Παρασκευή, 25 Απριλίου 2014

Άνοιξαν οι ουρανοί στη πόλη μου..




Ατέλειωτη βροχή φίλοι μου όλη νύχτα..με νανούρισε  το τραγούδι της ,ο ήχος της επάνω σε κάθε τι που της έφερνε εμπόδιο..
Μέσα μου πάλευαν δύο επιθυμίες..χρειάζεται η βροχή στα σιτάρια μου είπε ο άνδρας μου..η υγρασία της με πονάει..είπα εγώ ..
Μικρή όταν οι γονείς μου έφευγαν για το Πανεπιστήμιο κι εγώ κούρνιαζα στην αγκαλιά της γιαγιάς μου περίμενα πάντα μία από τις ιστορίες της..

Ήταν μια φορά Γιωργίτσα μου μία μητέρα που είχε δύο κόρες..τις πάντρεψε με αυτούς που αγαπούσαν. Ο ένας κηπουρός φύτευε λαχανικά τα πουλούσε και ζούσε την οικογένεια του..., ο άλλος αγγειοπλάστης έπλαθε γλάστρες και στάμνες για τα σπιτικά.
Πήγαιναν οι κόρες στη μάναλίγο πριν πάει για πρόσφορο και κερί στην εκκλησιά.
-Μάνα ..έλεγε η μία παρακάλα το Θεό να βρέξει για να ποτιστούν τα φυτεύματα του άνδρα μου, να μεγαλώσουν, να τα πουλήσει και να φέρει χρήμα για το σπίτι να ταΐσουμε τα παιδιά ..
-Μάνα της έλεγε η άλλη..παρακάλα το Θεό  να βγάλει ήλιο δυνατό, να ζεστάνει για να στεγνώσουν τα κανάτια και οι γλάστρες καλά, να τις βάλει στο φούρνο και να ψηθούν ώστε να τα πουλήσει και να φέρει χρήμα στο σπίτι μας να ζήσουμε..
Η μάνα πήγαινε το πρόσφορο, άναβε το κερί και έλεγε στο Θεό:
-Θεέ μου ότι κάνεις καλά το κάνεις και σύμφωνα με τις δικές σου δίκαιες αποφάσεις..Μοίρασε τα πάντα όπως τα θέλεις και όπως πρέπει...

Καλή σας μέρα φίλοι μου και όπως πάντα..
Αχτιδένια φιλάκια!



11 σχόλια:

Κωνσταντίνα είπε...

Τι όμορφη ιστορία..θησαυρός οι γιαγιάδες...πάντα με όμορφα μηνύματα τα παραμύθια τους. Καλημέρα έστω και με βροχή.

Ανώνυμος είπε...

Αχτιδούλα μου σε λίγο θα σιάξει ο καιρός πάλι,έχει γίνει παράξενος πράγματι .Κάτια Σκύδρα

Ανώνυμος είπε...

χάρηκα που έπιασαν οι συκιές''
είμαι σίγουρη πως θα με θυμώσουν και χωρίς αυτές!!!

ΜΙΝΑ

Hengeo είπε...

Αχτίδα αυτή η ιστορία πολύ μου αρέσει και τη θεωρώ ιδιαίτερα διδακτική!

Καλά να περνάς!

rena είπε...

Κάτι τέτοια παραμύθια μου έλεγε κι εμένα η γιαγιά μου Αχτίδα μου και την άκουγα μαγεμένη!!!!!!!
Αχ αυτή η υγρασία κι εμένα με πειράζει,εδώ ρίχνει και κόκκινη λάσπη αυτές τις μέρες άστα χάλια.
Φιλάκια πολλά!!!!!!

Alexandros A είπε...

Πολύ όμορφη ιστορία !!
Την καλησπέρα μου !!

Πέρυ είπε...

Πολύ όμορφη ιστορία!
Χρόνια πολλά!
Για την επέτειό σας εύχομαι μέσα από την καρδιά μου να είστε πάντα γεροί κι αγαπημένοι όπως τώρα!!

Μαρία Έλενα είπε...

Όμορφη ιστορία
Φιλάκια ...

αχτίδα είπε...

ΦΙΛΟΙ ΜΟΥ Ο ΚΑΙΡΟΣ ΜΕ ΕΚΑΝΕ ΝΑ ΜΕΙΝΩ ΣΠΙΤΙ ΚΑΙ Η ΔΙΑΘΕΣΗ ΜΟΥ ΝΑ ΚΑΝΕΙ ΠΑΡΕΑ ΤΗ ΣΥΝΝΕΦΙΑ ΚΑΙ ΤΗΝ ΑΤΕΛΕΙΩΤΗ ΒΡΟΧΗ. ΟΠΩΣ ΚΑΤΑΛΑΒΑΙΝΕΤΕ ΔΕΝ ΜΕ ΕΥΝΟΕΙ Ο ΚΑΙΡΟΣ ΣΕ ΟΤΙΔΗΠΟΤΕ ΑΦΟΥ ΔΕΝ ΕΙΜΑΙ ΚΑΙ ΚΑΛΑ ΜΕ ΤΟΥΣ ΠΟΝΟΥΣ ΜΟΥ .ΣΠΙΤΙ ΛΟΙΠΟΝ ΜΕ ΤΟΝ ΕΝΑ ΕΓΓΟΝΟ ΕΥΤΥΧΩΣ ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ ΦΡΟΝΙΜΟΣ..ΣΑΣ ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ ΟΛΟΥΣ, ΣΥΝΝΕΦΙΑ..ΟΙ ΑΧΤΙΔΕΣ..ΚΡΥΜΕΝΕΣ.

Κέρινα Ποιήματα είπε...

όμορφη η ιστορία σου!
Εκείνος ξέρει καλύτερα τι χρειάζεται ο καθένας μας!φιλιά!

Γιούλα Δημιουργίες χαράς είπε...

Η ιστορία σου είναι πραγματικά αληθινή.Όλοι μας και ο καθένας χωριστά για διαφορετικούς λόγους ζητάει τον καιρό διαφορετικό Ο καλός Θεός όμως όλα εν σοφία εποίησε. Την μεγάλη Τετάρτη που πήγαμε στο χωριό ήταν όλα χιονισμένα. Εγώ τρελάθηκα από τη χαρά μου. Αμέσως όμως το χαμόγελο έσβησε από τα χείλη μου όταν σκέφτηκα ότι μπορεί το χιόνι να καταστρέψει τα σπαρτά που ήδη είχαν πρασινίσει. Φιλάκια πολλά.