Κυριακή, 28 Μαΐου 2017

Δυσκολίες με τη Κλώντη.


Καλημέρα φίλοι μου κάπως έτσι ήθελα να πίνω το καφέ μου και να σας γράφω μα παρόλα αυτά η εικόνα πάντα είναι μέσα μας,παρέα με τη φαντασία και τη δυνατότητα μας να μπορούμε να κάνουμε όνειρο την επιθυμία μας.
Ένα δύσκολο διήμερο, πρόβλημα με τη Κλώντη που ξαφνικά μου έκανε ένα "κύλισμα" . Ο γιατρός μου είπε ότι ήταν πρόβλημα από τη καρδιά της πλέον, κουράστηκε μου είπε..η ηλικία, το σάκχαρο το θέμα με το πάγκρεας της..πάλι καλά κυρία μου..είναι ένα μικρό θαύμα ο σκύλος σας που επιζεί.. 
Παρόλα αυτά με φροντίδα και ότι μπορούσα να κάνω για να φάει μπορώ να πω πως την ..συνέφερα και πέρασε η κρίση δύσπνοιας που είχε. Ο γιατρός μου είπε ότι μπορεί να "φύγει" στον ύπνο της από πνευμονικό οίδημα..τι σκληρές αλήθειες λέγονται μέσα σε ιατρικούς όρους..
Όλα αυτά "πακέτο" με τον μελαγχολικό αυτό καιρό, την υγρασία που με έχει πεθάνει, οι πόνοι στη κυριολεξία όπου υπάρχουν..οστά..όλα αυτά λοιπόν προσπάθησαν να με ...πτοήσουν, να μου κάνουν να χάσω την ελπίδα που κρατώ πάντα μέσα μου. 
Προσπαθώ να βρίσκω πάντα ..λύσεις, να σηκώνομαι έστω και δίνοντας στο καθρέπτη κατσάδα στην Αχτίδα που κρύβω επιμελώς πάντα μέσα μου. 
Σβήνω από το "πίνακα" μπροστά μου τα δύσκολα ,βάζω ένα  ..= στην εξίσωση και μια φανταστική λύση που θα ελαφρύνει το ..μέσα μου!
Χθες λοιπόν μαγείρεψα, έκανα πάλι και ντολμαδάκια ( έχω ρημάξει τη κληματαριά), ήρθε η εγγονή μου να την βοηθήσω στα μαθήματα και ο μικρός Κωνσταντίνος για ένα δίωρο φύλαξη αφού οι γονείς του είχαν να πάνε σε βάπτιση!!!
Σε λίγο Κυριακή σήμερα φεύγω για το κτήμα , έχουμε μία ομαδική βοήθεια σε ένα από τους 4 γείτονες που κάνει εργασίες στο σπίτι του.
Έτσι θα μαζευτούμε εκεί , οι άνδρες για βοήθεια ( ο άνδρας μου με τα μηχανήματα του) οι γυναίκες για..ηθική υποστήριξη κι εγώ με...τα ντολμαδάκια μου! Είναι υπέροχο αυτό που έχουμε σ' αυτή τη γειτονιά, ο ένας να τρέχει για τον άλλο , το χαίρομαι και νοιώθω λες και ανήκω σε μία ακόμη..οικογένεια!
Σας εύχομαι μία όμορφη Κυριακή!

Παρασκευή, 26 Μαΐου 2017

Δεν σε μπορώ μελαγχολία της βροχής...


Κοιμήθηκα με τον ήχο της βροχής, σηκώθηκα με τον ..ήχο της βροχής..έχω ξυπνήσει σαν ...S...Γαλλικό...πονούν όλα τα υποτιθέμενα κοκκαλάκια μου!!! 
Τι θα γίνει Θεούλη μου; Δεν μας φθάνουν όσα βροχερά ακούμε κάθε μέρα θα παίρνουμε και χάπια για να σταθούμε όρθιοι;
Με το φλιτζάνι του καφέ πλάι μου και σας στο..καναπέ μου αφού έκανα πρωινό στον άνδρα μου, βλέπετε όταν ξυπνώ εγώ δεν μπορώ να φάω ούτε μπουκιά , μετά τις 10 ..ε! μου έρχεται μία ...ψιλλοπείνα για κανένα τοστ ή μια φέτα από το χθεσινό κεκάκι που έφτιαξα.
Χθες ήμουν στο εργαστήρι μου με τη μαθήτρια μου , εγκαινιάσαμε το κέικ μαζί, κουβεντούλα με ότι απίθανο μπορείτε να φανταστείτε, με έβαλε να κάνω και...instagram ( το σκασμένο) , ζωγραφίσαμε, μου είπε τα παράπονα της για μία δασκάλα της..φοβερή παρεούλα αυτό το παιδί. 
Μερικές φορές σκέπτομαι ότι πρέπει να το..πληρώνω αντί να με πληρώνει.
Ζωγράφισα μετά και στον εγγονό μου το Πασχάλη ένα πίνακα από ένα κόμιξ για το...κορίτσι του!!!!!!! Όταν τον έστειλα και τον πήρε η ανταμοιβή  μου ήταν η απέραντη χαρά του και ο αστείρευτος λόγος του στο τηλέφωνο!
-Γιαγιά μου...σε λατρεύω..είναι ίδιο με το κόμιξ..ίδιο γιαγιά μου ...είσαι μεγάλη ζωγράφος(!!!!), είσαι φοβερή, σε λατρεύω γιαγιά μου, σ' αγαπώ πολύ πολύ, μόνο εσύ μου κάνεις τα χατίρια, ότι σου ζητήσω γιαγιά μου.  
Ε! τέτοια μου λέει το αφιλότιμο και γίνομαι θυσία..κάθε εγγόνι μου διαφορετικό, κάθε ένα ένας διαφορετικός κόσμος κι εγώ γίνομαι χαλί να με πατήσουν να πάρει η ευχή και κάνω πως δεν ακούω τα παράπονα της κόρης μου !
-Μόνο σε μας είχες ..λουριά! Μας κοίταζες και στεκόμασταν σούζα (αληθές!!χα! χα!), δεν μας έκανες χατίρια, μας έβαζες και φτιάχναμε το δωμάτιο μας κάθε μέρα, διαβάζαμε πριν βγούμε έξω..τρώγαμε ότι μας έβαζες μπροστά μας στο πιάτο!!!!!!
-Ε! εντάξει..εσάς ήμουν νέα..είχα καιρό να χαρώ το κάθε σας χρόνο..σε αυτά έχω λίγο να τα χαρώ..και γνώση για να απολαύσω τον ενθουσιασμό τους.


Βρέχει φίλοι μου..βρέχει..με πνίγει αυτή η σκοτεινιά της ατμόσφαιρας..ήθελα σήμερα να πάω μία βόλτα, Παρασκευή είναι η μέρα που βγαίνω στους..δρόμους για χάζεμα..μα σήμερα θα μείνω μέσα πάλι..πάλι..έχω και πρόβλημα με τη Κλώντη..
Εδώ και τρεις μέρες δεν είναι καλά και αυτό με στεναχωρεί.. φοβάμαι αυτό που γνωρίζω  ...φοβάμαι..ξέρετε..ότι νομίζω ότι έχω "χωνέψει" και απλά σαν την στρουθοκάμηλο κρύβω το κεφάλι μου στην άμμο..
Είναι ίσως η μελαγχολία της βροχής.
Αχτιδένια φιλάκια

Τετάρτη, 24 Μαΐου 2017

Θέλω ένα κόσμο αλλιώτικο..θέλω πολλά;


Στο καταφύγιο μας αυτές τις μέρες με τον άνδρα μου, εκεί που λες και δεν σε αγγίζει αυτή η ατμόσφαιρα βίας , λύπης και άγχους που βασιλεύει αυτό το καιρό δυστυχώς. Βλέπω τον ουρανό έστω και..συννεφιασμένο όπως σήμερα..τα δένδρα καταπράσινα γεμάτο άγουρους ακόμη καρπούς,, τη γειτόνισσα μου που από το παράθυρο της καθώς τινάζει το σεντόνι που στέλνει με το χέρι της το χαιρετισμό και την αγάπη της.
-Δεν θέλω να φύγω..του είπα σήμερα..όμως πρέπει..
Είναι τόσο δύσκολο βρε παιδάκι μου να μην υπάρχει κακία και βία στο κόσμο; Ζητώ πολλά;
 Αυτό το νέο παιδί που προκάλεσε τόσους θανάτους πως είναι δυνατόν να μην είχε μέσα του τη παραμικρή συνείδηση , τον ελάχιστο ενδοιασμό γι' αυτό που πήγαινε να κάνει; Είδα πριν λίγο μητέρες με τη φωτογραφία του παιδιού τους να ρωτούν αν τα είδαν..αν τα αντάμωσαν κάπου ..ζωντανά. Μάνα είμαι κι εγώ..μάνα σε κάθε παιδί...έστω και αν δεν τα γέννησα εγώ.
Σήμερα καθώς κεντούσα ανέβηκε στο χέρι μου ένα μικρό μαμουδάκι..τόσο δα..ενοχλήθηκα..πήγα να το σκοτώσω και μετά..σκέφτηκα ότι εγώ δεν ήμουν ικανή να "φτιάξω" κάτι τέτοιο..με τι δικαίωμα θα το εξαφάνιζα. 
Ποια θρησκεία να πάρει η ευχή διδάσκει τόσο μίσος και τόσο θάνατο; Δεν το πιστεύω..δεν μπορώ να το δεχθώ. Πως μπορεί ένα κίνημα, θρησκεία , κόμμα, πολιτική, άθλημα να κάνει πλύση εγκεφάλου σε νέα άτομα ώστε να μη σκέπτονται ότι κάνουν κάτι πέρα από τη λογική.
Κι όμως φίλοι μου...είναι τόσο απλή..τόσο όμορφη η ζωή , η φύση, ο κόσμος που ανήκουμε. Ζούμε σε ένα Παράδεισο κι εμείς..τον λερώνουμε, αφήνουμε το "φίδι" να μας δελεάσει και να μας οδηγήσει έξω από την Εδέμ.
Κουραστικά και ίσως βαρετά όσα σας λέω..μα σκεφτείτε..όσο όμορφη είναι η ζωή τόσο σύντομη  και απρόβλεπτη είναι συγχρόνως. Δεν αξίζει να χαλάμε ούτε ένα δευτερόλεπτο από αυτήν με βία, μίσος, κακίες, πάθη και υστεροβουλίες.
Όση ώρα ο άνδρας μου  έφτιαχνε τις δουλειές του εγώ άφησα το κέντημα και άρχισα να φυτεύω τα λουλουδάκια που είχα σε σακουλάκια..τα φύτευα και σκεπτόμουν ότι ήταν μικρά θαύματα αν το σκεφτείς..ένας σπόρος..ένα μικρό φυλλαράκι..ένα φυτό ολόκληρο και αργότερα ένα λουλούδι, πολλά λουλούδια, άπειρα χρώματα..
Μετά πήγα και έκοψα σαλάτα και γλιστρίδα και έκανα σαλάτα παρεούλα με τα αυγά που μου έφερε άλλη γειτόνισσα και τα έβρασα. 
Τόσο απλή και όμορφη φίλοι μου μπορεί..πρέπει να είναι η ζωή..και θέλω να τη χαίρομαι όσο έχουμε υγεία και καλή θέληση να τη ζήσουμε έτσι!
 Ειρήνη φίλοι μου..αγάπη σε όλο το κόσμο..να πάψει αυτή η βία και η μανία για ..για...κι εγώ δεν ξέρω τι θέλουν βρε παιδάκι μου όλοι αυτοί ...
Να τέτοια με κάνουν να ανεβαίνει η πίεση μου και να συγχύζομαι!
Να σας δείξω και το..τηγάνι μου..ποιο τηγάνι;
Μια φορά κι ένα καιρό ήταν έλα φθηνό τηγάνι τεφάλ που το βαρεθήκαμε και είπαμε να το πάμε στο κτήμα. Μια μέρα ο άνδρας μου έκαψε το φαγητό που ζέσταινε, το..σκυλόβρισε..το πέταξε άπλυτο στα σκουπίδια! 
Εγώ το πήρα, το έπλυνα και σκέφτηκα ότι θα ήμουν αχάριστη αν δεν σκεπτόμουν πόσες ομελέτες έφτιαξα σ' αυτό.Έτσι το πήρα κρυφά στη τσάντα μου και μετά στο εργαστήρι μου!


-Αααα! είπε ο..σύζυγος κατάπληκτος!!!
-Ααααα! είπε και η γειτόνισσα μου που της το χάρισα και έτρεξε να το κρεμάσει λέει στο σπίτι της!
Συμπέρασμα; και το πιο άχρηστο μπορεί να γίνει όμορφο και να δώσει χαρά!
Αχτιδένια φιλάκια!

Δευτέρα, 22 Μαΐου 2017

Μία όμορφη ημέρα!


Φίλοι μου ένα ευχαριστώ πράγματι δεν φθάνει για το τόση γεμάτη από ευχές ημέρα των γενεθλίων μου. Πέρασα υπέροχα , μου γεμίσατε τις μπαταρίες της ..ψυχής γιατί η δική μου ψυχή ζει από ..αγάπη. 
Στο σπίτι του συμπέθερου μας στο Λαχανά ήμασταν και ένα μέρος που το είχα επισκεφτεί παλιά μόνο μία φορά με το..σχολείο για το μνημείο του έγινε πλέον γνωστό και τόσο φιλικό..
Λοιπόν..65 και μία σήμερα και ξεκινώ την ημέρα μου με τα συνήθη  μου αρχίζοντας από το να..αποθηκεύσω το υπόλοιπο ραβανί που μου έδωσε η κόρη μου ( να μη το βλέπω) κάπου..ψηλά να μη το φθάνω.
Δεν είναι από τα γλυκά που αγαπώ ούτε καν το παγωτό που μπορεί να περάσει ένα ολόκληρο καλοκαίρι κι εγώ να φάω..ένα!!! Όμως..όμως φίλοι μου ήταν ένα από τα ωραιότερα που έχω φάει. Ναι ..το τσάκισα η αφιλότιμη, η..αναίσχυντη..( μια ζυγαριά βρε παιδιάαα!)!


Σε αυτό το μέρος λατρεύω τα λουλούδια που έχουν στις αυλές τους, αυλές περιποιημένες γεμάτες με τριαντάφυλλα.


Την καταζήλεψα αυτή τη τριανταφυλλιά! Άρχισα τη..γκρίνια στον άνδρα μου:
-Θέλω τέτοιαααααα!!!!!
-Θα σου βρω κοριτσάκι μου!! ( ξέχασε ότι έγινα ..65..κοριτσάκι;)
Από αυτό μου έκοψε ( ως συνήθως) ο Δημήτρης μόλις κατεβήκαμε και το πέρασα για..τριαντάφυλλο όμως δεν είναι και είναι υπέροχο φίλοι μου!


Ο καλός μου Αλέξης έγινε ο...ψητάς, η Ιωάννα μας τις υπέροχες σαλάτες και περάσαμε μία θαυμάσια μέρα με ανθρώπους γεμάτους αγάπη. Νωρίς όμως άρχισε η βροχή, ο ουρανός μαύρισε και προμηνούσε καταιγίδα και πήραμε το δρόμο του γυρισμού.


Φθάσαμε μια χαρά και οι δύο..άχρηστοι της οικογένειας εγώ και η Κλώντη πέσαμε σαν..τούβλα στα κρεβάτια μας λες και σκάβαμε όλη μέρα!!
 Αποτέλεσμα σήμερα να ξυπνήσω νωρίς γεμάτη ενέργεια να κάνω τα..πάντα!( λέμε τώρα!!!).
Ας ευχηθώ και του χρόνου να περάσω μία τέτοια όμορφη μέρα και γεμάτη αγάπη φίλοι μου από εσάς και όσους με αγαπούν.Καλή εβδομάδα!
Αχτιδένια φιλάκια!

Κυριακή, 21 Μαΐου 2017

Μεγάλωσα;μπα..ιδέα σας!


                    Ναι..έγινα 65..ε! και; 
Ποτέ δεν με ξένιζαν τα νούμερα της ηλικίας μου λες και δεν περνούσαν στα τυπικά χαρτιά ούτε καν στο μυαλό μου.. 
Βλέπετε τύποι σαν κι εμένα μένουν πάντα παιδιά..αδιόρθωτα..απλά παθαίνουν και μαθαίνουν από τα λάθη τους , γίνονται λιγάκι πιο προσεκτικά μα..και πάλι επαναλαμβάνουν τα ίδια ψελλίζοντας στον εαυτό τους..ε!..δεν πειράζει..έγινε τώρα!!!
Σε αυτά τα 65 χρόνια έζησα ότι έπρεπε να ζήσω, μα πάνω από όλα..ΑΓΑΠΗ..γιατί αυτό μόνο είχα κι εγώ να δώσω..αγάπη..και δεν μετανιώνω ακόμη και γι' αυτούς που δεν μου την χαλάλισαν.
Ένα παράθυρο ανοιχτό η ζωή μου και η ψυχή μου φίλοι μου , ένα παράθυρο που θα κλείσει μόνο όταν δεν θα μπορώ να στέκομαι μπροστά του.
Χρόνια μου Πολλά λοιπόν να με..χαίρεστε καλέ..να σας ζαλίζω..να σας κορδώνομαι με όσα κάνω, να με ανέχεστε με τη γκρίνια μου (πότε - πότε..ε;), να με παρηγορείτε στις μαύρες μου και να με συνεσφέρετε στις εξαλλοσύνες μου!
                           Τι να κεράσω;...



Μα τι άλλο; μπακλαβά από τα χεράκια του Δημήτρη με χειροποίητο το φύλλο παρακαλώ!!!
Σήμερα έχουτα...βουνά οι δυο μας βλέπετε γιορτάζει ο εγγονός μας ο Κωνσταντίνος και ο καλός μας συμπέθερος  και φύγαμε καλεσμένοι στο Λαχανά πάλι..εκεί θα είναι και τα παιδιά μας και τα εγγόνια μας. 
Για τούρτα μη περιμένετε  μα για σιγουριά ένα κεράκι στο..μπακλαβά θα μου βάλουν..όχι περισσότερα γιατί...δεν θα χωράει το ταψί!!!
Μεγάλη γιορτή φίλοι μου, άπειρες οι φίλες και οι φίλοι μου..απίστευτο όμως κάθε τέτοια γιορτή δεν προλαβαίνω τα τηλέφωνα και λόγω...65...ξεχνώ ..και μετά θυμάμαι ποια ξέχασα και στεναχωριέμαι. 
Πάλι απαιτητική λοιπόν σας ζητώ συγνώμη αν θα ξεχάσω να τηλεφωνήσω ή να στείλω μήνυμα σε κάποιες όμως..καταλαβαίνετε..κάτι στο μυαλό μου μετά το εγκεφαλικό κουνήθηκε φαίνεται πολύ και..ξεχνώ τα..πάντα βρε παιδάκι μου ( εκτός από το γλυκό στο ψυγείο!).




Αυτή την εικόνα τη βρήκα κάπου μέσα στο διαδίκτυο και με συγκίνησε η απλότητα της..ίσως βρίσκεται κάπου ..σε κάποιο μικρό εκκλησάκι χωριού..
Χρόνια Πολλά λοιπόν , να σας δίνει ο Κύριος Υγεία, Αγάπη, Ελπίδα και Κουράγιο σε κάθε σταθμό της ζωής σας.
Να δίνει στον εγγονό μου φως σε κάθε δύσκολη στιγμή του, να  του δίνει υγεία και σύνεση όσο για μένα..να δω όλους που αγαπώ με ότι αγαπούν και τους κάνει ευτυχισμένους.
Άντε και του χρόνου..εδώ να ήμαστε, να σας εύχομαι,..να με εύχεστε..να τα λέμε..να δίνουμε ζωή ο ένας στον άλλο γιατί φίλοι μου..ζωή σημαίνει ο Άνθρωπος να είναι δίπλα στον Άνθρωπο!
Αχτιδένια φιλάκια!

Πέμπτη, 18 Μαΐου 2017

Καλημέρα με αγάπη πάντα!


Καλημέρα, καλημέρα!!!Δεν ξέρω αν ήταν για τον ..μπακαλιάρο σκορδαλιά  αυτό το μπουκέτο ή για να με καλοπιάσει μαζί με τη θήκη των νέων μου γυαλιών μα είναι υπέροχα αγριολούλουδα που μου φέρνει συχνά από το ..απέναντι κτήμα.
Ο Δημήτρης είναι άνθρωπος των..λουλουδιών, πάντα μου έφερνε ..κλεμμένο από μια γλάστρα ή με...άδεια από κάπου. Η γειτόνισσα μας  η Θωμαή πάντα του γκρινιάζει όταν κόβει τα τριαντάφυλλα μας και τα προσφέρει σε όλες τις γυναίκες του πρωινού μας καφέ εκεί.
-Τι τα κόβεις καλέ τα καημένα..αν ήσουν άνδρας μου θα σε..σκότωνα!
Εδώ οι γνώμες..διίστανται..έχει δίκιο ; ή μήπως αυτό που λέει ο άνδρας μου είναι σωστό:
-Τα λουλούδια έγιναν για να τα προσφέρεις και να στολίζουν χώρους χωρίς την ομορφιά τους..τα λουλούδια είναι να τα χαίρεσαι παντού να τα βλέπει η ...γυναίκα μου και να με σκέπτεται!!( είναι αυτός έναςςςςςςςς!!!!!).


Είναι το τοπίο που βλέπεις καθώς κατεβαίνεις για τον Άγιο Βασίλειο  και όταν δεν υπάρχει υγρασία βλέπεις και θαυμάζεις αυτό το θέαμα. Όμως πάλι όταν υπάρχει η συχνότατη ομίχλη εδώ  αισθάνεσαι ότι πετάς στα ..σύννεφα σε ένα παραμυθένιο περιβάλλον νεράιδων. 
Φίλοι μου το κτήμα μας  βρίσκεται ανάμεσα στις δύο λίμνες και το αγάπησα από τη πρώτη στιγμή.
Σπίτι πάλι σήμερα, έκανα το πρωινό μου μπάνιο, έβαψα το..μαλλί, τάισα και έβαλα ένεση στη Κλώντη, θύμιασα για το κακό , πίνω το καφεδάκι μου μαζί σας και μετά..βόλτα γύρω από το..τετράγωνο τη Κλώντη και..κάτι θα βρω να κάνω. Μάλλον ξέρω..μελιτζάνες στη γάστρα με χωριάτικο λουκάνικο!!!
 Υποπτεύομαι φίλοι μου ότι ο άνδρας μου καλόμαθε να μαγειρεύω εγώ και το κάνει επίτηδες ότι έχει δουλειά με το κτήμα..
Ζητώ και ..βοήθεια ...συμβουλή για κάτι που με απασχολεί πολύ πολύ. Μπαίνουν μυρμήγκια από το μπαλκόνι..βάζω σπρέι όμως σχεδόν μετά από λίγο σφουγγαρίζω γιατί φοβάμαι μη γλύφει η Κλώντη.
Υπάρχει λέτε κάτι που να τα απομακρύνω; Τα λυπάμαι κι όλας όμως..ανεβαίνουν μάλλον από τη κληματαριά υποπτεύομαι , έβαλα σπρέι εκεί μα..αδίκως.
Αυτός ο καιρός θα με..πεθάνει..αυτό το βάλε βγάλε των ρούχων , που βγαίνεις έξω και δεν ξέρεις τι να βάλεις, που έχω το ελαφρύ ζακετάκι παραμάσχαλα , το κουβερτάκι και συγχρόνως το πιο ελαφρό παπλωματάκι δίπλα..
Ίσως η όλη αυτή εναλλαγή θερμοκρασιών είναι ο λόγος που αισθάνομαι..κάπως! Δεν πάω στο κτήμα λόγω μαθημάτων και μένοντας σπίτι με μία Κλώντη μέσα στο θυμό της που δεν πάει βόλτα στην εξοχή η μόνη μου διέξοδος είναι η ζωγραφική γιατί το κέντημα εδώ με το φως της πόλης μου είναι δύσκολο.  
Έτσι τελείωσα ένα πίνακα που μου είχαν παραγγείλει η φίλη Ελένη ..


Τι να κάνω η ..έρμη..θέλω πολλά να κάνω ..δεν μπορώ να βγαίνω έξω λόγω..οπότε κάτι πρέπει να κάνω..λίγη ..ψιλλομελαγχολία με πιάνει όμως μετά αμέσως δίνω..κλωτσιά στον εαυτό μου μπροστά στο καθρέπτη και του λέω!
 -Σύνελθε μη σε ..μπατσίσω!
Φίλοι μου σας εύχομαι μία όμορφη μέρα, αύριο είναι η μέρα που θα σουλατσάρω με τον άνδρα μου στα μαγαζιά για..χάζεμα βέβαια..
Αχτιδένια φιλάκια!