Πέμπτη, 19 Ιουλίου 2018

Οι μέρες μας στην ησυχία μας!


Διακοπές όπως μας βολεύει κάνουμε φίλοι μου ανάλογα με την ηλικία και τις δυνατότητες μας αφού φέτος ο καιρός είναι λίγο τρελούτσικος ( σαν κι εμάς) και έχουμε κάποιες υποχρεώσεις που δεν μπορούμε να βάλουμε στην άκρη όπως το μνημόσυνο του νονού μου που έφθασε την ώρα του.
 Έτσι γυρίσαμε για λιγάκι , με πήρε από το κτήμα στη κυριολεξία με το ζόρι αφού οι δυο μας εκεί περνούμε υπέροχα.
Είναι θαυμάσιο φίλοι μου να σηκωνόμαστε πρωί και να πίνουμε το καφέ μας σε ολοκάθαρο αέρα, να σε χαιρετούν οι γείτονες από απέναντι, να βλέπει το μάτι μας μόνο πράσινο και η μόνη φασαρία τα χελιδόνια με τις..πτήσεις τους.


Καλημέρα λοιπόν και οι πρώτες μας ασχολίες είναι ,αφού σιάξω το τροχόσπιτο. να ταΐσω τον γατουλίνο μου τον Πάρη και αφού δέσουμε τον Κανέλλο που μετά το απόγευμα είναι ελεύθερος να τριγυρίζει στα 4 στρέμματα και να κυνηγάει το..επισκέπτη γάτο που τρώει τις κροκέτες του Πάρη! 


Μετά μέχρι να έρθουν με τη σειρά οι 4 γείτονες μας εγώ το ρίχνω στο κέντημα...


Το ρολόι στο τραπέζι με κάνει να νοιώθω ότι ο χρόνος δεν πέρασε από τότε που ήμασταν νέοι και δεν μας πείραζε ούτε η ζέστη ούτε η κούραση απλών ασχολιών.



Ο Δημήτρης αρχίζει τις δουλειές στο κτήμα μας που δεν έχουν αρχή και τέλος!! Κλάδεμα στη κληματαριά δίπλα μας , κούρεμα στο χόρτο που λες και κάθε πρωί μεγαλώνει το ..κάτι τις του, έλεγχος στα δένδρα και κυνηγητό στα τυχόν σκουλήκια.


Μετά επίσκεψη στο θερμοκήπιο και  καμαρώνει με τη συγκομιδή. Έχουμε πάει τσάντες ολόκληρες στο γηροκομείο, στους φίλους της πολυκατοικίας, στη γειτονιά και πήρα τηλέφωνο το κοινωνικό παντοπωλείο στη Χαριλάου να τους πάμε μελιτζάνες μα...δεν σήκωναν το τηλέφωνο.


Τα βλέπω και του λέω:
-Τι θα έλεγες για γεμιστά σήμερα;


Το μεσημέρι που τα έφαγε μου είπε:
-Είναι τα ωραιότερα γεμιστά που έφαγα από τα χεράκια σου!!
Τι όμορφο να ακούς αυτές τις λέξεις από το στόμα κάποιου που θες να ικανοποιήσεις και που ξέρεις ότι και ο ίδιος μαγειρεύει υπέροχα.
Τα απογεύματα έρχονται οι γείτονες, γεμίζει από καρέκλες , καφέδες κουλουράκια και ...γέλια φίλοι μου αφού ο ένας από τα 4 ζευγάρια μας λέει ένα σωρό ανέκδοτα!
Το Σάββατο λοιπόν έχουμε το μνημόσυνο και μετά η..έκπληξη..ανέλαβα να κρατήσω για 10 μέρες το Γιόρκυ μιας φίλης που φεύγει στον άνδρα της στη Γερμανία με τη κόρη τους και η σπιτονοικοκυρά του εκεί δεν δέχεται κατοικίδια. 
Νοιώθω λιγάκι ένοχη απέναντι στη..Κλώντη..μα θα της εξηγήσω ότι δεν θα είναι δικό μου σκυλάκι..απλά κάτι σαν γιαγιά που φυλάει το παιδί όταν πάει η...μαμά ταξίδι!
 Λέτε να με συγχωρέσει; λέτε να τα πάω καλά με το σκυλάκι; θα με αγαπήσει έστω τόσο που να περάσουμε τις 10 μέρες καλά;
Φίλοι μου αγαπημένοι να περνάτε καλά εύχομαι, καλύτερα από εμένα ..( μπα...δεν το πιστεύω..περνάω μια χαρά!).
                               Αχτιδένια φιλάκια.



Παρασκευή, 13 Ιουλίου 2018

Θάλασσα..θάλασσα!

Ναι..γιορτάστε το..επιτέλους έκανα το 1ο μου μπάνιο!!!! Λίγη βοήθεια να ..μπω ,λίγη βοήθεια να..βγω μα μέσα στο νερό βασίλισσα της θάλασσας ξεχνάει το σώμα μου κάθε δυσκολία του και γίνεται ένα με το αγαπημένο μου νερό. 
 Πέρασα μία υπέροχη μέρα , φεύγω πάλι στο κτήμα μας και..βλέπουμε.


                          ΑΧΤΙΔΈΝΙΑ ΦΙΛΑΚΙΑ

Τετάρτη, 11 Ιουλίου 2018

Μία ταινία που με ενθουσίασε!

                        

 Δεν ξέρω τι τρώτε εσείς το πρωί μα για μένα το καλύτερο πρωινό είναι ένα κουλούρι Θεσσαλονίκης ζεστό και με καλοψημένο σουσάμι με συνοδεία ένα κυβάκι  κασέρι !
 Ο καφές βέβαια απαραίτητος και πρώτος πρώτος. Σίγουρα  ελληνικός σκέτος, καϊμακλίδικος στο αγαπημένο μου φλιτζανάκι , το τελευταίο από τα 6..τα υπόλοιπα πάνε σε τόπο χλοερό από τα χεράκια μου ένα..ένα!!!
Όχι πως σας ενδιαφέρει μα..για να το ξέρετε και όταν με πετύχετε για πρωινό να πάτε να μου το βρείτε!!!!!
Τέρμα τα αστεία μου , ας σας πω επιτέλους και κάτι σοβαρό για να με βάλετε σε πιο ...περίοπτη θέση στην..υπόληψη σας γιατί σίγουρα πολλές φορές θα μουρμουρίσετε ότι σας έχω πρίξει με την καθημερινότητα μου.
Χθες φίλοι μου είδα μία ταινία στο ΟΤΕ ΤV  που μου άρεσε τόσο πολύ που θα με αντέξετε να σας πω λίγα λογάκια γι' αυτήν αν και δεν είμαι ειδική σαν τον καλό μας φίλο Γιάννη.

                       Î£Ï‡ÎµÏ„ική εικόνα

Τρυφερή , συγκινητική, με έκανε να δακρύζω, να σκεφτώ πόσοι άνθρωποι σε άλλα μέρη δεν έχουν ζήσει τα ελάχιστα από εμάς και πόσο οφείλουμε να απλώνουμε ο ένας στον άλλο το χέρι σε όποια μορφή το χρειάζεται.
Σας αντιγράφω το λινγκ με πληροφορίες για τη ταινία , ας με συγχωρέσετε που δεν έχω τις γνώσεις να σας βάλω τρέιλερ . Ήρωες στη ταινία "Γλυκό Φασόλι" ένας άνθρωπος με παρελθόν που το κρύβει, κλειστός, μελαγχολικός φτιάχνει τα ντορογιάκι που είναι τηγανίτες γεμισμένες με γλυκιά κρέμα φασολιού ( περί ορέξεως...κολοκυθόπιτα!!!) . Μία γλυκιά και αφάνταστα συμπαθητική κυρία μπαίνει στην δική του καθημερινότητα με μία υπέροχη κρέμα γλυκού φασολιού που θα τον βοηθήσει να αυξήσει τις δουλειές του και πάνω από όλα να ..γλυκαίνει..να ανοιχτεί..
Η γυναίκα όμως είναι πρώην Χανσενική με παραμορφωμένα χέρια και ..ο κακόβουλος άνθρωπος υπάρχει παντού φίλοι μου.. Την προδίδει ο Σεντάρο με το δικό του τρόπο όταν την απαρνιέται τόσο εύκολα χωρίς να παλέψει. Τσατίστηκα με τη "κλώσα" που την κάρφωσε και απαίτησε την απόλυση της , την έλουσα  με όλα τα κοσμητικά  και τσατίστηκα και με τον Σεντάρο που δεν της έδειξε την..πόρτα! Δεν σας λέω το τέλος για να σας αναγκάσω να βρείτε τρόπο να την δείτε. Είναι υπέροχη φίλοι μου..υπέροχη.
Είμαι φαν του Σινεμά, βλέπω ταινίες χωρίς όμως να έχω τις γνώσεις ενός ειδικού ( Βλ. Γιαννηςhttps://plus.google.com/+GiannisPit!! , αυτό το παιδί τα ξέρει όλα..) μα απλός δέκτης και παραλήπτης των εντυπώσεων του μαγικού αυτού κόσμου.
 Αν με ρωτήσετε τι βλέπω..θα σας πω ..τα πάντα εκτός από θρίλερ πια που κάποτε έβλεπα με μανία μα τώρα ..τρομάζω και..αγριεύομαι!!
Δεν θέλω τώρα γέλια..λατρεύω τα παιδικά, το Νέμο, τον Σερκ, τα Σκυλιά της Δαλματίας, την οικογένεια Ανταμς, τα Μίνιονς και..ΟΟΟΟΟΟΟΛΑ τα παραμύθια!
Όμως όταν βλέπω μία ταινία σαν και αυτήν ..ε! τότε ενθουσιάζομαι που..πλαντάζω στο κλάμα..
Φίλοι μου σας εύχομαι μία όμορφη μέρα, εγώ ..τριγυρίζω σαν την μελισσούλα, στέκομαι στη φωλιά μου ( κτήμα) , επιστρέφω για λίγο στην αρχική φωλιά ( σπίτι), επισκέπτομαι λουλούδια ( φίλους) και πάλι ...από την αρχή!!!
Αχτιδένια φιλάκια αγαπημένοι μου σήμερα έχω πάρτι με τις μαθήτριες μου στο σπίτι μου!!!! Έστειλα τον άνδρα μου ταξιδάκι , θα φτιάξω παστίτσιο, τσιζ κέικ και κουλουράκια και θα περάσουμε μια χαρά ..ΜΟΝΕΣ ΣΤΟ ΣΠΙΤΙ !!!!
(Τελικά..τζίφος..δεν κατάφερα να βάλω τα λιγκ....μη μου θυμώσετε )

Κυριακή, 8 Ιουλίου 2018

Μια καλημέρα να σας πω..


Το καλοκαίρι μου κυλάει στο κτήμα και σε μικρές αποδράσεις. όμως είναι ακριβώς ότι μας ευχαριστεί φίλοι μου, ότι μας κάνει ευτυχισμένους. Καθόμαστε μαζί στο ...μπαλκονάκι μας όπως το βάπτισα εγώ  . μιλάμε για ένα σωρό πράγματα, σχολιάζουμε, ονειρευόμαστε..
Ναι..ακόμα και σε αυτή την ηλικία πιστέψτε με μπορούμε να ονειρευόμαστε όταν ο ένας έχει ακόμη τον άλλο! 
Υπάρχουν ένα σωρό "μικρά" πράγματα που μας συγκινούν και μας κάνουν να στεκόμαστε και να τα παρακολουθούμε όπως..το μικρό χελιδονάκι που πετούσε μαζί με τους γονείς του, κουράστηκε και κάθισε στο σύρμα της...μπουγάδας μου!!!


Μας έπιασε μία στεναχώρια όταν βλέπαμε τους κύκλους που έκαναν οι γονείς του , που έβγαζαν κραυγές ανησυχίας, που το τάιζαν συνέχεια ή του έδιναν νερό με τα ράμφη τους.. Πέρασε σχεδόν μία ώρα..μέχρι να το πάρει απόφαση και να πετάξει, το αποχαιρετήσαμε με τη συμβουλή να μη φοβάται τα νέα ξεκινήματα.
Οι καλοί μας γείτονες έρχονται συνέχεια , πηγαίνουμε κι εμείς σε αυτούς, γνώρισα στα σπίτι τους και άλλους φίλους  τους που έγιναν φίλοι μας..τι υπέροχο αίσθημα τα αγνά όμορφα συναισθήματα ανθρώπων που ζουν μέσα στη καθημερινότητα ενός χωριού. 
-Έλα να δεις Γεωργία τα πουλάκια μας..
-Πιες από το ποτό που έφτιαξα από μούρα..θα σου πω τη συνταγή..
-Σου έκανα πίτα με διάφορα χόρτα όπως την κάνω..φάτε.
-Πάμε στο δασάκι  να μαζέψουμε βατόμουρα;
Το Σάββατο άρχισε η μπόρα..μα τι μπόρα..η πιο δυνατή που έχω δει ποτέ μου και μας βρήκε στο δρόμο για το σούπερ μάρκετ στο χωριό όπου πήγαμε να αγοράσουμε παγωτά για τη φίλη μας Κυριακούλα που γιόρταζε!


Το χαλάζι σαν καρύδι κι εγώ τρομοκρατήθηκα είναι η αλήθεια..φώναζα στον Δημήτρη ότι θα μας τρυπήσει το αμάξι μας. όμως σαν όλες τις μπόρες..ΟΛΕΣ φίλοι μου..έρχονται ξαφνικά , χτυπούν και..φεύγουν. 
Απίστευτο όμως μία ώρα μετά στους φίλους  μας ο ήλιος βγήκε, ο ουρανός καθάρισε και εκείνο το απίστευτο γαλάζιο του χρώμα μας έκανε να χαμογελάσουμε.
Φίλοι μου χαμογελάστε ακόμη και στις μπόρες, φτιάχτηκαν τελικά για να δούμε πόσο τις αντέχουμε.
                                Αχτιδένια φιλάκια!

Τετάρτη, 4 Ιουλίου 2018

Φωτογραφίες και περπατήματα...

 Μετά από κάθε τι που με πονάει καταφεύγω εκεί που αισθάνομαι ασφαλής και προστατευμένη από κάθε οδυνηρό συναίσθημα. Τότε τα πάντα γίνονται μακρινά και καθώς προχωράει ότι κι αν κάνω έχω "βυθιστεί" στο δικό μου κόσμο..
Ένα κοχύλι μεγάλο , πέτρες από το ποτάμι, βρύα και πηλός...ξύλο και αστερίες..η Φύση μας δίνει τόσα υλικά φίλοι μου..


Αύριο γυρίζω στο κτήμα, το μόνο που με στεναχωρεί εκεί είναι ότι δεν μπορώ να ζωγραφίσω γιατί όποτε δοκίμασα στεγνώνουν τόσο γρήγορα τα χρώματα που μου είναι αδύνατον να κάνω κάτι με άνεση.
Βιβλία λοιπόν, διάβασμα , κέντημα και να χαζεύω τον άνδρα μου να μουρμουρίζει σε κάθε .."τέρας" σκουληκάκι ή μαμούδι που τολμάει να πειράξει τα δένδρα και τις ντομάτες του.
Μικρές εξόδους ολόγυρα, πήγαμε στην Ασπροβάλτα για μπάνιο μα..δυστυχώς η ζέστη και η πίεση μου ( ξέχασα πάλι το χάπι μου ), πόνος στο στήθος, δύσπνοια  και βρέθηκα με το γιατρό της Εξπρές πλάι, ακόμη ένα ισχαιμικό επεισόδιο. .Όλα καλά..βαστάω γερά εγώ..έχω γύρω μου ανθρώπους που αγαπώ και μ΄αγαπούν.
Όμως η ζωή σε ένα χωριό έχει πολλά άλλα για να σε κάνουν να νιώθεις ότι έχεις παρέα ακόμα και τη νύχτα με τον ουρανό επάνω σου γεμάτο αστέρια!
 Αδύνατον να φανταστείτε φίλοι μου πόσα ..μίνι..πανηγύρια γίνονται σε ένα χωριό, εμείς ήμαστε ανάμεσα σε ..δύο χωριά οπότε ακούμε τα πάντα λες και ήμαστε δίπλα τους. 
Το Σάββατο εκδήλωση των μαθητών σχολής καράτε του χωριού , επίδειξη , βραβεία, γονείς και το χωριό ολόκληρο στην ίδια πλατεία πίσω από το σχολείο της Γερακαρούς οπότε...χοροί και τραγούδια, σουβλάκια σε ψησταριά , κρασί και μπύρες και μία τραγουδίστρια που μας συνόδευε μέχρι τις..4 με ρεπερτόριο που "κάλυπτε"τα πάντα.,
 Των Αγ, Αποστόλων πάλι το ίδιο ακούγαμε χορούς και τραγούδια μέχρι τις 4 τα ξημερώματα φαίνεται μάλλον ότι είναι η ώρα που κλείνουν τα γλέντια τους!!!! 
Μας κάλεσαν οι γείτονες να πάμε , μη με ρωτάτε αν πήγα..εγώ είμαι.."κοτούλα" στις 10 ..άντε 10.30 βρίσκομαι κάτω από το σκέπασμα και δεν αντέχω θόρυβο πλέον !!!!
Όμως τα πρωινά της Κυριακής ξυπνάμε από την εκκλησία που την ακούμε λες και είναι δίπλα μας και μας καλεί για ένα..κεράκι!. 
Να σας δείξω και την επίσκεψη μας στην εκκλησία της Αγίας Μαρίνας λίγο πριν την Ρεντίνα λίγα χιλιόμετρα μετά το κτήμα μας,




Προσέξτε ότι το εκκλησάκι είναι φτιαγμένο όλο από πέτρα ακόμη και ο τρούλος 



Έχω επισκεφτεί παλιά αρκετές φορές αυτή την εκκλησιά και μάλιστα την ημέρα της γιορτής της Αγίας Μαρίνας που  εικόνα της βρέθηκε μέσα στη κουφάλα ενός δένδρου από ιερέα που έχτισε το αρχικό εκκλησάκι στη Μεταβυζαντινή περίοδο. 
Θα σας πρότεινα να πάτε να το επισκεφτείτε τέτοια μέρα γιατί θα χαρείτε και ένα μεγάλο πανηγύρι που θα σας δείξει ότι έχω δίκιο σε όσα σας είπα για αυτά!! Άλλωστε το πράσινο του χώρου θα σας αποζημιώσει γιατί από εκεί ξεκινάει μία περιοχή που την ονομάζουν Μικρά Μακεδονικά Τέμπη.
Φίλοι μου να περνάτε καλά, να μην έχετε ποτέ εκπλήξεις στη ζωή σας, να χαίρεστε κάθε άνθρωπο δίπλα σας και πάνω από όλα..να ξεκινάτε τη μέρα σας με ένα..ΟΛΑ ΘΑ ΠΑΝΕ ΚΑΛΑ.
                                   Αχτιδένια φιλάκια.

Τρίτη, 3 Ιουλίου 2018

Έναν ακόμη χαμό.

                              Up

Δυστυχώς φίλοι μου γύρισα από το κτήμα  γράφοντας στα όσα μου έχουν συμβεί το τελευταίο καιρό έναν ακόμη χαμό. 
Ο καλός μας φίλος ο Κώστας που ήταν τόσο καιρό σε δύσκολες καταστάσεις υγείας πέρασε στην άλλη ..όχθη παίρνοντας μαζί του την αγάπη μας και το πόνο για το χαμό του.
Θα μπορούσα να τον πω περισσότερο "αδελφό" παρά φίλο, ένας Βολιώτης πάντα με χαμόγελο, χιούμορ και εγκαρδιότητα.
 Ακούω  τη φωνή του να αντηχεί μιλώντας στα..θηλυκά όπως έλεγε που αποκτήσαμε και τα δύο ζευγάρια: "Γαρδένιες μου..θα με τρελάνετε.."
Χθες δυστυχώς είχα κι εγώ ένα ισχαιμικό επεισόδιο που με έκανε να αισθανθώ πολύ άσχημα και που δεν μου επιτρέπει να πάω το ταξίδι για να τον αποχαιρετήσω.  
Όμως .. αν θέλετε να σας πω την πραγματική αλήθεια για το πως αισθάνομαι μέσα στα δάκρυα για το φίλο μας ..δεν θα ήθελα να έχω την εικόνα του χαμού του..θέλω να τον σκέπτομαι όπως τότε..
Τότε που μας καλωσόριζε στο εξοχικό του, που βούτηξε στη θάλασσα για να μου βγάλει Πίνες ... να τις καθαρίσει και να τις μαγειρέψει με τσίπουρο. "Γαρδένια μου φάε να δεις τι τρώμε εμείς στο Βόλο..".
Θέλω να θυμάμαι τις υπέροχες διακοπές μας με τα τέσσερα κοριτσάκια μας συνολικά στη Θάσο..
Θέλω να θυμάμαι τότε που ήρθε ο Δημήτρης από το Βέλγιο με τα ελάχιστα Ελληνικά του και μου τον μέθυσε με ένα σφηνάκι τσίπουρο.."Γαρδένια μου..τι είναι τούτο το φρούτο που παντρεύτηκες....ούτε ένα τσίπουρο δεν αντέχει.."
Καλό  σου ταξίδι αγαπημένε φίλε μας και αδελφέ..στρώσε μεζέ και τσίπουρο, φτιάξε "κατάσταση" όπως έλεγες και θα συναντηθούμε κάποια στιγμή όποτε πει ο Θεός...
Λίτσα μου κουράγιο..
                             ΑΧΤΙΔΑ