Τετάρτη, 26 Αυγούστου 2015

Τα μικρά μου χωριά!


Τι κάνει κάποια υπερκινητική σαν κι εμένα όταν είναι σκασμένη με όλα όσα γίνονται γύρω της ;...
Μπαίνει στο χώρο της και ασχολείται με ότι της έρχεται στο μυαλό και τώρα τελευταία μου έχουν γίνει εμμονή οι πέτρες και τα θαλασσόξυλα που και να μου πέσουν από τα χέρια δεν σπάζουν!!!!!
Άφησα τα απλά σπιτάκια και ..προχώρησαν οι εργολαβικές δουλειές μου σε..χωριά και κορφοβούνια!!!



Μου λείπουν οι μικρές πετρούλες γιατί όποιον λέω να μου μαζέψει μου φέρνει..κοτρόνες! Τις πολύ μικρές όσο ένα νύχι περίπου τις μάζεψα μόνη μου και αναρωτιώταν ο άνδρας μου τι θα τς κάνω!



Νομίζω ότι κάτι από θάλασσα έπρεπε να κάνω το δύσκολο είναι τα θαλασσόξυλα που τα έχω τώρα πολλά γιατί τα μάζευα καιρό μα νομίζω ότι θα αρχίσω πάλι με το καλό μου Δημήτρη τις εκδρομές στα μέρη που τα μάζεψα..Λέτε να γυρίσω πάλι στη Ναύπακτο;



Αυτό το κομμάτι ξύλου μου θύμισε κάτι από..βουνό, κορφοβούνι ,βράχο λες από τα Μετέωρα..του έφτιαξα μικρά σπιτάκια, το μεγαλύτερο είναι μόλις 1,5 εκατ. και τα χόρτα ολόγυρα είναι φυσικά αποξηραμένα βρύα που μου μάζεψε από την Έδεσσα πρόπερσι ο καλός μου.



Βέβαια κάνω και...μονοκατοικίες..άντε ..πέστε τες γειτονιές μικρές με θάλασσα που αγαπώ και δένδρα από κλαδιά ξερά που σαν..ρακοσυλλέκτρια μάζευα από τα δένδρα που κλάδευε ο άνδρας μου. 
Έτσι περνάει η ώρα μου όταν το μυαλό μου θέλει τη γαλήνη της ψυχής που μόνο η δημιουργία μας δίνει φίλες μου. Σήμερα πάμε στο κτήμα για τα ζωάκια μας, ο Κανέλλος μεγάλωσε και δεν τον προλαβαίνουμε σε ..ζημιές στα αντικείμενα που δεν σκεπτόμαστε να κρύψουμε. 



Από τη τρέλα του δεν γλύτωσε ούτε η πολυθρόνα μου ..πάει η πάνινη επένδυση της!! Ευτυχώς η καλή μου φίλη Ελένη μου έφτιαξε άλλη και τώρα τη κρύβουμε κι αυτή στο τροχόσπιτο.Σκεπτόμαστε να τον δέσουμε μα..δεν μας αρέσει αυτό, ήμαστε αντίθετοι με το δέσιμο των ζώων όπως κάνουν οι γείτονες μας. Ελπίζουμε απλά να ..φρονιμέψει αφού είναι μικρός ακόμη γεννήθηκε το Φεβρουάριο αν θυμάστε από τη Μπόνη που την πήρε κάποιος από το χωριό τελικά γιατί οι γείτονες κάνανε παράπονα που ίσως θα γεννούσε άλλα 10 κουτάβια!!!!! Όσο και να προσπαθήσαμε δεν μπορέσαμε να τη πάμε για στείρωση, έφευγε μόλις την οδηγούσαμε σε αυτοκίνητο.
Είδατε φίλοι μου εμείς τα ..θηλυκά ήμαστε υπό διωγμό, ρατσισμός!!!
Σας εύχομαι μία όμορφη μέρα και μη ξεχνάτε..χαμόγελο και δημιουργία!
Αχτιδένια φιλάκια!

Τρίτη, 25 Αυγούστου 2015

Μη χάνουμε το σήμερα για το ..αύριο!


Μία νέα μέρα, μία νέα εβδομάδα και όμως αισθάνομαι..διάχυτη μία αίσθηση ότι οι άνθρωποι γύρω μου έχουν χάσει κάτι από τη δύναμη τους να σταθούν όρθιοι. Δεν τους καταλογίζω αδυναμία, η γύρω μας κατάσταση είναι φυσικό να μας επηρεάζει ακόμη κι εμάς που "ζήσαμε " τη ζωή μας και "χαρήκαμε" τη δημιουργική ηλικία μας όταν και όπως έπρεπε.
Τα νέα παιδιά σκέπτομαι, τη χαμένη δυστυχώς γενιά των 25άρηδων και των 30άρηδων που έπρεπε σε αυτή την ηλικία να δημιουργούν και να κάνουν ύλη τα όνειρα τους. 
Δεν θα σας βαρύνω με  την άσχημη διάθεση που μου περνούν όλα όσα γίνονται γύρω μου, τα όσα ακούω και βλέπω, άλλωστε τα ζείτε και ίσως μερικοί σε πιο άσχημη θέση.
Η πρωινή αυτή κουβεντούλα μου παίρνει αφορμή από τη συζήτηση που έκανα χθες με ένα νέο παιδί που ήρθε να μου παραδώσει κάτι στο σπίτι. Του κέρασα λίγη από τη πίτα που είχα και του είπα ότι αν ήθελε να του έκανα ένα καφέ.
-Θα το ήθελα κυρία μα..μετρούν ακόμη και την ώρα που χάνω με κάθε παράδοση, θα δουν ότι άργησα και θα με ρωτήσουν..
-Πες τότε ότι βρήκες μία γιαγιά που..έψαχνε τα γυαλιά της να υπογράψει, που σε τάραξε στη πολυλογία..Θα σου βάλω ένα φραπέ σε ειδικό ποτήρι για το δρόμο!
Παιδί μορφωμένο, απόφοιτος Μαθηματικής, μοιράζει πακέτα..και όπως είπε δεν είναι ντροπή αλλά προσβάλει τα όνειρα που έκανε όταν οι γονείς του με πολλή δυσκολία πλήρωναν τα έξοδα του να σπουδάσει.
-Πίστευα ότι θα..κατακτούσα το κόσμο κάποτε κυρία , απέτυχα και απογοήτευσα όσους με πίστεψαν..
Αυτό  μου είπε πίσω από τον ώμο του καθώς έφευγε..κι εγώ του χαμογέλασα και του φώναξα  ότι κάθε δυσκολία θα είναι πείρα του για το αύριο και ότι κανείς δεν χάνεται, κανείς δεν προδιαγράφει το μέλλον του γιατί η ζωή είναι απρόβλεπτη και πάντα κάτι καλό ξεπηδάει εκεί που χάνεται το φως..
- Μη χάνεις το θάρρος σου, την αθάνατη ελπίδα, κάποια αχτίδα πάντα θα καιροφυλακτεί  αγόρι μου του είπα..απλά περίμενε την και κράτα την γερά στη ψυχή σου ότι θα την δεις!
Μετά πήγα στη τηλεόραση και περίμενα να δω μία συζήτηση με ..τα σαΐνια που μας έφεραν εδώ και πάτησα μία μούντζα σε όλους ανεξαιρέτως.Έπειτα την έκλεισα και τους τα έψαλα με όσες άσχημες λέξεις ξέρω μα..δεν λέω!!!
Δεν θέλω να ακούσω από κανένα σας ότι φταίμε που εμείς κατά καιρούς τους βγάζαμε να μας.."σώσουν". Όλοι ανεξαιρέτως  από εσάς , από όσους πετούν το λίθο του αναθέματος σε μας όλους έχουν πιστέψει σε κάτι, σε όσα μας γέμιζαν ελπίδες τη ψυχή μας κατά καιρούς .Δεν θα ρίξω το βάρος στους παθόντες αλλά στους κακώς διαχειρίζοντες τις ελπίδες του συνόλου.
Μη χάνετε το θάρρος σας, μη χάνετε την ανθρωπιά σας, κανείς δεν θα μπορέσει να αφαιρέσει αυτό που πλάσατε μέσα σας όλα αυτά τα χρόνια από μωρά μέχρι ενήλικες που γίνατε, αυτό μόνον εσείς μπορείτε να ξεριζώσετε και να πετάξετε. 
Όταν μέσα σας κρατήσετε όλα αυτά θα μπορείτε να κρατήσετε το χαμόγελο που οφείλετε όλοι να σκορπάτε γύρω σας γιατί πρέπει να ξέρετε ότι το περιμένουν οι δικοί σας άνθρωποι για να μη χάσουν το δικό τους.
Χθες βράδυ έφτιαξα μία υπέροχη μηλόπιτα με τα λαχταριστά μήλα που μου έφερε ο άνδρας μου για να κάνει κάνει μήλο γλυκό. Κόπιασα,πραγματικά και  υπερηφανευτηκα γευόμενη το ωμό ζυμάρι ότι έγινε υπέροχη...Ψήθηκε, ευωδίασε το σπίτι, το ταξί πυρέξ γυάλινο..όταν το έβγαζα έπεσε από τα χέρια που δεν πιάνουν καλά και έγινε κομμάτια στο πάτωμα...
Μέσα μου μάτωσα, μα μετά μάζεψα τα κομμάτια πέταξα την κοπιαστική μου μηλόπιτα και προσπάθησα να διαγράψω τη εικόνα που με ..πλήγωσε.
- Κρίμα το κόπο σου μου είπε ο άνδρας μου , γιατί δεν με φώναξες να σε βοηθήσω..σου το έχω πει τόσες φορές, φώναξε με.... 
Πήρα σφουγγάρι και έσβησα την εικόνα από το μυαλό μου , τα δάκρυα δεν μου ταιριάζουν, προχώρησα στο επόμενο, θα υπάρχουν άλλες μηλόπιτες να φτιάξω... Έτσι διαγράψτε και βάλτε στην άκρη τη μνήμη σας ότι σας ματώνει, έτσι μόνο θα προχωρήσετε , έτσι προχωρώ εγώ καλώς ή κακώς..είναι η λύση που δίνω στα δικά μου προβλήματα.
Όταν πιστεύεις σε κάτι Ανώτερο που μας φροντίζει πάντα περιμένω κάτι καλύτερο. Και με την ευκαιρία λέω να φτιάξω μία Φανουρόπιτα να μοιράσω και να βάλω στο χαρτάκι που διαβάζει ο παππάς μία φράση: " Για όλο το κόσμο που παλεύει για το καλό" !!!!! 
Αυτή τη φορά..μεταλλικό ταψί φίλοι μου!
Αχτιδένια φιλάκια!

Σάββατο, 22 Αυγούστου 2015

Καταιγίδα!


Καλημέρα, καλημέρα σε όλους αυτό το όμορφο πρωινό..έβρεχε  όλη νύχτα και ο καλός Θεούλης έτσι απάντησε  στην έκκληση μου για δροσιά φυσική!


Με το καφέ στο χέρι ανοίγω το μπλοκόσπιτο και φρεσκάρω το..καναπέ!
Θα μου πείτε :- καλά βρε ..γιαγιά..ύπνο δεν έχεις πρωινιάτικα;
Βλέπετε φίλοι μου τα πάντα στη ζωή "πληρώνονται" κατά κάποιο τρόπο και πλήρωσα τη δροσιά....κάπου εκεί στις 6 το πρωί πηγαίνοντας να σηκωθώ από το κρεββάτι μου πάτησαν τα ποδαράκια μου σε...νερό! Πανικός..Δημήτρη πλημμυρίσαμε !!!!!...
Ψάξιμο στο καλοριφέρ και ο ...πολυτεχνίτης άνδρας μου απεφάνθη ότι είχε πλημμυρίσει το μπαλκόνι της επάνω γειτόνισσας με αποτέλεσμα να τρέχει το νερό από ρωγμή στο τοίχο μας και από εκεί σε μένα!!!!
Αισθάνθηκα κακιά και κάτι από μάντης κακών ειδήσεων όταν αναγκάστηκα να πάρω τηλέφωνο τη καλή μου γειτόνισσα που όμως η έρμη ήταν ήδη στο δρόμο για τη δουλειά της!
 Εμείς έτοιμοι για φευγιό στο κτήμα..ο Δημήτρης ξεφυσάει..η φιλοξενούμενη Αθηνούλα μου βλέπει με απελπισία τη βρεγμένη βαλίτσα της και η Κλώντη με το λουρί στο στόμα έτοιμη για το ταξίδι!
Μη μου στεναχωριέστε..φωνάζω..ηρεμία..θα βρούμε τη λύση..αντιστρέφουμε τη προσευχή και.."χαζεύουμε" το καλό Θεούλη με τα παρακάλια μας!
-Θεούλη μου σταμάτα τη βροχή μέχρι να δούμε τι θα γίνει!!!!!!
-Με σας θα ασχολούμαι πρωινιάτικα; Ο κόσμος καίγεται..δεν προλαβαίνω τις ...αφίξεις κάθε μέρα..ο Άγιος Πέτρος μου ζητάει αύξηση..έχω κι εσάς να μου αλλάζετε παραγγελίες κάθε τόσο;
Καλημέρα φίλοι μου , καλημέρα..έτσι είναι οι ξαφνικές καταιγίδες..έρχονται ξαφνικά μα κάποια στιγμή τελειώνουν όπως ήρθαν. Εμείς χαμογελούμε, κάνουμε πρωινή αγκαλίτσα, πίνουμε το καφεδάκι μας και λέμε σε όλους εσάς: 
-Να περάσετε μία όμορφη μέρα, ένα υπέροχο ΣΚ όπως εσείς το θέλετε, όπως εσείς το δρομολογείτε!
Αχτιδένια φιλάκια

Τετάρτη, 19 Αυγούστου 2015

Στη βάση μας λοιπόν!


Γύρισα το ...σουρτούκι μα δεν το ευχαριστήθηκα τόσο η...παλιογκρινιάρα γιατί  η ζέστη μας ακολουθούσε παντού και μας υπενθύμιζε ότι πλέον δεν ήμαστε για τέτοια όπως παλιά. Η πίεση στα ύψη,η κόπωση μεγάλη .. 
Περάσαμε και δύο μέρες στο κτήμα γιατί οι καλοί μου γείτονες μου τηλεφωνούσαν συνέχεια λέγοντας μας ότι τους λείπουμε. 
Όμορφο πράγμα να σε θέλουν , να σε σκέπτονται, να σε αποζητούν..! Πιστέψτε με θα το καταλάβετε όταν φθάσετε στη δική μας ηλικία ότι δεν υπάρχει ομορφότερο συναίσθημα  από το να έχεις δίπλα σου ανθρώπους που σου τηλεφωνούν και ρωτούν με ενδιαφέρον για το πως είσαι.
Γυρίσαμε λοιπόν και δεχθήκαμε την ίδια μέρα αγαπημένους φίλους, φάγαμε τη πιτούλα που σκάρωσε ο άνδρας μου και την επομένη αρχίσαμε να τρέχουμε να τακτοποιήσουμε τις διάφορες δουλειές που μας βγήκαν. 
Ο ένας εγγονός μου χάλασε το laptop του, ο άλλος θέλει να του πάρω τσάντα για το σχολείο παράξενη( κάπως μου την είπε και δεν θυμάμαι!), η μία κόρη ανοίγει πάλι το μαγαζί της και η άλλη επιστρέφει στη δουλειά της..
Οικογένεια φίλοι μου..οικογένεια..ο σκοπός της ζωής μας κι εμείς γονείς για πάντα..όπως όλοι οι γονείς του κόσμου!
Όταν μένουμε μόνοι, κρατιόμαστε από το χέρι και λέμε απλά μία προσευχή να ήμαστε δυνατοί και ικανοί να προσφέρουμε και να μη χρειαζόμαστε να μας προσφέρουν εκείνοι.
Στο κτήμα η γάτα μας γέννησε πάλι..8 γατάκια, πέθανε το ένα και μείνανε 7, συν τα 4 από τη πρώτη γέννα..11 συν η μάνα...12! Ο άνδρας μου έπαθε μίνι...συμφόρηση με το νούμερο μα ευτυχώς βρήκαμε αποδέκτη να τα δεχθεί όλα!!!! 
Εκεί που αγοράζουμε κροκέτες για τις γάτες μας ρώτησαν αν έχουμε γατάκια, μόνο που δεν πήδηξε από τη χαρά του ο Δημήτρης, έτσι μόλις μεγαλώσουν λιγάκι ώστε να τρώνε κροκέτες θα τους τα πάμε. 
Το πρόβλημα μας είναι πως να πιάσουμε τη μεγάλη θηλυκή γάτα τη Ήρα για να την πάμε στο γιατρό για στείρωση, δοκιμάσαμε κάθε τρόπο φίλοι μου, κάθε τρόπο πιστέψτε με.. 
Ιστορίες για γέλια μέχρι δακρύων οι προσπάθειες του άνδρα μου και δεν αναρωτιέμαι πλέον γιατί οι γείτονες πίνουν το καφέ μόνο σε μας, έχουν δωρεάν θέαμα κωμωδίας!
 Ο Δημήτρης μου έχει σκεφτεί κάθε παγίδα που μπορείτε να φανταστείτε, ότι έχει δει στο..σινεμά και στη TV το έχει κάνει. Κάτι από..Σκούπυ Ντου, τιραμόλα, Ντένις ο Τρομερός και πάμε στα πιο δύσκολα όπως οι...Επικίνδυνες Αποστολές .Να κρεμάει κλουβί με σπάγκο από το ξύλινο δοκάρι στο κιόσκι , φαγητό κονσέρβα στο πιάτο..ο σπάγκος δίπλα του στο τραπέζι κι εκείνος με το..μαχαίρι να το κόβει για να κατέβει το κλουβί και να πιάσει τη γάτα!!!!!Και η εντύπωση του βέβαια  ότι η γάτα είναι τόσο χαζή να μην αντιληφθεί τη παγίδα. Τρώει τη κονσέρβα και τον κοιτάζει ειρωνικά λες και του λέει: Κορόιδο!!!!
Κι εμείς οι 4 ...αναίσθητες οι γειτόνισσες δίπλα του ( μέσα κι εγώ) πεσμένες κάτω από τα γέλια.
Το αστείο είναι ότι ακόμα και ο Κανέλος φοβάται τη γάτα..αντί να την κυνηγάει αυτός τον βάζει εκείνη στο κυνήγι!
Σας ζάλισα πάλι μόλις ησυχάσατε από εμένα και γύρισα σαν τον καύσωνα που δεν λέει να φύγει. Ελπίζω σε μία δροσιά σύντομη και πρέπει να παραδεχθώ ότι στο κτήμα το βράδυ κοιμόμαστε με ελαφριά ...κουβέρτα!!!Απίστευτο όμως αληθινό!
Σας στέλνω την αγάπη μου και ευχαριστώ όλους όσους μου στέλνουν μηνύματα και με παίρνουν τηλέφωνο, με συγκινείτε αφάνταστα.
Αχτιδένια φιλάκια , γλυκά και μαμαδίστικα!

Σάββατο, 15 Αυγούστου 2015

Επιτέλους θάλασσα!

Παραμονή της Παναγίας στο σπίτι της Ειρήνης μας να υποδεχθούμε τη συμπεθέρα που ήρθε από Αθήνα και την επόμενη σχεδιασμένο ταξιδάκι για να με παρασύρουν να ...βγω από τη ..τρύπα μου όπως είπε ο άνδρας μου.
Ένα διήμερο λοιπόν στα Φλογητά με τη κόρη μας Ιωάννα και την οικογένεια της, το πρώτο μου μπάνιο στη θάλασσα φέτος!
Ναι ..ξεπέρασα τις ντροπές που για το τι θα πει ο κόσμος βλέποντας να με κρατάει ο άνδρας μου για να μπω και τα περίεργα βλέμματα τους όταν έβγαινα. όπως έλεγε και η κόρη μου:- θα σε ξαναδούν βρε μάνα , τι σκας, ας πουν ότι θέλουν! 


Η θάλασσα υπέροχη με πήρε στην αγκαλιά της και ξέροντας πόσο την αγαπώ με έκανε να ξεχάσω κάθε τι που με δυσκολεύει στη..στεριά! Περίεργο πουλί το Αλμπατρός, βασιλιάς στους αιθέρες όπως εγώ στο νερό και ανίκανος να ισορροπήσει στη στεριά..όπως πάλι κι εγώ!


Πάντως μας στεναχώρησε η έλλειψη παραθεριστών όπως παλιά, τότε που κάναμε διακοπές εδώ στο ίδιο σημείο πριν 3 χρόνια και τις νύχτες δεν μπορούσαμε να κοιμηθούμε από το θόρυβο που έκαναν τα τραγούδια από τα καφέ..


Με τη κόρη που θα μας χαρίσει το..4ο εγγόνι και τον εγγονό Δημήτρη ο παππούς καμαρώνει και τρέχει να κεράσει παγωτά!


Όμως και η αγκαλιά της γιαγιάς είναι γλυκιά λέει ο μικρός αν και δεν κατάφερα να του βγάλω τα μπρατσάκια μέσα στο νερό!


Νάναι καλά το τάμπλετ και η φωτογραφία δίνει, παίρνει και νάτηνε!
Ελπίζω να περνάτε καλά κι εσείς, πάω για ..2ο μπάνιο αύριο και τα απογεύματα να μαζέψω πετρούλες με τον εγγονό μου για τις κατασκευές μου. Σας στέλνω την αγάπη μας. 
Αχτιδένια φιλάκια!

Πέμπτη, 13 Αυγούστου 2015

Λίγο πριν τη μεγάλη γιορτή.

"Αγωνιώντας για το αύριο χάνουμε τις χαρές του  σήμερα", δεν είναι όμορφη φράση; Το διάβασα κάπου και είπα να σας το μεταφέρω!
Στο σπίτι και με διάθεση λίγο..πεσμένη πρέπει να πω περνάω από τη μία απασχόληση στην άλλη  Είναι δύσκολο για ένα άτομο τόσο υπερκινητικό σαν κι εμένα να μη μπορώ να είμαι όπως παλιά.. Δυστυχώς δεν μπορώ να ζωγραφίσω πια ..τα χέρια μου δεν με υπακούν όπως πρέπει αυτό το καιρό, οι κινήσεις μου δυσκόλεψαν , καμία θέση δεν με..βολεύει που λένε!!!
 Η γιατρός μου είπε ότι λόγω της ζέστης καταναλώνεται το φάρμακο της Πάρκινσον που παίρνω μέσα στον οργανισμό μου και γυρίζω ..πίσω.
 Όμως δεν το βάζω κάτω και ασχολούμαι με μικροπράγματα για το ίδρυμα της Βέροιας αν και το αποτέλεσμα ξέρω ότι δεν είναι τόσο καλό.


Έστειλα τον άνδρα μου στο κτήμα προτιμώ να είμαι μόνη τέτοιες φάσεις στον εαυτό μου και έχω κάνει το εργαστήρι μου...άνω κάτω!!!! Μικρές πετρούλες που μου έφερε ο εγγονός μου πέρσι από τη θάλασσα βρήκαν τη..θέση τους σε ότι κάνω.


Μου πέφτουν συνέχεια από το χέρι αφού το αριστερό μου δεν με υπακούει καλά μα..ψάχνοντας το πάτωμα με τη Κλώντη βρίσκω τα πάντα!
Παιδιάστικες κατασκευές μα ελπίζω να πουληθούν, σε άλλες περιπτώσεις θα είχα κάνει και πίνακες.
Παραμονή της Παναγιάς μας, γιορτάζετε ένα σωρό φίλες μου και θέλω να σας ζητήσω συγνώμη από πριν για όσες δεν θυμηθώ να ευχηθώ αφού θα πάω μία εκδρομούλα στη θάλασσα να συνοδέψω τη κόρη μου που με τραβάει με το..ζόρι.


Έχω βγάλει το κιβώτιο με τα θαλασσόξυλα που είχα μαζεμένα από τη..Ναύπακτο όταν πήγαμε με το Δημήτρη για το μπαζάρ. Η κυρία που με βοηθάει στο σπίτι όλο μουρμουρούσε τι κάνω αυτά τα..παλιόξυλα μου έλεγε και τις πέτρες. Τώρα θα της τα δείξω και θα πω ότι θα είμαι περήφανη όπως κάθε άνθρωπος που κατασκευάζει κάτι , όταν θα ξέρω ότι θα στολίσει μία γωνιά σε κάποιο ράφι ίσως!
Φίλες μου όσες γιορτάζετε στη Χάρη Της ή έχετε αγαπημένο πρόσωπο στην οικογένεια που γιορτάζει σας εύχομαι ολόψυχα Χρόνια Πολλά και παρακαλώ τη Παναγία να σας έχει όλες γερές και ευτυχισμένες.
Αχτιδένια φιλάκια!