Τρίτη, 24 Μαΐου 2016

Όταν η καρδιά δακρύζει από συγκίνηση..




Έχω "φουσκώσει" από καμάρι φίλοι μου η ..χαζογιαγιά , πέρασα μία υπέροχη μέρα με την εγγονή μου από το πρωί μαζί όταν μου ζήτησε όπως κάθε φορά στις εξετάσεις να διαβάσουμε μαζί Ιστορία (ειδικότης μου!!!!!!). 
Ο Δημήτρης κάποια στιγμή μάζεψε αμπελόφυλλα από τη κληματαριά μας στο μπαλκόνι κι εγώ τα ζεμάτισα και φανταστείτε την έκπληξη μου όταν η Βασούλα μου μας είπε:
-Γιαγιά να κάνουμε λίγο διάλειμμα και να σας κάνω ντολμαδάκια!!!!
-Είναι δύσκολα γλυκιά μου..
-Γιαγιά μου έχω κάνει πολλές φορές μου έδειξε η μαμά μου!!! Έχεις κρεμμυδάκια; άνηθο και δυόσμο; Καρολίνα έχεις..φέρε 3 ξερά κρεμμύδια και θα δεις!


Προσέξτε τύλιγμα..
- Καλύτερο από το δικό σου .......μου είπε ο περήφανος παππούς!!!



Την θυμήθηκα μωρό..μου το έφεραν στο σπίτι να το κρατήσω..λίγο μετά τις 40 μέρες..άρχιζαν τη δουλειά τους..
Όταν την νανούρισα πρώτη φορά ήταν λες και κρατούσα στην αγκαλιά μου την..θεία της, ξανθιές και οι δύο μωρά, με κρατούσε όρθια όλη νύχτα σαν κι εκείνη χωρίς να κλαίει απλά με κοιτούσε με τα καταγάλανα μάτια της. Μεγάλωσε σχεδόν στα χέρια μου , πήγαμε μαζί το πρώτο κινηματογράφο..τη πρώτη θεατρική παράσταση..
Πρώτη μαθήτρια, συγχρόνως ένα ζωντανό 16χρονο κορίτσι με πολλές  φίλες, την ίδια κολλητή από τα νήπια, μαμά για τα αδέλφια της, η Βασούλα μου..το Βασουλίνι μου όπως την έλεγα !
Νοιώθω συγκίνηση ..ναι..είναι αλήθεια το ομολογώ και κοιμηθήκαμε μαζί, συζητήσαμε ένα σωρό πράγματα το βράδυ εκεί..ανάμεσα στην Ιστορία, στον Αρχαϊκό πολιτισμό, τον Φίλιππο τον Β΄και τον Αλέξανδρο.
Φάγαμε τα ντολμαδάκια της με τα ψωμάκια που μας έφτιαξε ο Δημήτρης. 


Η...γιαγιά έφτιαξε μόνο λίγες κρεμούλες για γλύκισμα!


Νομίζω ότι αυτό είναι το "ίχνος" που αφήνουμε πίσω" μας , το έργο μας σαν γονείς και αργότερα παππούδες. Ναι το ομολογώ ένοιωσα συγκίνηση και εκείνος ο..κόμπος που έρχεται στο λαιμό λίγο πριν πέσει το δάκρυ της χαράς. 
Τότε ήρθε δίπλα μου ο Δημήτρης φέρνοντας μου μία νέα γαρδένια που βγήκε στο φυτό στο μπαλκόνι  ( Λαμπρινή μου η γλάστρα σου πάει μια χαρά!!!)
- Έχε τη δίπλα σου στον υπολογιστή , μοσχοβολάει μου είπε..σαν την εγγονή μας, σαν κι εμάς τους δύο..Ίσως δούμε και το γάμο της κάποτε..ίσως..ίσως και ένα δισέγγονο..
-Κάνε κράτει από όνειρα "ψαράκι"και ζήσε το σήμερα!


                           Αχτιδενια φιλάκια!

Κυριακή, 22 Μαΐου 2016

Γυρίζοντας σπίτι.



Τι άλλο να σας δώσω για την τόση αγάπη που μου προσφέρατε για τα γενέθλια μου ; Την..καρδιά μου σε..πακετάκι!
Φίλοι μου σας ευχαριστώ για τα σχόλια , τα τηλεφωνήματα  στο κινητό μου ( έσκασε ο άνδρας μου από τη..ζούλια του!!!), τα μηνύματα, τα μέιλ και το FB που με πλημμύρισε από ευχές και λουλουδάκια!
 Άναψε το ταμπλετ μου στο κτήμα και ευτυχώς που έχω πάντα μαζί μου συσσωρευτές φορητούς για να γεμίζω το κινητό μου!!!Ευχαριστώ..τα λέει όλα!
Πως πέρασα; Με αστέρευτη βροχή βεβαίως , με Πανσέληνο που δεν βλέπαμε λόγω..βροχής και νεφών, με επισκέψεις των γειτόνων με..ομπρέλες , πάντως πέρασα υπέροχα γιατί εγώ βλέπω ομορφιά ακόμα και στη καταιγίδα!
Κυριακή απόγευμα μας έβγαλε ήλιο και είχα και την επίσκεψη της γειτόνισσας με το γνωστό κατσικάκι τη..Μέλπω!


Μου ..έφαγε την λευκή τριανταφυλλιά μου, τα φύλλα από το αμπέλι του Δημήτρη και δικαίως η Κλώντη του έφραξε την είσοδο στο τροχόσπιτο.


Πάντως τα χαϊδέψαμε, το παίξαμε και το ταίσαμε βερίκοκα και κεράσια από τη κερασιά μας .
Γυρίσαμε κάνοντας μία στάση στα εγγόνια μας και...σπίτι για ξεκούραση, ινσουλίνη στη Κλώντη και ένα υπέροχο μπάνιο απόλαυση για μένα!!!!!

(Σας την έσκασα πονηρούλια.. περιμένατε φωτογραφία μου στη..μπανιέρα;)
Ας ελπίσουμε του χρόνου να είμαι γερή και να σας ζαλίζω πάλι με τη καθημερινότητα μου.
Σας εύχομαι μία καλή εβδομάδα ( κάντε πως δεν ακούσατε ειδήσεις) και πάνω από όλα σταθείτε με χαμόγελο στον ίδιο τον εαυτό σας !
Αχτιδένια φιλάκια!

Σάββατο, 21 Μαΐου 2016

Θεούλη μου...πάλι μεγάλωσα;


Αν περιμένατε να σας βάλω τούρτα με...64 κεριά  είστε γελασμένοι..δεν μου έφθασαν τα λεφτά για τόσα!!!!!
Ναι..πάλι γιορτάζω..ναι..μεγάλωσα ένα χρόνο ..ναι ..δεν μελαγχολώ καθόλου..κάθε χρόνος πια είναι ένα πλήθος εμπειριών για μένα γιατί κάθε μέρα μαθαίνω και κάτι άλλο, απολαμβάνω και κάτι νέο που αρμόζει στα χρόνια αυτά. Δεν είναι τυχαίο που χθες κάποια με ρώτησε πως μπορώ να έχω ένα μόνιμο χαμόγελο στο πρόσωπο μου..γιατί πράγματι το...χαζοχαρούμενο εγώ, χαμογελώ συνέχεια!!!
Με ρώτησε πως τα καταφέρνω και βλέπω τα περισσότερα πράγματα όμορφα και μπορώ να είμαι χαρούμενη ( φανταστείτε αν ήξερε πόσα κρύβω μέσα μου..).
Της απάντησα ότι η ευτυχία είναι κάτι υποκειμενικό βέβαια που ο καθένας το ερμηνεύει και το ανακαλύπτει με διαφορετικό τρόπο. Το χαμόγελο, η ευτυχία, η χαρά πρέπει να ξεκινάει από μέσα μας και να διατηρείται από δικά μας μόνο συναισθήματα και συλλογισμούς.
Ίσως στιγμές σαν κι αυτή!!!!



 Ψάξε της είπα, ψάξε να βρεις τη ευτυχία σε μικρά και απλά πράγματα , εκείνα που τα βλέπεις δεδομένα και τα αγνοείς, συχνά η ευτυχία είναι εκεί που δεν την ψάχνουμε, σε εκείνο το μέρος που το αγνοούμε γιατί  απλά.. είναι στιγμές.. μόνο στιγμές όμως μία τέτοια στιγμή κυριαρχεί σε άπειρες άσχημες στη ζωή  μας
Να σας ..ζήσω λοιπόν να με χαίρεστε και να με ..υποφέρετε ακόμη όσο το..αντέξετε και όσο το ..αντέξω!!!!!!
Σήμερα θα τα γιορτάσω στο κτήμα με τον..αγρότη μου!!!!! Λέτε να γίνουμε κάπως..έτσι!!!!!





Πάντα μου άρεζαν τα όνειρα και τα παραμύθια..μα όπως είπα τα πάντα ξεκινούν από μέσα μας κι εγώ σε αυτά βρίσκω το ..χαμόγελο που είπαμε!
Άπειρες ευχές σε όσες γιορτάζουν σήμερα και τις έχω...αμέτρητες..οπότε είναι σίγουρο ότι θα ξεχάσω κάποιες και  κάποιους! 
               Χρόνια Πολλά σε όλους σας .
Ας με συγχωρέσουν..τα 64 μου δίνουν πια ελαφρυντικό!
Στο κτήμα λοιπόν έστω και αν ο καιρός μας τα χαλάει μα εμένα μου αρκεί που θα ήμαστε μαζί και στο καταφύγιο μας. Ο γλυκούλης Δημήτρης μου το έκανε το δωράκι μου... και όχι..δεν ήταν κάτι ρομαντικό και θεσπέσιο..ήταν κάτι πρακτικό και ρεαλιστικά χρήσιμο για κάποια σαν κι εμένα ( δεν θέλω γελάκια!!!) Ήταν ένα ηλεκτρικό μικρό βαφείο με κομπρεσεράκι για να βάφω λέει ότι θέλω χωρίς να κουράζομαι!!!! 
Στην αρχή πήγα να του γκρινιάξω ότι έκανε έξοδο που δεν χρειαζόταν, πόσα  θα βάφω πια; μα μετά σκέφτηκα ότι εκείνος μου πήρε κάτι που θα με έκανε ευτυχισμένη σε αυτά που κάνω σαν.. εργασιοθεραπεία πιο πολύ και τότε ..του έσκασα ένα χαμόγελο μέχρι τον ουρανό!
Ναι..αυτές είναι οι στιγμές που σας έλεγα..όταν κάποιος θέλει μόνο τη δική σου χαρά..αυτό..είναι η πηγή για το μόνιμο χαζοχαρούμενο χαμόγελο μου!
Ας είναι η αρχή των ..64 χρόνων μου ένα βήμα σε μία χρονιά με υγεία, αγάπη και όνειρα..άπειρα όνειρα φίλοι μου!!!!
Αχτιδένια φιλάκια!


Τετάρτη, 18 Μαΐου 2016

Για την Κοινωνική Κουζίνα!


Για..πανιά διάβασα φίλοι μου και..βουτήχτηκα στο γαλάζιο της θάλασσας και του ουρανού!

       Τα καραβάκια μου έτοιμα για σαλπάρισμα!


          Οι πετρούλες μου γέμισαν με νησάκια..


          Δεν θα μου γλύτωνε και ο μουσαμάς..


Μα θυμήθηκα και τα κοχύλια..υπάρχει ταξίδι θαλασσινό χωρίς τα κοχύλια που βγήκαν στους γιαλούς σεργιάνι;


Καλοτάξιδα λοιπόν τα πραγματούδια μου μαζί και λίγα χωριουδάκια μου..


Με την ελπίδα να πωληθούν, να πάνε όλα καλά όπως σε κάθε προσπάθεια των φίλων μας και μακάρι να ήμουν Αθήνα να έβαζα τη ποδιά και να μαγειρεύαμε με το Δημήτρη σαν βοήθεια στη Κοινωνική Κουζίνα που δημιουργήσατε φίλοι μου!
Αχτιδένια φιλάκια!

Τρίτη, 17 Μαΐου 2016

Γράμμα στο..χάος μου!


Αγαπημένο μου χάος..καλημέρα πάλι, νάσαι μπροστά μου..πάλι..μα..σ' αγαπώ! 
Το ξέρω,  είσαι δημιούργημα μου και είσαι εσύ που με κάνεις να αισθάνομαι ζωντανή, είσαι εσύ που μου..λείπεις όταν τα πάντα είναι καθαρά σε τάξη γιατί τότε σημαίνει ότι εγώ δεν είμαι καλά..
Μέσα σε σένα βρίσκω καταφύγιο, βρίσκω το πείσμα να προσπαθώ ξεχνώντας ότι πλέον τα δάκτυλα μου δεν με υπακούν όπως θέλω. Ναι , είσαι το περιβάλλον που με ταξιδεύει στο παλιό εργαστήρι μου, στο παλιό μαγαζί μου , στις πιέσεις της δουλειάς, στις περαστικές που μου κουνούσαν το χέρι σε χαιρετισμό κάθε μέρα, στις γειτόνισσες που ..εισβάλανε  κάθε πρωί και κάνανε ..μόνες τους καφέ ακόμα και για μένα γιατί εγώ ζωγράφιζα. 
Παρόλα αυτά τα χέρια μου τότε δούλευαν ίσως χωρίς καν να το καταλαβαίνω καθαρά από ένστικτο κι εγώ έμπαινα στις ιστορίες τους, στα προβλήματα τους, στα αστεία τους, στις μικρές διαμάχες τους, μιλούσα, συμμετείχα και ..ζωγράφιζα ..και το χάος γύρω μου ..εσύ..ναι..ήμουν ζωντανή..ναι είμαι ακόμα!
Νομίζω ότι είσαι μέσα σε κάθε μικρό ή μεγάλο καλλιτέχνη, δημιουργείσαι από τη ψυχή του ενώ φρικάρεις σε απραξία και τάξη. Θυμάμαι τη μητέρα μου, εγώ 5 μόλις χρονών, στη μικρή μου γωνιά που αναγκαστικά μου βρήκαν οι γονείς μου μέσα στο σπίτι , κοιτούσε τις αμέτρητες κηρομπογιές σκόρπιες στο τραπεζάκι μου, τα χαρτιά με τα λάθος σχέδια πεσμένα στο πάτωμα..παιδάκι μου ..πως βρίσκεις άκρη!
Έχουμε και τα ..καυγαδάκια μας, τώρα μεγάλη πια σου βρίσκω ελαττώματα, συνήθως μετά από ένα μεγάλο βούτηγμα μέσα σου και ξεκινώντας κάτι άλλο..τότε σε βρίσκω αποκρουστικό, τα βάζω μαζί μου που σε δημιούργησα..σε ανακαλώ στη ..τάξη και σε βάζω στο "ράφι". Χώνομαι στη νέα τάξη πραγμάτων και..εσύ δειλά δειλά κατεβαίνεις, μπαίνεις πάλι στο αίμα μου, στα δάκτυλα και στο χώρο μου και σε λίγο..νάσου..κυρίαρχο..μα γεμάτο ζωή.
Ναι..χάος μου σ' αγαπώ..γιατί είσαι η ζωή μου..είσαι εσύ που μου θυμίζεις ότι δεν έχω μπει ΕΓΩ στο ράφι ακόμη...εσύ που με κάνεις να ξεχνώ, να δημιουργώ ακόμη, ναι.. να νοιώθω ζωντανή!
Αχτιδένια φιλάκια!

Κυριακή, 15 Μαΐου 2016

Ανοιξιάτικο διήμερο ή ..καλοκαιρινό;


Με φόντο την τριανταφυλλιά μου από την οποία φτιάχνω το..γλυκό που λέγαμε φίλοι μου, τα άνθη της μοσχοβολούν υπέροχο άρωμα την είχα φέρει από τη Βουλγαρία πριν 2 χρόνια μαζί με άλλες 3 μα αυτή πρόκοψε και στέριωσε !


Ένα όμορφο ξεκούραστο ΣΚ , ηλιόλουστο , καλοκαιριάτικο σχεδόν θα έλεγα και γύρισα γιατί έπρεπε να γυρίσω σπίτι  αφήνοντας τη καρδιά μου πίσω..στη πρασινάδα, στο καταγάλανο ουρανό, τα λουλούδια και τους καλούς μας γείτονες!
Λίγη ξενάγηση καιρό είχα να σας κάνω στα δενδράκια μας που γέμισαν καρπούς. 



Ο Κανέλος μου έκανε χαρούλες, δύσκολο να σταθώ δίπλα του γιατί είναι τόσο δυνατός που με..ρίχνει κάτω αφού δεν έχω καλή ισορροπία..


Είναι τρομερά υπάκουος και γυρίζει ολόγυρα με απίστευτη ταχύτητα.


Οι πατάτες μας!! Τις βάλαμε για δοκιμή, πρωτάρηδες χωρίς πολλές γνώσεις ρωτώντας εδώ κι εκεί για τη περιποίηση τους και περιμένουμε με αγωνία να δούμε αν θα γίνουν οι πατάτες!


Ο αγρότης μου κάνει έλεγχο κάθε φορά να δει αν επέζησαν τα φρούτα του, όταν πέφτει κάποιο απο τον αέρα έχουμε ...κηδεία!



Είναι πράσινα ακόμη μα είναι και νωρίς. Μόνο τα ρείκια προς το παρόν έγιναν που τα έχουν φάει όλα τα εγγόνια μας.


Οι αμυγδαλιές μας όπως βλέπετε θα μου δώσουν υλικό για πολλά..αμυγδαλωτά!!!!


Δεν έβγαλα και τις φουντουκιές που είναι κι αυτές αν και μικρές γεμάτες φουντούκια ( τα οποία λατρεύω!!!).
Περάσαμε το Σάββατο με όλους τους γείτονες στο κτήμα μας, γλυκάκι τριαντάφυλλο και σύκο για κέρασμα , καφεδάκι και παρεούλα με μπόλικα αστεία από το καθένα.
Τη Κυριακή ήρθαν οι φίλοι της καρδιάς μας και βέβαια ..τι φίλοι θα ήταν αν δεν τους βάζαμε να ψήσουν εκείνοι τα μεζελίκια μας για το μεσημέρι!


Πέρασε λοιπόν ακόμα ένα ΣΚ και περιμένω με λαχτάρα το..επόμενο γιατί απίστευτο όμως εκεί..ξεκουράζομαι, αφήνω πίσω μου κάθε άγχος και το τραντζιστοράκι με γεμίζει μουσική αφού πολλές φορές σιγοτραγουδάω με τη Κλώντη στην αγκαλιά μου !!!!!
Να και ο βραχόκηπος μου ( μόνο στο όνομα.. βράχους δεν βρήκα!!!!) και τα μυρωδικά βότανα μεγαλώνουν. Ποιος θα μου πει αν είναι χρήσιμη η βαλεριάνα στο κέντρο που άνθισε μέχρις επάνω;


Φίλοι μου σας εύχομαι μία καλή, εύκολη ( ο λόγος το λέει!!) και χαρούμενη εβδομάδα, εγώ έχω να φτιάξω πράγματα για δύο μεριές!
Αχτιδένια φιλάκια!