Πέμπτη, 27 Νοεμβρίου 2014


Χειμωνιάτικες ημέρες φίλοι μου πια και χθες το βραδάκι το κρυολόγημα μου χτύπησε τη πόρτα όμως..ένα ζεστό μπάνιο ..ένα αναβράζον και το ζεστό υπόστρωμα στο κρεβατάκι μου και..ξύπνησα έτοιμη για το πρωινό μου αγώνα.
Ταχυδρομείο για τα πακέτα του μπαζάρ της Πάτρας στις 8.30 και τώρα στο εργαστήρι μου να κρυφτώ αφού η καλή μου κα Στέλλα μου σιάζει το σπίτι!
Φέτος η διάθεση μου πεσμένη χωρίς ίσως σοβαρό λόγο μα διαπιστώνω ότι η Πάρκινσον με "χτυπάει" όλο και περισσότερο στο..μυαλό μου (ελαφρώς σαλεμένη φίλοι μου) και το γεγονός ότι πλέον ξεχνάω βασικές λέξεις είναι αλήθεια ότι μου ρίχνει το ηθικό.Θα γελάσετε αν σας πω ότι χθες "έψαχνα " στο μυαλό μου το ..επίθετο της κόρης μου!!!!!!!
Όμως..πάντα για μένα υπάρχει το όμως ,θεωρώ ότι με το να απασχολούμαι με ένα σωρό πράγματα χάριν σε σας και τις εκάστοτε ασχολίες που βγαίνουν στα μπλοκ είναι για μένα το καλύτερο σκούντημα για να συνέρχομαι και να λέω ότι..η ζωή είναι όμορφη όπως και αν έρχεται και το "πάλεμα" της ένα δυναμικό παιχνίδι.
Έτσι φέτος εγώ που φτιάχνω τόσα χριστουγεννιάτικα στολίδια δεν θα στολίσω ,το αποφάσισα.  Ίσως μία γλάστρα με τα κόκκινα λουλούδια των Χριστουγέννων που τόσο μου αρέσουν και βέβαια κάποια γλυκά για τις οικογένειες που φροντίζω. 
Κάποτε τέτοιες μέρες τα τραπέζια μας με τον άνδρα μου ήταν Ομηρικά..φέτος δεν έχω τη διάθεση για κάτι τέτοιο και άλλωστε τώρα πια κοιμάμαι νωρίς σαν τις..κοτούλες!
Θέλω να  με συγχωρήσετε που ίσως δεν στείλω τελικά κάρτες και δωράκια σε όλες όπως τα προηγούμενα χρόνια αν και αυτό μου έδινε μεγάλη χαρά γιατί είστε τόσες πολλές που αγαπώ που σίγουρα θα φανώ ασυνεπής και αγνώμων που θα κάνω διακρίσεις ανάμεσα σας λόγω.."αμνησίας ".
Θέλω να ξέρετε ότι θα είστε πάντα για μένα μία καλή συντροφιά και φίλες του καναπέ μου στο μπλοκόσπιτο μου κι εγώ μία αθόρυβη αναγνώστρια των αναρτήσεων σας.
Μία φίλη ανώνυμη χθες μου έστειλε μέιλ λέγοντας μου ότι είναι δυστυχισμένη γιατί..δεν θα μπορέσει να πάει το ταξίδι που έκανε κάθε χρόνο με τον άνδρα της στο ..εξωτερικό!
 Ας με συγχωρέσει που της τα ..έψαλα"αγενώς ..μα όταν βλέπω άλλα μέιλ και ακούω άλλες φίλες στο τηλέφωνο με τόσα προβλήματα ένα τέτοιο ταξίδι μου ακούγεται..γελοίο.
Όποια μου βρει που στο καλό έβαλα πάλι τα πολυεστιακά γυαλιά μου μέσα στο σπίτι..θα πάρει δώρο!!!!! Έχω σπαρμένα γυαλιά σε όλα τα δωμάτια και δεν τολμώ να πω στον άνδρα μου ότι έχασα και το..2ο ζευγάρι γιατί θα μου πει να ψάξω στο..ψυγείο!!!
Εύχομαι μία καλή μέρα σε όλες σας και ευκολία σε όσα σας γεμίζουν τα όνειρα και τις επιθυμίες σας. Από μένα μόνον αγάπη και βέβαια...Αχτιδένια φιλάκια!

Κυριακή, 23 Νοεμβρίου 2014

Φωτογραφίες;..σας έλειψαν;


Σήμερα αν και κρύο αρκετό ,ακολούθησα τον άνδρα μου στο κτήμα για να "θαυμάσω" το έργο του που τελείωσε και ένοιωθε τόσο περήφανος που ήθελε..βρε παιδάκι μου..την επιβράβευση του! 
Όχι μη περιμένετε φωτογραφίες από το έργο του γιατί για να φανεί πρέπει να μπει και η ξύλινη κατασκευή  για το κιόσκι. 
Από αύριο ο καιρός δυσκολεύει, ο καλός μου θα μένει σπίτι και..προσπαθώ να βρω που να τον στείλω για επίσκεψη πρώτον για να μην αρχίσει να κάνει πάλι πίτες και δεύτερον για να μείνω σπίτι να κάνω τις δικές μου δουλειές στο εργαστήρι μου!
Χωμένη στο τροχόσπιτο το έριξα στα τηλεφωνήματα και χάρηκα έστω και από ένα κινητό τις φωνούλες μερικών από εσάς. Τόσα χρόνια στα μπλοκ μερικές από εσάς έγινα κάτι σαν..συγγενής μου, φίλες που χαίρομαι να μιλώ μαζί τους. 
Κάποια μου είπε ότι η κόρη της την..μαλώνει που ανοίγεται τόσο..κι  εκείνη της είπε ότι οι άνθρωποι είναι σαν τα γυαλιά στις ακρογιαλιές, η θάλασσα και η άμμος τα λειαίνει  και τα κάνει σαν πέτρα πολύτιμη.Όμορφα λόγια από μία νέα μου φίλη , μία από εσάς.....



Το κτήμα μας ερήμωσε πια από την πρασινάδα των φύλλων στα δένδρα..η Περσεφόνη επέστρεψε στον Άδη της, η Δήμητρα θρηνεί.. και ο άνδρας μου έχει πάρει το..κλαδευτήρι και τους έχει αλλάξει τα φώτα!



Οι νεροκολοκύθες μου δυστυχώς δεν κιτρίνισαν από τη ζέστη και τον ήλιο που φέτος ήταν..βροχόπληκτος και γιατί τις φυτέψαμε αργά. Έτσι τις κρέμασε στο θερμοκήπιο με την ελπίδα να..ξεραθούν!!!!!!



Είμαι περήφανη για την μουσμουλιά μου (αγαπημένο μου φρούτο) που βγήκε από ένα κουκούτσι που..φύτεψα αφού το..έφαγα! Πήρε τη θέση της δίπλα στο θερμοκήπιο και περιμένω την αμοιβή μου ..τα φρούτα του! (πολλές ελπίδες δεν έχω;)



Ο Άρης το γατουλίνι μου τόλμησε και μπήκε στο βασίλειο της Κλώντης που έπαθε κάτι σαν..σοκ από το θράσος του!



Γυρίσαμε σπίτι αφού κάναμε επίσκεψη στα εγγόνια , όσο για τον Πασχάλη μου που πήρε το λάπτοπ που του αγόρασα για τα γενέθλια του έμαθα ότι το..κουβαλάει όπου πάει και σκέπτεται που να το..ασφαλίσει λέει όταν θα πηγαίνει σχολείο!



Και για να δείτε τι τραβάει η καλή μου Κλώντη στα χεράκια τους!
Σας κούρασα από τις φωτογραφίες;..Είναι να μη πάρω φόρα με αυτές. 
Και λίγες κατασκευές δεν σας βλάπτει...Τα ημερολόγια μου φίλοι μου για φέτος!



Και για επίλογο λίγη λαϊκή σοφία από αυτές που "πετούσαν "οι γιαγιάδες στα χρόνια μου σαν ..συμβουλή στις νεώτερες..(για το μπαζάρ..)



Σας παρακούρασα..μη σπρώχνετε..φεύγω μα.... σας αφήνω με την αγάπη μου και τις ευχές για μία νέα εβδομάδα φίλοι μου .
Αχτιδένια φιλάκια!

Σάββατο, 22 Νοεμβρίου 2014

Ευχαριστίες και..δωράκια για τα μπαζάρ!


Καλημέρα, καλημέρα μία κρύα μέρα έξω μα.η ζέστη ας είναι στη καρδιά μας αφού την πήρα όλη από εσάς.
Σήμερα έχω να πω ευχαριστίες για πολλά. Οι μέρες για τα μπαζάρ πλησιάζουν και λέω μπαζάρ γιατί είναι το ένα στη Πάτρα της φίλης Νικολίτσας που κάνει ένα φοβερό έργο εκεί και τα 2 μπαζάρ της Άρτος και Δράσης που διαρκούν μόνον για λίγες ώρες σε πρωινά αφού είναι σε αίθουσες φιλοξενούμενοι.
Η Άρτος και Δράση κάνει το ένα στον αυλόγυρο της Γαλλικής Σχολής Καλαμαρί ( το σχολείο μου!!!!) στις 30 Νοεμβρίου και το άλλο στις 7 Δεκεμβρίου στη Καλαμαριά.
Τώρα έχω καθήκον να ευχαριστήσω την φίλη Ελένη  που δεν ήξερα μέχρι τώρα και που χθες μου έστειλε ένα πακετάκι με κοσμήματα έργα της και το πρώτο δωράκι γούρι για τα φετινά Χριστούγεννα για μένα. Ευχαριστώ γλυκιά μου αναγνώστρια!


Επίσης θέλω να ευχαριστήσω τις κυρίες που πήγαν γάλατα στο μαγαζί της κόρης μου για τα παιδιά της Άρτος και Δράση και τις παρακαλώ όσοι κάνουν τέτοια κίνηση να βάζουν μέσα στη σακούλα χαρτάκι με τα ονόματα και το τηλέφωνο ώστε να ευχαριστώ και να το δηλώνω εκεί που τα δίνω, είμαι υποχρεωμένη να δηλώνω όνομα. Ευχαριστώ!
Όσο για μένα ..χθες έμεινα σπίτι αφού οι εγγονοί μου θα έρθουν σήμερα σπίτι μου και φανταστείτε τι έχει να γίνει με την...παράδοση του δώρου!
Και τι δεν έκανα χθες..Μάθημα με τη μικρή μου μαθήτρια που μου έφερε πανικόβλητη εργασία διαγωνισμό από το σχολείο της , την ηρέμησα και της είπα ότι..θα σκίσουμε και βαλθήκαμε να δουλέψουμε μία..σκακιέρα!
Τα δικά μου πακέτα για τα μπαζάρ κάθε μέρα γεμίζουν και δίνω προτεραιότητα στη Πάτρα που θα το στείλω την Δευτέρα πρώτα ο Θεός!
                                             Ημερολόγια!




                                             CD για το δένδρο!


                                            Κανδράκια!




                                           Καπάκια!



Τα άλλα μου την ..επόμενη φορά γιατί ..τι Αχτίδα θα ήμουν αν δεν επιβεβαίωνα ότι δεν κάθομαι ήσυχη ποτέ!
Φίλοι μου σας ευχαριστώ για τις ευχές..μόλις ήρθαν τα ..αγόρια μου και όπως καταλαβαίνετε..πάω για..κρέπες!
Αχτιδένια φιλάκια!

Πέμπτη, 20 Νοεμβρίου 2014

Γράμμα στον εγγονό μου!


                           Αγαπημένε μου Πασχάλη

Δεν θα αρχίσω με ..ψέμματα..πάντα αγαπούσα τα κορίτσια περισσότερο και η αδελφή σου η Βάσια ήταν η πρώτη μου εμπειρία σαν γιαγιά . Πίστευα τότε ότι όσα εγγόνια και αν είχα εκείνη θα ήταν η..μοναδική, η μία της καρδιάς μου.  
Όταν γεννήθηκες ήμουν εκεί όπως σε όλους σας ,πρώτη σε είδα μαζί με τον πατέρα σου ..
Κι εσύ με..ξάφνιασες σε συναισθήματα..αγόρι..αγόρι..ποτέ μου δεν κράτησα αγοράκι στην αγκαλιά μου σκέφτηκα , δεν έπαιξα ποτέ με αυτοκινητάκια και στρατιώτες. Έτσι..δεν σε κράτησα, δεν σου έδωσα τη προσοχή που σου όφειλα έχοντας πάντα την ματιά μου στα φορεματάκια της αδελφής σου..
Σιγά σιγά ..σε γνώρισα, σε πλησίασα..δειλά στην αρχή..με περιέργεια έπειτα.. και.. σε ανακάλυψα. Είδα ότι εκεί που τα κορίτσια έχουν πονηριά και ευλυγισία τα αγόρια έχουν αθωότητα και λίγη..άγνοια της πλάγιας οδού.. Έκπληκτη ανακάλυψα την αγνότητα της αγορίστικης ψυχολογίας, τη τρυφεράδα, την ανεπιφύλακτη εμπιστοσύνη σε όσα τους πεις . 
Με κοιτάς με τα καταγάλανα μάτια σου και..μ' αγκάλιαζεις με τα χεράκια σου να μου πεις  "σ' ευχαριστώ γιαγιά" με το παραμικρό.. Με λύγισες αγόρι μου και ξέχασα τις λανθασμένες επιλογές μου τις ρατσιστικές τελικά τάσεις μου. Πόσο λάθος είχα κάνει τελικά!
Όταν έγινες το αγόρι "σάντουιτς" το μεσαίο παιδί τότε.. σε πλησίασα περισσότερο από ποτέ. Είδα στη ψυχή σου όσα δεν είδε κανείς και... τότε σε λάτρεψα, σε ξεχώρισα, έγειρα δίπλα σου γιατί ένοιωσα ότι με είχες ανάγκη περισσότερο από όλους . Σε γνώρισα, σε μελέτησα και επιβεβαίωσες  ότι θα ήσουν ξεχωριστός. 
Αντιφατικά συναισθήματα μου γεννούσες πάντα με τη συμπεριφορά σου..Ένα υπερκινητικό αγόρι, άταχτο πρέπει να το παραδεχθείς όμως γεμάτο ευαισθησία, τρυφερότητα, καλοσύνη ,αισθήματα που με ξάφνιαζαν και με έκαναν να θυμώνω με τον εαυτό μου όταν σε κατσάδιαζα. 
Ποτέ δεν μάλωσες με άλλο παιδί, ποτέ δεν χτύπησε κάποιο. Θα  θυμάμαι με χαμόγελο όταν σε..έδειρε ένα κοριτσάκι στο σχολείο και σου πήρε το χαρτζιλίκι που σου έδωσα για να πάρεις δώρο στη γιορτή της μητέρας. 
Σε ρώτησα με θυμό γιατί δεν της "έβγαλες το μαλλί τρίχα τρίχα" και μου απάντησες ότι: "  -Γιαγιά δεν χτυπάμε τα κορίτσια, δεν πρέπει"..
Τότε σε αγκάλιασα και σκέφτηκα ότι θα γίνεις πράγματι ξεχωριστός  και είχα δίκιο. Γιατί μικρέ μου ποτέ δεν πλήγωσες κάποιον με πράξη ή με λόγο όμως το όνομα σου ήταν σε πρώτη διάταξη σε κάθε σου επίσκεψη στο σπίτι μου.. 
Αχ! Πασχάλη..αχ! Πασχάλη φώναζα και φωνάζω συνέχεια γιατί όπου έμπαινες έφερνες και..χάος . Μα..σε συγχωρώ πάντα ..όχι γιατί είσαι εγγονός μου αλλά γιατί με κοιτάς κατάματα γελαστά και ντροπαλά και μου λες εκείνο το περίφημο: 
-"Γιαγιά μου συγνώμη..δεν θα το ξανακάνω, μη το πεις στη μαμά αν σε ρωτήσει"!  
Κι εγώ γίνομαι αλοιφή και βούτυρο στο ψωμί σου και σκοτώνομαι να σε καλοπιάσω με κρέπες που αγαπάς. Πως να αντισταθώ σε τέτοια μάτια που βλέπω μέσα τους του παππού σου τη ματιά.. 

                          Σήμερα γίνεσαι 11 χρόνων!


 Μου είπες πριν λίγο στο τηλέφωνο: "Γιαγιά μου θα ήμαστε μαζί το Σάββατο!" Κι εγώ περιμένω με πιο λαχτάρα από σένα το αύριο για να σου δώσω το δώρο σου  .. το λάπτοπ που ονειρευόσουν γιατί πάντα ήσουν στη..σειρά για να τον υπολογιστή!
 Ξέρω ότι εμείς οι δύο θα έχουμε πάντα κάτι το διαφορετικό όσο θα ζήσω γιατί παλέψαμε για να αποκτήσουμε αυτή τη σχέση που έχουμε.  Εγώ με τη ρατσιστική μου αγάπη με τα κορίτσια κι εσύ με τη προσπάθεια σου να μου δείξεις ότι είσαι αυτός που θα ήθελα να γνωρίσω σε ένα αγόρι και ότι δεν είδαν οι άλλοι σε σένα.
Χρόνια Πολλά αγόρι μου και ναι..μη μας ακούσει κανείς..θα είσαι το αγόρι μου..μετά τον παππού όμως..να εξηγούμαστε!
                                  Αχτιδένια φιλάκια!

Τετάρτη, 19 Νοεμβρίου 2014

Πεθαίνει η ψυχή και τα αγγίγματα της;





Σκεφτήκατε ποτέ πόσο τυχεροί ήμαστε που μπορούμε να  ξυπνήσουμε και να πούμε σε κάποιο δίπλα μας αυτή τη λέξη;
Καλημέρα φίλοι μου , κι εγώ είμαι τυχερή που μπορώ να την λέω σε ένα σωρό ανθρώπους ..γνωστούς και άγνωστους.
Σηκώθηκα με μία ρομαντική διάθεση αφού αυτές οι μέρες είναι γεμάτες με αναμνήσεις για μένα.. Χθες ανάμεσα στις ώρες της δημιουργία μου στο εργαστήρι και όλα αυτά που γέμιζαν το μυαλό μου και με καλούσαν σε κύλισμα στο χρόνο πίσω..χθες λοιπόν έψαξα στο μπαουλάκι των αναμνήσεων μου που έχω κάπου στο ντουλάπι μου..
Φωτογραφίες προσωπικές κιτρινισμένες από το χρόνο, το σήμα μου από το προσκοπισμό, τα διπλώματα μου, κάποια βραβεία, το παράσημο του πατέρα μου  από το Στρατό. Λίγο πιο κάτω το Λεύκωμα μου από το σχολείο , το..τηλεγράφημα με τη πρόταση γάμου από τον άνδρα μου (!!!!!), λίγα ξηραμένα λουλούδια, το πρωτο παπουτσάκι της πρώτης κόρης μου, ένα σημείωμα του Δημήτρη μου με μία απλή φράση "σ'αγαπώ" που μου πέταξε από το παράθυρο του τρένου όταν έφευγε για το στρατιωτικό του,  Η καρφίτσα της μαμάς μου, το βιβλιαράκι με τις συνταγές της γιαγιάς μου,  η μικρή Βίβλος της θείας μου που τόσο αγαπούσα, ένα μενταγιόν με τις φωτογραφίες των γονιών μου....
Κάπου στο βάθος ένα μικρό βιβλίο με ποιήματα του Λειβαδίτη , κάπου ένα χαρτάκι ξεχώριζε κάποιο..Δεν θυμάμαι γιατί μα..θα είχε νόημα για μένα...

Θάθελα να φωνάξω τ' όνομα σου, αγάπη, με όλη μου τη δύναμη
Να ' ακούσουν οι χτίστες από τις σκαλωσιές και να φιλιούνται με τον ήλιο
να το μάθουν στα καράβια οι θερμαστές και ν' ανασάνουν όλα τα τριαντάφυλλα
να τ' ακούσει η Άνοιξη και νάρχεται πιο γρήγορα
να το μάθουν τα παιδιά για να μη φοβούνται το σκοτάδι
να το λένε τα καλάμια στις ακροποταμιές, τα τρυγόνια πάνω στους φράχτες
να τ' ακούσουν οι πρωτεύουσες του κόσμου και να το ξαναπούνε με όλες τις καμπάνες τους
να το κουβεντιάζουν τα βράδια οι πλύστρες χαϊδεύοντας τα πρησμένα χέρια τους
Να το φωνάξω δυνατά
που να μη ξανακοιμηθεί κανένα όνειρο στο κόσμο
καμιά ελπίδα πια να μην πεθάνει
Να το ακούσει ο χρόνια και να μην σ' αγγίξει Αγάπη μου, Ποτέ...

Έκλεισα το μπαουλάκι μου . δεν το κλείδωσα..θα έρθουν στιγμές που ίσως ακόμα προσθέσω κάτι..Το ρομαντισμός δεν θα αφήσω σε κανένα να μου τον αφαιρέσει. Η ψυχή δεν γερνάει, δεν φθείρεται αν δεν το κάνουμε εμείς οι ίδιοι..Μόνο με ανησυχεί η σκέψη ότι ίσως κάποτε αν ανοιχθεί και κάποιος δει το περιεχόμενο του θα γελάσει..θα πει:.."αχ! αυτή η μαμά μου,ζούσε πάντα στο..όνειρο.!"
 Τι πειράζει..σημασία έχει όσα έζησα..σημασία έχει ότι με "άγγιξε" , όσα με σημάδεψαν και με έκανα αυτό που είμαι..



Καλημέρα φίλοι μου, καλημέρα με άπειρη αγάπη και πάντα..
Αχτιδένια φιλάκια!
,

Κυριακή, 16 Νοεμβρίου 2014

Φτιάχνοντας στολίδια..μου αρέσειιιιι!


Τη βολτίτσα μου τη κάναμε χθες , πήραμε τη ψυχρούλα μας μα συγχρόνως και τον αέρα μας. Μετά στο σπίτι ο καθένας με ότι του αρέσει και του ευχαριστεί να κάνει..
Εκείνος την ..πιτούλα του χορτόπιτα φίλοι μου με χόρτα που μαζέψαμε από το κτήμα μας αφού κάναμε και το πέρασμα μας από εκεί για τις γατούλες μας.....


Κι εγώ τα Χριστουγενιάτικα στολίδια μου για τα 2 μπαζάρ που νοιάζομαι αυτό το καιρό. 
Τι μπορεί να κάνει κανείς με τα..άπειρα καπάκια που έχω από τις κονσέρβες του άνδρα μου που πετάει μετά τη χρήση τους κι εγώ σαν..ρακοσυλλέκτρια τα μαζεύω;
Βρήκα πολλές κατασκευές μα άρχισα με τις 2 πρώτες που ελπίζω να στολίσουν κάποιο δένδρο!


Το ένα με απλή ζωγραφική και το άλλο με ένα αγγελάκι που έφτιαξα με τεχνική πορσελάνη κι κρυσταλλάκια . Λίγα κορδόνια από αυτά που μαζεύω και έχω ένα ολόκληρο κουτί γεμάτο,  λίγη κόλα και..έτοιμα!
Συγχρόνως έχω αρχίσει τα πήλινα στολιδάκια γούρια για το μαγαζί της κόρης μου απλά και με δυο χρώματα..κόκκινο και λευκό.


Αισθάνομαι υπέροχα φίλοι μου μέσα στο εργαστήρι μου, το έχω κάνει πάλι είναι αλήθεια...αχούρι..μα είμαι ευτυχισμένη μέσα σ' αυτό το ..χάος που όμως εγώ βρίσκω τα πάντα..
Αύριο περιμένω τη φίλη γειτόνισσα από το κτήμα και πρωί πρωί λέω να φτιάξω μία σοκολατένια καρυδόπιτα αφού ο άνδρας μου ήδη μαγειρεύει για αύριο χοιρινό με πράσα!! Ελπίζω να της αρέσουν τα κεράσματα και να την ευχαριστήσουμε γιατί την αγαπάω πολύ.
Σας εύχομαι καλή εβδομάδα και φροντίστε να την κάνετε όμορφη με το χαμόγελο σας , την επιθυμία  για καλή διάθεση και τη δημιουργική σας προσπάθεια σε ότι σας "γεμίζει" τη ψυχή και σας ευχαριστεί!
Αχτιδένια φιλάκια