Αποχαιρετάμε το κτήμα...9

Έφθασε δυστυχώς και αυτή η μέρα που έπρεπε να καταλάβουμε και να αποδεχθούμε πως οι δυνάμεις και των δυο μας δεν επαρκούν να φροντίζουμε το κτήμα μας που στην κυριολεξία το φιάξαμε από το 0. Η μόνη μας στεναχώρια εδώ και λίγους μήνες είναι ο αγαπημένος μας Κανέλλος που τον εμπιστευόμαστε πια στην κόρη μας Ιωάννα και τον καλό μας γείτονα που καθημερινά τον ταΐζει με τις τροφές που προμηθεύουμε. Πολλή δύσκολη απόφαση φίλοι μου , αυτό το κτήμα ήταν για τον Δημήτρη μία αγαπημένη απασχόληση και για μένα όμορφες ώρες μέσα στη φύση. Όμως .. απλά.. γεράσαμε φίλοι μου με όλα τα επακόλουθα .

Δεν μπορώ πια να κατέβω από το αμάξι , να περπατήσω με βοήθεια στα χόρτα και ο άνδρας μου δεν μπορεί πια να κλαδέψει , να ξεχορταριάσει , να φρεζάρει , να κουραστεί όπως παλιά όσο κι αν δυσκολεύεται να παραδεχθεί ότι με συμβουλή γιατρού θα πρέπει να εγκαταλείψει σύντομα και να οδηγεί. 

Όχι δεν το βάζω κάτω , περιμένω την επόμενη εβδομάδα να κάνω την εγχείριση και ελπίζω να μπορώ να κάνω περισσότερα από όσα μπορώ να κάνω. Το εργαστήρι πρέπει να μου κρατάει την " πόρτα " ανοιχτή όσο μπορώ και θέλω να κρατήσω την θέση της Εθελόντριας κάτι που με κάνει να ξεπερνώ με χίλλιους τρόπους το τρέμουλο στα χέρια και να νοιώθω χρήσιμη. Ο Δημήτρης κι εγώ βρήσκουμε πράγματα να μας κρατούν ζωντανούς και να κλείνουμε τα αυτιά σε λέξεις όπως άννοια, αθρίτιδα, Πάρκινσον. Ανακαλύψαμε πως μπορούμε να ..ψωνίζουμε από το τάμπλετ ,να χειριζόμαστε τις πληρωμές από το i bank ,να χαιρόμαστε με μορφωτικές εκπομπές στην τηλεόραση. Αλήθεια δεν μπορείτε να φανταστείτε σε πόσα μέρη έχουμε " ταξιδέψει " , πόσα μάθαμε που αγνοούσαμε , και όταν .. επισκεπτόμαστε .. επικίνδυνα μέρη μου λέει γελώντας : - άστα γυναίκα , ακύρωσε το ταξίδι, στον Αμαζόνιο δεν πάμε , πολλά φίδια !! 

Μας στεναχωρούν οι ειδήσεις ,  δεν θέλω άλλους σκοτωμούς , εκδικήσεις αλληλοσπαραγμό. Πραγματικά λυπάμαι τα νέα ζευγάρια όπως η εγγονή μου που ξεκινούν την ζωή τους ,την βία που κατακλυζει τους ανθρώπους και σκεπτόμαστε πόσο τυχεροί ήμασταν που χαρήκαμε τόσα ταξίδια , διακοπές , μέρες σε κάμπινκ με τροχόσπιτο ,οικογένεια , φίλους, μαζώξεις , ατελείωτα τραπεζώματα .  Δοξάζω το Θεό για όλα αυτά και παρακαλώ για ένα εύκολο " σαλπάρισμα " χωρίς να κουράσω αυτούς που μας νοιάζονται.

Δεν είναι πανέμορφη αυτή η απλή κόκκινη παπαρούνα από το αγαπημένο μας κτήμα ; την φωτογράφισα από το.. παράθυρο του αυτοκινήτου καθώς περίμενα την Κάντυ να παίξει με τον Κανέλλο.

Φίλοι μου σας βρήσκω πότε εδώ πότε εκεί, διαβάζω, παρακολουθώ , νοιάζομαι, λυπάμαι , χαίρομαι..ευχαριστώ για τα τηλεφωνήματα πολλών , τα μηνύματα , τα σχόλια το νοιάξιμο όπως έλεγε η γιαγιά μου , είναι τόσο όμορφο να σε αγαπούν και τόσο υπέροχο να έχεις φίλους. 

Θα επιστρέψω λοιπόν μετά την εγχείρηση στις 19 .. να συνέλθω πρώτα και θα σας ζαλίσω με όλα αυτά που σας λέω κάθε φορά με την εγωιστική ελπίδα να μη ξεχαστώ.

                         ΑΧΤΙΔΕΝΙΑ ΦΙΛΑΚΙΑ

Σήμερα γιορτάζω...

 

                                    ΧΡΙΣΤΟΣ ΑΝΕΣΤΗ φίλοι μου.

Ξέρω πως είμαι ασυγχώρετη που άφησα να περάσει το Πάσχα χωρίς ευχές ενώ εσείς μου στέλνατε τόσες...η αλήθεια είναι πως ανέλαβα να κάνω για τα ιδρύματα περισσότερα από αυτά που μπορούσα στην κατάσταση που ήμουν . Όμως εγωιστικά ίσως ήθελα να αποδείξω σε όλους και στον εαυτό μου πως μπορώ... Έτσι ας παραδεχθώ πως "έπεσα" μετά και ακόμη δηλαδή εξακολουθώ να είμαι έτσι απλά το κρύβω επιμελώς. Ήρθαν βέβαια τα παιδιά μου από Αθήνα και γέμισαν τις Πασχαλινές μας μέρες και με βάλανε στην  μέση και με έπεισαν καλώς ή κακώς να πάρω την απόφαση για νέα  εγχείρηση στο γόνατο και μετά από κάποιο διάστημα στο επόμενο. Γελώντας τους είπα πως στο τέλος από τα πολλά  μεταλλικά ανταλακτικά θα γίνω κάτι από.. ρομπότ ! Έτσι ορίστηκε και η μέρα 19 Μαΐου μπας και αλλάξω γνώμη.

Γιορτάζω είπα ; σας το έχω ξαναπει.. είμαι παιδί ( λέμε τώρα.. χα..χα ) της Άνοιξης. Όλα τα σημαντικά μου έγιναν Άνοιξη αγαπω το Φως, τον ήλιο , τα λουλούδια ,τις μέρες που μεγαλώνουν, το πράσινο που βάζει στην άκρη το καφέ. Έκλεισα στις 21 με τον αγαπημένο μου 51 χρόνια γάμου ..μια ζωή φίλοι μου που ξεκίνησε με ένα γράμμα και έγινε δώρο ζωής για μας. Όταν φθάσετε στην δική μας ηλικεία θα δείτε πως τα βράδυα καθισμένοι στον καναπε μας λέμε εκείνα τα ατελείωτα .. " θυμάσαι " και ζούμε τις ατελείωτες στιγμές και τρέλλες που χαρήκαμε. Ξέρετε δεν έχουμε και οι δύο κανένα παράπονο από την ζωή μας , χαρήκαμε τον κάθε χρόνο σε αυτά τα 51 που κλείσαμε και πάνω από όλα όπως τα θέλαμε. Τα παιδιά μας πήραν το καθένα το δρόμο τους όπως τον διάλλεξαν για να είναι ευτυχισμένα κι εμείς έχουμε ο ένας τον άλλο όπως θα ορίσει ο Θεός. Ένας λόγος που θα κάνω τις εγχειρήσεις είναι για να του δώσω τηνχαρά να μπορώ να κάνουμε όπως τότε ταξιδάκια ( τα .. ΚΑΠΗ ..ΧΑ ΧΑ )γιατί φίλοι μου τώρα ούτε σκαλοπάτι δεν μπορώ , αρνούμαι να πάω κτήμα και του στερώ την παρέα μου για έξω . 

Α!ξέχασα... γιορτάζω κι όλας Άγιος Γεώργιος  και μετά ο Μάΐος  , θα γιορτάζει η Ερήνη μου και στις 13 οι γεννήσεις των παιδιών μας και.. είναι και η 21 του Μάη που θα πρέπει να αλλάξω το .. 74 σε 75 !!! Αλήθεια όταν ξεκίνησα αυτό το μπλοκόσπιτο ήμουν 50 και μου φαινώταν τεράστιο το νούμερο κι εγώ μεγάλη για να το αρχίσω. Τότε κοιτούσα την μητέρα μου σπίτι , δούλευα στο μαγαζί μου , έμενα πολλές  ώρες τα απογεύματα για να είμαι κοντά της και ζήτησα από τις κόρες μου να μου δείξουν υπολογιστή . Έφαγα.. κράξιμο .. όπως λέτε οι νέοι. - Εσύ μαμά ; εσύ δεν είσαι για τέτοια . Φίλοι μου μη με πατήσετε στον.. κάλο ! Πήγα από πείσμα σε μία κοντινή μου σχολή έμαθα υπολογιστή , τους κορνιζάρισα το δίπλωμα  και πήρα από τον Δημήτρη δωράκι τον υπολογιστή ! Έμαθα το... σερφάρισμα , ανακάλυψα τα μπλοκόσπιτα ( Χελωνίτσα δεν σε ξεχνώ ) και έτσι άνοιξε το δικό μου " Έγινα 50 ! Ε..και ; "  Άντε τότε να μου λέγατε πως θα ερχόταν μία στιγμή που θα έγραφα το 75 .

Πάντα θα σας αγαπώ, σε αυτό το χώρο πήρα πολλά, γνωστές , φίλες, κολλητές ,κόρες καρδιάς ακόμα κι αυτές. Πραγματικά λυπάμαι που δεν είμαι η ΑΧΤΙΔΑ που ήμουν παλιά πιστέψτε με δεν το θέλω.. απλά δεν μπορώ . Όποτε όμως νοιώθω όπως σήμερα έστω και με  μπαστούνι θα μπαίνω στο μπλοκόσπιτο με ένα φτερό ξεσκονίσματος  μοντέρνο που αγόρασα από το temu ( το τσάκισα ) και θα σας ανοίγω το παράθυρο με την ελπίδα να έρθετε να με δείτε. Ελπίζω μετά τις 19/5 να σας πω χωρίς γκρίνια πως είμαι καλύτερα και να πάρω πάλι το ...ξεσκονόπανο . 

                           ΑΧΤΙΔΕΝΙΑ ΦΙΛΑΚΙΑ

Χωρίς τίτλο...

Είμαι ανάμεσα στην επιθυμία μου να επικοινωνήσω και στην άλλη άκρη να σιωπήσω. Όπως καταλαβαίνετε είμαι στις.. μαύρες μου.. είμαι εκεί που κλείνεις το φως και απολαμβάνεις απλά την σιωπή στο σκοτάδι.

 Η εγχείρηση πήγε καλά.. μα εγώ παλεύω με τα παυσίπονα και τους πόνους. Ντρέπομαι να τα λέω όταν σε λίγο πιο μακριά άνθρωποι πεθαίνουν , σπίτια και οικογένειες καταστρέφονται, άνθρωποι πονάνε και δεν έχουν χέρια να τους απλωθούν. Δυστυχώς ο άνθρωπος και γιατί να διαφέρω είναι εγωιστικά εγωκεντρικός και βάζει το δικό του πόνο πάνω από όλα. Ο γιατρός κοιτάζει τις ακτίνες και λέει με καμάρι :- τι δουλειά έκανα ο άτιμος..μα.. πονάω γιατρέ... δεν μπορώ να βαδίσω χωρίς πόνο.. Το γόνατο.. τα γόνατα..θα τα κάνουμε κι αυτά και θα γίνεις περδίκι ! Τιμή; 6000 το καθένα και ή από 4500  μαύρα... ρευστό..σύνολο περίπου 10000 και να τα είχα δεν τα δίνω είπα μέσα μου, χαιρέτησα και έφυγα. Μία φίλη μου είπε : γιατ.ι δεν πας νοσοκομείο. Γιατί θα πρέπει να μπω μετά για το κάθε γόνατο σε κέντρο αποκατάστασης όπως πριν χρόνια στο πρώτο ισχίο και τώρα δεν μπορώ να αφήσω τον άνδρα μου τέτοιο διάστημα γιατί με χρειάζεται. Έχω παραιτηθεί από χειρουργικές βοήθειες . Ήρθε ένα πρωινό που έκλαιγα με φωνή που.. έπνιγα να μην ακούσει ο άνδρας μου που κάνει τα πάντα για να με βοηθήσει. Είμαι τυχερή που έχω δίπλα μου ένα τέτοιο άνθρωπο..

Η Πάρκινσον με σεβάστηκε περισσότερο από την αθρίτιδα σκέπτομαι. Κάνω ότι μπορώ σαν εθελόντρια να φιάχνω πράγματα για τα ιδρύματα και τα ΑΜΕΑ περισσότερο για να σταθώ όρθια ψυχικά. Φανταστείτε με να κινούμαι με μπαστούνι και τροχήλατο μέσα σε ένα μικρό δωμάτιο εργαστήρι για να κάνω όλα αυτά ή με την καρέκλα μου με ρόδες..

 Κοιμάμαι νωρίς ως γνωστό και ξυπνώ νωρίς.. κινούμαι σιωπηλά να μη τον ξυπνήσω και ετοιμάζω τον καφέ του για να νοιώσω την χαρά να είμαι χρήσιμη. Η Κάντυ στα πόδια μου , δεν περιμένει από μένα παρά μόνο το φαγητό της.. δεν την πάω βόλτα εδώ και χρόνο και έχει γίνει η αγαπούλα του Δημήτρη αφού αυτός φροντίζει κι αυτήν.

 Στις προσευχές μου παρακαλώ να είναι εκείνος καλά και μετά εγώ.. κάποια μέρα σε στιγμές απελπισίας του είπα κλαίγοντας πως αν δεν είχα εκείνον να "φροντίζω" θα ήθελα να πεθάνω και να ησυχάσω.. με αγκάλιασε κλαίγοντας και μου είπε πως θα με ακολουθούσε μέχρι...τάφου...χα χα. Η άτιμη δεν το χάνω το τελευταίο σταγονίδιο χιούμορ.

Ξέρω σας στεναχωρώ, μη μου δίνετε σημασία , δεν είμαι εγώ πια.. ήμουν άκρως κινητικό άτομο και τώρα.. Χθες με παρεκάλεσε να πάω μαζί του στο κτήμα που πηγαίνουμε τροφές στον Κανέλλο.. να βγεις λίγο μου είπε.. κατέβηκα με απελπισία τα 8 σκαλιά του σπιτιού , μπήκα με δυσκολία στο αυτοκίνητο και άλλη τόση να μπω στο τροχόσπιτο. Το κτήμα μας πεθαίνει κι αυτό χωρίς εμάς.. τα δένδρα τα κόβει ένα κι ένα.. το τρακτεράκι του χάλασε, ο μόνος χαρούμενος ο Κανέλλος και οι... αμέτρητες γάτες μας που βρήκαν σίγουρο φαγητό. Το τροχόσπιτο έχει φανερές φθορές κι εγώ στεναχωριέμαι για τον Δημήτρη που .. θέλει να φυτέψει, να ασχοληθεί .. μα θέλει εμένα δίπλα του κι εγώ.. δεν μπορώ. 

Όταν ήμουν στην κλινική ένας φίλος μου ιντερνετικός γιατρούλης μου έδωσε ένα δικό του μικρό βιβλίο " Περισσεύσαντα κλάσματα "άρχισα να το διαβάζω εκεί περιμένοντας το ραντεβού μου και το τελείωσα λίγες μέρες μετά ξαπλωμένη στον καναπέ μας δίπλα στον άνδρα μου που τώρα τα ενδιαφέροντα του στα ντοκυμαντέρ έχουν σαν επίκεντρο στο  youtube στο διάστημα και τον Astronio ! Διάβαζα το υπέροχο τρόπο έκφρασης στο βιβλίο χαίρομαι πως υπάρχουν τέτοιοι ιδιαίτεροι άνθρωποι και το αυτί μου άκουγε από.. μαύρες τρύπες, γαλαξίες, πλανήτες, διαστημικές εξερευνήσεις για το αν υπάρχουν εξωγήινοι!!!

Σας σκέπτομαι πάντα, σας αγαπώ, σας βλέπω πολλούς στο fb που μπορώ να διαβάζω νέα για μερικούς που γράφετε. Δεν έχω τι άλλο να πω , αφήστε με απλά να σας τα λέω όταν ξεσπώ . Αύριο μία νέα εβδομάδα, καταπίνω παυσίπονα ένα την ημέρα, 4 για την Πάρκινσον, βιταμίνη , ασβέστιο, μαγνήσιο και ότι μου δίνουν... Να προσθέσω τις ενέσεις στα γόνατα.. πρώτα τις συνήθεις κορτιζονούχες...αποτέλεσμα 0, μετά οι ειδικές ενός χρόνου αποτέλεσμα 0 οπότε.. άστα να πάνε.

Όμως λίγο μακριά μας πέφτουν βόμβες, άνθρωποι πεθαίνουν, ζωές και όνειρα διαλύονται κι εγώ τολμώ να λέω πονάω.. προσευχηθείτε γι αυτούς  και για να βρουν τον δρόμο της  λογικής οι..αρχηγοί.. οι άρχοντες.. οι άμυαλοι..

Σας εύχομαι τα καλύτερα να είστε γεροί και με σωστές αποφάσεις.

                          Αχτιδένια φιλάκια

Χειμωνιάτικες κουβεντούλες

 

Χειμωνιάτικες μέρες φίλοι μου αν και δεν πιστεύω πως θα δούμε χιόνι στη πόλη μέσα , άλλαξε το κλίμα , άλλαξαν οι παλιές χειμωνιάτικες μέρες με το χιόνι μέχρι σχεδόν τα γόνατα , ο χιονοπόλεμος στην Τσιμισκή , ο Σαλεπτσής που με έστελνε η γιαγιά  μου να της φέρω ζεστό σαλέπι με την έντονη μυρωδιά από κανέλλα. Άλλαξα βέβαια κι εγώ με τις κοτσίδες και τους φιόγκους στις άκρες τους και την λαχτάρα να κρατήσω στις μικρές παλάμες μου τα ζεστά κάστανα που έψηνε η γιαγιά μου στην σόμπα με την ασπρομπλέ πορσελάνη. 

Το .. ιατρικό μου ανακοινωθέν λέει πως είμαι καλά.. και αυτή η πάλη μου με κύρηξε νικήτρια , αυτοεξυπηρετούμαι πλήρως που ήταν η επιθυμία μου να μη κουράζω κανένα όμως.. αχ αυτό το " όμως " όταν το γράφω το μισώ στην κυριολεξία. Τι περιμένετε φίλοι μου από εδώ και πέρα χρειάζομαι τόσα ανταλακτικά που ούτε .. μάντρα ανταλακτικών δεν έχει να μου δώσει. Τα γόνατα μου όπως είπε ο γιατρούλης ούτε τις ενέσεις με υαλουρονικό δεν μου έδωσαν μία μικρή παράταση για να χαρώ την νίκη μου από το ισχίο. Όμως δεν έχω την ψυχική αντοχή πλέον για άλλη μία εγχείρηση ούτε την οικονομική άνεση γιατί φίλοι μου τα πάντα μεταφράζονται σε χρήμα και ιδιωτική λύση για την υγεία. Δεν το συζητάω πως λόγω της εγχείρησης επιρρεάστηκε η Πάρκινσον με αποτέλεσμα να κάνω .. όπισθεν αρκετά τεράστια βήματα. Όμως.. νάτο πάλι το όμως.. δεν το βάζω κάτω να πάρει η ευχή και κάνω ότι μπορώ να ξαναπάω μπροστά. 

Εδώ και 3 μέρες μπήκα στο εργαστήρι μου , έβαλα ποδιά, άνοιξα το τραντζιστοράκι μου και άντεξα 2  ώρες την πρώτη μέρα.. 2 1/2 την επόμενη , 3 σήμερα... σταματώ και ξεκουράζομαι κάνοντας παρεούλα στον Δημήτρη μου και στα ... ντοκυμαντέρ του ( δεν φαντάζεστε πόσα έχω μάθει θέλοντας και μη για.. διάστημα, ζώα, κατασκευές , φυτά..) .

Ευχαριστώ για τα μηνύματα ,  τα τηλεφωνήματα , τα σχόλια , δεν είμαι ακόμη στα...κέφια μου όμως σας σκέπτομαι και σας αγαπώ . Το .. χούι με τα ψώνια δεν το σταμάτησα απλά δεν υπάρχει πλέον να πάρω κάτι άλλο αφού ντρέπομαι όταν ανοίγω τα δέματα και πρέπει να πω με χαμόγελο στον Δημήτρη πως ...  χρειαζόμουνα το ανοιχτήρι για κονσέρβες , την .. τρίτη μπιζάμα , τα σεντόνια με τον τεράστιο ηλίανθο . Δεν σας λέω για τα χρώματα.. τρελλαίνομαι να αγοράζω υλικά και μετά τα βλέπω και αναρωτιέμαι αν θα τα χρησιμοποιήσω και που γιατί ίσως να μη μπορέσω να κάνω με αυτά ότι ότι ονειρεύομαι.. Υπήρχε νύχτα που σηκώθηκα στις...3 και δεν μπορούσα να κοιμηθώ γιατί σκεπτόμουνα κάτι που θέλω.. έχω σχέδια να κάνω και είναι δύσκολο πια για πολλούς λόγους.

Άλλοτε πάλι σκέπτομαι πως πρέπει να αγοράσω ένα καροτσάκι να κινούμαι και μετά σκέπτομαι πως αν το κάνω θα παραδεχθώ πως σταμάτησα να αγωνίζομαι. Πρέπει να ευχαριστώ το Θεό που μπορώ ακόμη να μεταχειρίζομαι τα χέρια μου κι ας μου κακοφαίνονται τα 130 στην Νευρολόγο μου να πάρει η ευχή. Σκέπτομαι πιστέψτε με τους ανθρώπους με μεγαλύτερα προβλήματα που περιμένουν μήνες για ένα ραντεβού αμφιβόλου αποτελέσματος και τότε πάω στον καθρέπτη και πατάω ένα βρισίδι στον εαυτό μου και... παίρνω θέση στον καναπέ για τα ... ντοκυμαντέρ που λέγαμε. 

Φίλοι μου να είστε καλά, θα είμαι καλά .. όλα θα πάνε καλά... γιατί έτσι πρέπει να νοιώθουμε για.... να ήμαστε καλά !

                  Αχτιδένια φιλάκια.

Τελευταία μέρα του 2025

 Πάει ακόμα ένας χρόνος φίλοι μου , δεν τολμώ να κοιτάξω πίσω μου ακόμα και ούτε μπροστά αποφεύγω πιστεύοντας πως όταν ο άνθρωπος σχεδιάζει ο Θεός γελάει. Αν αναρωτιέστε .. ναι την έκανα την εγχείρηση.. γύρισα σπίτι , στην αρχή απελπίστικα όμως με δύναμη υπομονή και κουράγιο ανακαλύπτω πως μέρα με την ημέρα είμαι καλύτερα έστω και.. σπυρί σπυρί όπως τους λέω. Ο άνθρωπος φίλοι μου κρύβει δύναμη και μυαλό που τα φέρνει στην επιφάνεια όταν τα πράγματα βγαίνουν από τα όρια του. Με μπούκωσε με φάρμακα ο καλός γιατρούλης και μου έδινε οδηγίες λες και ήμουν .. περδικούλα . Πέρασα πόνο πολύ μα τώρα είμαι καλύτερα δόξα την Παναγιά και μπορώ και αυτοεξυπηρετούμαι μόνη μου όσο είναι δυνατόν. Βέβαια θέλω χρόνο και σκέπτομαι με φρίκη πως θα μπορέσω να μπω σε αυτοκίνητο στς 12 /1 για να πάω στον γιατρούλη να δει την σταυροβελονιά που μου έκανε στο γοφό σε στυλ.. Φρανγκεστάϊν!!!

Ειδική στις πατέντες εφεύρα τρόπο να ξαπλώνω στο κρεβάτι μόνη μου χωρίς να ενοχλώ τον Δημήτρη μου που με φροντίζει ο καλός μου πολύ όπως πάντα. Βέβαια δεν συμφωνώ σε όλα όμως αντιλαμβάνομαι πως στην προσπάθεια να με βοηθήσει όπως πάντα υπερβάλει. Το πρωί για να πάρω τα...αμέτρητα Θεούλη μου φάρμακα του ζητώ γλυκά κάτι απλό : - Αγάπη μου ένα τοστ και ένα ποτήρι γάλα ! Αυτό το απλό δεν καταλαβαίνει και έρχεται στο πιάτο μου ένας.. ουρανοξύστης με ότι έχει το ψυγείο. Δεν έχω όρεξη φίλοι μου θέλω πράγματα απλά , μία μικρή σαλάτα ( όχι μία γαβάθα ) , ένα μικρό μπιφτέκι και όχι.. σμυρναίϊκα σουτζουκάκια,  ένα φρουτάκι και όχι ένα βαθύ πιάτο γεμάτο με ότι έχει η πιατέλα , ακτινίδια, μπανάνα, μανταρίνια, δαμάσκηνα , μήλο!!!  Κοιτάζω το απογευματινό αυτό βουνό και μόλις μουρμουράω με κάνει κομμάτια το απογοητευμένο βλέμμα του, και με το πειρουνάκι τι να κάνω .. μου τα κόβει και μπουκίτσες...τα τρώω η έρμη. Πριν λίγο σηκώθηκα και πήγα να ετοιμάσω μόνη μου το βραδυνό μου, ένα μπολάκι μικρό σαλάτα και ένα γιαούρτι με φρούτα... πανικός.. και προσγειώθηκε δίπλα τους ένα κομμάτι από την σπανακοτυρόπιτα που έκανε !

Τον νοιώθω, τον καταλαβαίνω.. ίσως κι εγώ τα ίδια θα έκανα . Όταν φίλοι μου δύο άνθρωποι είναι μαζί πάνω από 50 χρόνια έτσι γίνονται κάτι σαν..  αυτοκολλητάκια χα χα ! Περάσαμε κατ'επιλογή μόνοι μας τα Χριστούγεννα βλέποντας...youtube φανταστικές ιστορίες, γαλλικά τραγούδια και πως κάποιοι....στήνανε σκηνές σε δάση το καταχείμωνο. .

Προχθές έκανα το πρώτο μου μπάνιο και ήμουν πανευτυχής βγάζοντας το  μεγάλο αυτοκόλλητο που με πονούσε. Όλα καλά φίλοι ελπίζω την επόμενη φορά να μπορώ να ζωγραφίζω .

Σας εύχομαι ότι καλύτερο, εύχομαι Ειήνη, Αγάπη στον άνθρωπο, σεβασμό σ' εκείνους που στάθηκαν να βοηθήσουν. Καλό πράγμα οι ευχές μα να πραγματοποιούνται... ακόμη καλύτερο. Καληνύχτα φίλοι μου γιατί ομολογώ πως σας γράφω στο τάμπλετ... μέσα από το πάπλωμα !!!

             Αχτιδένια φιλάκια

Λίγο πριν τα Χριστούγεννα..

 

Λίγο πριν τα Χριστούγεννα όπως σας είχα υποσχεθει φίλοι μου αν και έχω μόνο 4 μέρες που έκανα την εγχείρηση και.. δεν είναι τόσο απλά όπως μου είπε ο γλυκήτατος κατά τα άλλα γιατρός. Το χειρότερο για μένα είναι να κουράζω τους ανθρώπους γύρω μου.. να εξαρτώμαι από κάποιον.. Οφείλω να πω πως κατάφερα να κάνω βήματα με την περπατούρα και αμέσως πήρα το τροχήλατο  που με βοήθησε περισσότερο . Όμως.. όμως ακόμα χρειάζομαι βοήθεια για να ανέβω στο κρεβάτι, να σηκωθώ ,να αλλάξω ρούχα.. Κούρασα τις πρώτες μέρες τις νοσοκόμες , την κόρη μου και τώρα τον Δημήτρη μου. Μου λένε να κάνω υπομονή , να κάνω ασκήσεις ( μη τσιρίξω τώρα...) , τι απλά το λένε μα είναι επίπονο και τα χάπια ατελείωτα σκέπτομαι να τους βάλω σαν στο σούπερ μάρκετ νούμερο !!!

Ευχαριστώ για τα μηνύματα , τα τηλεφωνήματα και ζητώ συγνώμη που τα .. κέφια μου δεν είναι αρκετά ώστε στο τηλέφωνο να είμαι μάλλον σύντομη. Είμαι μάλλον αχάριστη , εκεί στην κλινική είδα ανθρώπους σε πραγματικά δύσκολες καταστάσεις και πράγματι ζητώ συγνώμη. Θελω τόσες ευχές να σας πω.. τα Χριστούγεννα να μην αρκεστούμε σε στολισμένο δένδρο , ευχές και δώρα. Υγεία σε όλο το κόσμο , αγάπη στον συνάθρωπο μας και φροντίδα σε όσους δεν έχουν αυτά που εμείς θεωρούμε δεδομένα .

Θα περάσω τα Χριστούγεννα με τον Δημήτρη μου , μόνοι μας , έτσι θέλω να μη κουράσω κανένα άλλο , να σηκώνομαι όποτε μπορώ , τα τρώω απλά ότι εύκολο υπάρχει και... έχω τόσα μελομακάρονα , κουλουράκια και τσουρέκια δωράκια που μου έφεραν και που βρήκα τρόπο να τα προωθήσω σε ανθρώπους που απλά τα ονειρεύονται.  Μου αρκεί για γλυκό τα γιαουρτάκια με φρούτα του δάσους που αγαπώ και τα τοστ για πρωινό για να πάρω τα φάρμακα μου τα.. αμέτρητα. 

Και για να γελάσετε λιγουλάκι σας λέω πως βρήκα πατέντα πως να σηκώνω το πόδι μου το χειρουργημένο και να το βάζω στο κρεβάτι το βράδυ όταν δυστυχώς αναγκάζομαι να σηηκωθώ για την τουαλέττα ! Ακούτε ιδέα .. πήρα ένα τεράστο κασκόλ βάζω με πόνο το πόδι μου και.. το σηκώνω όσο ανώδεινα μπορώ για να μη ξυπνήσω τον άνδρα μου. Όμως εκεί κατα τις 7 το πρωί.. τι να κάνω αναγκάζομαι να του πω εκείνο το.. γλυκό αγαπησιάρικο : - Δημήτρη μου συγνώμη.. χρειάζομαι βοήθεια. 

Σας ζάλισα πάλι , το έχω το κουσούρι.. σας εύχομαι Καλά Χριστούγεννα και ότι καλύτερο στο σπιτικό σας. 

                                  Αχτιδένια φιλάκια