Είμαι ανάμεσα στην επιθυμία μου να επικοινωνήσω και στην άλλη άκρη να σιωπήσω. Όπως καταλαβαίνετε είμαι στις.. μαύρες μου.. είμαι εκεί που κλείνεις το φως και απολαμβάνεις απλά την σιωπή στο σκοτάδι.
Η εγχείρηση πήγε καλά.. μα εγώ παλεύω με τα παυσίπονα και τους πόνους. Ντρέπομαι να τα λέω όταν σε λίγο πιο μακριά άνθρωποι πεθαίνουν , σπίτια και οικογένειες καταστρέφονται, άνθρωποι πονάνε και δεν έχουν χέρια να τους απλωθούν. Δυστυχώς ο άνθρωπος και γιατί να διαφέρω είναι εγωιστικά εγωκεντρικός και βάζει το δικό του πόνο πάνω από όλα. Ο γιατρός κοιτάζει τις ακτίνες και λέει με καμάρι :- τι δουλειά έκανα ο άτιμος..μα.. πονάω γιατρέ... δεν μπορώ να βαδίσω χωρίς πόνο.. Το γόνατο.. τα γόνατα..θα τα κάνουμε κι αυτά και θα γίνεις περδίκι ! Τιμή; 6000 το καθένα και ή από 4500 μαύρα... ρευστό..σύνολο περίπου 10000 και να τα είχα δεν τα δίνω είπα μέσα μου, χαιρέτησα και έφυγα. Μία φίλη μου είπε : γιατ.ι δεν πας νοσοκομείο. Γιατί θα πρέπει να μπω μετά για το κάθε γόνατο σε κέντρο αποκατάστασης όπως πριν χρόνια στο πρώτο ισχίο και τώρα δεν μπορώ να αφήσω τον άνδρα μου τέτοιο διάστημα γιατί με χρειάζεται. Έχω παραιτηθεί από χειρουργικές βοήθειες . Ήρθε ένα πρωινό που έκλαιγα με φωνή που.. έπνιγα να μην ακούσει ο άνδρας μου που κάνει τα πάντα για να με βοηθήσει. Είμαι τυχερή που έχω δίπλα μου ένα τέτοιο άνθρωπο..
Η Πάρκινσον με σεβάστηκε περισσότερο από την αθρίτιδα σκέπτομαι. Κάνω ότι μπορώ σαν εθελόντρια να φιάχνω πράγματα για τα ιδρύματα και τα ΑΜΕΑ περισσότερο για να σταθώ όρθια ψυχικά. Φανταστείτε με να κινούμαι με μπαστούνι και τροχήλατο μέσα σε ένα μικρό δωμάτιο εργαστήρι για να κάνω όλα αυτά ή με την καρέκλα μου με ρόδες..
Κοιμάμαι νωρίς ως γνωστό και ξυπνώ νωρίς.. κινούμαι σιωπηλά να μη τον ξυπνήσω και ετοιμάζω τον καφέ του για να νοιώσω την χαρά να είμαι χρήσιμη. Η Κάντυ στα πόδια μου , δεν περιμένει από μένα παρά μόνο το φαγητό της.. δεν την πάω βόλτα εδώ και χρόνο και έχει γίνει η αγαπούλα του Δημήτρη αφού αυτός φροντίζει κι αυτήν.
Στις προσευχές μου παρακαλώ να είναι εκείνος καλά και μετά εγώ.. κάποια μέρα σε στιγμές απελπισίας του είπα κλαίγοντας πως αν δεν είχα εκείνον να "φροντίζω" θα ήθελα να πεθάνω και να ησυχάσω.. με αγκάλιασε κλαίγοντας και μου είπε πως θα με ακολουθούσε μέχρι...τάφου...χα χα. Η άτιμη δεν το χάνω το τελευταίο σταγονίδιο χιούμορ.
Ξέρω σας στεναχωρώ, μη μου δίνετε σημασία , δεν είμαι εγώ πια.. ήμουν άκρως κινητικό άτομο και τώρα.. Χθες με παρεκάλεσε να πάω μαζί του στο κτήμα που πηγαίνουμε τροφές στον Κανέλλο.. να βγεις λίγο μου είπε.. κατέβηκα με απελπισία τα 8 σκαλιά του σπιτιού , μπήκα με δυσκολία στο αυτοκίνητο και άλλη τόση να μπω στο τροχόσπιτο. Το κτήμα μας πεθαίνει κι αυτό χωρίς εμάς.. τα δένδρα τα κόβει ένα κι ένα.. το τρακτεράκι του χάλασε, ο μόνος χαρούμενος ο Κανέλλος και οι... αμέτρητες γάτες μας που βρήκαν σίγουρο φαγητό. Το τροχόσπιτο έχει φανερές φθορές κι εγώ στεναχωριέμαι για τον Δημήτρη που .. θέλει να φυτέψει, να ασχοληθεί .. μα θέλει εμένα δίπλα του κι εγώ.. δεν μπορώ.
Όταν ήμουν στην κλινική ένας φίλος μου ιντερνετικός γιατρούλης μου έδωσε ένα δικό του μικρό βιβλίο " Περισσεύσαντα κλάσματα "άρχισα να το διαβάζω εκεί περιμένοντας το ραντεβού μου και το τελείωσα λίγες μέρες μετά ξαπλωμένη στον καναπέ μας δίπλα στον άνδρα μου που τώρα τα ενδιαφέροντα του στα ντοκυμαντέρ έχουν σαν επίκεντρο στο youtube στο διάστημα και τον Astronio ! Διάβαζα το υπέροχο τρόπο έκφρασης στο βιβλίο χαίρομαι πως υπάρχουν τέτοιοι ιδιαίτεροι άνθρωποι και το αυτί μου άκουγε από.. μαύρες τρύπες, γαλαξίες, πλανήτες, διαστημικές εξερευνήσεις για το αν υπάρχουν εξωγήινοι!!!
Σας σκέπτομαι πάντα, σας αγαπώ, σας βλέπω πολλούς στο fb που μπορώ να διαβάζω νέα για μερικούς που γράφετε. Δεν έχω τι άλλο να πω , αφήστε με απλά να σας τα λέω όταν ξεσπώ . Αύριο μία νέα εβδομάδα, καταπίνω παυσίπονα ένα την ημέρα, 4 για την Πάρκινσον, βιταμίνη , ασβέστιο, μαγνήσιο και ότι μου δίνουν... Να προσθέσω τις ενέσεις στα γόνατα.. πρώτα τις συνήθεις κορτιζονούχες...αποτέλεσμα 0, μετά οι ειδικές ενός χρόνου αποτέλεσμα 0 οπότε.. άστα να πάνε.
Όμως λίγο μακριά μας πέφτουν βόμβες, άνθρωποι πεθαίνουν, ζωές και όνειρα διαλύονται κι εγώ τολμώ να λέω πονάω.. προσευχηθείτε γι αυτούς και για να βρουν τον δρόμο της λογικής οι..αρχηγοί.. οι άρχοντες.. οι άμυαλοι..
Σας εύχομαι τα καλύτερα να είστε γεροί και με σωστές αποφάσεις.
Αχτιδένια φιλάκια


