Κυριακή, 5 Ιουλίου 2015

Με ηρεμία και ..χιούμορ φίλοι μου επιστροφή στα καθημερινά!


Η επόμενη μέρα φίλοι μου θέλω να είναι όπως σας ζήτησα..ήρεμη, καθημερινή χωρίς να ψάχνετε για τα άσχημα, τα τρομερά που ίσως , ίσως φοβάστε μήπως έρθουν... Πιστέψτε σε μία Ανώτερη δύναμη που σίγουρα δίνει λύσεις και στα πιο δύσκολα. Μόνο για υγεία να παρακαλάτε φίλοι μου , αυτό είναι η βάση της ζωής.
Στο κτήμα με τα ζωάκια μου, τα φυτά μας, τον άνδρα μου, τους γείτονες, με το ζόρι έφυγα για να ψηφίσω και να πάω στις κόρες μας ..καλούδια από τη παραγωγή μας... Μέχρι στο εκλογικό κέντρο έπιασα κουβέντα με την επιτροπή και μία φίλη που με γνώρισε και μοίρασα κολοκύθια για πίτα με τη συνοδεία ..συνταγής βέβαια!
-Δεν περιγράφεσαι..μου λέει ο άνδρας μου..κι εδώ σε γνωρίζουν;
-Κάτσε φρόνιμα του λέω μη ..δώσω υποψηφιότητα κόντρα στο Μπουτάρη και άντε να με πιάσεις!
Λίγο χιούμορ δεν βλάπτει..μας κάνει και χαμογελάμε και το χρειαζόμαστε τόσο να πάρει η ευχή. .
Απολαύστε λοιπόν παρακαλώ το σήμερα , τα απλά, τα κοινά, τα όσα έχουμε γύρω μας  δεδομένα και αδιάφορα συνήθη.


Κοιτάξτε αυτό το άνθος..τέλειο  όπως κάθε τι στη φύση .. και όμως ανήκει σε ένα φυτό που ίσως μιλάμε με αδιαφορία γι' αυτό και λίγη διάθεση για γέλιο...κολοκυθιά! Είναι από ένα είδος νεροκολοκύθας που αγόρασα τους σπόρους της από το διαδίκτυο . Βέβαια το μόνο που μας έκανε μέχρι τώρα είναι...λουλούδια και τίποτε άλλο προς απογοήτευση μου γιατί "τρώω" και λίγη καζούρα από το Δημήτρη που πιστεύω ότι βλέπω σε φωτογραφίες . 
Του θύμισα κι εγώ τα όσα αγόραζε κάποτε από τη τηλεόραση βλέποντας να τα πουλούν! Σεντόνια που ξέβαψαν, συσκευές διάφορες, κατσαρόλες..τενεκέδες, παπλώματα και ότι φανταστείτε. Γεμάτο το πατάρι μου από τις αγορές του, οπότε ..η κρίση μας έκανε και κάτι καλό..τον συμμόρφωσε και τον απομάκρυνε από τέτοιες αγορές.
Εγώ τι έκανα η καημενούλα..σπόρους αγόρασα ( μεταξύ μας..ένα σωρό!)


Τα γατουλίνια μας μεγάλωσαν όπως βλέπετε!


Αυτό το..τέρας είναι ο..Τόλης του άλλου γείτονα, ένας άκακος γίγαντας 48 κιλών, πήγαμε επίσκεψη και ήθελε να παίξει με τη Κλώντη που έπαθε πανικό γιατί το κεφάλι του είναι διπλάσιο από αυτήν.


Ο βραχόκηπος μου προοδεύει, έχει μαλλιάσει η γλώσσα της φίλης γειτόνισσας να μου λέει και να μου ξαναλέει τα φυτά.ξεχνάω φίλοι μου και δεν μπορώ πια να συγκρατήσω ονόματα.
Ο καημός μου οι κολοκύθες μου..άλλες φύτεψα άλλες βγήκαν!



Ο..αμετανόητος καπνιστής.. αλλά είναι γλυκούλης ..τι να κάνω!


Το αγροτόσκυλο Κλώντη σε..περιοδεία ασφαλείας στο κτήμα..κυνηγάει τις καημενούλες σαύρες!


Θα σας ευχηθώ μία καλή εβδομάδα και ελπίζω να είναι καλή για όλο το κόσμο φίλοι μου. Απλά εσείς να διώξετε από μέσα σας όσο μπορείτε τις δύσκολες σκέψεις και..σπάστε και χαμόγελο ... μη ξεχνιόμαστε. 
Καληνύχτα..πάω να κοιμηθώ γιατί ..κουτουλάω από τη κούραση της ημέρας.
Αχτιδένια φιλάκια!

Σάββατο, 4 Ιουλίου 2015

Μη ξεχνάτε τι σας ενώνει...


Σιωπηλός θεατής αυτές τις μέρες των όσων διαδραματίζονται προσθέτω στις αναμνήσεις μου όλα τα γεγονότα. Προσπαθώ να τα βάλω σε σειρά, να δω ποια είναι τα πιο σημαντικά..
Ίσως τότε στο Γυμνάσιο όταν μπαίνοντας στο σχολικό λεωφορείο μπήκαν μαζί μας ένοπλοι και μας οδήγησαν στο σχολείο μας παρά τις ικεσίες της Γαλλίδας καλόγριας συνοδού  να μας γυρίσουν στο σπίτι..ήταν 21 Απριλίου 1967.. 
Ίσως πάλι ήταν όταν φοβόμασταν να μιλήσουμε ακόμα και στους δρόμους γιατί..συλλαμβάνονταν οι...ψιθυριστές! 
Ίσως πάλι όταν φοιτήτρια μπαίναν στις αίθουσες και έπαιρναν φοιτητές που είχαν την ατυχία να έχουν συγγενείς αριστερούς ή γιατί κάποιος "καλοθελητής" κάρφωνε με ψεύτικες "πληροφορίες" .
Ίσως όταν με συνέλαβαν στην ασφάλεια γιατί έτυχε να είμαι στους δρόμους σε ώρα απαγόρευσης και  φοιτητική ταυτότητα έγραφε Πολυτεχνείο ...
Ίσως τότε..όταν μπήκαν στρατεύματα στη Κύπρο και πηγαίνοντας στο αεροδρόμιο με ..ώτο στοπ να βρω πτήση να γυρίσω στη Θεσσαλονίκη είδα τα φέρετρα που έφερναν από Κύπρο Ελλήνων στρατιωτών σκεπασμένα με σημαίες γαλανόλευκες.
 Ίσως πάλι όταν βρέθηκα πάλι στην Αθήνα με τη μητέρα μου που με επισκέφτηκε πάλι σαν φοιτήτρια κηρύχθηκε πόλεμος με Τουρκία .. Η μητέρα μου σαν γιατρός τότε σε στρατιωτικό νοσοκομείο πήρε ειδική άδεια και γύρισε με ντακότα ,μαζί της κι εγώ.
Ίσως πάλι όταν γυρίζοντας έφυγα με τον Οδηγισμό - Προσκοπισμό στον Έβρο με την ιδιότητα  Νοσοκομειακής βοήθειας και βλέπαμε στρατιώτες πεινασμένους , χωρίς όπλα ( γιατί δεν είχαν) να μας δίνουν σημειώματα για τους γονείς τους...ίσως..ίσως...
Αυτές τις μέρες θέλω να θυμάστε πάνω από όλα ότι τίποτε δεν πρέπει να μας χωρίζει , γιατί η Πατρίδα είναι μία οικογένεια κι εμείς μέλη της. Μπορεί να διαφωνούμε μεταξύ μας σαν συγγενείς μα δεν πρέπει να ξεχνούμε τι μας ενώνει πάντα , είμαστε Έλληνες φίλοι μου..είμαστε ένα πράγμα..έχουμε τις ίδιες κληρονομιές επάνω μας και τις ίδιες ιστορίες..Στο πυρ το εξώτερον η διχόνοια, στο Καιάδα οι μικρότητες και τα συμφέροντα..
Φεύγω για το κτήμα μας..γυρίζοντας θα ψηφίσω και θα πάω σπίτι μου ..αποδείξτε μου την ..επόμενη μέρα ότι και να βγει, ότι και να γίνει ότι είστε πάνω από όλα αυτό..μία οικογένεια...
Αχτιδένια φιλάκια! 

Τετάρτη, 1 Ιουλίου 2015

Εμείς οι γυναίκες....



Από τα..νεύρα μου παιδιά το έχω ρίξει στις...κολοκύθες! 
Σήμερα η μία κόρη μου με πήρε όπως πάντα να ρωτήσει τι κάνουμε και ως σύνηθες αυτών των ημερών να κάνουμε και τη σχετική συζήτηση.. Μου είπε λοιπόν κάτι που με βάραινε σαν μητέρα της εποχής αυτής δυστυχώς.
- Εσείς μαμά ζήσατε στη καλύτερη εποχή την ηλικία της ανάπτυξης και της δημιουργίας σας. Χαρήκατε τα νιάτα σας, τη κοινή ζωή σας, τα παιδιά σας εμάς , τα όνειρα σας..για μας πια όλα τελείωσαν . Δεν θα υπάρχει σύνταξη, οι σπουδές μας χαμένες, τα όσα χρόνια δουλέψαμε χαμένα, το δικό μας μέλλον πια είναι ο αγώνας για τα..παιδιά των εγγονιών σου!!!!
Δεν είχα απάντηση γιατί απλά έλεγε την αλήθεια...Αρκέστηκα μόνο να της πω ότι κι εμείς θα..πληρώσουμε. 
Για τα χαμένα χρόνια που πληρώναμε 850 ευρώ για να έχουμε σωστή σύνταξη, για τα γεράματα ηρεμίας που ονειρευόμασταν , μα κυρίως για το βαρύ φορτίο που θα κουβαλούμε και ίσως πάρουμε μαζί μας : Την έννοια μας για σας!
Μετά μπήκα στο εργαστήρι μου και άρχισα να ζωγραφίζω ότι έβρισκα μπροστά μου..απλά γιατί είναι το μόνο που με κάνει να μπορώ ακόμα να βάζω τα χρώματα που θέλω στη ζωή μου!
Όμως ..όμως παιδί μου εγώ δεν κατεβάζω το κεφάλι, δεν παύω να κάνω όνειρα, εγώ πάντα θα δέχομαι το σήμερα σαν ένα..πρώτο βήμα για το..αύριο. 
Εγώ δεν βλέπω το μαύρο..του "πετώ" πινελιές για να το σπάσω, εγώ δεν κοιτώ τα σύννεφα...ελπίζω στον άνεμο που κάποια στιγμή θα τα διώξει. 
Εγώ έχω εσάς σαν σκοπό ζωής και μπορώ να συρθώ μέχρι τη κορυφή με τα γόνατα για να σας ανοίξω δρόμο . 
Εγώ δεν χάνω ποτέ το κουράγιο και την ελπίδα μου γιατί ..κρατώ πάντα μέσα μου το Θεό και την Ελπίδα , το κουτί της Πανδόρας το άνοιξαν άλλοι γλυκιά μου μα εγώ κράτησα το κυριότερο μέσα μου.
Όρθιοι φίλες μου, εμείς οι γυναίκες κρατούσαμε επάλξεις σε όλες τις γενιές , σε όλα τα χτυπήματα , όρθιες λοιπόν και περήφανες . 
Αχτιδένια φιλάκια!

Δευτέρα, 29 Ιουνίου 2015

Μη μου..γονατίζετε..όρθιοι και ψύχραιμοι!



Φίλοι μου θα πω απλά ..κουράγιο, όρθιοι και αποδείξτε ότι είστε από αυτούς που με ηρεμία και σύνεση αντιμετωπίζετε τα δύσκολα.
Είναι η ευκαιρία που μας δίνεται να αποδείξουμε ότι ήμαστε Άνθρωποι και πάνω από όλα ότι ενδιαφερόμαστε για το σύνολο και για τον διπλανό μας.
Είναι πρώτη φορά που γύρισα με το..ζόρι από το κτήμα γιατί ..έπρεπε να γυρίσω. Εκεί δεν υπήρχε οτιδήποτε από όλα αυτά που μας άγχωσαν , στρουθοκαμηλισμός θα μου πείτε..το ξέρω..η πραγματικότητα πάντα είναι σκληρή. Όμως να πω την αλήθεια σκέφτομαι ότι χρειάζομαι ..χρειαζόμαστε πάνω από όλα ηρεμία και καθαρό μυαλό ώστε να ζυγίζουμε χωρίς πανικό τις κινήσεις μας.  Κι εμείς μείναμε χωρίς ..λεφτά..ε! και; ..Πάντα ο καλός Θεός δίνει λύσεις και ανοίγει ..παράθυρα φίλοι μου .
Έπειτα  σκέπτομαι ότι...βρε παιδάκια μου...να η ευκαιρία να ..χάσουμε κιλά! Για μας τις ..στρουμπουλές το έκαναν ..τέρμα η σπατάλη στη κουζίνα και οι ..πάστα φλόρες και τα κέικ!!!!! Δοκιμάστε τα φαγητά με ..λιγότερο λάδι..τέρμα τα τσιμπολογήματα σε λιχουδιές..
Αλήθεια αν μας κόψουν το..ίντερνετ πως θα μιλάμε; Να δεύτερο καλό..θα γλυτώσετε από μένα! 
 Ο άνδρας μου έπαθε πανικό ..φυτέματος με τα νέα που μάθαινε από το τρανζίστορ μας στο κτήμα..Δεν άφησε μέρος ..αφύτευτο !!!!!!!




 Το θερμοκήπιο πια δεν του φτάνει και βλέπω να παίρνει και..γάιδαρο για να πηγαίνουμε εκεί όταν θα τελειώσει ίσως το καύσιμο. 
Αστειεύομαι βέβαια..μη πανικοβάλλεστε απλά ξέρω ότι η ζωή γίνεται ευκολότερη με χιούμορ! Οι πρώτες ντομάτες μας κοκκίνισαν και τις εγκαινιάσαμε με μία όμορφη χωριάτικη! Μοίρασα σε όλη τη πολυκατοικία κολοκύθια και...τη συνταγή για τη πίτα της τεμπέλας!



Όπως βλέπετε θα γίνουμε μάλλον...χορτοφάγοι!!!!!
Σας δείχνω και τα παιχνιδίσματα από τα γατάκια μας που τους ανακοίνωσα:
-Τέρμα οι κονσέρβες..τρώτε κροκέτες και όταν θα τελειώσουν και αυτές σας υποδεικνύω τα..ποντίκια του αγρού και τις ακρίδες!




Φίλοι μου σας εύχομαι μία καλή εβδομάδα, ηρεμήστε, στυλωθείτε στα πόδια της λογικής και της ψυχραιμίας , μόνο έτσι να αντιμετωπίστε τα άσχημα και τα... ίσως... που βάζετε στις σκέψεις σας όπως κι εγώ βέβαια και όπως όλος ο κόσμος.
Αχτιδένια φιλάκια! 

Παρασκευή, 26 Ιουνίου 2015

Κάθε μέρα κάτι αρχίζει..χαμόγελο θέλω πάντα!


Καλημέρα καλημέρα φίλοι μου όπως πάντα ευχαριστώντας το Θεό για το κάθε μας ξημέρωμα!
 Το καφεδάκι μου...σκέτο και βαρύ με μπόλικο καϊμάκι! Έτσι μου αρέσει και είναι η πρωινή και η απογευματινή μου αδυναμία!



Βιάζομαι να σας δείξω τι έκανα τελικά με το ...άλλο κομμάτι από τη νεροκολοκύθα που έκοψα για να φτιάξω το..προηγούμενο. Βέβαια δεν μπόρεσα να σας δείξω και το άλλο παιδάκι που έχει ολόγυρα και το δενδράκι γιατί απλούστατα οι υπόλοιπες φωτογραφίες βγήκαν κουνημένες. Τελικά από τις δέκα που τραβώ σώζονται η...μία! Ο εγγονός μου με ρώτησε γιατί δεν ζωγράφισα και ένα..μπαμπά!
-Γιατί αυτό το μικρό μου περίεργο εργάκι ήθελα απλά να δώσω τη ..μάνα!



Με τον εγγονό μου το Πασχάλη χθες πέρασα το πρωινό μου στο εργαστήρι μου, Ο καθένας έφτιαχνε ότι έφτιαχνε..μιλούσαμε ..αναλύαμε..και ένοιωσα πόσο τυχερή είμαι που έχω αυτή την απόλαυση της παρέας ενός 11χρονου εγγονού που του αρέσει να κάνει παρέα τη γιαγιά του αντί να παίζει στον υπολογιστή.
Κλεισμένη στο σπίτι αυτές τις μέρες λόγω υγείας σήμερα θα ..αποδράσω στο κτήμα παίρνοντας μαζί ένα τελάρο μουσαμά να ζωγραφίσω ..να προσπαθήσω..να μεταφέρω επάνω του το σπίτι απέναντι της γειτόνισσας που μου ζήτησε. Βέβαια θα εξαρτηθεί από τη διάθεση μου να ζωγραφίσω .
Μένοντας σπίτι δεν μπόρεσα να μην ακούσω ειδήσεις! Μη μου πείτε να κλείσω τη τηλεόραση...σαν τη περίεργη Εύα...απλώνω το χέρι στο ..μήλο ξέροντας ότι η ..τιμωρία καραδοκεί. Τους έχω βαρεθεί όλους και κάνω σκέψεις παιδιάστικες , απλές και (το ξέρω) βλακώδεις , αφού ονειρεύομαι ένα κόσμο γεμάτο ειλικρίνεια, αγάπη, δούνε και λαβείν για τα αγαθά ανάμεσα μας. 
Στη γειτονιά μας στο κτήμα είμαστε μία παρεούλα 12 ατόμων  και βλέπω πόσο όμορφα είναι που ο καθένας ρωτάει τον άλλο αν θέλει κάτι από τα δικά του αγαθά που του περισσεύουν.
 Στις επισκέψεις μας ανταλλάζουμε ότι έχουμε  προσωπική δουλειά βοήθειας.. ξέρετε εκείνη η φράση: "να βάλω κι εγώ ένα χεράκι να τελειώσουμε γρήγορα" ! Μοιραζόμαστε.. αυγά, μαρούλια, κρεμμυδάκια, κολοκυθάκια, εργαλεία,  εντομοκτόνα!  
Η δική μου προσφορά;..γλυκάκια ή πίτες..όπως η σημερινή πάστα φλόρα που τους πάω και τα ντολμαδάκια για τις βραδινές μαζώξεις και τι άλλο;..ζωγραφιές σε ξύλα, πέτρες, μουσαμάδες, κολοκύθες , τι άλλο να δώσω εγώ δυστυχώς. Α!..έχω πάντα κουβεντούλα η φλύαρη, καφεδάκια, αγάπη για όλους μαζί με μία ανοιχτή αγκαλιά και το ..τάμπλετ μου όταν θέλουν να μάθουν  ον λάιν  το καιρό!!!
Ακούω λοιπόν όλους αυτούς στη τηλεόραση που όταν τους ακούς ...τι να πω..όλοι έχουν λέει δίκιο! Το ψέμα και η ανειλικρίνεια στο τσεπάκι τους, αναρωτιέμαι πως κοιμούνται ήσυχοι τη νύχτα. Εγώ όταν κάνω κάτι που δεν ήταν τελικά σωστό δεν μου κλείνει μάτι η συνείδηση μου βρε παιδιά!
Πήρα φόρα πάλι και τα λέω..μιλώ σε γενικές γραμμές , σε απλές παιδιάστικες δικές μου σκέψεις ίσως..
Κρατείστε τη καλημέρα μου, την αγάπη και τη καλή μου διάθεση να πιω το πρωινό μου καφεδάκι μαζί σας. Καλημέρα λοιπόν, θα τα πούμε όταν...γυρίσω γιατί ακόμα δεν έμαθα πως να γράφω από το τάμπλετ  εδώ..μπορεί και να μη γίνεται μάλλον..τυχερούλιααααα!!! Την γλιτώνετε τη μουρμούρα μου! 
Αχτιδένια φιλάκια φίλοι μου!

Τετάρτη, 24 Ιουνίου 2015

Ζωγραφίζοντας..


Κόντρα σε πολλά που με βαραίνουν αυτό το καιρό βρίσκω τα πάντα που θέλω στη προσπάθεια να τα ξεπεράσω. Σήμερα κάποια με ρώτησε πως μπορώ και  γελώ..της είπα ότι έτσι είμαι γεννημένη..να γελώ, να χαμογελώ , δεν θα ήμουν ο εαυτός μου αν ήμουν διαφορετική!



Είναι μία απλή κολοκύθα που με δερμάτινο μεντεσαδάκι και ένα καπάκι ξύλινο για το άνοιγμα επάνω έγινε  μία...κρυψώνα για ότι θέλω να βάλω μέσα.
Που να δείτε τι θα κάνω το..επάνω μέρος που έκοψα.....
Δεν είναι κάτι σπουδαίο η κολοκύθα μου όμως είμαι υπερήφανη γι' αυτήν γιατί ..για κάθε πινελιά της στήριζα το δεξί μου χέρι με το αριστερό για να μπορέσω να συνεχίσω...
Μία παλιά σανίδα κομμάτι από όσα έκοβε ο άνδρας μου για να φτιάξει την αποθήκη στο κτήμα έγινε μία ζεστή "Καλημέρα" για όλους εσάς.



Αχτιδένια φιλάκια φίλοι μου!