Τρίτη, 10 Οκτωβρίου 2017

Στις..κακιές μου!!!


Σήμερα δεν είμαι στις..καλές μου και οι λόγοι πολλοί φίλοι μου, είναι αυτό που λένε ότι η καλή μέρα από το πρωί φαίνεται.
Ξύπνησα το πρωί και δεν μπορούσα καν να σηκωθώ, ποτέ δεν θα φανταζόμουν κάποτε στη νιότη μου ότι κάτι τέτοιες στιγμές που πεταγόμουν σαν ελατήριο από το κρεβάτι και άκουγα και τη μουρμούρα του άνδρα μου γι' αυτό , ότι θα ήταν μία ανάμνηση για μένα στα 65!!
Τελικά με άπειρες προσπάθειες, ξέρετε, από αυτές που δοκιμάζεις κάθε..εκδοχή και τρόπο να σηκωθείς , που ονειρεύεσαι το υπέροχο ορθοπεδικό κρεββάτι που είχα κάποτε στο κέντρο αποκατάστασης, τελικά λοιπόν σηκώθηκα "αθόρυβα"πήρα τα χαπάκια μου και πήγα να χωθώ στο ζεστό νερό του ντουζ για να...ισιώσω!!!Τα κατάφερα!
Μετά τις πρωινές μου υποχρεώσεις, πρωινά, τάισμα και ενέσεις στη Κλώντη, καθάρισμα του μπαλκονιού που κάνει τις " ανάγκες" της το σκυλάκι μου , μετά από όλα αυτά έφτιαξα το καφεδάκι μου όσο ο άνδρας μου μαγείρευε και μου έλεγε που θα..πάμε το πρωί!!! Δεν πρόλαβα ούτε υπολογιστή να ανοίξω  για τη καλημέρα μου!
Ο άνδρας μου πήγε το παππού μας στις δικές του βόλτες στη γειτονιά του κι εγώ πετάχτηκα μέχρι το διπλανό μας Σούπερ Μασούτη για κάτι που ήθελα άμεσα. Εκεί λοιπόν στο ταμείο είχα τη δεύτερη μου λυπητερή εμπειρία. Μία γιαγιά πριν από εμένα ζητούσε από τη ταμεία να της αφήσει να περάσει ένα γάλα και μία σάλτσα γιατί..δεν είχε λεφτά  θα της τα έφερνε μετά... Η ταμίας βέβαια εξήγησε ότι δεν γινόταν αυτό , εκείνη παρακαλούσε κι εγώ έψαχνα τα μάτια της ταμίας για να της κάνω νεύμα ότι θα τα πλήρωνα εγώ. 
Προσέξτε την ευθιξία και την ..μείωση που ένοιωσε αυτή η κυρία όταν το αντελήφθη. Της εξήγησα ότι μου...συνέβη ή θα μου συμβεί κι εμένα κάποια στιγμή  και ότι θα μου τα έδινε . Φεύγοντας τρεχάτη ( όταν θέλω η αφιλότιμη γίνομαι ..αθλήτρια) πιστέψτε με πήρα την εικόνα της μαζί μου και ένοιωσα ενοχές που δεν ρώτησα αν χρειαζόταν κάτι άλλο μα..σκέφτηκα ότι θα την πλήγωνα ακόμα περισσότερο..
Γύρισα σπίτι ακόμα πιο "πεσμένη"βρήκα τον άνδρα μου να με περιμένει να φύγουμε .Ακόμα πρωί όπως βλέπετε μα όλα έγιναν τόσο νωρίς και τόσο γρήγορα. Πάλι σε άλλο κατάστημα για υλικά του άνδρα μου και γίνομαι θεατής μια μαμάς που αστράφτει στο παιδί της ένα χαστούκι γιατί δεν την άκουγε και...χάιδεψε το..βρωμόσκυλο τη ..Κλώντη που πήγε μπροστά στο παιδάκι!!! 
Το παιδάκι περίπου 4-5 ετών έκλαιγε κι εγώ ήμουν έτοιμη να της φέρω το μπαστούνι στο κεφάλι ιδιαίτερα όταν μου είπε να μαζέψω το...βρωμόσκυλο μου!
Απίστευτο για μένα και τη χαρακτήρα μου τι της  έσουρα , απίστευτο το λεξιλόγιο μου βέβαια που έκανε τον άνδρα μου να μείνει με ανοιχτό το στόμα!!! Δεν μετανιώνω φίλοι μου ούτε για μία λέξη και όσο ο Δημήτρης της είπε ότι λυπάται το παιδάκι της που είχε τέτοια μάνα.
Όπως καταλάβατε γύρισα σπίτι, μουρμουράω ακόμη, δεν μπορώ να χωνέψω όλα όσα είδα από το πρωί και κάθισα να ξεσπάσω σε σας και μετά στα Χριστουγεννιάτικα που φτιάχνω.
Η ζωή , οι άνθρωποι με πληγώνουν , απορώ πως άλλαξαν όλα, θυμάμαι τους ανθρώπους στη γειτονιά μου στη Τσιμισκή μικρή που λέγανε καλημέρες ατελείωτες βγαίνοντας από το σπίτι τους. Τις ξεκλείδωτες πόρτες, τα πιάτα με τα φαγητά που πήγαιναν  πόρτα πόρτα όταν κάποιοι ήταν ηλικιωμένοι, χήρα, μόνη της, άρρωστο παιδί. 
Θυμάμαι τη γιαγιά μου που μου έδινε καλαθάκι με καλούδια να πάω στη μάνα που έχασε τον άνδρα της , στον γέρο γείτονα που δεν μπορούσε να μαγειρέψει.. 
- Γιωργίτσα μου να του πλύνεις και κανένα πιατάκι αν έχει, μου έλεγε..
 Τώρα σε κάθε μόνο άνδρα "βλέπουμε" παιδεραστές και κακοποιούς. Τα παιδιά δεν παίζουν μόνα τους στους δρόμους όπως έπαιζαν τα δικά μου..η κάθε λάθος κίνηση περνάει από..ανάκριση και δυσπιστία 
Πέρασε ανεπιστρεπτί η εποχή αυτή φίλοι μου, εσείς  οι λίγες που πλησιάζετε  την ηλικία μου θα θυμάστε όσα γράφω. Σας ζάλισα πάλι, πάρτε το σαν ..μουρμούρα δικιά μου, σαν παράπονο. Ελπίζω η υπόλοιπη ημέρα μου να κυλήσει καλύτερα και..ναι...θα χωθώ μέσα στο εργαστήρι μου να φτιάξω καμιά...10αρία γούρια να συνέλθω!
Αχτιδένια φιλάκια!

8 σχόλια:

LitsArt είπε...

μπες μεσα στο εργαστηριο και ξεχασε ολα τα στραβα της ημερας εκει...
δυστυχως οι εποχες αλλαξαν....ανεπιστρεπτι νομιζω....

Onirokosmos είπε...

Αγαπημένη μου Αχτίδα, θα ήθελα πολύ να σου γράψω πως έχεις άδικο να σκέφτεσαι τόσο αρνητικά για την αλλαγή των σημερινών ανθρώπων και της κοινωνίας μας, δυστυχώς όμως δεν μπορώ. Θέλω να ελπίζω, όμως, πως ακόμα κι ένας κανόνας με άπειρα τέτοια περιστατικά, μπορεί να έχει τις εξαιρέσεις του. Ναι, δυστυχώς οι καιροί άλλαξαν και μάλιστα προς το χειρότερο, όμως πάντα θα υπάρχουν άνθρωποι που θα μεγαλώνουν παιδιά με αρχές και σεβασμό για την ζωή του άλλου (από εκείνη του συνανθρώπου, έως αυτή του... μυρμηγκιού), που θα συμπονούν, θα παραδειγματίζουν, θα συντρέχουν, θα στηρίζουν, θα ευσπλαχνίζονται την οποιαδήποτε μορφή ζωής, ανθρώπου ή ζώου.
Να μου φιλήσεις το αγαπημένο μου Κλωντίνι και μη μου στεναχωριέσαι! (Μεταξύ μας, θα ΄θελα να είμαι από μια μεριά εκεί που τα... έσουρες!!!! χαχαχαχαχαχα!). Καλές δημιουργίες!

syros2js είπε...

Ακόμα να χάιδευε το παιδάκι ένα πραγματικό "βρωμόσκυλο" δεν θα έφταιγε το "βρωμόσκυλο" για την κατάστασή του αλλά αυτοί οι ΒΡΩΜΟΑΝΘΡΩΠΟΙ που το κατάντησαν έτσι.
Δεν θα με πείσει κανείς για το αντίθετο: Αν δεν έχεις σεβασμό (και δεν μιλάω καν για αγάπη) για τα ζώα, δεν έχεις καλοσύνη μέσα σου! Πάει και τελείωσε!
Μπορεί η μέσα να ξεκίνησε ... περίεργα, αλλά έτσι, για πείσμα, ας πάμε να την αλλάξουμε, ε, Αχτιδούλα μου??? Ή μπες στο εργαστήρι σου να κάνεις θαυματάκια ή στην κουζίνα να μας σπάσουν τις μύτες τα αρώματα ή καλύτερα άντε πάρε μια αγκαλιά την Κλωντίτσα και να δεις πώς θα πάρει άλλη πορεία η ημέρα!
Αγκαλιά μεγάλη και χαδάκια, υπέροχο κορίτσι μου!
ΣΣΣΣΣΣΣΣΣΜΟΥΤΣ!

ποιώ - ελένη είπε...

Υπάρχει πολύ σκοτάδι εκεί έξω
και δεν λέει να φανεί μια αχτίδα φωτός
Πόσο λυπάμαι!!!!

Καλά να είσαι Αχτίδα μου και καλές δημιουργίες ♥

despina είπε...

Αχτίδα μου σε διαβάζω από τότε που ο τίτλος του blog σου έλεγε ''Έγινα 61!Ε!και...και χαίρομαι γιατί εξακολουθώ να βλέπω έναν άνθρωπο με ευαισθησίες,προβληματισμούς,αγάπη που δεν έχει αλλάξει.....δυστυχώς όμως ο κόσμος έχει αλλάξει πολύ.....το αφύσικο έχει γίνει φυσικό και όλοι λένε τη χαρακτηριστική φράση ''έλα μωρέ και τι έγινε''όμως πάντα θα υπάρχουν ακόμη άνθρωποι που έχουν ευαισθησίες,αρχές και αγάπη και έτσι τίποτα δεν θα χαθεί...μεγαλωμένη σε χωριό θυμάμαι τη μάνα μου,τη γιαγιά μου να με στέλνουν σε σπίτια συγχωριανών μας που είχαν ανάγκη να τους πηγαίνω λίγο φαί ή κάτι άλλο... και επίσης δεν θα ξεχάσω ποτέ τους ηλικιωμένους που είχε κάθε σπίτι τους πρόσεχε όλη η γειτονιά....
Πολλά φιλάκια και τρέχα στο εργαστηριό σου!!!

Mia είπε...

Αχτίδα μου, αρχικά είσαι ένας υπέροχος άνθρωπος γιατί δεν ξέρω πολλούς που θα δέχονταν να πληρώσουν εκείνοι τα ψώνια της γιαγιάς που δεν είχε μαζί της χρήματα. Κατά δεύτερον, χαίρομαι πολύ για όσα έψαλες στην τύπισα που όχι μόνον τόλμησε να μιλήσει έτσι σε σένα και να χαρακτηρίσει με απαράδεκτο τρόπο το μικρό σου χαριτωμένο σκυλάκι, αλλά που ακόμη χειρότερα τόλμησε να σηκώσει χέρι σε ένα μικρό παιδί και μάλιστα για ασήμαντη αφορμή. Κρίμα που δεν της έφερες το μπαστούνι στο κεφάλι, ή έστω έναν κουβά νερό, νομίζω της χρειαζόταν για να συνέλθει. Ελπίζω η μέρα σου να κύλησε καλύτερα. Και να θυμάσαι κάτι που λέω κι εγώ στον εαυτό μου όταν τα πράγματα πηγαίνουν στραβά: ΑΥΡΙΟ ΞΗΜΕΡΩΝΕΙ ΜΙΑ ΝΕΑ ΜΕΡΑ! Σε φιλώ.

Penelope είπε...

Βρωμόσκυλο ... η Κλωντίτσα;
Κι' εγώ τα ίδια θα έλεγα... μην σου πω και περισσότερα καλή μου. Τώρα πια (ίσως επειδή μεγαλώνω κι' εγώ) δεν χαρίζομαι σε κανέναν και σε τίποτε, όταν μου πατήσουν τον "κάλο".
Αλλά όπως έλεγα και στον άντρα μου πριν λίγο, έχω αρχίσει να προτιμώ την μοναχικότητα από την όποια εικονική ή περιστασιακή φιλία. Αισθάνομαι καλύτερα και ισορροπώ εντός μου πιο άνετα.
Τα φιλιά μου!

Σμαραγδάκι Ρούλα είπε...

Αχ φιλεναδα μου.. δυστηχώς υπαρχουν εκει εξω όλοι αυτοι οι ...ανθρωποι να τους πουμε; και παρα πολλοί μαλιστα με την αχαρακτήριστη συμπεριφορά..με το δικιο σου να βγεις απο τα ρούχα σου αχτιδα μου..τι να πεις κοριτσι μου.. ας ελπίσουμε οτι θα λιγοστεψουν αυτοί που φέρονται ετσι στα παιδια τους και στα ζωντανα οπου γης.!!σε φιλω και να κανεις υπομονή φιλεναδα..!!!
και όπως λεει και το Συριανακι μας απο πανω αυριο ξημερωνει μια αλλη μερα .. !!