Τετάρτη, 22 Φεβρουαρίου 2017

Τα δωράκια της Κλώντης!!


Αν νομίζετε ότι μόνον εγώ παίρνω δωράκια είστε γελασμένοι! 
Σήμερα πρωί παρέλαβα το πακέτο που μου έστειλε η αγαπημένη φίλη της μπλοκογειτονιάς μας η Μαριάνα , δωράκι για το σκυλάκι μου φτιαγμένο από τα χεράκια της και αυτό αξίζει ακόμη περισσότερο.
Τρία ρουχάκια που τα προβάραμε αμέσως , βγάλαμε τις σχετικές φωτογραφίες και μετά...φορέσαμε το ένα και φύγαμε για το κτήμα!!
Αγαπημένη μου φίλη σ'ευχαριστώ , με συγκίνησες και εύχομαι , ελπίζω,  να μπορέσει να τα φορέσει και το επόμενο χειμώνα κόντρα σε όλες τις κακές προβλέψεις.
Το γνωστό πια μανεκέν Κλώντη με μάλλινο συνολάκι σε αποχρώσεις του ροζ με πλεκτή δαντελίτσα στο τελείωμα και τα χεράκια!



Πινελιά το πλεκτό φιογκάκι με το φουξ κουμπάκι!


Το δεύτερο συνολάκι το ονομάσαμε "Τσαχπινια"και έχει κάτι από την εποχή των λουλουδιών που ήταν η ..εποχή μου!!!



Καρδούλες, χρώματα και πολλά πολλά κουμπάκια!
Το φορέσαμε στην έξοδο μας στο κτήμα γιατί..ήμαστε τσαχπίνες!
ΚΛΩΝΤΗ: -Δεν τολμώ να βγω από το τροχόσπιτο μη με ματιάσει ο Κανέλλος!!!


ΚΑΝΕΛΛΟΣ -Εγώ ούτε κασκολάκι; όλα για το μαλλιαρό πατσαβούρι;


Τέλος το τρίτο συνολάκι, ανοιξιάτικο , πολύ σικ, σοβαρό, θα το βάζουμε σε επισκέψεις και σοβαρές περιστάσεις!



Ακόμα ένα ευχαριστώ Μαριάνα μου και..επιφυλάσσομαι!
Σήμερα στο κτήμα ήταν μία υπέροχη μέρα , με ήλιο και ζέστη. Βέβαια εγώ έμεινα στο τροχόσπιτο με τη Κλώντη και το κέντημα μου και ο Δημήτρης στο θερμοκήπιο με ένα γείτονα που μας έφερε σπόρους από τον Πελίτι ετοίμασαν φυτώριο για τη προσεχή σπορά λαχανικών.
Τα δενδράκια μας περιποιημένα όπως βλέπετε, κλαδεμένα, βαμμένα με γαλαζόπετρα και φροντισμένα με κοπριά . Ο καλός μου Δημήτρης..




Η Άνοιξη φίλοι μου με έκανε να πετάξω το μπουφάν σήμερα και να χαρώ τον ήλιο.  Θα σας βγάλω το ίδιο τοπίο όταν θα φυλλώσουν και όταν θα καρπίσουν θα έρθετε για φρούτα!!!
Αχτιδένια φιλάκια!

Τρίτη, 21 Φεβρουαρίου 2017

Ένα υπέροχο 4ήμερο!


Όπως βλέπετε.. επέστρεψα στο μπλοκόσπιτο μου μετά από ένα φανταστικό 4ήμερο καθαρά οικογενειακό . 
Η Ειρηνούλα μας πριν λίγο έφυγε για Αθήνα , στο σπίτι και τη δουλειά της κι εμείς με γεμάτες συναισθηματικές μπαταρίες πια γυρνάμε στα καθημερινά, τα δικά μας ενδιαφέροντα, στη δική μας πια ζωή!
Θα σας πω κάτι για να καταλάβετε το μέγεθος της ομορφιάς του 4ήμερου μας και βέβαια να ..γελάσετε μαζί μου όπως γέλασαν όλοι και με "δούλευαν" αυτές τις μέρες.
Είχα την εντύπωση από το Σάββατο ότι η Δευτέρα αυτή ήταν η..Καθαρά Δευτέρα , το είπα στον άνδρα μου , εκείνος τότε δήλωσε  ότι θέλει όλη την οικογένεια μαζί ενωμένη αυτή τη μέρα και το Σάββατο το πρωί αρχίσαμε να ψωνίζουμε για τη..Καθαρά Δευτέρα αφήνοντας μόνο  τα τελευταία οστρακοειδή για το πρωί που η Μοδιάνο ψαραγορά είναι ανοιχτή εδώ στη πόλη μας.
 Ειδοποιήσαμε την Ιωάννα με την οικογένεια της για την προβλεπόμενη μάζωξη και...Σάββατο που ήρθε η Ειρήνη μας μαθαίνουμε ότι η Καθαρά.Δευτέρα είναι την επόμενη εβδομάδα!!!!
Στο ψυγείο τα ..μύδια, το χταπόδι, οι γαρίδες και τα σχετικά..λαγάνα θα έφτιαχνε ο Δημήτρης, όλα σχεδόν έτοιμα!!!!
Το τι καζούρα μου κάνανε..δεν περιγράφεται φίλοι μου μέχρι στο FB μου το χτυπήσανε ..εγώ πάντως το διασκέδασα και είπα τη λύση:
-Αφού έχουμε την Ειρήνη μας, την Ιωάννα και όλους μαζεμένους και τα..σχετικά της Καθαράς Δευτέρας γιατί να μην την "μεταφέρουμε" την..Κυριακή αυτή που θα ήμαστε όλοι;
Έτσι φίλοι μου την γιορτάσαμε Κυριακή και ήταν από τις ομορφότερες Κυριακές πιστέψτε με.



Η κουζίνα είχε πιάσει φωτιά από τον πανευτυχή Δημήτρη!
                               Με την κόρη ...



                           Με την εγγονή..


                   Με τα εγγόνια....



με ουζάκι, μουσική ρεμπέτικη στο διαπασόν , τα πειράγματα σε ..μένα  "Μπράβο βρε μάνα με τα..λάθη σου!!!"από το γαμπρό μου ( θα σε κανονίσω γαμπρέ) , το παππού μας που άρχισε να τραγουδάει το.."καράβι από τη Περσία", τη μυρωδιά του ζεστού ψωμιού.
Το γλυκό βέβαια ήταν της Ιωάννας μας και το σαραγλί το δικό μου το τίμησε μόνο ο μικρός Δημητράκης!



Το απόγευμα έφυγε το...καραβάνι των μικρών σαματατζήδων και η Ειρήνη μου με βοήθησε στο χαμό που άφησαν πίσω τους. Υπέροχος χαμός όταν σου αφήνει τόσες  όμορφες στιγμές φίλοι μου.
Η Ειρήνη μας χάρηκε την οικογένεια και τις φίλες της σε επισκέψεις, βραδινά μαζώματα , ποτάκια και καφεδάκια, έστειλα και τα γλυκά μου να τα ξεφορτωθώ να μη τα ...μυρίζω, Το μόνο άσχημο ήταν ότι κρύωσε ή κόλλησε κάποια ίωση με αποτέλεσμα να φύγει σήμερα με συνάχι και κόκκινη μύτη!
Τώρα πια μετράμε τις μέρες για το Πάσχα όμως..περιμένω τη Παρασκευή την..ψυχοκόρη Αθηνά που γυρίζει πλέον μόνιμα στη Θεσσαλονίκη μας που εγκατέλειψε πριν χρόνια.
Με πολλή καλή διάθεση φίλοι μου σήμερα, ξεκινάω την ημέρα μου, αύριο αδημονώ να πάω στο κτήμα με το νέο κεντηματάκι μου και αρχίζω να σκέπτομαι από τώρα πως θα βρω αύριο σειρά στο..ταχυδρομείο που μου έστειλα δωράκι για τη ..Κλώντη και για να στείλω κι εγώ κάποια δικά μου δέματα. Για να βρω σειρά πρέπει να είμαι εκεί στις..7.30 το πρωί το νωρίτερο ...αχ! βαχ!
Σας στέλνω την αγάπη μου, μου λείψατε γλυκά μου και βέβαια..Αχτιδένια φιλάκια!

Σάββατο, 18 Φεβρουαρίου 2017

Γιορτή μπορεί να είναι ...


Είναι μια μέρα χαράς για μας..η Ειρήνη μας έρχεται από την Αθήνα να μας δει , το έχει πια καθιερώσει τουλάχιστο κάθε 2 μήνες και όπως καταλαβαίνετε είναι γιορτή για τον άνδρα μου κι εμένα. 
Ποτέ δεν το λέμε όμως τα τελευταία χρόνια η ζωή  εντελώς βέβαια φυσικά πήρε το δρόμο της για τα κορίτσια μας. Έχουν τα σπίτια τους, τους άνδρες τους, τα παιδιά..το κόσμο και τις υποχρεώσεις τους, μπορεί να τα βλέπουμε, να τα επισκεπτόμαστε όμως φίλοι μου δεν είναι το ίδιο σας διαβεβαιώ..
Μας λείπει η..φασαρία τους, η φωνή τους στο σπίτι, η οικογένεια ολόκληρη, τα γεμάτα τραπέζια στις γιορτές ιδιαίτερα όταν ζούσαν και οι γονείς και οι θείοι μου.
 Το λευκό χειροποίητο κεντημένο τραπεζομάντηλο των γιορτών, τα κρυστάλλινα ποτήρια , τα ασημένια μαχαιροπειρούνια  της γιαγιάς, τις μεγάλες πιατέλες  γέμιζαν το τραπέζι και όλα εκείνα τα μικρά διακοσμητικά σε κάθε κάθισμα.
 Εικόνες που έμειναν σε φωτογραφίες σε κάποιο από τα αμέτρητα άλμπουμ στη ντουλάπα..στη ψυχή μας..
Θυμάμαι με γέλιο το παππού μας που μετρούσε τα άτομα στο τραπέζι αν ήταν ..13 σαν προληπτικός που ήταν γιατί συνήθως ήμασταν 12!!!
Τώρα ήμαστε εμείς στην ηλικία των γονιών μας, το τραπεζομάντηλο έγινε ένα  λευκό μα..πλαστικό για να το καθαρίζω εύκολα , τα κρυστάλλινα ποτήρια απλά καθημερινά αφού τα..σπάζω, το τραπέζι το ίδιο που άνοιγε και γινόταν τεράστιο έφυγε αφού καταργήσαμε τη τραπεζαρία!!!!
 Όλα πιο απλά..εκείνο που έμεινε είναι η απέραντη αγάπη μας γι' αυτά, η λαχτάρα μας στη σκέψη τους, ο μικρός χαμός στη κουζίνα όταν έρχονται, όταν μπορούν πια, μέσα στις δικές τους ανάγκες και φροντίδες. 
Τι σας λέω τώρα..είναι από τις στιγμές που οι αναμνήσεις σε γεμίζουν από κάθε μεριά..σε λίγο ο άνδρας μου φεύγει στο αεροδρόμιο να πάρει το κορίτσι μας..
Έρχεται λοιπόν η Ρηνούλα μας και από μέρες οργανώνουμε πρόγραμμα αν και είναι δυστυχώς από αυτές που τρώνε ελάχιστα ( ποιον έμοιασε βρε παιδάκι μου; ) ο Δημήτρης μου είπε πριν λίγο μαγειρεύοντας.: 
- Μου έλειψε..μου λείπει ...
-Και σε μένα λείπει αγάπη μου μα..αρκεί που είναι ευτυχισμένη..αυτό πρέπει να μας είναι αρκετό.
-Βάλε μουσική, βάλε Πάριο που μου αρέσει..και κοίτα  πες τους το..τη Καθαρά Δευτέρα τους θέλω όλους εδώ ..όλους..δεν ακούω δικαιολογία..
-Δημήτρηηηηηη!!Άσε τα φαγητά και φύγε για το αεροδρόμιο..κοντεύει 2 η ώρα..αχ! άσε πια τις κουτάλες.
-Φεύγω μα μη μου κάψεις το φαγητό στο φούρνο..αλίμονο σου!
Μάπετ Σόου πια φίλοι μου μα..μας αρέσει!
Αχτιδένια φιλάκια!
-

Τετάρτη, 15 Φεβρουαρίου 2017

Καλημέρα με ...φωτό!!!!




Καλημέρα φίλοι μου με ένα..ανεκδοτάκι που μόνο οι γιαγιάδες και οι παππούδες θα καταλάβουν.
Φεύγω στο κτήμα σήμερα με το νέο μου κεντηματάκι παραμάσχαλα που πρέπει να το "βγάλω" από μία απλή φωτογραφία και να το μετατρέψω σε σταυροβελονιά βγάζοντας το σε..μιλιμιτρέ χαρτί!!!!!!!Δηλαδή..κάτι σαν οδύσσεια σκεφτείτε το μα είμαι λίγο μαζοχίστρια με τις κατασκευές μου και λατρεύω τα δύσκολα.
Να σας δείξω τώρα πια τα δύο samplers που κέντησα με σχέδιο δικό μου ( είναι η καινούργια μανία μου) και που το καθένα πηγαίνει σε δύο φίλες που αγαπώ έστω και αν δεν τις έχω γνωρίσει από κοντά.



Φανερό σε ποια απευθύνεται, στην αγαπημένη μου Μπαμπούσκα γιατί  σκέφτηκα να κάνω κάτι σαν   ευχές που δεν της τις ανταπέδωσα τα Χριστούγεννα όταν πήρα τα δωράκια της..
Το δεύτερο θα πάει σε άλλη μου..οφειλή μα δεν λέω το όνομα γιατί θα το στείλω μάλλον τη Δευτέρα .

Μετά είχε σειρά η 2η κρεμάστρα για τους Πρίγκιπες της καρδιάς μας γιατί η πρώτη πουλήθηκε ενώ την ήθελε και κάποια άλλη όπως έμαθα. Για αγοράκι λοιπόν η δεύτερη και νομίζω ότι αγαπημένος μου Μικρός Πρίγκιπας είναι ο κατάλληλος.



Μετά ..τι να κάνω βρε παιδιά...κάτι στην κουζίνα, ήθελα να πάω πεσκέσι στη φοροτεχνικό μου κάτι γλυκό μα ελαφρύ για το διάλειμμα τους έτσι έφτιαξα  μία μηλόπιτα από μία συνταγή που μου έδωσε η κόρη μου και έγινε υπέροχη αφού "κολυμπούσε " σε μήλα!!!



Ξέρω τι θα πείτε..τρώγομαι με τα ρούχα μου..καθισιό δεν έχω όπως έλεγε η μαμά μου!!!
Όμως πήρα κι εγώ το δωράκι μου , η αγαπημένη μου Κλαύδια τα Χριστούγεννα μου έστειλε δωράκι μα ο..ΕΛΤΑ μας έκανε ναζάκια και γύρισε πίσω!!Έτσι μου το έφεραν σπίτι χθες βράδυ και...το φόρεσα..



Μαζί και μία κεντημένη Αγιοβασιλιάτικη μπότα που την έβαλα στα χριστουγεννιάτικα να την χαρώ του..χρόνου!
Φίλες μου όπως βλέπετε η αγάπη είναι κάτι που..κυκλοφορεί σαν το αίμα..όση δίνεις τόση παίρνεις!
Σε λίγο φεύγω στο κτήμα λοιπόν, να συμπαρασταθώ νοητά στον Δημήτρη που θέλει να ψεκάσει τα δένδρα του γιατί θα αργήσουμε μάλλον να πάμε. Την Τσικνοπέμπτη φίλους στο σπίτι και το ΣΚ περιμένουμε την Ειρηνούλα μας από την Αθήνα και έχουμε γιορτή!!!!
Καλοί μου φίλοι σας εύχομαι όμορφες μέρες, αγάπη, υγεία και ότι καλύτερο ..
Αχτιδένια φιλάκια!

Τρίτη, 14 Φεβρουαρίου 2017

Έρωτας!

Θα το δηλώσω εξ αρχής! Ναι στον Έρωτα...Όχι σε ξενόφερτους Άγιους..όχι στην εμπορευματοποίηση της ομορφότερης αρχής της έλξης δύο ανθρώπων!
Αν ο έρωτας είναι η αρχή της αγάπης τότε νομίζω ότι δεν υπάρχει τελειότερο συναίσθημα..αν είναι απλά μία λάμψη  της στιγμής είναι πάλι μία μοναδική εμπειρία φίλοι μου και λυπάμαι εκείνον που δεν τον ένοιωσε.
Ναι..ερωτεύτηκα..τόσο που πέρασα βουνά και ανηφόρες..δεν μετάνιωσα ποτέ γι' αυτό..θα μετάνιωνα τώρα αν δεν το είχα ζήσει!



Το αστείο στον  δικό μου Έρωτα ήταν ότι άρχισε και άνθησε μέσα σε ένα βουνό από γράμματα!
Αναρωτιέστε πως μπορούν δύο άνθρωποι να ερωτευτούν μέσα σε γράμματα; Μέσα σε γραμμές από λέξεις σε δύο αγνώστους ανοίγει η καρδιά και η ψυχή ..ας πούμε κάτι σαν αυτό που κάνουμε εδώ..στο blogger. Απλά δεν υπάρχουν εικόνες να ανεβάσεις!
 Σας το έχω ξαναπεί..μία βαλίτσα γράμματα..επί ενάμιση χρόνο..1 γράμμα την ημέρα εγώ  3 την ημέρα ο Δημήτρης όπως πάντα υπερβολικός!  Δεν υπάρχει μεγαλύτερη λαχτάρα φίλοι μου από το να περιμένεις ένα γράμμα..να το ανοίγεις και να το διαβάζεις πεσμένη μπρούμυτα στο κρεβάτι σου μετά..να το φιλάς και να το κλείνεις έπειτα στο κουτί με τη ..τόσηηηη κλειδαριά μη τυχών το ανοίξει κανείς και..
Να περιμένεις να ξημερώσει η επόμενη μέρα, να μισείς τις Κυριακές γιατί ..ο ταχυδρόμος δεν έρχεται και να τρέμεις όταν ακούς ότι τα ταχυδρομεία έχουν..απεργία!!!
Ναι ..αυτό είναι Έρωτας φίλοι μου!
Μετά έρχεται η Αγάπη,το δέσιμο,  το νιάξιμο, η λαχτάρα όταν κάτι έχει, ο φόβος μη πάθει κακό..



Ο Έρωτας δηλαδή χάνεται; Όχι φίλοι μου, εμείς  τουλάχιστον δεν επιτρέψαμε  να γίνει κάτι τέτοιο. 
Μην αφήσετε ποτέ αυτό το μικρό θαύμα να χαθεί ..ο Έρωτας πρέπει να υπάρχει πάντα ..στο άγγιγμα, στη ματιά, στις λέξεις μέχρι..



Αχτιδένια φιλάκια!

Σάββατο, 11 Φεβρουαρίου 2017

Ο γάμος της..κόρης της φίλης μου!!!

Σήμερα θα σας δείξω κάποιες από τις φωτογραφίες του γάμου της κόρης μίας φίλης μου , με την άδεια της βέβαια.
 Εικόνες από όμορφες διακοσμητικές εφαρμογές φτιαγμένες με αγάπη και έχοντας ένα  διακριτικό "άρωμα"και την απλότητα της σύγχρονης νιότης.
Τη φίλη μου Δέσποινα την γνώρισα μέσα από..εδώ!! Είναι από αυτές τις "ανώνυμες" που μου στέλνουν μέιλ με τις σκέψεις και την αγάπη τους, με τα προβλήματα και τις χαρές τους και ο χρόνος γίνεται ο δεσμός που σε δένει μαζί τους.Έτσι η Δέσποινα είναι φίλη μου πια.
Μην αναρωτιέστε..δεν έχουμε ει δοθεί ποτέ..μα δεν είναι η πρώτη...τέτοιες "άγνωστες", απλές φωτογραφίες στα μέιλ μου γίνονται φίλες που νοιάζονται για μένα.
Χθες λοιπόν πήρα τις φωτογραφίες του γάμου της κόρης της και πιστέψτε με είναι ένα ονειρικό ζευγάρι που εύχομαι ολόψυχα να έχει αυτή την ματιά αγάπης ανάμεσα τους για μέχρι το πέρας του χρόνου της ζωής τους.


Προσέξτε τα στέφανα με τι υλικό είναι φτιαγμένα , με εντυπωσίασαν με την απλότητα τους...
Δεν είναι τυχαίο το..κορίτσι μας!! Συντήρηση έργων τέχνης και αργυροχρυσοχοοίας στη Στεμνίτσα και εργάζεται επαγγελματικά με το κόσμημα! Ε! βρε γαμπρέ τι κορίτσι σου δώσαμε τυχεράκια!


Οι μπουμπουνιέρες σχεδιασμένες από τη ίδια εκτελέστηκαν με συνεργασία και τα προσκλητήρια το ίδιο μα δεν σας τα δείχνω από κοντά γιατί φαίνεται το όνομα,



Η..μαμά Δέσποινα σαν όλες τις μαμάδες έβαλε το χεράκι της σε πολλά, προσέξτε τα βαζάκια με τα ρεσώ που δόθηκαν μετά δωράκι στους καλεσμένους!




Ρύζια και ρόδια..όσα τα σπυριά τους..λέει ο λαός μας...


Τα κουφέτα, το κουτί των αναμνήσεων από τη χρυσοχέρα μαμά που όπως λέει τα έργα της από σεμνότητα τα ..εκθέτει στο δωμάτιο της μόνο για εκείνη!!




Τα αγαπημένα μου μουγκέ..όταν ήμουν στο Βέλγιο τα έβλεπα παντού ακόμη και στα δάση και ο καλός μου Δημήτρης μου τα μάζευε μπουκετάκια για μένα.


Το βιβλίο των ευχών, τα υλικά ίδια..


Το στεφάνι στη πόρτα..υπέροχο!


Φίλη μου Δέσποινα όλα υπέροχα, ευχαριστώ που με τίμησες με τόσες φωτογραφίες και εύχομαι ολόψυχα ότι πιο καλό για τη κορούλα σου και το ..γιο σου πια γιατί η γιαγιά μου έλεγε: "Μάνα είναι εκείνη που γεννά και εκείνη που σου δίνει κόρη"
Φίλες μου ελπίζω να μη σας κούρασα με τον ..ενθουσιασμό μου όταν βλέπω κάτι που μου αρέσει, κάτι που με συγκινεί και θέλω να το..πω και σε άλλους. Απλά θέλω να τονίσω πόσο η απλότητα των υλικών μπορεί να "βασιλέψει" πάνω από ένα σωρό πολύτιμα υλικά και πόσο η προσωπική φροντίδα μπορεί να φωτίσει ένα γεγονός, γάμος ή βάπτιση.
Αχτιδένια φιλάκια!