Πέμπτη 22 Ιανουαρίου 2026

Χειμωνιάτικες κουβεντούλες

 

Χειμωνιάτικες μέρες φίλοι μου αν και δεν πιστεύω πως θα δούμε χιόνι στη πόλη μέσα , άλλαξε το κλίμα , άλλαξαν οι παλιές χειμωνιάτικες μέρες με το χιόνι μέχρι σχεδόν τα γόνατα , ο χιονοπόλεμος στην Τσιμισκή , ο Σαλεπτσής που με έστελνε η γιαγιά  μου να της φέρω ζεστό σαλέπι με την έντονη μυρωδιά από κανέλλα. Άλλαξα βέβαια κι εγώ με τις κοτσίδες και τους φιόγκους στις άκρες τους και την λαχτάρα να κρατήσω στις μικρές παλάμες μου τα ζεστά κάστανα που έψηνε η γιαγιά μου στην σόμπα με την ασπρομπλέ πορσελάνη. 

Το .. ιατρικό μου ανακοινωθέν λέει πως είμαι καλά.. και αυτή η πάλη μου με κύρηξε νικήτρια , αυτοεξυπηρετούμαι πλήρως που ήταν η επιθυμία μου να μη κουράζω κανένα όμως.. αχ αυτό το " όμως " όταν το γράφω το μισώ στην κυριολεξία. Τι περιμένετε φίλοι μου από εδώ και πέρα χρειάζομαι τόσα ανταλακτικά που ούτε .. μάντρα ανταλακτικών δεν έχει να μου δώσει. Τα γόνατα μου όπως είπε ο γιατρούλης ούτε τις ενέσεις με υαλουρονικό δεν μου έδωσαν μία μικρή παράταση για να χαρώ την νίκη μου από το ισχίο. Όμως δεν έχω την ψυχική αντοχή πλέον για άλλη μία εγχείρηση ούτε την οικονομική άνεση γιατί φίλοι μου τα πάντα μεταφράζονται σε χρήμα και ιδιωτική λύση για την υγεία. Δεν το συζητάω πως λόγω της εγχείρησης επιρρεάστηκε η Πάρκινσον με αποτέλεσμα να κάνω .. όπισθεν αρκετά τεράστια βήματα. Όμως.. νάτο πάλι το όμως.. δεν το βάζω κάτω να πάρει η ευχή και κάνω ότι μπορώ να ξαναπάω μπροστά. 

Εδώ και 3 μέρες μπήκα στο εργαστήρι μου , έβαλα ποδιά, άνοιξα το τραντζιστοράκι μου και άντεξα 2  ώρες την πρώτη μέρα.. 2 1/2 την επόμενη , 3 σήμερα... σταματώ και ξεκουράζομαι κάνοντας παρεούλα στον Δημήτρη μου και στα ... ντοκυμαντέρ του ( δεν φαντάζεστε πόσα έχω μάθει θέλοντας και μη για.. διάστημα, ζώα, κατασκευές , φυτά..) .

Ευχαριστώ για τα μηνύματα ,  τα τηλεφωνήματα , τα σχόλια , δεν είμαι ακόμη στα...κέφια μου όμως σας σκέπτομαι και σας αγαπώ . Το .. χούι με τα ψώνια δεν το σταμάτησα απλά δεν υπάρχει πλέον να πάρω κάτι άλλο αφού ντρέπομαι όταν ανοίγω τα δέματα και πρέπει να πω με χαμόγελο στον Δημήτρη πως ...  χρειαζόμουνα το ανοιχτήρι για κονσέρβες , την .. τρίτη μπιζάμα , τα σεντόνια με τον τεράστιο ηλίανθο . Δεν σας λέω για τα χρώματα.. τρελλαίνομαι να αγοράζω υλικά και μετά τα βλέπω και αναρωτιέμαι αν θα τα χρησιμοποιήσω και που γιατί ίσως να μη μπορέσω να κάνω με αυτά ότι ότι ονειρεύομαι.. Υπήρχε νύχτα που σηκώθηκα στις...3 και δεν μπορούσα να κοιμηθώ γιατί σκεπτόμουνα κάτι που θέλω.. έχω σχέδια να κάνω και είναι δύσκολο πια για πολλούς λόγους.

Άλλοτε πάλι σκέπτομαι πως πρέπει να αγοράσω ένα καροτσάκι να κινούμαι και μετά σκέπτομαι πως αν το κάνω θα παραδεχθώ πως σταμάτησα να αγωνίζομαι. Πρέπει να ευχαριστώ το Θεό που μπορώ ακόμη να μεταχειρίζομαι τα χέρια μου κι ας μου κακοφαίνονται τα 130 στην Νευρολόγο μου να πάρει η ευχή. Σκέπτομαι πιστέψτε με τους ανθρώπους με μεγαλύτερα προβλήματα που περιμένουν μήνες για ένα ραντεβού αμφιβόλου αποτελέσματος και τότε πάω στον καθρέπτη και πατάω ένα βρισίδι στον εαυτό μου και... παίρνω θέση στον καναπέ για τα ... ντοκυμαντέρ που λέγαμε. 

Φίλοι μου να είστε καλά, θα είμαι καλά .. όλα θα πάνε καλά... γιατί έτσι πρέπει να νοιώθουμε για.... να ήμαστε καλά !

                  Αχτιδένια φιλάκια.


5 σχόλια:

ANNA FLO είπε...

Να είσαι καλά. Αυτό μόνο! Και χαίρομαι που όλα πηγαίνουν καλύτερα. Και που μπαίνεις στο εργαστήρι σου. Και που ζωγραφίζεις. Τα ντοκιμαντέρ είναι ωραία τα βλέπω και εγώ. Να είστε και οι δυο καλά
Καλή συνέχεια
Φιλάκια

Giannis Pit. είπε...

Γεωργία μου, μας έδωσες χαρά, φιλενάδα! Το να ξυπνάς τρεις η ώρα στη νύχτα μέσα γιατί αγχώθηκες για τα σχέδιά σου και τις προτεραιότητές τους, είναι κάτι παραπάνω από ΝΙΚΗ και επιτυχία σου. Γιατί η διάθεση και η καρδιά δίνει το κίνητρο, Γεωργία μου. Το σώμα, το ξέρω, έχει δυσκολίες και το σέβομαι. Αλλά θα ακολουθήσει και να που έγιναν τρεις οι ώρες στο εργαστήριο.
Αυτό με τα χρώματα, το έχω και εγώ ε. Θέλω να γεμίσω τον τόπο με χρώματα έστω και αν δεν χρησιμοποιηθούν. Γιατί είναι ένας ολάκερος κόσμος, καλή μου.
Φιλιά στέλνω. Μας δίνετε αγάπη και δύναμη, να το ξέρεις, καλή μου.

Ανώνυμος είπε...

Ναι.. όλα θα πάνε καλύτερα.. όπως το λέτε.. χαίρομαι που αναρρώσατε καλά και βρίσκετε σιγά σιγα τη ρουτίνα σας..να είστε πάντα γερή!

Μαρία Πλατάκη είπε...

Να είσαι καλά Αχτίδα μου να μας ζεσταίνεις με τη δύναμη ψυχής που διαθέτεις, την καλή σου διάθεση,την ελπίδα πως όλα, αν θελήσουμε,μπορούν να γίνουν καλύτεροι γεμάτα χρώματα και ακτινοβολία . Πολλά φιλιά Γεωργία μου να είσαι καλά και να μην το βάλεις ποτέ κάτω.

fish eye είπε...

Θα είμαστε δυνατές ως το τέλος. Θα προσπαθούμε κάθε μέρα για το καλύτερο. Δεν θα το βάλουμε ποτέ κάτω. Αχτίδα μου μας δίνεις δύναμη. Τόσο ζεστές οι αναρτήσεις σου, σαν την σομπίτσα της γιαγιάς σου.
Φιλάκια πολλά
:)