Τρίτη, 4 Οκτωβρίου 2011

Άνθρωποι με το Α μικρό...





Σήμερα βρέθηκα στα δικαστήρια για μία απόφαση και περιμένοντας τη σειρά μου σαν μάρτυρας αναγκαστικώς άκουγα τις διάφορες υποθέσεις που περνούσαν.. 
Άνθρωποι  και άνθρωποι φίλοι μου.. χρήματα και ψυχική φθορά  εκεί μπροστά μου γινόντουσαν παράσταση σε ένα θέαμα που με έθλιβε.. Φίλοι που γίνανε εχθροί, συγγενείς που γίνανε ξένες σάρκες, ζευγάρια που σαν κακό όνειρο παρίστανται σαν αντίθετοι και ξεσχίζανε ο ένας τον άλλο για αστεία πράγματα..
Η δικαστίνα δίκαια ή άδικα,  απρόσωπα ή με λογική γυναίκας ομολογώ ότι κρατούσε τα ..ίσα.. Άκουσα γείτονες να διαβάλουν και να κατηγορούν ο ένας τον άλλο, είδα αδέλφια να βρίζονται, δικηγόρους σαν  κοκκοράκια να διασταυρώνουν τα ράμφη τους  και ένοιωσα κάτι να με σφίγγει τη ψυχή.. 
Εκείνη τη στιγμή ένα περιστέρι πέταξε από έξω και στάθηκε στο μισάνοιχτο παράθυρο...Τότε η προσοχή μου στράφηκε προς αυτό.. ήταν σαν μία αχτίδα σε ένα λασπωμένο δωμάτιο...Το βλέπαμε και σίγουρα όλοι αναρωτιόμασταν αν θα πετούσε μέσα στην αίθουσα.. Και πέταξε... και προσγειώθηκε στο πάτωμα στη μέση της αίθουσας κι εγώ σκέφτηκα ότι ήταν σαν να τους έλεγε όλους πόσο απερίσκεπτοι ήτανε στα μάτια του.. Μετά πέταξε ξανά και ξανακάθισε στο παράθυρο του.. όσο ένας ...χτυπιώτανε από θυμό μπροστά στη δικαστίνα ότι ο θόρυβος από ένα βενζινάδικο δεν τον άφηνε να...κοιμηθεί..
- Πέτα περιστεράκι μου του είπα νοερά..πέτα και φύγε ..εδώ δεν είναι χώρος για σένα... ο συμβολισμός σου δεν υπάρχει.. εδώ τα συναισθήματα χάνονται και οι δεσμοί γίνονται αόρατοι..
Ένας κατηγορούσε το γείτονα του ότι του ..έκλεψε τα ...ξύλα της αυλής του για το τζάκι...μία έκανε μήνυση  σε κάποια για τα 300 ευρώ που της έδωσε και δεν της τα επέστρεψε...σίγουρα δεν σκέφτηκε ότι θα πλήρωνε διπλάσια στα έξοδα δικαστηρίου..όταν το είπα αυτό στη διπλανή μου στο κάθισμα μου απάντησε σχεδόν τσατισμένα : - θα πληρώσει τα έξοδα εκείνη που θα χάσει..
Φρίκη..αλλοτρίωση συναισθημάτων.. ο πόνος σου ικανοποίηση μου... η καταδίκη σου χαρά μου...!
- Φύγε περιστέρι..δεν έχεις θέση εδώ.. πάνε στους δρόμους, στους περαστικούς και στις γάτες που θα σε παραμονεύουν..τουλάχιστον εκεί ..ξέρεις τους εχθρούς σου..
Όταν έφυγα με το Δημήτρη σκεφτήκαμε ότι δεν υπάρχει χειρότερο, σκληρότερο και πιο εκδικητικό  πλάσμα στη Πλάση από τον ίδιο τον άνθρωπο... Πήγαμε στα Λαδάδικα και φάγαμε συζητώντας για όσα είδαμε.. και τι σκληροί που γίναμε κι εμείς..συζητούσαμε τα όσα είδαμε με ..χιούμορ και κουτσουμπολίστικη διάθεση...γίναμε κι εμείς το ίδιο με αυτούς που πριν λίγο κορόιδεψα....άνθρωποι.. με το Α όμως μικρό...

23 σχόλια:

Νεφέλη είπε...

@αχτίδα,εσείς είστε άνθρωποι με Α κεφαλαίο!!!!!!συμφωνω ότι ο ανθρωπος είναι το χειρότερο πλάσμα στον πλανήτη μανούλα μου!!μην δίνεις σημασία...κάποια πράγματα δεν μπορούμε να τα αλλάξουμε....μπορούμε όμως να παραμένουμε πάντα ΑΝΘΡΩΠΟΙ,σ'αγαπώ και μου λείπεις!!!!!!!!!!!!!

Nάσια είπε...

ΕΤΣΙ ΕΙΝΑΙ ΔΥΣΤΗΧΩΣ!!!!ΑΣΧΗΜΗ ΕΜΠΕΙΡΙΑ ΗΤΑΝ ΑΥΤΗ ΑΧΤΙΔΑ ΜΟΥ ΓΙΑ ΣΕΝΑ!!!ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ ΣΤΗΝ ΚΛΩΝΤΙΤΣΑ ΣΟΥ ΓΙΑ ΣΗΜΕΡΑ!!!

αχτίδα είπε...

@ Νεφέλη μου όλα καλά..απο αύριο ξεκινώ τις ετοιμασίες για το μνημόσυνο της μητέρας μου.

αχτίδα είπε...

@ Nάσια μου αναγκαστικώς πήγα, απλά με παραξενεύει η μανιοδικεία των Ελλήνων..Καληνύχτα!

Α. Παπαγιάννης είπε...

Βρέθηκα κι εγώ πριν κάμποσα χρόνια ακουσίως σε δικαστική αίθουσα, και αποφάσισα ότι μακριά από εκεί είναι πολύ καλύτερα. Καλό βράδυ!

Φανή Παπαγεωργίου, Ζωγράφος είπε...

Αχτίδα μου, άριστα 10΄΄΄΄με πολλούς τόνους!!! για τον ωραίο τρόπο σκέψης σου!!! για τον τέλειο τρόπο χρησιμοποίησης της Ελληνικής γλώσσας!!! για τις απίθανες περιγραφές σου!!! εσύ ζωγραφίζεις και με τις λέξεις γλυκιά μου!! κράτα αυτά που γράφεις! είναι τέλεια διηγήματα για έκδοση: οι σκέψεις της Αχτίδας. ωραίος τίτλος! δεν αστειεύομαι, σοβαρολογώ!! συγχαρητήρια!!! φιλάκια πολλά.

υ.γ. μοιράζω δωράκια, το πήρες είδηση;

Αγγελικη Ν είπε...

Τι άνθρωποι..., κανίβαλοι πρέπει να λες... Τρέφονται με σάρκες :((

Ρένα είπε...

Σε καταλαβαίνω απόλυτα!!Δε θέλω ποτέ να χρειαστεί να βρεθώ σε τέτοιο χώρο ,με καταθλίβει και μόνο που το σκέφτομαι!!!Απαίσια εμπειρία!!Πολλά φιλιά!!!

αχτίδα είπε...

@ Α. Παπαγιάννης, καλημέρα φίλε μου και ..ναι..συμφωνώ..μακριά απο εκεί..

αχτίδα είπε...

@ Φανή Παπαγεωργίου, την άλλη εβδομάδα θα έχω τη συνάντηση, σήμερα θα σκεφτώ τη μέρα..θα σε πάρω τηλέφωνο να δω πότε έχειος δουλειά..

αχτίδα είπε...

@ Αγγελικη Ν, αν ακούσεις τι λέγανε, πως διασύρει ο ένας τον άλλο...

αχτίδα είπε...

@ Ρένα μου καλημέρα..φτου...φτου..στο κόρφο μας..μακριά!

Ξανθή είπε...

Καλημέρα!!εκεί φαίνεται πόσο άγριοι είναι οι άνθρωποι.
Εγώ νομίζω ότι έχει εκλείψει παντελώς ο σεβασμός.

BUTTERFLY είπε...

Αχτιδουλα μου, εχω πια καταληξει να πιστευω οτι το πιο αχρηστο και παρασιτικο ον ειναι ο ανθρωπος...Μετα ομως βλεπω ανθρωπους σαν εσενα και σκεφτομαι οτι κατι αξιζουμε κι εμεις!
Καλημερα!

Ανώνυμος είπε...

apo to grama alfa vgainei kai h leksi aderfi.

Sophie είπε...

Αχτίδα μου καλώς σε βρήκα στο σπιτάκι σου!!!Σε παρακολουθώ πολύ καιρό τώρα αλλά για κάποιο λόγο δεν μπορούσα ούτε σχόλιο να σου αφήσω ούτε να γίνω αναγνώστριά σου.Αυτό όμως ευτυχώς διορθώθηκε.Μου αρέσει πάρα πολύ ο τρόπος που γράφεις και νομίζω πως πρέπει να ακούσεις τη Φανή και να εκμεταλευτείς αυτό το ταλέντο σου με κάθε τρόπο για σκέψου το λίγο!!!Καλό μεσημέρι σου εύχομαι και πιστεύω να τα λέμε συχνά φιλάκια....

Ερωφίλη είπε...

Μακριά από τέτοιες πόρτες γιατί και δίκιο να έχεις θα το χάσεις! Μιλώ από προσωπική εμπειρία αν και δεν είμαι δικομανής.

αχτίδα είπε...

@ Ξανθή, γύρισα και σε παίρνω τηλέφωνο..συγνώμη είχα εκτροπή κλήσης το πρωί ήμουν στην Έδεσσα..

αχτίδα είπε...

@ BUTTERFLY,φίλη μου μικρή υπάρχουν πάντα οι εξαιρέσεις..όμως είναι κρίμα να βλέπεις αξίες να διαλύνται..

αχτίδα είπε...

@ Ανώνυμος, να είμαι ειλικρινής δεν καταλαβαίνω το τι θες να πεις...δεν έχω αδέλφια..

αχτίδα είπε...

@ Sophie φίλη μου καλώς ήρθες στο μπλοκόσπιτο μου, μόλις γύρισα απο ταξιδάκι μου.Σ' ευχαριστώ γλυκιά μου για τα καλά σου λόγια..πιάσε θέση στο καναπέ..

αχτίδα είπε...

@ Ερωφίλη μου μακριά πράγματι..έφριξα!

Αγρίνιο...γλυκές μνήμες είπε...

Ο άνθρωπος πρέπει να είναι συνάνθρωπος, αλλιώτικα καταντά απάνθρωπος.
Ο ανθρώπινος άνθρωπος
δεν πρέπει να είναι ατομικός αλλά κοινωνικός, δεν αποτελεί ύπαρξη αλλά συνύπαρξη.
Μέσα σε τέτοιους χώρους συναντά κανείς Ανθρώπους και υπ..ανθρώπους.