Σάββατο, 8 Μαΐου 2021

Γίνονται θαύματα παιδιά;...

 

           Γυρίσαμε φίλοι μου από το κτήμα γιατί η ζέστη η ξαφνική μας βρήκε  απροετοίμαστους και την 2η κι όλας μέρα αρχίσαμε τα...στριπ τιζ στην ύπαιθρο! Ήμουν τυχερή που βρήκα ένα ξεχασμένο φόρεμα θαλάσσης και το φόρεσα.     Βέβαια περάσαμε υπέροχα, ο Δημήτρης κουράστηκε όμως με την...μανία του να βλέπει το χόρτο κοντοκομμένο και..ε! δεν ήμαστε πια για δυσκολίες!   
                                   
                               

Γυρίσαμε λοιπόν..πτώματα και σήμερα άρχισα να βγάζω τα καλοκαιρινά και να μαζεύω τα χειμωνιάτικα! 
Απίστευτο..γίνονται θαύματα..και αρχίζω από το ανοιξιάτικο μου τζιν που μου...μπήκε...μου μπήκε κανονικά χωρίς..σπρωξίματα ανάσκελα στο κρεβάτι για να κλείσει το φερμουάρ! Θαύμα..θαύμα ανεφώνησα γιατί σκεπτόμουν κι όλας το ..κονδύλι για ανανέωση!
Πολλή κούραση το μάζεμα να πάρει η ευχή και τα πλυντήρια για παπλώματα και κουβέρτες. Άσε μετά τά...γλυκόλογα στον άνδρα μου για να τα βάλει στα πάνω ντουλάπια. Αυτό το ύψος μου βρε παιδιά.. ίσαμε τα μεσαία φθάνω και τις πονηριές να κατεβάσω κάτι με δικές μου πατέντες.
Έχετε κατεβάσει πράγματα εσείς του..ύψους μου με..κουτάλες και το ξύλο για τις πίτες; Τα φλιτζάνια που τα βάζει ο ψηλός στα επάνω ράφια;
Όμως είμαι ευτυχισμένη με τα ανοιχτά πια παράθυρα, με τα κοντομάνικα μακό και τις..σαγιονάρες που έβγαλα από το κουτί και αποχαιρέτησα τις χειμωνιάτικες με τη γούνα και τα καλτσάκια.
Βέβαια δεν μπορώ να αποχαιρετήσω τα ...σπορτέξ που με συμβούλεψε ο γιατρός να φοράω πάντα έξω για την σταθερότητα στο βήμα μου.
Το μόνο μου πρόβλημα που γύρισα από το κτήμα είναι που έχασα εκείνη η πρωινή ευτυχία που άνοιγα τη πόρτα από το τροχόσπιτο και έλεγα στη Κάντυ:
- Άντε πάνε βόλτα όπου και όπως θες!
Μου είναι δύσκολο πια οι βόλτες της το πρωί, πονάω πολύ χωρίς μπαστούνι και η αστάθεια μου από το γνωστό πρόβλημα με δυσκολεύει. Ευτυχώς το απόγευμα είναι η σειρά του Δημήτρη και αν είμαι τυχερή έρχεται κάποιος.
Φίλοι μου δεν θα σας κουράζω πια πολύ, δεν ξέρω τι με κρατάει ακόμα στο χώρο αυτό.. ή μάλλον ξέρω καλά..είναι η παρεούλα σας..ο καθένας από εσάς ένα κομμάτι στη ψυχή μου..το fb δεν είναι για μένα κι όταν μπω είναι για να βρω πάλι..εσάς.
Κλείνοντας θα πω πως η κληματαριά μας στο μπαλκόνι γέμισε με τα φύλλα της και πριν λίγο ο Δημήτρης μου μάζεψε τα πρώτα...60.. να του κάνω για αύριο ντολμαδάκια αυγολέμονο!
                          Αχτιδένια φιλάκια





Τρίτη, 4 Μαΐου 2021

Ξημέρωσε μία νέα μέρα!

 


Φίλοι μου τα ευχαριστώ είναι λίγα για να ευχαριστήσω για τα τόσα τηλεφωνήματα και μηνύματα, μέιλ  κυριολεκτικά από όλη την Ελλάδα, ατιμούλια με κάνατε να νοιώσω σαν.. διασημότητα. Βέβαια η γνωστή "αγαπημένη και λατρευτή" φαν στο μπλοκ μου ξαναχτύπησε και ειλικρινά σκέφτηκα να απευθηνθώ σε νόμιμα μέσα όμως..πάντα πίστευα πως η κακία είναι κάτι που επιστρέφει στον ίδιο που την εξαπολύει. Επίσης πιστεύω πως μάλλον  είναι σίγουρα  κάποιος...ευεργετηθείς, κάποιος που πήρε και..ξέχασε. 

Έτσι αναγκάζομαι να βάλω πάλι έγκριση σχολίων όχι γιατί φοβάμαι να τα διαβάζω αλλά για να την προστατέψω από τον ξεπεσμό γιατί η κακία..είναι ξεπεσμός. Ο αναμάρτητος, ο έχων καθαρή συνείδηση και παρελθόν..απλά σιωπά!

Στο κτήμα φίλοι μου λοιπόν, πρωί πρωί με το γνωστό αηδονάκι και το δωράκι του άνδρα μου που είναι ...πανάκριβο..


- Γιατί την έκοψες την πρώτη Ίριδα καλέ μου; 

-Γιατί ήταν η μοναδική στο κτήμα, σαν κι εσένα.

Ευχαριστώ όλους σας, το κινητό μου χτυπούσε μέχρι τις...12 και να ευχαριστήσω και την... Cosmote..για τα απεριόριστα δεδομένα που μου έκανε δωράκι...απεριόριστα...χαμός μέχρι τις ..9 Μαΐου!

               Αχτιδένια φιλάκια

Κυριακή, 2 Μαΐου 2021

Ξεκινώντας τον Μάη

 Είπα να βάλω του Μάη τις γιορτές μου στη σειρά ξεκινώντας από το νόημα της Ανάστασης, φίλοι μου Χριστός Ανέστη και εύχομαι και Ανάσταση σε κάθε πρόβλημα στη ζωή σας!


Βέβαια η Πρωτομαγιά που η κύρια γιορτή της είναι η γιορτή κατάκτηση του εργατικού κινήματος που όμως με το καιρό έχασε σιγά σιγά το νόημα της και έγινε για όλους απλά μία αργεία ακόμα! Ο πρώτος εορτασμός στην Ελλάδα έγινε το 1893 από το συλλογο του Γιάννη Καλλέρη.


Όμως ο Μάϊος, ο αγαπημένος μου μήνας για όλους είναι μια γιορτή της Άνοιξης, των λουλουδιών και ...ξέρετε εσείς οι .. παλιές! Θυμάστε το καρώ τραπεζομάντηλο στα χόρτα, τα κεφτεδάκια και τα καλούδια από το καλάθι των μαμάδων. Μετά εμείς τα παιδιά μαζεύαμε λουλούδια για τα στεφάνια. Το μικρό στα κεφάλια μας ανακατεμένο με τις μπούκλες μας, το δεύτερο το μεγάλο για την πόρτα του σπιτιού.

Εγώ την γιόρτασα μαζεύοντας τα..κομμάτια και το πείσμα μου αγκαλιασμένο με την αγάπη μου και..μάζεψα παπαρούνες και μαργαρίτες, τις έβαλα στο πρώτο που βρήκα μπροστά μου και τις στόλισα δίπλα στο παράθυρο! Δύσκολο το τελευταίο 3ήμερο στο βάδισμα μου.. με κόπο κάνω τη βόλτα μου με την Κάντυ και μάλιστα στην ελάχιστη ώρα.

                

Εναι και η γιορτή μου που η αφιλότιμη δεν στέκεται σε ένα μέρος και .. σουλατσάρει όπου την βάλουν. Ναι...γιορτάζω και η γιορτή του Αγίου Γεωργίου θα με βρει στο κτήμα που υπάρχει και η εκκλησία Του. Έχω τόσους να ευχηθώ....και να κεράσω τους γείτονες στο κτήμα που με περιμένουν. Πάντως το δωράκι μου το πρώτο το πήρα από τη φίλη Τζένη, μία υπέροχη μεγάλη  γαρδένια που αγαπώ πολύ!

Φίλοι μου εορτάζοντες Χρόνια μας Πολλά και αν μπορέσω με την .. μνήμη μου που πάει και έρχεται θα σας τηλεφωνήσω ή θα σας στείλω μηνυματάκι!


Είναι και η γιορτή της κόρης μου Ειρήνης στις 5 Μαΐου που περιμένω στις 15 και έχω να την δω σχεδόν..2 χρόνια και ...θα παρανομήσω με μία μεγάλη...τεράστια αγκαλιά και σίγουρα δάκρυ κορόμηλο! Σκέπτομαι την απαγοήτευση της όταν με δει.

Λίγες μέρες μετά στις..10 βάζω την 2η δόση του εμβολίου,  πάει και αυτό να τελειώνουμε πια!

Στις 13 Μαΐου γεννήθηκαν οι κόρες μου τα..13άρια μου, άλλος ένας σταθμός στη ζωή μου . Να είναι γερές και ευτυχισμένες στις οικογένειες τους με τις ευχές μας πάντα στη ζωή τους.

Στις 14 η Κάντυ μου γίνεται 2 χρονών, όταν ήρθε στη ζωή μας ομολογώ πως δεν είχα θέση στη ψυχή μου για άλλο σκυλάκι. Η πληγή του χαμού της Κλώντης ήταν μεγάλη και μέχρι τώρα . Όμως την αγαπώ κάθε μέρα περισσότερο αν και δεν παύει να με απασχολεί η φροντίδα της ακόμη και τον..επόμενο χρόνο. Πάντως τρώω τα λεφτά μου σε καρνταρόμπα της Κάντυ στο διαδύκτιο και όχι σε μένα!


Θα πείτε..πάει ο Μάης.. τι άλλο θα έχει να μας πει.. όμως στις 21 ατιμούλια γεννήθηκε η Αχτιδούλα σας! Θέλω ευχές και τουρτίτσα και ένα δάσος από..69 κεράκια! Άντε να αλλάξω και το νούμερο στο μπλοκόσπιτο να δούμε μέχρι πότε!


Κάπως έτσι νοιώθω, έρχονται μέρες που νοιώθω παιδί και χοροπηδώ σε ρυθμό μουσικής και άλλες που αισθάνομαι ότι πρέπει να..ξεκουραστώ, να ησυχάσω..Αχ! αυτός ο Μάης..δεν τον προλαβαίνω μα..τέρμα..μέχρις εδώ. 


Φίλοι μου πέρασε ένα ακόμη Πάσχα που στη κυριολεξία δεν κατάλαβα. Άκουγα τα βαρελότα στις 9 και δεν ήξερα το λόγο. Δεν πήγα στην εκκλησία, δεν πήρα Άγιο Φως να ανάψω την καντήλα μου με αυτό.
Ας είναι η ευχή μου σε μία επόμενη Ανάσταση της ζωής μας. 
                Αχτιδένια φιλάκια

Δευτέρα, 26 Απριλίου 2021

Κάποτε..πριν χρόνια..πότε πέρασαν όλα;

 


Μεγάλη εβδομάδα ξημέρωσε φίλοι μου, πως μπορώ να μη γυρίσω πίσω.. 

Έχω μαύρες πλεξούδες, τρέχω πάντα μέσα στο σπίτι, ζωγραφίζω στο δωμάτιο μου μόνη, δεν έχω αδέλφια δυστυχώς....

Το πεντακάθαρο σπίτι στολισμένο με τις βελούδινες βυσσινί ντραπαρίες και το ασορτί τραπεζομάντηλο στο τραπέζι με τα λεονταρίσια πόδια.. Η γιαγιά μου στην μεγάλη κουζίνα να σχεδιάζει στο μυαλό της από τον ύπνο της ακόμη το πρόγραμμα της εβδομάδος. Οι γονείς μου δεν είχαν μαθήματα στο Πανεπιστήμιο κι εγώ μπορούσα να φύγω από το δωμάτιο μου και να χωθώ επιτέλους ένα πρωινό στο κρεβάτι τους να τους χαρώ! Ήταν ένα μπρούτζινο κρεβάτι που στις 4 μεριές του στους στύλους είχαν μπρούτζινες μπάλες ..

Η γιαγιά μου ετοίμαζε τα τσουρέκια της παρέα με την αδελφή της την θεία Σμαρώ που την Μ. Εβδομάδα ερχόταν σπίτι μας να μείνει να με χαρεί. Ηταν το προνόμοιο να είσαι..μοναχοπαίδι σε όλες τις οικογένειες τους. Μου βάζανε ποδιά και με ανέβαζαν στο ξύλινο σκαμνί δίνοντας μου ζυμάρι να φτιάξω κουλουράκια...να πάρει η ευχή έμεινα σε αυτά...δεν έμαθα ποτέ να φτιάχνω τα τσουρέκια της.

Υπήρχε το μικρό σαλόνι δίπλα στο μεγάλο, εκεί ήταν η τραπεζαρία και εκεί υπήρχε το κουτί με το δώρο μου από την νουνά μου , αδελφή της μητέρας μου. Ήταν μέσα το κλασσικό κόκκινο βελούδινο φόρεμα της ανάστασης με το άσπρο γιακαδάκι, ένα ζευγάρι άσπρεςκάλτσες κεντημένες στην άκρη μία πασχαλίτσα και..τα μαύρα λουστρίνια μου με το λουλουδάκι σχέδιο μπροστά τους. Δίπλα η λαμπάδα μου με το κόκκινο λουλούδι και το φιόγκο και πιο δίπλα ο βελουτέ κόκκινος πετεινός από τον Τερκενλή ξάδελφος της γιαγιάς μου , που άνοιγε και μέσα του είχε μικρά σοκολατάκια μαργαρίτες.

Εκεί σε αυτό το τραπέζι έβαζε η γιαγιά μου τα τσουρέκια της και την Μ.Πέμπτη τα κόκκινα αυγά της. Η πόρτα έκλεινε και..κλείδωνε γιατί δεν έπρεπε να αγγίξω κάτι πριν το Μ. Σάββατο που θα με ντύνανε για την Ανάσταση και το μεγάλο οικογενειακό δείπνο. Θυμάμαι τις αμέτρητες φορές που προσπαθούσα να ανοίξω τη πόρτα με την ελπίδα πως κάποιος ξέχασε να γυρίσει το κλειδί.

Κάθε απόγευμα πηγαίναμε στην εκκλησία με τις γιαγιάδες μου , ανεβασμένες στο γυναικονίτη με το βιβλίο των ψαλμών στο χέρι. Ήταν οι αδελφάδες της, η γιαγιά μου Γεωργία, η θεία Σμαρώ και η θεία Όλγα που ήταν η επίσημη ..νταντά μου για τις βόλτες μου στην Αριστοτέλους από την Τσιμισκή 82 που ήταν το σπίτι μας μέχρις εκεί και μετά γυρισμός από την παραλία να ανεβαίνω σε κάθε παγκάκι που υπήρχε!

Μ. Πέμπτη βράδυ πηγαίναμε οι 3 γιαγιάδες κι εγώ στην εκκλησία όλο το βράδυ να βοηθήσουμε στο στολισμό του Επιταφίου κι εγώ τους πήγαινα τις κορδέλες και τα λουλούδια για τις γυρλάνδες μέχρι που με έπιανε ύπνος νε ένα στασίδι. Αγκαλιά με γύριζαν σπίτι και ξυπνούσα στο κρεβάτι μου από την καμπάνα της Μητρόπολης  που ήταν τόσο κοντά μας. Ήταν η μέρα που η γιαγιά μου δεν έβαζε φαΐ στη κατσαρόλα και μουρμουρούσα που έπρεπε να φάω ελιές ,ψωμί, στιμένα πορτοκάλια και χαλβά της γιαγιάς από νεσεστέ. 

Το σπίτι μας είχετην καλύτερη θέα για τους Επιταφίους των 4 εκκλησιών που διασταυρώνονταν μπροστά μαςκι εμείς στο μπαλκόνι με τα κεριά όλοι μας και τον Ποσειδώνα το σκύλο μας που τον μαλλώναμε να μη γαυγίζει,

Μ. Σάββατο, υπέροχη μέρα για μένα, έπαιρνα τα δώρα μου! Από το μεσημέρι και μετά έβαζα επιτέλους το κόκκινο φουστάνι, φιλούσα την νουνά μου και της έδινα το δώρο της, τσουρέκι και το καλαθάκι με τα αυγά της. Η γιαγιά, οι αδελφάδες, η μητέρα μου και η αδελφή της ετοιμάζανε το βραδυνό. Μοσχομύριζε η μαγειρίτσα, οι τζιγεροσαρμάδες οι πολίτικοι στο φούρνο, η σπλήνα η γεμιστή, τα ντολμαδάκια, η μαγειάτικη σαλάτα. 

Το βράδυ ΟΛΟΙ μαζί στην εκκλησία με τις λαμπάδες μας, ο μπαμπάς μου με ανέβαζε αργότερα στους ώμους του να δω τα βεγγαλικά που θα έρριχναν τα παιδιά. Γυρίζοντας μου έδινε κρυφά κάτι που τα πετούσα στο πεζοδρόμιο και έσκαγαν με θόρυβο! Τον μάλλωνε η μαμά που τρόμαζαν τις γιαγιάδες ..λες και δεν το περίμενα. 

Χριστός Ανέστη λέγαμε και φιλιώμασταν και τσουγκρίζαμε τα αυγά μέχρι τη πόρτα του σπιτιού που ο μπαμπάς μου έμπαινε πρώτος και έκανε με την λαμπάδα τρεις φορές σταυρό επάνω.

Όλοι στο τραπέζι, η σούπα, οι μεζέδες, τα αυγά και το τσουρέκι, οι ευχές , τα φιλιά.... Το ψητό αρνί το τρώγαμε την άλλη μέρα το μεσημέρι, όλοι πάλι στο τραπέζι, οι ίδιοι. Το ψητό αρνί το έφερνε από το φούρνο του Τάγκα απέναντι ο πατέρας μου και πάντα η γιαγιά μου μουρμουρούσε πως.. έλειπαν πατάτες. Ήταν το μεγάλο γιορτινό τραπέζι..που τέλειωνε με την κιθάρα του μπαμπά μου, τα τραγούδια όλων, τις ευχές, εμένα να ανοίγω δώρα..το ποντικάκι το κουρδιστό, την πεταλούδα, τα ρούχα, τις ξυλομπογιές με τα καινούργια μπλοκ για να ζωγραφίζω.

Τα χρόνια πέρασαν..το τραπέζι κάθε φορά κάποιος ..έλειπε..μετά από χρόνια πάλι γέμισε με νέα πρόσωπα, παιδιά, νονοί, γαμπροί, εγγόνια.. Μετά ο χρόνος έφερε τις δικές τους οικογένειες, τα τραπέζια χαρούμενα μα σκορπισμένα κι εμείς με άσπρα μαλλιά και μπόλικες αναμνήσεις, υπέροχες πάντα. 

Φίλοι μου ευχαριστώ που μπήκατε σε αυτές, είμαι ευτυχισμένη που τις έχουμε, είναι το..χνάρι που θα αφήσουμε πίσω μας.

Σας εύχομαι μία όμορφη Μ. Εβδομάδα, ο Θεός να σας φέρει όλες τις χαρές, δώστε αγάπη και νοιώστε την μέσα σας. Ο Δημήτρης κι εγώ σας ευχόμαστε Καλή Ανάσταση με όλη μας την αγάπη!

                   ΑΧΤΙΔΕΝΙΑ ΦΙΛΑΚΙΑ


Παρασκευή, 23 Απριλίου 2021

Λίγο πριν την Μ. Εβδομάδα

 

Εδώ βρίσκεται το αηδονάκι μου, ένα από όλα βέβαια γιατί είναι πολλά φίλοι μου. Είναι υπέροχο το τραγούδι του στις 6 το πρωί που με ξυπνάει σκεπάζοντας όσο μπορεί τον..κόκορα του γείτονα! 


 

Βέβαια τράβηξα βίντεο και το ηχογράφησα μα.. δεν μπόρεσα τελικά να το ανεβάσω προς μεγάλη μου λύπη!


Η πασχαλιά μου ανθισμένη γεμάτη με μεγάλες πεταλούδες με βούλες  που μέχρι να πάω εκεί..πέταξαν!


Ο Κανέλλος με την Κάντυ δέχονται χάδια κι εγώ απολαμβάνω την ηρεμία της εξοχής. Μοίρασα τα δωράκια μου, χάρηκαν και.. χάρηκα και ..γέμισα αυγά φίλοι μου για πασχαλινό δωράκι! Ξέρετε είναι όμορφο αυτό το..μοίρασμα, σου δίνω μαϊντανό μου δίνεις άνηθο, σου δίνω ροδάκινα μου δίνεις δαμάσκηνα..

Είμαι παιδί της πόλης και αυτό το δέσιμο των ανθρώπων του μικρού χωριού το βρίσκω συγκινητικό. Μου αρέσει που από τόσο μακριά ακούγεται ο χαιρετισμός της γειτόνισσας το πρωί καθώς τινάζει τις κουβέρτες της. Μου αρέσει που με φωνάζουν να μαζέψω μαζί τους χαμομήλι και χόρτα, που ταΐζουμε το άλογο που είναι δεμένο στο διπλανό αγρόκτημα την.."Αστραπή". Την ταΐζουμε μήλα και καρότα κι αυτή μας αναγνωρίζει και χλιμιντρίζει ανασηκώνοντας το πόδι της.


Καθάριζα..καθάριζα και δεν τελείωναν τα χαμομήλια φίλοι μου μου έφαγε όλο μου το απόγευμα, θα το ξεράνω και θα πίνει το αγαπημένο του τσαγάκι ο καλός μου. Εγώ στο τέλος του καλοκαιριού μαζεύω τηνΛουΐζα που μου αρέσει το άρωμα λεμονιού που έχει στο ρόφημα.

Ο Κανέλλος χαρούμενος από την παρουσία μας γιατί όλο και κάτι παραπάνω τρώει από τις κροκέτες και τις κονσέρβες. Η  Κάντυ ακολουθεί τον άνδρα μου στο θερμοκήπιο που το ετοιμάζει για να βάλει φυτά αν και έχει απογοητευτεί από το καιρό. Απίστευτο φίλοι μου, μείναμε 4 μέρες και ο καιρός είχε τόσες εναλλαγές που δεν τις προλαβαίναμε. Ήλιος και ζέστη το πρωί, συννεφα το απόγευμα και μετά τις 7..θέλαμε κουβερτούλα.


Απογευματάκι, σε αυτή τη μεριά δύει ο ήλιος και τα χρώματα του ουρανού με κάνουν χωρίς να το καταλάβω να σκέπτομαι τους συνδιασμούς χρωμάτων για να πετύχω στο καμβά το θέαμα αυτό.

Η φίλη μου η Ολίνα μου έστειλε μία ανάρτηση στο fb από φίλη που έκανε γλυκό κουταλιού με..άνθη πασχαλιάς! Εσείς τι λέτε.. θα περνούσε αδιάφορο από μένα την περίεργη.. γάτα;  Έτσι θυσίασα μερικά κλαδιά της και έφτιαξα λίγο για δοκιμή! Τα κατάφερα, μυρίζει υπέροχα, το γλυκό μοιάζει με το τριαντάφυλλο όμως με την μυρωδιά και το χρώμα της πασχαλιάς. Πάντως..δεν ξετρελλάθηκα εκτός από το άρωμα του!

Ξέρω πως όσα γράφω δεν είναι σημαντικά ούτε έχουν κάποια αξία σαν θέμα όμως είναι ένα κομμάτι της καθημερινότητας μου που ..την αγαπώ και με κάνει ευτυχισμένη! Άλλωστε στο μπλοκόσπιτο μου νοιώθω σαν ..καφεδάκι με κουλουράκια με φίλες.

Το πρωί ξυπνήσαμε με δυνατή βροχή, το meteo μας είπε και για το ίδιο ΣΚ έτσι..γυρίσαμε σπίτι μας και αμέσως ένα υπέροχο μήνυμα από την κόρη μας στην Αθήνα πως θα έρθουν στις 15 . Δεν τολμώ να το πιστέψω, δεν θέλω να χαρώ..έχουμε να την δούμε 2 χρόνια ..από κοντά και όχι από το skype.. δεν τολμώ να χαρώ..

Φίλοι μου σας εύχομαι ένα όμορφο ΣΚ όπως εσείς το επιθυμείτε να το ζήσετε.

           Αχτιδένιζ φιλάκια

Τετάρτη, 21 Απριλίου 2021

Μαζί...

 


Μαζί.. μεγάλη λέξη...στα εύκολα, στα δύσκολα, στα χαρούμενα, στα στενάχωρα.. δεν θυμάμαι να μαλλώσαμε ποτέ, δεν θυμάμαι να μη πιάναμε γερά τα χέρια για να κρατήσει ο ένας τον άλλο.. Με έβαλες από τη πρώτη στιγμή πάνω από όλους.. έκανα το ίδιο... βήματα μαζί, ούτε μπροστά ο ένας από τον άλλο ούτε πίσω..μαζί!

Έκρυβα τη λύπη μου μη πικραθείς, έκρυβες την δική σου για να μη κλάψω..μαζί..δεν έχω να μετανοιώσω για οτιδήποτε έζησα μαζί σου..απλά... Ευχαριστώ για τα 45 υπέροχα χρόνια!

                    Αχτιδένια φιλάκια