Τρίτη, 9 Φεβρουαρίου 2016

Ο Έρωτας υπάρχει παντού..


Έχει αρχίσει κι όλας παντού αυτός ο..ξενόφερτος πυρετός για τον Έρωτα...όχι...δεν τα έχω μαζί του..απλά με πειράζει που γίνεται εμπορικός όρος ο έρωτας..το ομορφότερο συναίσθημα του ανθρώπου.
Σήμερα στο κτήμα μας άκουγα το ραδιόφωνο κάποιες σχετικές διαφημίσεις καταστημάτων  , κεντούσα και μουρμούριζα μόνη μου τις αντιρρήσεις μου, Άγιος Βαλεντίνος και πράσινα άλογα βρε παιδάκι μου!!!
Τότε ο άνδρας μου με φώναξε έξω , ήθελε μου είπε να δω ένα ζευγάρι τρυγονιών που περπατούσε στην επάνω πλευρά του κτήματος μας. Όχι ..δεν τα φωτογράφισα..δεν πρόλαβα, δεν ήθελα να τα τρομάξω απλά τα χαζέψαμε και θυμηθήκαμε κι οι δυο κάτι που ζήσαμε πριν χρόνια....


Είχαμε τα κοριτσάκια μας μικρά, σχεδόν πάντα υπήρχε ένα ζωάκι σπίτι μας...τα αγαπούσαμε όλοι και θέλαμε τα παιδιά μας να μεγαλώσουν με την ίδια αγάπη . Τότε η κυρία Ελένη που με βοηθούσε στις δουλειές του σπιτιού  μου έφερε μία μέρα ένα χάρτινο κουτί και μου το έδωσε..
-Κυρία Γεωργία, μου είπε, δωράκι για τα παιδιά σας από τον άνδρα μου που είναι κυνηγός ..χαρείτε τα και μετά...μαγειρέψτε τα!!!!!!
Το άνοιξα και είδα μέσα δύο μικρά πουλάκια..ο Δημήτρης μου είπε ότι ήταν τρυγόνια..ένα ζευγαράκι τρυγόνια!
Βέβαια δεν τα..φάγαμε, τους έφτιαξε ο άνδρας μου στη μία γωνιά του μπαλκονιού με σύρμα ένα μεγάλο κλουβί, τους έβαλε και ένα δενδράκι μέσα και τους έφτιαξε και μία φωλιά από χαρτιά και υφάσματα. Τα κορίτσια μας πολύ μικρά τα χαιρόντουσαν , τα ταΐζανε, κυνηγούσαν μυγάκια και σκουληκάκια , είχαν γίνει μέρος της οικογένειας μας και τα δείχναμε σε όλους με χαρά που πετούσαν μέσα στο κλουβί. 
Τότε δεν υπήρχαν πολυκατοικίες στο πίσω μέρος της δικής μας, ήταν τότε αυλές και  ένα μισογκρεμισμένο σπιτάκι με  ένα μεγάλο δένδρο, μία ακακία που πολλές φορές τα κλαδιά της έφθαναν το μπαλκόνι μας. Μοσχοβολούσαν τα λουλούδια της όταν άνθισε φίλοι μου. 
Εκείνο το απόγευμα έβρεχε πολύ, μα πάρα πολύ..είχαν έρθει κάποια παιδάκια να παίξουν με τα δικά μας και ένα από αυτά άνοιξε τη πόρτα και προσπάθησε να πιάσει το τρυγόνι..εκείνο πανικόβλητο πέταξε έξω , έκανε λίγα πετάγματα και κάθισε σε ένα από τα κλαδιά της ακακίας. 
Στεναχωρήθηκα, έκλαιγαν τα μικρά, φώναξα τον άνδρα μου από το μαγαζί αν μπορούσε να με βοηθήσει να το πιάσω..ήταν αδύνατον..
Το τρυγόνι κάθισε σε ένα κλαδί και μας κοιτούσε..περνούσαν οι ώρες βράδιασε, έπεφτε βροχή , είχε γίνει μούσκεμα.μα δεν κουνιόταν..απλά μας κοιτούσε΄έκλαιγα μαζί του στο μπαλκόνι.
Κοιμηθήκαμε με την έννοια του , το πρωί  η βροχή συνεχιζόταν, προσπάθησα να το ταΐσω μα αυτό απλά ..μας κοιτούσε. Το άλλο είχε μαζευτεί σε μία γωνιά ..το λυπηθήκαμε..
Πέρασαν ώρες..η βροχή συνεχιζόταν. Γύρισα από το εργαστήρι μας το μεσημέρι και πήγαμε στο μπαλκόνι, το πουλάκι καθόταν στο ίδιο κλαδί και μας...κοιτούσε! Τότε ο Δημήτρης με αγκάλιασε από τους ώμους που..μισόκλαιγα και μου είπε:
-Αν ήμουν χώρια από εσένα θα ήμουν δυστυχισμένος..σαν το τρυγόνι αυτό..νομίζω ότι ξέρεις τι θέλει και μας κοιτάζει..θέλει το ταίρι του. Εσύ τι θα ήθελες;
Τότε άνοιξε το κλουβί έπιασε προσεκτικά το άλλο πουλί και το έφερε στο κάγκελο, μετά ..το άφησε ελεύθερο. Το πουλί πήγε και κάθισε δίπλα στο άλλο και αν το πιστεύετε ένωσαν τα λαιμουδάκια τους σαν αγκάλιασμα. Κάθισαν για λίγα λεπτά εκεί και μετά..έφυγαν, πέταξαν μακρυά δεν τα ξανάδαμε ποτέ αν και κλεφτά πάντα κοιτούσα την ακακία μήπως και τα δω.
Ο Έρωτας φίλοι μου κουρνιάζει παντού , σε κάθε πλάσμα του Θεού..ακόμη και στα τρυγόνια. Λένε ότι σαν τα περιστέρια έχουν τον ίδιο σύντροφο πάντα, μέχρι να πεθάνουν.
Στο κτήμα λοιπόν , τα τρυγόνια πέταξαν και έφυγαν κι εμείς προσευχόμασταν να μη τα βρει βόλι κακού κυνηγού!
Νομίζω ..ο Έρωτας είναι αυτό..το ένα και μοναδικό..εκείνο που δεν γνωρίζει σύνορα, φυλές και είδη ζωής..Ο Έρωτας δεν έχει Άγιους φίλοι μου, δε έχει επετείους..έχει απλά ανάγκη να υπάρχει , να γεννιέται στις ψυχές και να φεύγει μαζί τους.
Αχτιδένια φιλάκια

Κυριακή, 7 Φεβρουαρίου 2016

Τι απαντάς σε ένα παιδί!!!!

Καλημέρα φίλοι μου και πρέπει να δηλώσω και...χακάρισμα από ..άγνωστο παράγοντα αφού σε μία νύχτα εξαφανίστηκαν από τη παρακολούθηση μου δίπλα στα εικονίδια των φίλων  304 φίλοι  και από 1278 που έγραφε τη τελευταία φορά που θυμόμουν έγιναν..974 ! Οι πιθανότητες είναι δύο..ή μου θύμωσαν μέσα σε μία νύχτα και πήραν τη βαλίτσα τους  και έφυγαν  από το μπλοκόσπιτο μου  ή η google τα έβαλε μαζί μου!
Ένα Σάββατο χθες στο κτήμα, χορτάσαμε τα ζωάκια μας και τους φίλους  και σήμερα Κυριακή σπίτι να απολαύσουμε την ομορφιά που δίνει η οικογένεια και η γλυκιά καθημερινότητα της Κυριακής. Εκκλησία, μετά  2ο καφεδάκι στο καναπέ , λίγο κοντράρισμα για το ποιος θα μαγειρέψει τα μύδια και τα ψάρια  και βέβαια..νικητής ο Δημήτρης που ζώστηκε τη ποδιά. Έτσι κι εγώ ξεσκόνισα το μπλοκόσπιτο, έφτιαξα κουλουράκια  και νάμαι για κουβεντούλα.
Πως απαντάς στα παιδιά των 6, 7, 8 χρόνων που σε βομβαρδίζουν με ερωτήσεις πάσης φύσεως εσένα  ..τη δύστυχη γιαγιά που προσπαθείς να συναρμολογήσεις σε χρόνο ρεκόρ το..σωστό..το κατανοητό ...το πρέπον..το δίκαιο...το επιστημονικό..το όνειρο..το τρυφερό...το...το....
Πέμπτη όλη μέρα με τα δύο μικρότερα εγγόνια μου από το πρωί. Το μωρό που ήταν ανήσυχο από πονάκια και έκλαιγε συνέχεια όσο εγώ έκαμνα τα πάντα..μα τα πάντα για να πάρω το πάνω χέρι. Δίπλα στο καναπέ ο 7 χρονος Δημητράκης που ήταν αρρωστούλης και έμεινε μαζί μου.
-Γιαγιά παίζουμε κρεμάλα;
Έτσι ξεκινάει φίλοι μου μία ατμόσφαιρα όμορφη που εγώ κουνάω το μωρό, σκέπτομαι λέξεις, γυρίζω γράμματα και τότε ξαφνικά πέφτει σαν κεραυνός η ..πρώτη ερώτηση από ένα ολόκληρο κατάλογο που ακολούθησε:
-Γιαγιά πως μπήκε το μωρό στη κοιλιά της μαμάς μου; ( και συνεχίζει να αλλάζει γράμματα στη κρεμάλα..).
Ήμουν προετοιμασμένη από τα..3 προηγούμενα για μία τέτοια ερώτηση και έδωσα την  απάντηση, μα τα χτυπήματα ήταν ανελέητα...
-Γιαγιά ποιοι ήταν οι πρώτοι άνθρωποι..
--Ο Αδάμ και η Εύα αγόρι μου..
-Κάνανε παιδιά;
-Ναι τον Άβελ και τον Κάιν..
-Και αφού δεν είχαν άλλα κορίτσια πως έκαναν παιδιά και αυτά έκαναν άλλα παιδιά, και άλλα..;
Άρχισα να ψάχνω τα ..συμπληρωματικά χάπια για τη πίεση ενώ το μυαλό μου σε κατάσταση πανικού προσπαθώντας να βρω απάντηση και να κρατήσω το πρόσωπο μου σε ύφος ηρεμίας!!!
-Γιαγιά πες γράμμα για τη κρεμάλα, σειρά σου...Τα σκυλάκια μας που είναι και τα δύο κορίτσια θα κάνουν παιδάκια; 
-Κλάψε μωράκι μου..κάνε κακά να σε αλλάξω..τώρα βρήκες να είσαι ήσυχο..θες γαλατάκι;
-Γιαγιά δεν μου είπες τα δυο αγόρια που βρήκαν κορίτσια; ποιος τους πάντρεψε; μόνοι τους παντρεύτηκαν ; Οι..άγγελοι που κάθονται; είναι κορίτσια ή αγόρια; κι εγώ γιατί δεν τον βλέπω το δικό μου που μου είπε η μαμά ότι κάθεται το βράδυ στο κρεβάτι μου;
- Ρώτησες αγοράκι μου για όλα αυτά τη μαμά σου;
-Μου είπε να ρωτάω ..εσένα!
Σε αυτό το σημείο φίλοι μου έτσι και είχα τη κόρη μου μπροστά μου θα της έβγαζα τρίχα τρίχα το μαλλί! Μη με ρωτάτε πως την "έβγαλα καθαρή", όταν ήρθαν όλοι και έφυγα στο σπίτι μου δεν μπορούσα να βρω τα..ίσα μου! Μπήκα στη κουζίνα και έφτιαξα από κουλουράκια μέχρι μιλφέιγ για τη γειτόνισσα! Είναι και αυτός ένας τρόπος..ηρεμίας!
Δεν ξέρω αν απάντησα σωστά ή λάθος..προσπάθησα να κάνω την αλήθεια να μοιάζει με όνειρο και παραμύθι μα πάντα..αλήθεια και όσο μπορούσα ανώδυνη στο παιδικό του κόσμο. Τι απαντάς σε ένα παιδί...εγώ πάντως ακόμα να συνέλθω!!
Αχτιδένια φιλάκια!

Τετάρτη, 3 Φεβρουαρίου 2016

Στα θερμά λουτρά της...γειτονιάς μας!


Η Νέα  Απολλωνία βρίσκεται λίγα χιλιόμετρα μετά το κτήμα μας και βέβαια σας έχω κάνει και παλιά μία ξενάγηση στο χώρο,   τώρα χειμώνας πια ο χώρος αυτός φαίνεται διαφορετικός όμως..το ίδιο γοητευτικό το τοπίο!
Ήμασταν στο κτήμα μας σήμερα, το πρωί το βρήκαμε βυθισμένο στην ομίχλη μα σε λίγες ώρες ο ήλιος ξεπρόβαλε τόσο δυνατός που άρχισα το...στριπτίζ ! 


Ο γατούλης μου ο ένας ο.. Σούλης καταδέχθηκε να  κάνει εμφάνιση για φωτογράφιση, παραδεχθείτε το έχει υπέροχα πράσινα μάτια!
Εγώ στο τροχόσπιτο με το κέντημα, καφεδάκι με τους γείτονες που μόλις μας βλέπουν έρχονται μες στη χαρά και μάλιστα μου έφεραν  χόρτα ζοχιά που αγαπώ  φρέσκα αυγουλάκια για τα μωρά.. Ο Δημήτρης  μου με το ..κτήμα..ράντισε και έβαλε και άλλα λάστιχα στα δένδρα.
Το απογευματάκι φύγαμε μα ο άνδρας μου στράφηκε αλλού..
-Θα σε πάω βολτίτσα να φάμε παρεούλα στη λίμνη!
Το κτήμα μας είναι ενδιάμεσα στις δύο λίμνες και τα θερμά λουτρά της Απολλωνίας είναι στη 2η λίμνη τη Βόλβη.
Η αλήθεια είναι ότι δεν μου αρέσει να βλέπω ένα μέρος παραθεριστικό το χειμώνα..με θλίβει η μοναξιά του όμως όσο και αν σας φαίνεται παράξενο υπήρχαν μερικοί που ερχόντουσαν στα SPA που διαθέτει υπηρεσίες ακόμη και τώρα..χειμωνιάτικα.


Κοιτάξτε το μικρό συντριβάνι που υπάρχει στο χώρο..σας λέω ότι το νερό που τρέχει είναι στους 42 βαθμούς καθώς και όλα τα νερά που υπάρχουν . Μερικές φορές φθάνουν και τους 57  αντλώντας το από μεγάλο βάθος με περιεκτικότητα θειοπηγής ραδιενέργειας στα 2,5 ραντ!!!!


Σας λέω ότι στη φωτογραφία δεν φαίνεται ο ατμός και όταν κάνεις μπάνιο μέσα στους χώρους που περιέχει το SPA το νερό αραιώνεται με το ίδιο αφού το ψύξουν γιατί δεν αντέχεται. Εγώ που τρελαίνομαι για ζεστό νερό δεν μπόρεσα να αντέξω πάνω από 30 λεπτά.
Υπάρχει και η δεύτερη ερειπωμένη Βυζαντινή πηγή που έχει αρχαιολογική αξία και χαρακτηρίστηκε από τους επιστήμονες σαν Αλκαλική Θειοπηγή Ραδιενέργειας  4,5 μονάδες που η θερμοκρασία της το 1937 ήταν στους 37 βαθμούς. Δεν χρησιμοποιείται βέβαια απλά έχει την αρχαιολογική αξία της. 


Κυλάει μέχρι κάτω στη λίμνη και το νερό της διοχετεύεται σε θερμοκήπια για θέρμανση.


Υπάρχουν και εξωτερικά δωμάτια και σπιτάκια για ενοικίαση των εγκαταστάσεων πιο φθηνά μάλλον από το ξενοδοχείο όπου είχαμε μείνει ένα διήμερο εμείς.


Η ομορφιά όμως είναι μόλις κατηφορίζεις μέσα στις εγκαταστάσεις και βλέπεις στο βάθος τη λίμνη!!!


Ομορφιά φίλοι μου..μαγευτικό το χρώμα μέσα στη γαλήνη του χώρου.. 


Μας υποδέχονται οι κάτοικοι της όχθες της..χήνες, πάπιες και νερόκοτες!!!


Πιστεύω να βλέπετε τις νερόκοτες στο βάθος!


Ο άνδρας μου σαν γνήσιος Ιχθύς μαγεύεται πάντα από το νερό..
-Εδώ θα ήθελα να είχαμε σπίτι..να βλέπω το νερό κάθε πρωί..μου είπε!


Υπάρχει και ο..άνθρωπος ..που ασχημίζει κάθε τι πετώντας κάθε πράγμα που δεν χρειάζεται στη φύση..


Όμως η ομορφιά υπερισχύει ακόμη και τώρα ..μέσα στη μοναξιά του, στην απόλυτη σιγή που το μόνο που την διακόπτει είναι η κραυγή της χήνας δίπλα μας που με ξάφνιασε προσπαθώντας να πηδήσει επάνω μου και να τσιμπήσει τη Κλώντη!!!


Αποχαιρετήσαμε τις νερόκοτες, τους γλάρους που τους άρπαζαν το ψάρι από το ράμφος και τις γατούλες που παραμόνευαν κανένα ξεχασμένο νεροπούλι...


Γυρίσαμε ευχαριστημένοι από τη βόλτα μας, μία στάση στα Λαγκαδίκια για ψώνια από το μπακάλικο του χωριού και ..σπίτι.
 Μου βγήκε δουλειά!!! Αύριο έχω..μπέιμπι σίτιγκ με τον εγγονό. πάει περίπατο η απόφαση μου να ζωγραφίσω.
Φίλοι μου η Ελλάδα μας έχει υπέροχα μέρη, φανταστικά, θα σας έλεγα να κάνετε μία επίσκεψη στο χώρο αυτό, μπορείτε απλά να κάνετε μπάνιο και κάθε παροχή του SPA  με μία απλή επίσκεψη χωρίς διανυκτέρευση. 
Βέβαια..μετά ..θα περάσετε και από το κτήμα μας για καφεδάκι και ..αγκαλίτσες και φιλάκια..Αχτιδένια!

Τρίτη, 2 Φεβρουαρίου 2016

Αλκυονίδες μέρες μάλλον!


Μία ανοιξιάτικη μέρα στο κτήμα προχθές , τόσο ανοιξιάτικη που δεν ήθελα να φύγω . Το κτήμα βέβαια ακόμη...κοιμάται όμως το να πίνεις το καφέ σου έξω πια στο κιόσκι με τους γείτονες που σε επισκέπτονται αυτό μου δίνει χαρά και ξεγνοιασιά από τη καθημερινότητα της κοινωνίας μας που μας  στεναχωρεί.
Βλέπετε συνέπεσε με την επίσκεψη μας σε μία οικογένεια την προηγούμενη μέρα που ειλικρινά μας μαύρισε τη ψυχή , κάναμε ότι μπορούσαμε . Είναι ελάχιστα αυτά που μπορούμε να προσφέρουμε ενώ οι "πληγές" είναι ατελείωτες παντού, όπου και να γυρίσω.
Στο κτήμα λοιπόν ένα καταφύγιο και καθώς ...βοηθούσα τον άνδρα μου ( δεν θέλω γελάκια!!!) κρατώντας τη...σακούλα για να βάζει μέσα τα χόρτα που μάζευε σκέφτηκα ότι θα έδινα πολλά να μένω εκεί, μόνιμα, στη ησυχία του και να έχω τα ζωάκια που ονειρευόμαστε.


 Όμως έχουμε υποχρεώσεις φίλοι μου ακόμη να βοηθήσουμε έστω και αυτό το λίγο τα κορίτσια μας όποτε μας χρειάζονται και το παππού μας που είναι ο τελευταίος πλέον συγγενής.


Ο Κανέλλος μας αραγμένος όπως βλέπετε  φύλακας στο κτήμα έχει γίνει θρεφτάρι και οι δύο γάτες μας ο Σούλης και ο Πάρης όπως λέει και η γειτόνισσα οι μεγαλύτεροι γάτοι που έχει δει!

 Σήμερα από τις 7.30 στη κόρη μου για μπέιμπι σίτγκ παρέα με το μωράκι μας και τον Δημητράκη που αρρώστησε ελαφρά και δεν πήγε σχολείο..είπαμε..γιαγιά!!
Όμως υπάρχει και ο παππούς που όταν έχει πονάκια το βολταρίζει μέσα στο σαλόνι!


Μεγάλωσε το μωράκι μας όπως βλέπετε..έγινε 4 κιλά , λίγο περισσότερο από τη..Κλώντη!

Τώρα κουρασμένη γύρισα σπίτι , ένα μπάνιο και διάθεση μόνο να χωθώ στο κρεββάτι, ανακάλυψα εδώ και καιρό ότι κουράζομαι εύκολα φίλοι μου και είναι φυσικό.
 Αύριο ευτυχώς έχω τη κυρία που με βοηθάει στο σπίτι και έχω σκοπό να το σκάσω βολτίτσα με το Δημήτρη μου και όπου μας βγάλει η άκρη. Δεν μπορείτε να φανταστείτε τι απόλαυση είναι να γυρίζεις σε ένα πεντακάθαρο σπίτι!
Θέλω να σας ευχαριστήσω για τα σχόλια σας, τα μέιλ και όποιο τρόπο βρίσκετε να επικοινωνείτε και να μου δείχνετε την αγάπη σας. Μερικές φορές ειδικά το τελευταίο καιρό δεν απαντώ όχι γιατί αδιαφορώ αλλά γιατί είμαι κουρασμένη τις περισσότερες φορές. Είπαμε..όσο αντέξω φίλοι μου..
Σας εύχομαι μία όμορφη μέρα γεμάτη αγάπη και όνειρα!
Αχτιδένια φιλάκια!

Δευτέρα, 1 Φεβρουαρίου 2016

Μια νέα μέρα, εβδομάδα , μήνας..χαμογελάστε !


Νάτος και ο Φλεβάρης..ο κουτσοφλέβαρος που έλεγαν παλιά! Λίγα χιόνια βλέπω στη φωτογραφία και σκέπτομαι τη γνωστή παροιμία που μαθαίναμε στο σχολείο:
"Ο Φλεβάρης κι αν Φλεβίσει καλοκαίρι θα μυρίσει..μα κι  αν τύχει και θυμώσει..μες στο χιόνι θα μας χώσει!"
Εγώ πάντως βλέπω το ξεκίνημα του ανοιξιάτικο και ο άνδρας μου στεναχωριέται μήπως ξεγελαστούν τα δένδρα του και κάνουν ανθούς και τότε ο Μάρτης που είναι και λιγάκι..παλαβός του τα παγώσει και ..άντε εγώ να τον ακούω να μουρμουρίζει και να κλαίγεται στα δενδράκια του!!!
Έχουμε λοιπόν και λέμε..
Καλό μήνα και καλή εβδομάδα..και καλό πρωινό σε μία όμορφη μέρα!



Βέβαια ξεκινούμε με ένα καφέ για να ανοίξει το ματάκι μας! Είπαμε..σκέτο, βαρύ και με...φουσκάλες!



Περάσαμε ένα όμορφο ΣΚ με τα κορίτσια μας, το μεσημέρι του Σ είχαμε την Ειρήνη μας με το γαμπρό μου τραπέζι με μυδοπίλαφο και ψάρια , το απογευματάκι το..σκάσαμε σε φίλους αγαπημένους και γυρίσαμε αργά .Περάσαμε μαγικά μαζί τους όπως πάντα.
Την Κ αποφασίσαμε να περάσουμε οι δυο μας τα ...σιτεμένα στο σπίτι, εγώ να ζωγραφίσω, εκείνος να μαγειρέψει, κουβεντούλα, σχέδια. Χαζέψαμε το νέο κανάλι του ΟΤΕ History  που είναι καταπληκτικό γιατί δείχνει την Ελλάδα μας όπως δεν την είδαμε ποτέ φίλοι μου και μάθαμε ένα σωρό πράγματα που αγνοούσαμε .
Βέβαια δεν θα έφευγε ο Γενάρης χωρίς νάζια  και είχαμε έτσι  τα ..ευτράπελα μας.
 Φίλοι μου κλειδωθήκαμε στη κρεβατοκάμαρα αφού ο άνδρας μου έκλεισε τη πόρτα με δύναμη και όταν πήγαμε να βγούμε είδαμε ότι...έσπασε το χερούλι!!!!.
Εγώ γελούσα πονηρά..."Γλυκέ μου του είπα..μήπως το έκανε επίτηδες και θέλεις να μου χαρίσει νύχτες της Χαλιμάς;"
Απίστευτο τι κάναμε για να βγούμε..εκείνος έψαχνε για εργαλεία ξεχασμένα ίσως στα συρτάρια, ξεβίδωνε με..λίμα ( μου την έσπασε) τη κλειδαριά..αδίκως βέβαια και έψαχνε για..τανάλιες και λοστούς στα..συρτάρια ..Θεούλη μου!
Τι θα κάνανε φίλοι μου  οι σύζυγοι χωρίς εμάς τις γυναίκες! Εγώ η.. εξυπνούλα ( μου είχε πει να κάτσω ήσυχα στο κρεβάτι και θα την άνοιγε) βγήκα από το μπαλκόνι με το κινητό μου και τηλεφώνησα στη καλή γειτόνισσα δίπλα που έχει κλειδιά μου και ήρθε και μας άνοιξε! 
Κοκκίνισε ελαφρώς που δεν το σκέφτηκε εκείνος και μετά έκανε το σπίτι άνω κάτω για να φτιάξει τη πόρτα..αχ! άνδρες μπελαλήδες..
Σκούπιζα μία ώρα ροκανίδια, βίδες σπαρμένες  ..και τελικά απεφάνθη:..-Αγάπη μου θα πάρουμε νέα πόρτα !
Έχασα και την ευκαιρία μου για..τις περιπέτειες της..Χαλιμάς βρε κορίτσια..!Μου ανέβηκε η πίεση μετά στα 19 και..κάθισα στα αυγά μου με το φάρμακο για να μου πέσει και το Δημήτρη να μου λέει ότι δεν πρέπει να..αγχώνομαι ( τι του λες τώρα..τι του λες!)
Καλή εβδομάδα να έχουμε φίλοι μου..άντε και αυτό το μήνα τελειώνει και ο ΕΜΦΙΑ, , άντε και πλησιάζουμε την Άνοιξη..στο νύχι την πατάμε..και σήμερα , σε λιγάκι πάω κτήμα να τα πω με την γειτόνισσα να της πάω και γλυκάκι!



Τέτοιες καταστάσεις ονειρεύομαι και δεν τις βρίσκω..καλά που είναι και οι εικόνες και ξεγελιόμαστε. 
Μια νέα μέρα, εβδομάδα , μήνας..χαμογελάστε και..όλα να πάνε καλά..( Αμήν Θεούλη μου!)
Αχτιδένια φιλάκια.

Σάββατο, 30 Ιανουαρίου 2016

Ανάρτηση για μία φίλη...




Το σκέφτηκα καλά πριν κάνω αυτή τη συζήτηση μαζί σας..ίσως γιατί αισθάνομαι ότι κάθε γνώμη δική μου, κάθε μου παρατήρηση και συμβουλή θα είναι όπως λέει και ο λαός μας..έξω από το χορό πολλά τραγούδια λες!!!
Μία φίλη η Δέσποινα μου έστειλε ένα μέιλ προχθές , μου έγραψε για τη πίκρα της για άνθρωπο δικό της αγαπημένο και μου ζήτησε να γράψω γι' αυτό...να πω στις φίλες ότι πρέπει να προσέχουν, να είναι σε επιφυλακή σε κάθε αλλαγή στο σώμα τους..Η συγγενής της είναι νέα, πολλή νέα, με μικρά παιδάκια..με όνειρα και φόβους πια για το αύριο. Έχουν πανικοβληθεί, έχουν χάσει το έδαφος κάτω από τα πόδια του..το άγνωστο μπροστά τους..ο φόβος των επιπτώσεων..
Ας αρχίσω με το..τυπικό , αυτό που διάβασα όπως όλες σας και πρέπει να εμπεδώσω σαν γυναίκα.. 

Υπολογίζεται ότι 1 στις 8 γυναίκες παγκοσμίως θα εκδηλώσει καρκίνο του μαστού σε κάποια φάση της ζωής της. Παρά τη συχνότητά του, εάν διαγνωστεί έγκαιρα, μπορεί να θεραπευτεί. Γι’ αυτό και η ενημέρωση είναι απαραίτητη... Η έγκαιρη διάγνωση επιτυγχάνεται με την αυτοεξέταση, τη μαστογραφία και την κλινική εξέταση από ειδικό γιατρό. Ο καρκίνος αποτελεί έναν από τους βασικότερους λόγους θανάτου, το δεύτερο μετά τις καρδιαγγειακές νόσους, στις αναπτυγμένες χώρες. Στην Ευρώπη, κάθε χρόνο διαγιγνώσκονται 3,2 εκατομμύρια νέα περιστατικά καρκίνου, κυρίως του μαστού, του πνεύμονα, του παχέος εντέρου και του ορθού. Η νίκη της μάχης κατά του καρκίνου του μαστού μπορεί να επιτευχθεί μόνο με την ιατρική έρευνα, την ενημέρωση και κυρίως την πρόληψη. Γιατί δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι η πρόληψη σώζει ζωές! Το οφείλουμε στον εαυτό μας… 

Όμως οφείλω να πω όπως σας έγραψα και επάνω ότι οι εμπειρίες που επάνω σε αυτό δεν είναι καν εμπειρίες αφού απλά μόνο από φίλες έζησα το πόνο αυτό .Οφείλω όμως να πω ότι και οι δύο που γνώρισα ξεπέρασαν κάθε δυσκολία και αντιμετώπισαν τη δοκιμασία με ψηλά το κεφάλι. 
 Πολέμησαν  με δύναμη που άντλησαν από την αγάπη τους για όσους αγαπούσαν και ένοιωθαν ότι τις είχαν ανάγκη και από τη στήριξη των ανθρώπων τους στο πρόσωπο τους. 
Τώρα τις χαίρομαι και τις δύο, τις βγάζω το.. καπέλο και  χαίρομαι γιατί απέδειξαν σε όλους ότι καρκίνος του μαστού δεν είναι κάτι που βάζει τελεία αλλά μόνο ..ένα κόμμα και προχωράς στη ζωή φθάνοντας στο..θαυμαστικό!!!!
Πριν πολλά πολλά χρόνια αντιμετώπισα κι εγώ κάτι ανάλογο και νομίζω ότι το χέρι του Θεού με βοήθησε να το ξεπεράσω . Μόλις φοιτήτρια στο 1ο έτος, ξεπέρασα  εγχειρήσεις με χαμόγελο κόντρα στους γύρω μου που έκλαιγαν, αργότερα τα παιδιά μου ήταν πραγματικά δώρο Του  αφού με τη δική μου περίπτωση σπάνια μπορούσε να γίνει τεκνοποίηση . Λίγα χρόνια μετά στα 27 μου μόλις μία υλική αφαίρεση με γλύτωσε από άλλες επιπτώσεις. Αυτή είναι η μόνη μου εμπειρία με αυτό που λένε ..καρκίνο και το μόνο δικαίωμα που έχω να λέω ότι : -φίλες μου η πρόγνωση, η παρακολούθηση είναι το παν .
Να πω πως πρέπει κάθε τι απρόβλεπτο και να το υποδεχόμαστε με σοβαρότητα, ψυχραιμία και απόφαση για μάχη. Μα πάνω από όλα να λέμε στον εαυτό μας ότι όλα θα περάσουν και θα ξεπεραστούν αρκεί να αφήσουμε τους δικούς μας ανθρώπους να μας στηρίξουν και το Θεό να γίνει πηγή ελπίδας και δύναμης.
Φίλη μου Δέσποινα , εύχομαι το καλύτερο στο κορίτσι σας, πες της ότι η δύναμη ξεπηδάει από μέσα μας όταν μάλιστα είσαι τόσο νέα, όλα τα άλλα ..άφησε τα στην Ανώτερη Δύναμη που μας συντροφεύει πάντα καλή  μου ακόμη και όταν την αρνιόμαστε για οποιοδήποτε λόγο.

Και κάτι ..άσχετο, το σύστημα αντιβάριους που έχω ( μου έβαλαν δηλαδή) είναι επαγγελματικό ..και σήμερα ανακάλυψα γιατί τώρα τελευταία δεν παίρνω ειδοποιήσεις από μπλοκ που είμαι στη παρακολούθηση τους !! Τα χαρακτηρίζει το ...αφιλότιμο ανεπιθύμητα και τα αφαιρεί. Δεν ξέρω πως να διορθώσω το πρόβλημα όμως μάλλον ο καλός μου βοηθός στους υπολογιστές θα κάνει κάτι γι' αυτό!

Αχτιδένια φιλάκια