Παρασκευή, 12 Ιουλίου 2019

Τα καλά και τα..κακά πάνε μαζί..

                         

Επιστροφή στο σπίτι , άνοιγμα την επόμενη μέρα του υπολογιστή μου, συννεφιασμένη υπερβολικά..βρε παιδάκι μου.. δεν ήταν ούτε ο Ιούλης για μένα...
Συνήθως όταν είμαι στις μαύρες μου σιωπώ μα πάλι η επικοινωνία είναι στο αίμα μου μαζί με την αλλεργία που η αποκάλυψη του λόγου της με προσγείωσε άσχημα. Ο Σούλης έπρεπε να φύγει από κοντά μου δυστυχώς κι εγώ έριξα το μαύρο δάκρυ αυτές τις μέρες για την ατυχία μου που άρχισε από το θάνατο της Κλώντης, το θάνατο του μικρού σκυλάκου που είχα βρει και τώρα το δέσιμο μου με το γατάκι που έπρεπε να αποχωριστώ.
Όλα αυτά μου κόστισαν πολλά, από την κρίση μου στο πρόβλημα μου, τα φάρμακα που δυστυχώς προστέθηκαν ( δεν μου έφθαναν τα άλλα..), το νέο ισχαιμικό επεισόδιο που πέρασα και την διάθεση μου να επιστρέψω πίσω και να..μείνω λίγο μόνη παρά την αντίρρηση του άνδρα μου. 
Όμως όταν συμβαίνουν τόσα άσχημα γεγονότα γύρω μας, όπως οι θάνατοι στη Χαλκιδική, τότε η δική μου διαμαρτυρία, τα δάκρυα μου είναι γελοία μπροστά σε τόση οδύνη.
Δυστυχώς δεν μπορώ αυτό το καιρό να ζωγραφίσω, να κατασκευάσω.. και πρέπει να εξαφανίσω κατά τους γιατρούς κάθε τι που έχει τα "ίχνη" του γάτου μου , όπως καταλαβαίνετε..πλένω τα πάντα..
Ο Δημήτρης θα γυρίσει για λίγο στο κτήμα μέχρι την Τετάρτη που πρέπει πάλι να επισκεφτώ για έλεγχο το Δερματολογικό Νοσοκομείο.
Και τώρα ..να " κατσαδιάσω "όσες δεν έρχονται να μαζέψουν μαζί μας με το καφεδάκι μας τα αποτελέσματα των κόπων του Δημήτρη που όπως θα δείτε είναι άφθονα και τα δωρίσαμε ΟΛΑ σε φίλους γνωστούς και ανθρώπους που τα είχαν ανάγκη.



Δεν σας λέω για τα βατόμουρα...που ωριμάζουν κάθε μέρα λίγα λίγα και έχουμε ένα σωρό ήμερες βατομουριές ολόγυρα που δεν τις προλαβαίνεις!


Σε 10 μέρες θα είναι έτοιμα και τα δαμάσκηνα μας και να δω τι θα τα κάνουμε!Σκέπτομαι μαρμελάδες σε βαζάκια για τα διάφορα ιδρύματα. 




Όταν φωνάζω εγώ πως φυτεύει πολλά γίνομαι..γκρινιάρα!
Αυτά φίλοι μου τα ,...νέα μου..ευτυχώς η αλλεργία μου μετά την ..απομάκρυνση του γατούλη μου σχεδόν έφυγε βέβαια είναι υποχρεωμένη σε φαρμακευτική αγωγή γιατί πια "εδραιώθηκε" στο αίμα μου.
Φίλοι μου σας εύχομαι καλό καλοκαίρι, όσο για μένα ..θα ξαναβρώ το δρόμο μου όπως λέω, όσο για την τόσο μεγάλη ευαισθησία μου στα ζώα αυτή δεν θα χαθεί ποτέ..καλώς ή κακώς..
                                               Αχτιδένια φιλάκια

Τρίτη, 2 Ιουλίου 2019

Μπήκε και ο Ιούλιος..

           

Καιρός για ροδάκινα φίλοι μου και σας εύχομαι ένα καλό μήνα καλοκαιρινό πια με μία δόση..καύσωνα!
Η αλήθεια είναι πως δεν είμαι και τόσο στα..καλά μου, η αλλεργία μου ..άγνωστης μορφής ( !!!) για του γιατρούς με τυραννάει, ο κάθε γιατρός διαφορετικά φάρμακα, βέβαια είναι καλύτερα όμως δεν περνάει και με κάθε νέα "παρουσία"επάνω μου με κάνει να χάνω την καλή μου διάθεση και να με επηρεάζει ψυχολογικά με αποτέλεσμα να με χτυπάει εκεί που πάσχω, στην Πάρκινσον. 
Δεν μπορώ να ζωγραφίσω καθόλου μα ..ως θαύμα ...μπορώ να κεντήσω έστω αργά μα περνάω το χρόνο μου. 
Ένα βιβλίο που διάλεξα το..τυραννάω δυστυχώς και γενικά..δεν είμαι καλά! Ξεχνάω τις γιορτές, ξεχνάω τις υποχρεώσεις μου καλά να είναι οι γείτονες που μου θύμισαν πως γιόρταζε ο ...κουνιάδος μου!!
Ο Δημήτρης ήθελε να πάμε στη θάλασσα για να μου φτιάξει το κέφι μα..αρνούμαι να γίνω θέαμα, έτσι ο καημενούλης μου αγόρασε μία ..πισίνα στα..κυβικά μου ( χα! χα!)!!


Βέβαια είδαμε το κόπο που έχει και την ..πακετάραμε την επόμενη μέρα και παρακαλούσαμε φίλους να την ..χαρίσουμε! Αυτές είναι οι αγορές που κάνει κι εγώ του ..μουρμουράω η γκρινιαρού όμως..μετά σκέπτομαι πως υπάρχουν άνθρωποι που δεν γερνούν ποτέ εσωτερικά και του χαμογελώ!
Νομίζω πως δεν υπάρχουν πολλές 67χρονες σαν κι εμένα που όταν ξυπνούν το πρωί στο τροχόσπιτο βλέπουν δίπλα τους σε...κρυστάλλινο βάζο.. ένα πρωινό τριαντάφυλλο από τον σύντροφο της ζωής τους.


Θαυμάζω την δουλειά του με τα δένδρα του, μου κάνει ξενάγηση με καμάρι στις ντομάτες και τις πιπεριές του.






Που να δείτε στο θερμοκήπιο..χαμός..όλοι οι γείτονες έρχονται και παίρνουν γιατί οι δικές τους είναι ακόμη πράσινες.


Νομίζω πως..μιλάει στα δένδρα του..όπως εγώ στα ..πινέλα μου!



Ο Σούλης αδιόρθωτος!! Όλο τον βρίσκω μέσα στις κλωστές μου γιατί έμαθε πως..ανοίγει το βαλιτσάκι μου που έχω μόνιμα έξω στο καναπεδάκι που κάθομαι!Τον μαλώνω μα..πέρα βρέχει.

Η εικόνα ίσως περιέχει: άτομα κάθονται και γάτα


Σπίτι από χθες, τι άλλο για γιατρό και μετά θα δούμε πότε θα φύγουμε και πως θα είναι η διάθεση μου για προορισμούς που θέλει ..για μένα πάντα. Μη νομίζετε ότι είμαι κατσούφα και αγέλαστη, για εκείνον και όσους αγαπώ είμαι πάντα η..Αχτίδα που ξέρετε, το πως αισθάνομαι είναι μόνο για ..μένα και...ε! και για σας!
Φίλοι μου σας ζητώ συγνώμη που ξεχνώ τις γιορτές σας να σας ευχηθώ, που δεν τηλεφωνώ ( ξέρετε ποιες) να ρωτήσω πως είστε μα συνήθως όταν δεν είμαι καλά..κλείνομαι στο..καβούκι μου όπως έλεγε η μαμά μου ..τότε μικρή.. με αγανάκτηση! 
Σας εύχομαι ένα καλό και Ευλογημένο μήνα.
                               Αχτιδένια φιλάκια.

Τρίτη, 25 Ιουνίου 2019

Γυρίζοντας στην καθημερινότητα μας.

Η Ειρήνη μας έφυγε, περάσαμε υπέροχα με τα παιδιά μας και την αποχαιρετήσαμε με πολλή αγάπη και ευχαρίστηση για όσα "πήραμε" από αυτό το τριήμερο. Εμείς οι γονείς ξέρουμε πότε πρέπει να νοιώθουμε πλήρης και αυτόνομοι από τα παιδιά μας.



Με τα μικρότερα εγγόνια μας, τον Δημήτρη και τον Κωνσταντίνο ,  ενώ η μεγάλη εγγονή η Βάσια μας..μαγείρευε για μας και ο μεγάλος ο Πασχάλης ήταν σε ..πρόβα θεατρική.  Βλέπετε  με χαρά το λέω πλέον πως παίζει πια ο ..κούκλος μου ( χαζογιαγιά.. είπαμε ) επαγγελματικά ( πηγαίνει σε μουσικό σχολείο) σε θεατρική παράσταση καθώς τον διάλεξαν μέσα από οντισιόν του σχολείου για Αθηναϊκή  διοργάνωση μούζικαλ στο θέατρο Μελίνα Μερκούρη στη Θεσσαλονίκη για τον Οκτώβρη.
 Εκτός από την εμφάνιση, το ταλέντο στην ηθοποιία έχει και μία υπέροχη φωνή γονίδιο από τον άλλο παππού του.
Βέβαια θα σας τα πω τότε...με τις σχετικές φωτογραφίες και όποιος θέλει να πάει να δει μία όμορφη παράσταση μαζί κι εμείς βέβαια. Έχει παίξει ήδη στο "Άννυ" την γνωστή παράσταση και  προχθές έπαιξε με τη σχολή Βουτσινά που φοιτάει συγχρόνως με το Γυμνάσιο του σε μία ακόμη εφηβική παράσταση .
Η..θεία πάντως απόλαυσε το ζωηρό όσο δεν πάει γατάκι μας..το ζούληξε, το φίλησε και το φωτογράφισε!








Βέβαια έπαιξε με τον μικρότερο Κωνσταντίνο που της έλεγε ενθουσιασμένος: "Θεία εγώ θα σε κερδίσω!!!"



Την αποχαιρετήσαμε με μία ατελείωτη αγκαλιά , την φόρτωσε ο μπαμπάς με την πίτα του να μη μείνει νηστικιά στο αυτοκίνητο και μετά είπαμε ο ένας στον άλλο: "Φεύγουμε για το κτήμα;"οι ντομάτες και οι πιπεριές μας θα έχουν γεμίσει, όσο για τα κολοκυθάκιααααα..πόσες κολοκυθόπιτες και κολοκυθοκεφτέδες πια να φτιάξω!
Οι σελίδες της ζωής φίλοι μου.. ας μας αξιώνει ο Θεός να είναι οι περισσότερες χαρούμενες.
                                           Αχτιδένια φιλάκια



Σάββατο, 22 Ιουνίου 2019

Η χαρά μας.

                        Alice is back, and now she will show you her daily expressions, enjoy!!!
Ναι..είμαι πανευτυχής γιατί από χθες έχω την κορούλα μας την Ειρήνη επίσκεψη 3ήμερη στο ρεπό της κοντά μας. Δωράκι από τον γαμπρό μου που της έκλεισε εισιτήρια έκπληξη και για τις δυο μας.
Η Ειρήνη ήταν πάντα η..νοικοκυρά του σπιτιού μας ενώ η Ιωάννα ήταν από μικρή στις εξωτερικές δουλειές του σπιτιού όπως μαγειρική, ψώνια και διάφορες εξυπηρετήσεις. 
Τα κορίτσια μας, ο κόσμος μας όλος ..λένε της "καλομάνας το παιδί.."και ο άνδρας μου ήταν όπως πάντα η ..εξαίρεση των μπαμπάδων , ήθελε κορίτσια.
Όταν έφυγε στην Αθήνα με τον άνδρα της κρύψαμε το πόνο μας πολύ καλά μέσα μας ιδιαίτερα ο Δημήτρης , όμως τότε είπαμε και οι δύο πως μας αρκεί που είναι ευτυχισμένη όπου και να είναι με τον άνθρωπο που της δίνει αυτή την ευτυχία.
Έτσι όταν έρχονται είναι για μας ..γιορτή ..όπως τώρα που ετοιμάσαμε το δωμάτιο όπως το θέλει, που μαγειρεύουμε τα πάντα που της αρέσουν , που πίνουμε το πρωί το καφεδάκι μας μαζί της, που συζητούμε, που την αγκαλιάζουμε όσο θέλουμε..
Αύριο στης Ιωάννας θα φάμε μαζί και ..θα ήμαστε περισσότεροι από πριν με τα 4 εγγόνια.
Φίλοι μου σας εύχομαι καλό ΣΚ , για μένα θα είναι σίγουρα.
Αχτιδένια φιλάκια

Τετάρτη, 19 Ιουνίου 2019

Μέχρι που είναι τα όρια των γονέων;

        Mom Dad Son Daughter Art Print evening walk, father, mother, brother, little sister,boy, girl, starry night, blue, wall art, Vickie Wade $26

Καλοκαιριάτικα θα μου πείτε τώρα ήμαστε για φιλοσοφικές συζητήσεις; είναι που όταν κάτι "φορτίζει" το μυαλουδάκι μου ( λέμε τώρα!!!) εσείς είσαστε ο ..αποδέκτης. 
Σπίτι φίλοι μου , με το πρόβλημα της αλλεργίας και της μόλυνσης από τα παλιοκούνουπα, με αντιβίωση και αλοιφές , με τον Σούλη να μου κάνει αταξίες και..νάτο το θέμα που σας είπα στο τίτλο από την επίσκεψη μίας φίλης.
Ήρθε μπουρινιασμένη η φίλη μου και μου είπε το πρόβλημα της φανερά εκνευρισμένη περιμένοντας δικαίωση από εμένα....τι φίλη θα ήμουν. Όμως έκανε λάθος κι ας με ξέρει αρκετά χρόνια, στάθηκα απέναντι της με πλήρη συνείδηση των όσων της είπα.  Η φίλη μου παντρεύει τη κόρη της, ένα μορφωμένο , εργατικό κορίτσι που δυστυχώς όπως όλα τα σημερινά παιδιά που ανοίγουν τα φτερά τους το τόσο σημαντικό δίπλωμα της Πανεπιστημίου ( που η αλήθεια είναι πως οι γονείς της με πολύ κόπο την βοήθησαν να το πάρει) δεν την βοήθησε να βρει δουλειά. Τιμή της δούλεψε σε δουλειά εντελώς χαμηλότερη της όμως αυτό ούτε καν την έκανε να διαμαρτυρηθεί. Έπειτα ήρθε ο έρωτας, δεν ήταν αυτό που περίμενε η φίλη μου μα η κόρη πολύ ισχυρός χαρακτήρας το έβαλε στην άκρη και έτσι έφθασε η ώρα του γάμου. Ο γαμπρός έβαλε το σπίτι και η φίλη μου με τον άνδρα της ( οσιομάρτυς..ξέρω τι λέω..) όλα τα εσωτερικά του νέου σπιτιού.
Ήρθε λοιπόν σε μένα να πει με θυμό πως μάλωσε σοβαρά με τη κόρη της γιατί..( άκουσον..άκουσον...) δεν έβαλε μπανιέρα και ήθελε ντουζιέρα, δεν ήθελε την κουζίνα που υπήρχε και έβαλε μία πιο λειτουργική , γενικά έκανε αλλαγές που η..μάνα δεν άρεσε!!!
Να και η στιχομυθία περίπου:
-Είσαι με τα καλά σου; Το δικό της σπίτι κάνει και όχι το δικό σου. Τι σε νοιάζει εσένα πως θα κάνει το σπίτι της..
-Μα που θα ..πλένει κάποιο βαρύ ρούχο; τα χαλιά;τις κουρτίνες; ( εδώ έπαθα εγκεφαλικό!)
-Παλάβωσες; το πλυντήριο έχει εφευρεθεί εδώ και ..αιώνες!!!
-Άλλαξε και χρώμα στα ντουλάπια, έβαλε ένα συρόμενο, έβαλε χώρο για πλυντήριο πιάτων και χάλασε ένα άλλο που μου άρεσε . Άσε το άλλο , δεν θέλει να βάλει τα πλεκτά μου, δεν θέλει τα ...κιλίμια της γιαγιάς..
-Δεν αντέχω..τα χάπια μου!! Τι χώνεσαι στο..ξένο σπίτι βρε παιδάκι μου ,γιατί γλυκιά μου  δεν είναι δικό σου, είναι ξένο, είναι του γαμπρού και της κόρης σου.
-Έδωσε ..κλειδί στη πεθερά και δεν έδωσε σε..μένα εγώ έδωσα χρήματα και έχω την απαίτηση να με ρωτάει για αλλαγές και να έχω κλειδί!!!
-Κακώς, δεν έπρεπε να δώσει σε κανένα σας, θα της τηλεφωνήσω και θα της το πω! Εγώ δεν έχω κλειδιά των παιδιών μου γιατί δεν τα ζήτησα και αν μου τα δίνανε δεν θα τα έπαιρνα ενώ έχω δώσει σε κείνες γιατί μεγάλοι άνθρωποι ήμαστε μπορεί να χρειαστούν. Όσο για τα χρήματα ..τι να πω..δεν σου δίνει το δικαίωμα να ελέγχεις τις κινήσεις τους βάζοντας ηθικούς εκβιασμούς.
Δεν θα σας κουράσω άλλο, καταλήξαμε να "μαλώσουμε" γιατί της εξηγούσα και δεν καταλάβαινε πως επειδή έδωσε τα χρήματα με κόπο είναι αλήθεια και στέρηση δεν σημαίνει κάτι, αν μετρούσα τα όσα δώσαμε με τον άνδρα μου χωρίς να μας τα ζητήσουν και τις περισσότερες φορές χωρίς καν να το αντιληφθούν θα ήμασταν πλούσιοι. 
Όμως φίλοι μου είναι καθήκον μας να ήμαστε δίπλα στα παιδιά μας ..αθόρυβα όμως.. θα έλεγα αόρατοι. Πρέπει να ξέρουμε τα όρια μας, κάπου διάβασα πως όταν τα παιδιά μας είναι ανεξάρτητα και τα βγάζουν πέρα στα δύσκολα αυτό σημαίνει πως εμείς σαν γονείς κάναμε καλά τη δουλειά μας.
Ξέρετε γιατί μας αγαπούν οι γαμπροί μας; γιατί δεν ανακατευόμαστε ποτέ, τηλεφωνούμε πριν όταν θέλουμε να πάμε, δεν πιέζουμε για επισκέψεις και ξέρουμε πότε ίσως μας χρειάζονται απλά παρακολουθώντας αθόρυβα τη ζωή τους.
Σας ζάλισα με την κουβεντούλα μου, η φίλη μου πάντως όταν είδε πως η κόρη της κράτησε τις "θέσεις" της σταθερά ακλόνητες το..κατάπιε όπως θα έλεγα με χιούμορ και ελπίζω να γίνει μία σωστή πεθερά και όχι η.."πεθερά" που θα φέρνει τάσεις δολοφονικές στο γαμπρό της. Οφείλω να πως ( χα! χα!) πως προηγήθηκε τηλεφώνημα μου με την κόρη που είναι ένα θαυμάσιο κορίτσι και άριστη νοικοκυρά.
Φίλοι μου σας εύχομαι μία όμορφη μέρα, σήμερα έχω επίσκεψη στο γιατρό που παρακολουθεί την νόσο μου και λέω να του πάω ένα βαζάκι γλυκό κεράσι να τον...μελώσω!
                                  Αχτιδένια φιλάκια.

Δευτέρα, 17 Ιουνίου 2019

λίγο..ξεσκόνισμα στο μπλοκόσπιτο!


Βύσσινα όπως βλέπετε, τα αγαπημένα μου, τα προτιμώ από τα κεράσια!!!
Καλημέρα φίλοι μου, ναι..ναι..γύρισα επιτέλους και είπα να σας κανω ένα..ξαράχνιασμα στο μπλοκόσπιτο αν και τις έχω βαρεθεί τις αράχνες που ξεφυτρώνουν φίλοι μου από παντού και δεν τις ενόχλησε ούτε η ηλεκτρική σκούπα που έβαλα. 
Μόλις γύρισα και η αλήθεια είναι πως είμαι αφάνταστα κουρασμένη πιο πολύ ενοχλημένη από μερικά τσιμπήματα κουνουπιών που μου έφεραν αλλεργία και αισθάνομαι λες και έχω ..ιλαρά σε παιδική ηλικία. 
Είναι που είπα να βοηθήσω και πήρα το λάστιχο να ποτίσω μερικά νέα δένδρα που δεν έβαλε ακόμη τα λάστιχα. Να λοιπόν τα κουνούπια μου έκανα επίθεση ολική και ..τα μισώ να πάρει η ευχή, έτσι γύρισα για δερματολόγο και κορτιζονούχα αλοιφή για την μόλυνση που μου έκανα.
Λίγες φωτογραφίες λοιπόν. έτσι για να μαθαίνετε τα νέα του Σούλη μου που η αλήθεια είναι πως μου κάνει ιδανική παρέα.
Ναι...τέτοια παρέα...ζημιάρικη!


Τεμπέλικη..από το πολύ φαγητό που κάνει..


Και πάλι ζημιές...Αχ! Κλώντη μου που είσαι!!!


Προσπάθειες για φιλίες από τον Κανέλο γιατί ο γάτος είναι λιγάκι επιφυλακτικός.


Πολλή ζέστη φίλοι μου όμως τα δύο τελευταία βράδια μας έκανε ( χαρά εγώ!!!) καταιγίδα.Το περίεργο είναι πως τα βράδια κάνει ψύχρα και σκεπαζόμαστε.


Μου αρέσουν οι καταιγίδες φίλοι μου, κάτι μέσα μου με προετοιμάζει να στέκομαι όρθια σε δύσκολα και να περιμένω μετά από αυτές το ουράνιο  τόξο. Έτσι το απόλαυσα αν και κάποια στιγμή μπήκα στο τροχόσπιτο λόγω..αστραπών.


Φωτογραφίες η ζωή..τις τραβάμε λέμε για να θυμόμαστε..μα οι όμορφες στιγμές μένουν μέσα μας, στο..άλμπουμ της ψυχής μας.
Είπαμε φταίνε τα παλιοκούνοπα που μου χάλασαν την διάθεση και τα εγγόνια μου που με επιθύμησαν και ήθελαν να με δουν. 
Το Σάββατο στην εκκλησία για το ψυχοσάββατο μα δεν έκανα κόλλυβα λόγω..ζέστης και..την αλλεργία από τα παλιοκούνουπα. Θα τα επικηρύξω!!!
Τα πρώτα μας παντζάρια, τα έκανα μία υπέροχη σαλάτα για τον άνδρα μου που τα αγαπάει. 


Εντάξει..το ξεσκόνισα το μπλοκόσπιτο, σας έδειξα και τις σχετικές φωτογραφίες, τώρα μόλις έφυγαν τα εγγόνια μου, έβαλα 3..πλυντήρια, τα άπλωσα και πάω να αράξω στο καναπέ χωρίς να βλέπω..πιπεριές και ντομάτες!
Υ.Σ φίλη που μου έβαλες το βίντεο το είδα, υπέροχο, ευχαριστώ!
                                     Αχτιδένια φιλάκια.