλλά γιατί έπρεπε να προσαρμόζω εγώ αυτό που ήθελα να της δείξω με τη δική της θέση ως προς το ύψος που βρίσκεται το παιδί αφού είναι πάντα καθιστή.. Θα μάθουμε..θα μάθουμε και οι δύο.
Πάντως περάσαμε όμορφα, με αγκάλιασε φεύγοντας και μου είπε ότι θα περιμένει πάντα τις ώρες που θα πηγαίνω!
Γύρισα σπίτι και χώθηκα στο δικό μου εργαστήρι να τελειώσω ένα σωρό μικρά εργάκια που είχα προετοιμάσει για τη Κοζάνη και να σιάξω και το χώρο γιατί αύριο έχω άλλο κοριτσάκι και τα εγγόνια μου το απόγευμα για..κράτηση! .






Μετά ήρθε και ο Δημήτρης μου και μου έφερε γλυκάκι σπέσιαλ από τη κόρη μας και..ναι..την έσπασα τη δίαιτα..δεν άντεξα το πειρασμό..και ..το τσάκισα το κομματάκι μου. Σοκολάτα καρύδια πορτοκάλι ..όλες οι γεύσεις που μου αρέσουν!
Αύριο πάλι σπίτι να αρχίσω επιτέλους το πίνακα που έχω παραγγελία και να ετοιμάσω φαγητό για τα εγγόνια..Γιαγιά φίλοι μου..γιαγιά πάνω από όλα!
Σας εύχομαι μία καλή αυριανή μέρα έστω και βροχερή!
Αχτιδένια φιλάκια.

Τετάρτη, 22 Οκτωβρίου 2014

Υπάρχουν κάποιες εμπειρίες που σε σημαδεύουν..


Χθες έζησα μία εμπειρία ζωής φίλοι μου και θέλω να τη μοιραστώ μαζί σας. 
Πριν λίγες μέρες μου ζητήθηκε να κάνω μάθημα σε ένα παιδάκι με ειδικές ανάγκες, ένα παιδί που όταν το γνώρισα το απόγευμα είδα ότι ήταν χαρισματικό ίσως περισσότερο από πολλά άλλα παιδιά.
Έχω ξαναπεράσει μία τέτοια φάση τυχαία εκείνη τη φορά με ένα κοριτσάκι το καιρό που δίδασκα σε σχολείο .Ήταν τότε ένα παιδί στην εφηβεία  που οι λεύκες που είχε στο σώμα του εμφανείς το είχε μεταβάλει σε ένα εσωστρεφές και καταθλιπτικό παιδί περισσότερο από την απομόνωση που του επέβαλε το φιλικό του περιβάλλον στο σχολείο.. Πάλεψα μαζί του, το αγάπησα και με αγάπησε.
Εκείνο το παιδί "έφυγε" από τα χέρια μου αγνώριστο και με υπερηφάνεια το είδα να γίνεται ένα κορίτσι φυσιολογικό για την ηλικία της. Το μυστικό είναι πως θα προσεγγίσεις το παιδί και αμέσως μετά πως θα αλλάξεις τους ανθρώπους που υπάρχουν γύρω του και το τρόπο που το αντιμετωπίζουν.
Το χθεσινό κοριτσάκι είναι μία άλλη περίπτωση , το πρόβλημα του είναι και κινητικό και βέβαια η βοήθεια μου θα είναι προσφορά δωρεάν από μένα παρά την αντίθεση των γονιών του που όπως είδα τα μαθήματα αυτά θα ήταν από το βαθύ τους υστέρημα .
Η Τέχνη φίλοι μου, η ζωγραφική, κάνει θαύματα στη ψυχή του παιδιού ιδιαίτερα όταν έχεις την συνεργασία του.Έτσι χθες έκανα τη γνωριμία του που ήταν απλά μία γνωριμία και μία απόπειρα να "κάνουμε" το πρώτο βήμα μαζί. 
Πάντα είχα μία καλή σχέση με τα παιδιά ..ίσως γιατί τα αντιμετωπίζω με απέραντη υπομονή που την διαθέτω στο έπακρο .Τα πλησιάζω τρυφερά, συγχρόνως επιβλητικά μα και ..με χιούμορ. Τα παιδιά ανοίγονται τότε σαν λουλούδι στο χέρι σου  κι εσύ μένει να το..κρατήσεις ανοιγμένο και ζωντανό.
Το δυσάρεστο στην εικόνα αυτή ήταν..ένας καυγάς που άκουσα ακούσια βέβαια από τους γονείς στο σαλόνι όσο εμείς κάναμε τα πρώτα βήματα στη ζωγραφική. 
Οι δυσκολίες οι σημερινές φέρνουν τους ανθρώπους πλέον σε όρια και οι τριβές στα ζευγάρια ιδιαίτερα όταν έχουν στο σπίτι τους ένα τέτοιο πρόβλημα τα κάνει να..ξεχνούν αυτά που τους συνδέουν και βλέπουν μόνο αυτά που τους χωρίζουν ή ..που νομίζουν ότι τα χωρίζουν.
Δυνάμωσα τη φωνή μου, του τράβηξα τη προσοχή για να μην ακούει μα..οι "κεραίες" του έπιαναν τα πάντα και η προσπάθεια μου ήταν μάταιη.Τότε πιάσαμε τη συζήτηση και με πάγωσε η φράση του:
- " έτσι κάνουν..θα μαλώσουν και μετά θα φύγει ο μπαμπάς και θα κλαίει η μαμά..και το βράδυ θα είναι πάλι μαζί".
Τα χέρια μου άρχισαν να τρέμουν, το πινέλο δεν λειτουργούσε στα δάχτυλα μου, έψαξα στη τσάντα μου το έκτακτο φάρμακο που έχω για τη Πάρκινσον όταν συγχύζομαι..
-Τι παίρνετε κυρία;
-Τίποτε γλυκιά μου, κάτι για το λαιμό..Αγαπάς τη ζωγραφική;
-Αγαπώ ότι με κάνει να μην ..ακούω να μην ακούω να μιλάνε για μένα..για το τι θα γίνω μετά..μετά..όταν πεθάνουν
Εκείνη τη στιγμή με ..μαχαίρωσε..σκέφτηκα ότι δεν θα μπορούσα να συνεχίσω με αυτό το παιδί, η φθορά για μένα θα ήταν φοβερή..όμως..σχεδόν είχε την ηλικία της εγγονής μου..το αγκάλιασα και του είπα:
-Εγώ θα σου δείξω "μονοπάτια" γλυκιά μου να περπατήσεις μέσα από τα χρώματα , όλα αυτά που νιώθεις μπορείς να τα βγάλεις στο μπλοκ τώρα και μετά στο καμβά. 
Έμεινα μαζί του τι δίωρο και φεύγοντας είδα τη μητέρα του μόνη στο σαλόνι. Νέα βασανισμένη σίγουρα..με λαχτάρα για ζωή. Ήθελα να ρωτήσω ένα σωρό μα..σιώπησα.. Απλά την αγκάλιασα..η αγκαλιά πολλές φορές τα λέει όλα ..και έφυγα ματωμένη από μια μάχη που δεν ήταν δική μου μα και πού μόνο η θέα της με πλήγωσε.
Φεύγω στο κτήμα με τον άνδρα μου, δεν είπα την ιστορία ούτε σε αυτόν..ας είναι το μικρό μας μυστικό.
Αχτιδένια φιλάκια..


Κυριακή, 19 Οκτωβρίου 2014

Σκέψεις, αναμνήσεις, αισθήματα...κουβεντούλα να γίνεται!!!!


Πάει και το ΣΚ φίλοι μου, νέα εβδομάδα αύριο, νέα σχέδια, νέες προοπτικές για κάτι άλλο που θα έρθει ίσως μαζί με το "αύριο" και θα αλλάξει το.."σήμερα".
Με το Δημήτρη  μου πια ήμαστε σε μία ηλικία που φιλοσοφούμε το κάθε τι που βλέπουμε ή χαιρόμαστε. 
Στο κτήμα  όταν κάνουμε το διάλειμμα μας από τις ασχολίες μας καθόμαστε στις καρέκλες μας έξω από το τροχόσπιτο  με το καφεδάκι μπροστά χαζεύουμε το τοπίο και   σαν..το..μάπετ σόου λέμε τις σκέψεις μας και τις φιλοσοφίες της στιγμής.


Το Φθινόπωρο είναι φανερό πια στη Φύση μα όπως και να είναι..εμείς ήμαστε όμορφα με την ηρεμία της και τις κουβεντούλες μας.
Πάντα κάτι νέο φτιάχνει εδώ και κάθε φορά λέει ότι..μέχρις εδώ ..μετά θα καθίσει να ξεκουραστεί και να απολαύσει..μα πάντα ξεχνά και αρχίζει κάτι άλλο.
Όμως εγώ ξέρω ότι η ασχολία είναι η πηγή της ζωής για κάθε άνθρωπο ιδιαίτερα για μας τους δυο. Τον αφήνω να φτιάχνει μόνος του το καλούπι για να ρίξουν το μπετόν για τη πλάκα που φτιάχνει για το τροχόσπιτο και το κιόσκι μπροστά του. 

 
Τον ενθαρρύνω, του λέω πόσο όμορφο το κάνει και του "φτιάχνω" νοητά την εικόνα πως θα είναι τελειωμένο με τα λουλούδια ολόγυρα, τη σκεπή και το τροχόσπιτο ..ζωγραφισμένο όπως εγώ το ονειρεύομαι! 
Έρχονται και οι γείτονες, σταματάει εκείνος τη δουλειά εγώ τα σχέδια των κεντημάτων μέσα στο τροχόσπιτο, κάνω καφέδες, κερνώ από το κέικ που έφτιαξα χθες βράδυ και...η ομορφιά των σχέσεων είναι ανεκτίμητη σε μας.
Τα γατάκια μας έγινα πια μεγάλες γάτες, πονηρές, κλεφτρούλες αφού τρώνε από τη Κλώντη και το δικό της φαγητό, τρέχουν μέσα στο κτήμα κυνηγώντας ότι..κινείται,.


Πιστεύω ότι είναι ευτυχισμένες εδώ, ελεύθερες, χορτάτες και ελπίζω να μη το σκάσουν κάποια στιγμή με την διάθεση να ζήσουν τη περιπέτεια του ..άγνωστου!
Γυρίζοντας περάσαμε από τη κόρη μας την Ιωάννα, από την Ειρήνη περάσαμε το πρωί πηγαίνοντας στο κτήμα.
Έτσι η Κλώντη ανακάλυψε το κλουβί με το ποντικάκι του εγγονού μας..και..και...χαμός!


Ξέρετε την αγάπη μου για τα ζώα, αγαπώ κάθε ζώο, δεν ξεχωρίζω κανένα γιατί πιστεύω ότι από όλα μπορείς κάτι να πάρεις, κάτι να διδαχθείς.
 Πάντα θυμάμαι με πολλή αγάπη το σκαντζόχοιρο μου τη Μιμή που την μεγάλωσα με σταγονόμετρο όταν μου το έφερε ο άνδρας μου μωράκι μια σταλιά. Αν το πιστεύετε γνώριζε τη μυρωδιά του σώματος μου και όταν τον έπαιρνα στα χέρια μου τα αγκάθια του γινόντουσαν τρίχωμα μαλακό , γυρνούσε ανάσκελα και με άφηνε με το δάχτυλο μου να του χαϊδεύω τη κοιλιά. Κάποια στιγμή τον πήγα στο κτηνίατρο να τον δείξω κι εκείνος μου είπε με καλό βέβαια τρόπο ότι αν τον αγαπούσα ..έπρεπε να τον αφήσω στη φύση, να μεγαλώσει και να ζευγαρώσει  και πάνω από όλα να μάθει να βρίσκει τη τροφή του μόνος του.
Πήγαμε μία εκδρομή όλοι μαζί, τα κοριτσάκια μου ήταν νήπια ακόμη..τον αφήσαμε σε ένα μέρος που ο άνδρας μου είπε ότι είναι κατάλληλο για να ζήσει.. Έκλαιγα μία εβδομάδα φίλοι μου για τη Μιμή μου...μα ήξερα ότι έκανα το σωστό.
Αύριο μένω στο σπίτι, πρέπει να ασχοληθώ με κάποιο πίνακα επιτέλους..Σας εύχομαι μία καλή εβδομάδα με υγεία και ευκολία.
Αχτιδένια φιλάκια!

Παρασκευή, 17 Οκτωβρίου 2014

Σχέδια κεντημάτων!


Σας εγκατέλειψα για λίγες μέρες στη κυριολεξία αφού σχεδόν δεν άνοιξα τον υπολογιστή και αν βλέπετε κίνηση στα παιχνίδια του fb είναι τα εγγόνια μου που τον χειρίζονται. 
Με συγκινείτε μερικοί με τα μηνύματα και τα τηλεφωνήματα σας όταν δεν σας...ζαλίζω με τη φλυαρία μου..Σας λείπω μου λέτε.. Εγώ πάλι πολλές φορές σκέπτομαι ότι δεν έχω κάτι να πω και ότι η καθημερινότητα μου που για μένα είναι σημαντική για σας θα φαίνεται ανόητη.. έτσι..απέχω!
Μη νομίζετε ότι τεμπέλιαζα..είχα πέσει με τα μούτρα στα σχέδια κεντημάτων που με άφησε κατάπληκτη η ζήτηση τους από το μαγαζί που μου τα ζήτησε. Ποτέ δεν το φανταζόμουν ότι το κέντημα που τόσο αγαπώ και που πολλές φορές κεντούσα "σχεδιάζοντας" εκείνη τη στιγμή θα είχε ενδιαφέρον στη σημερινή εποχή που το κέντημα νόμιζα ότι ..πέθανε μαζί με ..τη γενιά μου!
Σήμερα θα σας δείξω λοιπόν 3 από τα σχέδια που έκανα και παρέδωσα τονίζοντας σας όμως ότι τα χρώματα δεν αντιστοιχούν με τα πραγματικά αλλά με τους..μαρκαδόρους που έχω και με βοηθούν να δώσω την αντίθεση. όταν τα παραδίδω μαζί με την πελάτισσα με το χρωματολόγιο βάζουμε τα νούμερα ή το αφήνω στη δική της επιλογή.
Όπως θα δείτε το κάθε σχέδιο μου έχει τριπλές παραλλαγές και εκείνη το πουλάει αναλόγως, πλήρες ή κομματιαστό.

Ένα εύκολο και ανάλαφρο για κέντημα..


Ένα δύσκολο και μπελαλίδικο γιατί μου ζητήθηκε με ..προσθήκη χάντρας..ότι βλέπετε μικρό μωβ είναι χάντρα !


Μου αρέσουν τα δύσκολα κεντήματα φίλοι μου, πάντα τέτοια κεντούσα, ένα και καλό έλεγα πάντα..
Αυτό είναι το 1/2 στο φάρδος και ανάλογα το μήκος αν το θελήσουν καρέ ή σεμέν, βέβαια όλο γεμάτο χαλί. Πάλι με χάντρα αν το θελήσουν σε ορισμένα σημεία αντικαθιστώντας τα μωβ σημεία.
όποιος το κεντήσει συνεχίζει το σχέδιο συμμετρικά μέχρι εκεί που θέλει.


Μη νομίζετε ότι είναι εύκολη δουλειά φίλοι μου..πρέπει να προσέχεις μη κάνεις λάθος ούτε ένα κουτάκι γιατί απλά..δεν κλείνει το σχέδιο, έσχισα άφθονα χαρτιά σε μερικά σχέδια..
Τώρα της δουλεύω μοτίβα Χριστουγεννιάτικα και μοτίβα για χάντρες μέχρι..μέχρι..να βαρεθώ..της το εξηγήθηκα...
-Κυρία μου..είμαι Δίδυμος..μέχρι να βαρεθώ..μέχρι να βρω κάτι άλλο να μου κεντρίσει το ενδιαφέρον..Λέτε γι' αυτό να με φόρτωσε παραγγελίες;
Ε! Να μη ξεχνούμε και τη Κοζάνη..
Έχω σκαλίσει καμιά 10αριά ξύλα και τα ζωγραφίζω όποτε έχω χρόνο..αυτό το, έκανα όσο παρέδιδα μάθημα στη μαθήτρια μου σήμερα με όσα χρώματα πετούσε η μικρή εδώ κι εκεί..Αυτά τα παιδιά δεν μπορώ να τα μάθω οικονομία στα χρώματα..πατούν τα σωληνάρια τους και ...

 
Είχα και τον εγγονό μου σήμερα συγχρόνως και όταν τον παρέδωσα το βραδάκι πήρα την...αμοιβή μου..τσουρέκι σοκολάτας της κόρης μου!!! Μούρλια! Τα τυχερά μου η ..γιαγιά.


Φίλοι μου σας εύχομαι καλό ΣΚ να έχετε, αύριο θα πάω στο κτήμα με τον ανδρούλη μου να δω και τη γειτόνισσα μου που με ζητάει.
Αχτιδένια φιλάκια!.