Κυριακή 8 Μαρτίου 2026

Χωρίς τίτλο...



Είμαι ανάμεσα στην επιθυμία μου να επικοινωνήσω και στην άλλη άκρη να σιωπήσω. Όπως καταλαβαίνετε είμαι στις.. μαύρες μου.. είμαι εκεί που κλείνεις το φως και απολαμβάνεις απλά την σιωπή στο σκοτάδι.

 Η εγχείρηση πήγε καλά.. μα εγώ παλεύω με τα παυσίπονα και τους πόνους. Ντρέπομαι να τα λέω όταν σε λίγο πιο μακριά άνθρωποι πεθαίνουν , σπίτια και οικογένειες καταστρέφονται, άνθρωποι πονάνε και δεν έχουν χέρια να τους απλωθούν. Δυστυχώς ο άνθρωπος και γιατί να διαφέρω είναι εγωιστικά εγωκεντρικός και βάζει το δικό του πόνο πάνω από όλα. Ο γιατρός κοιτάζει τις ακτίνες και λέει με καμάρι :- τι δουλειά έκανα ο άτιμος..μα.. πονάω γιατρέ... δεν μπορώ να βαδίσω χωρίς πόνο.. Το γόνατο.. τα γόνατα..θα τα κάνουμε κι αυτά και θα γίνεις περδίκι ! Τιμή; 6000 το καθένα και ή από 4500  μαύρα... ρευστό..σύνολο περίπου 10000 και να τα είχα δεν τα δίνω είπα μέσα μου, χαιρέτησα και έφυγα. Μία φίλη μου είπε : γιατ.ι δεν πας νοσοκομείο. Γιατί θα πρέπει να μπω μετά για το κάθε γόνατο σε κέντρο αποκατάστασης όπως πριν χρόνια στο πρώτο ισχίο και τώρα δεν μπορώ να αφήσω τον άνδρα μου τέτοιο διάστημα γιατί με χρειάζεται. Έχω παραιτηθεί από χειρουργικές βοήθειες . Ήρθε ένα πρωινό που έκλαιγα με φωνή που.. έπνιγα να μην ακούσει ο άνδρας μου που κάνει τα πάντα για να με βοηθήσει. Είμαι τυχερή που έχω δίπλα μου ένα τέτοιο άνθρωπο..

Η Πάρκινσον με σεβάστηκε περισσότερο από την αθρίτιδα σκέπτομαι. Κάνω ότι μπορώ σαν εθελόντρια να φιάχνω πράγματα για τα ιδρύματα και τα ΑΜΕΑ περισσότερο για να σταθώ όρθια ψυχικά. Φανταστείτε με να κινούμαι με μπαστούνι και τροχήλατο μέσα σε ένα μικρό δωμάτιο εργαστήρι για να κάνω όλα αυτά ή με την καρέκλα μου με ρόδες..

 Κοιμάμαι νωρίς ως γνωστό και ξυπνώ νωρίς.. κινούμαι σιωπηλά να μη τον ξυπνήσω και ετοιμάζω τον καφέ του για να νοιώσω την χαρά να είμαι χρήσιμη. Η Κάντυ στα πόδια μου , δεν περιμένει από μένα παρά μόνο το φαγητό της.. δεν την πάω βόλτα εδώ και χρόνο και έχει γίνει η αγαπούλα του Δημήτρη αφού αυτός φροντίζει κι αυτήν.



 Στις προσευχές μου παρακαλώ να είναι εκείνος καλά και μετά εγώ.. κάποια μέρα σε στιγμές απελπισίας του είπα κλαίγοντας πως αν δεν είχα εκείνον να "φροντίζω" θα ήθελα να πεθάνω και να ησυχάσω.. με αγκάλιασε κλαίγοντας και μου είπε πως θα με ακολουθούσε μέχρι...τάφου...χα χα. Η άτιμη δεν το χάνω το τελευταίο σταγονίδιο χιούμορ.

Ξέρω σας στεναχωρώ, μη μου δίνετε σημασία , δεν είμαι εγώ πια.. ήμουν άκρως κινητικό άτομο και τώρα.. Χθες με παρεκάλεσε να πάω μαζί του στο κτήμα που πηγαίνουμε τροφές στον Κανέλλο.. να βγεις λίγο μου είπε.. κατέβηκα με απελπισία τα 8 σκαλιά του σπιτιού , μπήκα με δυσκολία στο αυτοκίνητο και άλλη τόση να μπω στο τροχόσπιτο. Το κτήμα μας πεθαίνει κι αυτό χωρίς εμάς.. τα δένδρα τα κόβει ένα κι ένα.. το τρακτεράκι του χάλασε, ο μόνος χαρούμενος ο Κανέλλος και οι... αμέτρητες γάτες μας που βρήκαν σίγουρο φαγητό. Το τροχόσπιτο έχει φανερές φθορές κι εγώ στεναχωριέμαι για τον Δημήτρη που .. θέλει να φυτέψει, να ασχοληθεί .. μα θέλει εμένα δίπλα του κι εγώ.. δεν μπορώ. 

Όταν ήμουν στην κλινική ένας φίλος μου ιντερνετικός γιατρούλης μου έδωσε ένα δικό του μικρό βιβλίο " Περισσεύσαντα κλάσματα "άρχισα να το διαβάζω εκεί περιμένοντας το ραντεβού μου και το τελείωσα λίγες μέρες μετά ξαπλωμένη στον καναπέ μας δίπλα στον άνδρα μου που τώρα τα ενδιαφέροντα του στα ντοκυμαντέρ έχουν σαν επίκεντρο στο  youtube στο διάστημα και τον Astronio ! Διάβαζα το υπέροχο τρόπο έκφρασης στο βιβλίο χαίρομαι πως υπάρχουν τέτοιοι ιδιαίτεροι άνθρωποι και το αυτί μου άκουγε από.. μαύρες τρύπες, γαλαξίες, πλανήτες, διαστημικές εξερευνήσεις για το αν υπάρχουν εξωγήινοι!!!

Σας σκέπτομαι πάντα, σας αγαπώ, σας βλέπω πολλούς στο fb που μπορώ να διαβάζω νέα για μερικούς που γράφετε. Δεν έχω τι άλλο να πω , αφήστε με απλά να σας τα λέω όταν ξεσπώ . Αύριο μία νέα εβδομάδα, καταπίνω παυσίπονα ένα την ημέρα, 4 για την Πάρκινσον, βιταμίνη , ασβέστιο, μαγνήσιο και ότι μου δίνουν... Να προσθέσω τις ενέσεις στα γόνατα.. πρώτα τις συνήθεις κορτιζονούχες...αποτέλεσμα 0, μετά οι ειδικές ενός χρόνου αποτέλεσμα 0 οπότε.. άστα να πάνε.

Όμως λίγο μακριά μας πέφτουν βόμβες, άνθρωποι πεθαίνουν, ζωές και όνειρα διαλύονται κι εγώ τολμώ να λέω πονάω.. προσευχηθείτε γι αυτούς  και για να βρουν τον δρόμο της  λογικής οι..αρχηγοί.. οι άρχοντες.. οι άμυαλοι..

Σας εύχομαι τα καλύτερα να είστε γεροί και με σωστές αποφάσεις.

                          Αχτιδένια φιλάκια

Πέμπτη 22 Ιανουαρίου 2026

Χειμωνιάτικες κουβεντούλες

 

Χειμωνιάτικες μέρες φίλοι μου αν και δεν πιστεύω πως θα δούμε χιόνι στη πόλη μέσα , άλλαξε το κλίμα , άλλαξαν οι παλιές χειμωνιάτικες μέρες με το χιόνι μέχρι σχεδόν τα γόνατα , ο χιονοπόλεμος στην Τσιμισκή , ο Σαλεπτσής που με έστελνε η γιαγιά  μου να της φέρω ζεστό σαλέπι με την έντονη μυρωδιά από κανέλλα. Άλλαξα βέβαια κι εγώ με τις κοτσίδες και τους φιόγκους στις άκρες τους και την λαχτάρα να κρατήσω στις μικρές παλάμες μου τα ζεστά κάστανα που έψηνε η γιαγιά μου στην σόμπα με την ασπρομπλέ πορσελάνη. 

Το .. ιατρικό μου ανακοινωθέν λέει πως είμαι καλά.. και αυτή η πάλη μου με κύρηξε νικήτρια , αυτοεξυπηρετούμαι πλήρως που ήταν η επιθυμία μου να μη κουράζω κανένα όμως.. αχ αυτό το " όμως " όταν το γράφω το μισώ στην κυριολεξία. Τι περιμένετε φίλοι μου από εδώ και πέρα χρειάζομαι τόσα ανταλακτικά που ούτε .. μάντρα ανταλακτικών δεν έχει να μου δώσει. Τα γόνατα μου όπως είπε ο γιατρούλης ούτε τις ενέσεις με υαλουρονικό δεν μου έδωσαν μία μικρή παράταση για να χαρώ την νίκη μου από το ισχίο. Όμως δεν έχω την ψυχική αντοχή πλέον για άλλη μία εγχείρηση ούτε την οικονομική άνεση γιατί φίλοι μου τα πάντα μεταφράζονται σε χρήμα και ιδιωτική λύση για την υγεία. Δεν το συζητάω πως λόγω της εγχείρησης επιρρεάστηκε η Πάρκινσον με αποτέλεσμα να κάνω .. όπισθεν αρκετά τεράστια βήματα. Όμως.. νάτο πάλι το όμως.. δεν το βάζω κάτω να πάρει η ευχή και κάνω ότι μπορώ να ξαναπάω μπροστά. 

Εδώ και 3 μέρες μπήκα στο εργαστήρι μου , έβαλα ποδιά, άνοιξα το τραντζιστοράκι μου και άντεξα 2  ώρες την πρώτη μέρα.. 2 1/2 την επόμενη , 3 σήμερα... σταματώ και ξεκουράζομαι κάνοντας παρεούλα στον Δημήτρη μου και στα ... ντοκυμαντέρ του ( δεν φαντάζεστε πόσα έχω μάθει θέλοντας και μη για.. διάστημα, ζώα, κατασκευές , φυτά..) .

Ευχαριστώ για τα μηνύματα ,  τα τηλεφωνήματα , τα σχόλια , δεν είμαι ακόμη στα...κέφια μου όμως σας σκέπτομαι και σας αγαπώ . Το .. χούι με τα ψώνια δεν το σταμάτησα απλά δεν υπάρχει πλέον να πάρω κάτι άλλο αφού ντρέπομαι όταν ανοίγω τα δέματα και πρέπει να πω με χαμόγελο στον Δημήτρη πως ...  χρειαζόμουνα το ανοιχτήρι για κονσέρβες , την .. τρίτη μπιζάμα , τα σεντόνια με τον τεράστιο ηλίανθο . Δεν σας λέω για τα χρώματα.. τρελλαίνομαι να αγοράζω υλικά και μετά τα βλέπω και αναρωτιέμαι αν θα τα χρησιμοποιήσω και που γιατί ίσως να μη μπορέσω να κάνω με αυτά ότι ότι ονειρεύομαι.. Υπήρχε νύχτα που σηκώθηκα στις...3 και δεν μπορούσα να κοιμηθώ γιατί σκεπτόμουνα κάτι που θέλω.. έχω σχέδια να κάνω και είναι δύσκολο πια για πολλούς λόγους.

Άλλοτε πάλι σκέπτομαι πως πρέπει να αγοράσω ένα καροτσάκι να κινούμαι και μετά σκέπτομαι πως αν το κάνω θα παραδεχθώ πως σταμάτησα να αγωνίζομαι. Πρέπει να ευχαριστώ το Θεό που μπορώ ακόμη να μεταχειρίζομαι τα χέρια μου κι ας μου κακοφαίνονται τα 130 στην Νευρολόγο μου να πάρει η ευχή. Σκέπτομαι πιστέψτε με τους ανθρώπους με μεγαλύτερα προβλήματα που περιμένουν μήνες για ένα ραντεβού αμφιβόλου αποτελέσματος και τότε πάω στον καθρέπτη και πατάω ένα βρισίδι στον εαυτό μου και... παίρνω θέση στον καναπέ για τα ... ντοκυμαντέρ που λέγαμε. 

Φίλοι μου να είστε καλά, θα είμαι καλά .. όλα θα πάνε καλά... γιατί έτσι πρέπει να νοιώθουμε για.... να ήμαστε καλά !

                  Αχτιδένια φιλάκια.


Τρίτη 30 Δεκεμβρίου 2025

Τελευταία μέρα του 2025

 Πάει ακόμα ένας χρόνος φίλοι μου , δεν τολμώ να κοιτάξω πίσω μου ακόμα και ούτε μπροστά αποφεύγω πιστεύοντας πως όταν ο άνθρωπος σχεδιάζει ο Θεός γελάει. Αν αναρωτιέστε .. ναι την έκανα την εγχείρηση.. γύρισα σπίτι , στην αρχή απελπίστικα όμως με δύναμη υπομονή και κουράγιο ανακαλύπτω πως μέρα με την ημέρα είμαι καλύτερα έστω και.. σπυρί σπυρί όπως τους λέω. Ο άνθρωπος φίλοι μου κρύβει δύναμη και μυαλό που τα φέρνει στην επιφάνεια όταν τα πράγματα βγαίνουν από τα όρια του. Με μπούκωσε με φάρμακα ο καλός γιατρούλης και μου έδινε οδηγίες λες και ήμουν .. περδικούλα . Πέρασα πόνο πολύ μα τώρα είμαι καλύτερα δόξα την Παναγιά και μπορώ και αυτοεξυπηρετούμαι μόνη μου όσο είναι δυνατόν. Βέβαια θέλω χρόνο και σκέπτομαι με φρίκη πως θα μπορέσω να μπω σε αυτοκίνητο στς 12 /1 για να πάω στον γιατρούλη να δει την σταυροβελονιά που μου έκανε στο γοφό σε στυλ.. Φρανγκεστάϊν!!!

Ειδική στις πατέντες εφεύρα τρόπο να ξαπλώνω στο κρεβάτι μόνη μου χωρίς να ενοχλώ τον Δημήτρη μου που με φροντίζει ο καλός μου πολύ όπως πάντα. Βέβαια δεν συμφωνώ σε όλα όμως αντιλαμβάνομαι πως στην προσπάθεια να με βοηθήσει όπως πάντα υπερβάλει. Το πρωί για να πάρω τα...αμέτρητα Θεούλη μου φάρμακα του ζητώ γλυκά κάτι απλό : - Αγάπη μου ένα τοστ και ένα ποτήρι γάλα ! Αυτό το απλό δεν καταλαβαίνει και έρχεται στο πιάτο μου ένας.. ουρανοξύστης με ότι έχει το ψυγείο. Δεν έχω όρεξη φίλοι μου θέλω πράγματα απλά , μία μικρή σαλάτα ( όχι μία γαβάθα ) , ένα μικρό μπιφτέκι και όχι.. σμυρναίϊκα σουτζουκάκια,  ένα φρουτάκι και όχι ένα βαθύ πιάτο γεμάτο με ότι έχει η πιατέλα , ακτινίδια, μπανάνα, μανταρίνια, δαμάσκηνα , μήλο!!!  Κοιτάζω το απογευματινό αυτό βουνό και μόλις μουρμουράω με κάνει κομμάτια το απογοητευμένο βλέμμα του, και με το πειρουνάκι τι να κάνω .. μου τα κόβει και μπουκίτσες...τα τρώω η έρμη. Πριν λίγο σηκώθηκα και πήγα να ετοιμάσω μόνη μου το βραδυνό μου, ένα μπολάκι μικρό σαλάτα και ένα γιαούρτι με φρούτα... πανικός.. και προσγειώθηκε δίπλα τους ένα κομμάτι από την σπανακοτυρόπιτα που έκανε !

Τον νοιώθω, τον καταλαβαίνω.. ίσως κι εγώ τα ίδια θα έκανα . Όταν φίλοι μου δύο άνθρωποι είναι μαζί πάνω από 50 χρόνια έτσι γίνονται κάτι σαν..  αυτοκολλητάκια χα χα ! Περάσαμε κατ'επιλογή μόνοι μας τα Χριστούγεννα βλέποντας...youtube φανταστικές ιστορίες, γαλλικά τραγούδια και πως κάποιοι....στήνανε σκηνές σε δάση το καταχείμωνο. .

Προχθές έκανα το πρώτο μου μπάνιο και ήμουν πανευτυχής βγάζοντας το  μεγάλο αυτοκόλλητο που με πονούσε. Όλα καλά φίλοι ελπίζω την επόμενη φορά να μπορώ να ζωγραφίζω .

Σας εύχομαι ότι καλύτερο, εύχομαι Ειήνη, Αγάπη στον άνθρωπο, σεβασμό σ' εκείνους που στάθηκαν να βοηθήσουν. Καλό πράγμα οι ευχές μα να πραγματοποιούνται... ακόμη καλύτερο. Καληνύχτα φίλοι μου γιατί ομολογώ πως σας γράφω στο τάμπλετ... μέσα από το πάπλωμα !!!

             Αχτιδένια φιλάκια

Κυριακή 21 Δεκεμβρίου 2025

Λίγο πριν τα Χριστούγεννα..

 


Λίγο πριν τα Χριστούγεννα όπως σας είχα υποσχεθει φίλοι μου αν και έχω μόνο 4 μέρες που έκανα την εγχείρηση και.. δεν είναι τόσο απλά όπως μου είπε ο γλυκήτατος κατά τα άλλα γιατρός. Το χειρότερο για μένα είναι να κουράζω τους ανθρώπους γύρω μου.. να εξαρτώμαι από κάποιον.. Οφείλω να πω πως κατάφερα να κάνω βήματα με την περπατούρα και αμέσως πήρα το τροχήλατο  που με βοήθησε περισσότερο . Όμως.. όμως ακόμα χρειάζομαι βοήθεια για να ανέβω στο κρεβάτι, να σηκωθώ ,να αλλάξω ρούχα.. Κούρασα τις πρώτες μέρες τις νοσοκόμες , την κόρη μου και τώρα τον Δημήτρη μου. Μου λένε να κάνω υπομονή , να κάνω ασκήσεις ( μη τσιρίξω τώρα...) , τι απλά το λένε μα είναι επίπονο και τα χάπια ατελείωτα σκέπτομαι να τους βάλω σαν στο σούπερ μάρκετ νούμερο !!!

Ευχαριστώ για τα μηνύματα , τα τηλεφωνήματα και ζητώ συγνώμη που τα .. κέφια μου δεν είναι αρκετά ώστε στο τηλέφωνο να είμαι μάλλον σύντομη. Είμαι μάλλον αχάριστη , εκεί στην κλινική είδα ανθρώπους σε πραγματικά δύσκολες καταστάσεις και πράγματι ζητώ συγνώμη. Θελω τόσες ευχές να σας πω.. τα Χριστούγεννα να μην αρκεστούμε σε στολισμένο δένδρο , ευχές και δώρα. Υγεία σε όλο το κόσμο , αγάπη στον συνάθρωπο μας και φροντίδα σε όσους δεν έχουν αυτά που εμείς θεωρούμε δεδομένα .

Θα περάσω τα Χριστούγεννα με τον Δημήτρη μου , μόνοι μας , έτσι θέλω να μη κουράσω κανένα άλλο , να σηκώνομαι όποτε μπορώ , τα τρώω απλά ότι εύκολο υπάρχει και... έχω τόσα μελομακάρονα , κουλουράκια και τσουρέκια δωράκια που μου έφεραν και που βρήκα τρόπο να τα προωθήσω σε ανθρώπους που απλά τα ονειρεύονται.  Μου αρκεί για γλυκό τα γιαουρτάκια με φρούτα του δάσους που αγαπώ και τα τοστ για πρωινό για να πάρω τα φάρμακα μου τα.. αμέτρητα. 

Και για να γελάσετε λιγουλάκι σας λέω πως βρήκα πατέντα πως να σηκώνω το πόδι μου το χειρουργημένο και να το βάζω στο κρεβάτι το βράδυ όταν δυστυχώς αναγκάζομαι να σηηκωθώ για την τουαλέττα ! Ακούτε ιδέα .. πήρα ένα τεράστο κασκόλ βάζω με πόνο το πόδι μου και.. το σηκώνω όσο ανώδεινα μπορώ για να μη ξυπνήσω τον άνδρα μου. Όμως εκεί κατα τις 7 το πρωί.. τι να κάνω αναγκάζομαι να του πω εκείνο το.. γλυκό αγαπησιάρικο : - Δημήτρη μου συγνώμη.. χρειάζομαι βοήθεια. 

Σας ζάλισα πάλι , το έχω το κουσούρι.. σας εύχομαι Καλά Χριστούγεννα και ότι καλύτερο στο σπιτικό σας. 

                                  Αχτιδένια φιλάκια

Παρασκευή 28 Νοεμβρίου 2025

Η Αχτίδα ανοίγει την πορτούλα !

 Αναρωτιέμαι πως βρίσκω το θάρρος να την ανοίξω. Ομολογώ πως άπειρες φορές το δέκτυλο μου μπήκε στο πειρρασμό να πατήσω το κουμπί και να μπω στο μπλοκόσπιτο μα η σκέψη πως η ΑΧΤΙΔΑ δεν είναι εκείνη πλέον που το πρωτοάνοιξε με σταματάει και απλά αθέατη ρίχνω με ζήλια ματιές σε όσα εγκατέλειψα από εσάς. Είμαι το θαύμα των νευρολόγων ως προς την κατάσταση των χεριών όμως το πλήρωσα με την αστάθεια, την αδυναμία μου να κινηθώ έξω χωρίς βοήθεια και την δυσκολία μου να εκφράσω νοήματα γιατί μπερδεύω λέξεις και συνειρμό τους. Όμως θα ήταν ντροπή μου να μη πω ευχαριστώ για την δυνατότητα να προσπαθώ.. να κάνω τα αδύνατα δυνατά .. να δίνω στον εαυτό μου την ευχαρίστηση πως είμαι ακόμα χρήσιμη για κάποια πράγματα. Χθες έσπασα ένα πιάτο από το σερβίτσιο μου.. προχθές έπεσε από τα χέρια μου το ποτήρι με το γάλα.. να πάρει η ευχή δεν καταλαβαίνω μερικές φορές ανοίγουν τα δάκτυλα μου από το αντικείμενο που κρατώ . Όμως φίλοι μου έκανα ένα σωρό Χριστουγεννιάτικα για τον σύλλογο καρκινοπαθών που βοηθώ και είμαι περίφανη γι αυτό. Μην ρωτάτε πως ... έκαψα άπειρες φορές τα δάκτυλα με την σιλικόνη και αγνόησα το γεγονός πως το καλλιτεχνικό αποτέλεσμα δεν είναι τέλειο.  Μου λείπετε.. μου..λείπω !!!! Και επειδή ενός κακού μύρια έπονται.. είναι και η  αθρίτιδα μου μου πρόσθεσε τον πόνο σε ότι... κοκκαλάκι έχω να πάρει η ευχή. Στις 16 Δεκαμβρίου θα χειρουργηθώ στο άλλο μου ισχίο.. μάταιο.. αφού οι πόνοι στα γόνατα μου κατεστραμένα κατά τον γιατρό πάλι θα μέ πονούν. Απλά δέχομαι στωικά την κάθε μέρα και ζω πιστέψτε με μόνο για τον καλό μου στυλιβάτη Δημήτρη και την αγάπη μου να φιάχνω στο εργαστήρι μου , να ζωγραφίζω όπως μπορώ.  Δεν μπορώ πια να συμμετέχω σε δρώμενα των μπλοκόσπιτων φίλοι μου , θέλω μα δεν μπορώ. Κοιμάμαι με τις... κοτούλες στις 10 και ξυπνώ στις 5 με όνειρο να κάνω χίλλια πράγματα μα.. μένω εκεί ..  ανάβω το καντηλάκι μου αν έχει σβήσει , την προσευχή μου για την ημέρα που ξημέρωσε , το πρωινό μου ντουζ όπως πάντα και σιγά σιγά να μη κάνω θόρυβο και ξυπνήσω τον καλό μου ετοιμάζω το πρωινό ή μερικές φορές χώνομαι στο εργαστήρι μου κάτι να κάνω. Δεν ξεχνώ την Κάντυ που κοιμάται στα πόδια μου χωμένη στο χουχουλιάρικο πάπλωμα μου και θέλει να φάει. Βλέπετε λόγω των συνθηκών το δωμάτιο , το κρεβάτι έχει εξαρτήματα που με βοηθούν να σηκώνομαι και να κινούμαι οπότε..ο Δημήτρης μου με λιγάκι μελαγχολία  και παράπονο μετακόμισε στο δωμάτιο που είχαμε για φιλοξενία κι εγώ ξυπνώ χωρίς να νοιώθω πως ενοχλώ . Περιμένω να ξυπνήσει και κάνω τα καφεδάκια μας , λέμε τόσα κάθε πρωί βλέποντας ειδήσεις και σχολιάζοντας σαν τα.. Μάπετ Σόου αν τα θυμάται κανείς σας. Σας διηγήθηκα το πρωινό μας λες και είναι κάτι σπουδαίο μα είναι σημαντικό για μένα φίλοι μου.  Με στεναχωρεί που βλέπω πως κι εκείνος αρχίζει και δυσκολεύεται σε πολλά και όμως κάνει τα πάντα για μένα. Ξέρω πως του στερώ χαρές που επιθυμεί όπως το ταξίδι στη Ρόδο να δει τι Ορφανοτροφείο που έμεινε για 3 χρόνια πριν τον πάρουν θείοι στο Βέλγιο.. τον παρακαλώ να πάει μόνος όμως μου λέει εκείνο το... αγαπησιάρικο " ποτέ χωρίς εσένα " που με κάνει να τον αγαπώ πιο πολύ... άραγε υπάρχει πιο πολύ ; Δεν ξέρω αν θα υπάρχει πια κάποιος που μπαίνει στο μπλοκόσπιτο μου πια οπότε ας τα γράφω χωρίς ντροπή για όσα λέω. Τέτοιο καιρό σας έστελνα δωράκια, τώρα ακόμη και το ταχυδρομείο με πρόδωσε και έφυγε μακριά. Όμως θα σας πω και μία άλλη μου " διασκέδαση " έχω ρημάξει το   TEMU φίλοι μου τρώω την σύνταξη μου αγοράζοντας από .. σφουγγαράκι μέχρι ...δεν υπάρχει μέχρι..μη γελάτε.. με έχουν σίγουρα κυρήξει πελάτη της χρονιάς και μου στέλνουν και δωράκια !! Ο καημένος ο Δημήτρης μου φοράει τα μπλουζάκια , πανελόνια, παντόφλες, μαξιλάρια ανατομικά, τηγάνια, μαγειρικά εργαλεία μέχρι και αναπτήρα με ..usb ανέχθηκε αδιαμαρτύρητα . Αφήστε τα χρώματα και τα υλικά.. τα έχω και τα χαίρομαι σαν ... καλυντικά για μένα. Μάλλον η Πάρκινσον μου πείραξε το μυαλό μα .. το αγνοώ κυριολεκτικά και συνεχίζω απτόητη . Όπως διαβάζετε το χιούμορ μου δεν το έχασα παρά τις δυσκολίες. Οφείλω να σας πω πως έχω μεταπτώσεις , έρχονται μέρες που αισθάνομαι ... όχι δεν θα πω υπέροχα θα ήταν ψέμμα όμως χαρούμενη για όσα μπορώ, υπάρχουν όμως κι αυτές οι μαύρες και άραχνες που κλαίω κρυφά και ζητώ από την Παναγιά να κάνει ότι νομίζει για μένα καλύτερο ώστε να μην κουράσω κανένα. Δεν έχω παράπονο για όσους με ξέχασαν ήταν φυσικό αφού δεν μπορώ να προσφέρω πια όπως παλιά.  Αχτίδα κάτσε φρόνιμα.. καλά την ξεκίνησες την ανάρτηση μη τους το χαλάς τώρα. Λοιπόν σαν να μου καλοάρεσε που κατσικώθηκα πάλι στο μπλοκόσπιτο και δεν λέω να φύγω.  Φίλοι μου αν διαβάσετε όσα έγραψα ανατρέξτε στην παλιά Αχτίδα  και πεστε πως άφησα το χνάρι μου πίσω σαν τον γυμνοσάλιαγγα χωρίς σπίτι, σας αγάπησα, με αγαπήσατε, απέκτησα φίλες καλές που ακόμα μου τηλεφωνούν κι ας ξεχνώ πολλές φορές τα ονόματα τους. Να ευχηθώ Καλά Χριστούγεννα; φεύγω με την υπόσχεση να ξαναμπώ Παραμονή την νύχτα που οι Ουρανοί ανοίγουν και ότι ζητήσεις πάνε με ... μήνυμα στον Θεό.

          Αχτιδένια φιλάκια

Σάββατο 12 Απριλίου 2025

Λίγο πριν την Μ. Εβδομάδα.

 

Από το κτήμα μας αυτή η ανάρτηση φίλοι μου που είχα να έρθω.. αφήστε..δεν αξίζει να μετρώ τα πότε και τα πόσα.. Με υποδέχθηκε η ανθισμένη μας Πασχαλιά, ένα δένδρο που αγαπώ και που πάντα το φυτεύω εγώ. Από την προηγούμενη ανάρτηση ( τι .. ανάρτηση.. κουβεντούλα καλύτερα ) μέχρι σήμερα και τι δεν μου συνεύει.. είπαμε δεν θέλω να μετρώ.. Κάθε πρωί κάνω απλά τον σταυρό μου , λέω ευχαριστώ και ζητώ να έχω την δύναμη να κάνω όλα όσα για μένα είναι στην ψυχή μου σημαντικά. Πέρασα ένα.. μπουρίνι με τον Δημήτρη μου από ίλιγγο και ζάλη σε μεγάλο βαθμό που δεν μπορούσε να σταθή καν όρθιος. 

Ναι.. πέρασα λαχτάρα μεγάλη κι εκείνο που με κράτησε όρθια είναι .. εκείνη η δύναμη .. που ζητώ κάθε πρωί από την Παναγιά. Είδατε πως είναι τα πράγματα.. αλλάζουν οι θέσεις από στγμή σε στιγμή φίλοι μου. Πήρα την θέση του να τον φροντίζω όπως κάνει τόσο καιρό εκείνος. Τα κατάφερα.. λίγο με δυσκόλεψε όπως όλοι οι .. άνδρες με τον γιατρό που του έφερα και τα φάρμακα που έπρεπε να πάρει και δεν ήθελε. Τότε η .. πονήρω Αχτίδα έβαζε τα μεγάλα μέσα..μη το πείτε πουθενά.. ένα δάκρυ.. ένα.. θα πεθάνω..αχ..με πίκρανες και δεν αισθάνομαι καλά ( χα..χα ) το χάπι στην ώρα του δύο παραστάσεις την ημέρα για 1 εβδομάδα !  Ομολογώ πως πέθανα στην κούραση την εβδομάδα εκείνη και εκτίμησα ακόμα περισσότερο τα όσα έκαμνε για μένα. Αφήστε το μαγείρεμα.. έκαψα και 1 φαγητό η αφιλότιμη, και όλα αυτά συγχρόνως ζωγραφίζοντας λαμπάδες δίπλα του. 

Έφυγα από το εργαστήρι μου και μετακόμισα δίπλα του με ένα τρίπατο φορητό  και... το τι γαλλικά τραγούδια που του αρέσουν βρε παιδιά άκουσα...αχ αυτό το youtube ! Θυμήθηκε τα νεανικά του χρόνια στο Βέλγιο άκουσα τόσο.. Ανταμό και Κριστοφ ,Ανσναβούρ και Δαλιδά....που ,  ξέχασα κάθε τι Ελληνικό. Τώρα ο καλός μου έγινε καλά και...χα χα..σειρά μου, χθες έκλεισα ραντεβού με γαστρεντερολόγο για τα.. σοβαρά , φοβάμαι λίγο ομολογώ όμως .. ε! τι περιμένεις λέω στον εαυτό μου στα 72 . Το Πάσχα έφθασε κι εγώ έκανα όλα όσα μπορούσα να κάνω. Λαμπάδες αμέτρητες πια, στεφάνια , δίσκους ζωγραφιστούς για τις γειτόνισσες στο κτήμα μαζί με τις λαμπάδες τους ( νονά με φωνάζουν γελώντας ). Δωράκια πασχαλινά για τα κορίτσια του Φαρμακείου ,τα παιδιά στο λογιστικό που με βοήθησαν να τακτοποιήσω όσα πρέπει , τα παιδιά, τις φίλες και όσους μου ζήτησαν κάτι που μπορούσα να δώσω. 

Εύχομαι Καλή Ανάσταση σε όλους , όχι άλλη βία, όχι άλλα θύματα , ΕΙΡΗΝΗ, ΥΓΕΙΑ  ΑΓΑΠΗ. Μακάρι να είμαι και το επόμενο Πάσχα έστω και όπως είμαι τώρα και να σας... ζαλίζω όπως κάνω. Μακάρι όλα γύρω μας να έχουν μόνον ΑΝΑΣΤΑΣΗ. 

                                Αχτιδέδένια φιλάκια