Τρίτη, 19 Νοεμβρίου 2019

Η ζωή βρίσκει τρόπο..

                         

Θα σκέπτεστε σίγουρα τι βρήκα σε αυτή τη φωτογραφία που τράβηξα με το κινητό μου βγαίνοντας  στο δρόμο..
Μα..ΖΩΗ φίλοι μου, Ελπίδα..Επιβίωση..μέσα και στο πιο άσχημο έδαφος, εκεί που όλοι βλέπουν μόνο ασχήμια, αηδία ίσως . Εκεί που βλέπεις την καταστροφή, την  φθορά  την σαπίλα..ένα απλό ... αδιάφορο φιντανάκι ξεπροβάλει και τολμά να δείξει την παρουσία του, να επιβάλει την παρουσία και τον αγώνα του να βγει..
Δεν είναι κανένα λουλούδι σημαντικό, ένα απλό φυτό..
-Τι κάνεις τώρα.. ένας σάπιος σωλήνα είναι..
Μου φώναξε ο Δημήτρης ανοίγοντας μου την πόρτα του αμαξιού μας..
-Είναι Ζωή αγάπη μου του απάντησα..είναι..Αγώνας..είναι λες και σου κραυγάζει για να το παρατηρήσεις, να το προσέξεις, να του πεις ένα μπράβο..
Άκου το ..σου φωνάζει..είμαι εδώ λέει ..όσο ζήσω..όσο μεγαλώσω..όσο ενοχλήσω κάποιον και με ξεριζώσει..εγώ κατάφερα και σε έκανα να κοιτάξεις την σάπια υδρορροή. Σου απέδειξα πως μπορώ να "βγω" και εκεί που δεν ελπίζεις. Η ζωή βρίσκει τρόπο..
Φίλοι μου καλημέρα, πάρτε κάτι από την εικόνα μου..η ζωή έχει το τρόπο της να επιβάλλεται, να επιζεί ακόμα και στη πιο σάπια επιφάνεια..το ίδιο και σεις. Μη σκύβετε το κεφάλι, πάντα υπάρχει σημείο να δώσετε ζωή στο όνειρο σας.
                                 Αχτιδένια φιλάκια

Σάββατο, 16 Νοεμβρίου 2019

Αχτιδένιες ώρες και σκέψεις..


Όπως καταλαβαίνετε από την φωτογραφία την Παρασκευή πήγαμε στο κτήμα μας , ο άνδρας μου κρατιόταν με το ζόρι σπίτι και από το να μαγειρεύει συνέχεια λιχουδιές κι εγώ να πρέπει να τις δοκιμάζω..προτίμησα το κτήμα.
Αν αυτό δεν είναι Φθινόπωρο ..ποια άλλη εικόνα θα μου το έδειχνε. Τα δένδρα μας πήραν το χρώμα του χαλκού, το έδαφος βρεγμένο και τώρα μπορώ να βλέπω ξανά την..είσοδο από το τροχόσπιτο!!
Μας επισκέφτηκαν οι δύο απέναντι γείτονες, είπαμε την στεναχώρια μας γι΄αυτούς που λείπουν και όλοι μας ελπίζουμε όλα να πάνε καλά και να τα καθίσματα στο μικρό μας τραπέζι που στριμωχνόμασταν.
Η ευτυχισμένη ήταν η Κάντυ που δεν συγκρατιόταν, έτρεχε με τον Κανέλλο στο κτήμα με ταχύτητες..Ολυμπιονίκη φίλοι μου, είχε γίνει μούσκεμα μα αν και φώναζε ο άνδρας μου εγώ την άφησα να ..διασκεδάσει έξω από τα όρια του διαμερίσματος. 
Μούσκεμα φίλοι μου μα ευτυχισμένοι και οι δύο αφού και το θηρίο μας έκανε σαν τρελό μόλις την είδε!


Γυρίσαμε σπίτι αργά το απόγευμα, την..μπουγάδιασα και μετά απόλαυσα την ζεστασιά του μπάνιου γιατί ομολογώ πως την..άρπαξα λιγάκι όμως με ένα καλό ύπνο και ένα χαπάκι για κρύωμα με έκαναν να ξυπνήσω σήμερα σαν..πουλάκι!!
Βέβαια τι θα έκαμνε ένα..πουλάκι σαν κι εμένα; Μα θα δημιουργούσε ότι σκεφτόταν με τα διάφορα υλικά που έχει μπροστά της. 
Δεν τα ξέφυγα τα ρόδια..όλοι μου τα ζητάνε..


Και για τα παιδάκια του Άγιου Στυλιανού έτοιμο το πακετάκι περιμένοντας την Μαιρούλα να το πάρει και να το πάει.


Να πω πως ότι οφείλω για να στείλω για δωράκια που έχουν κερδίσει ή έχω υποσχεθεί είναι έτοιμα , πακετάκια, φάκελοι απλά περιμένω να μαζέψω κι άλλα και να τα πάω μαζεμένα στο ταχυδρομείο. 


Όπως βλέπετε από τα ολίγα που σας δείχνω φτιάχνω διάφορα, είπαμε..ότι βρω μπροστά μου και αρχίζουν τα κιβώτια με υλικά κάτω από τα τραπέζια του εργαστηρίου μου να αδειάζουν !

                     

Είχα πακέτα με ημερολόγια, ξόδεψα και ότι πακέτο πηλό είχα, έκανα και τα γύψινα εκκλησάκια μου, κατανάλωσα αμέτρητες σιλικόνες, φιόγκους, κορδέλες, χάντρες.. όμως αυτό είναι η χαρά μου .


Βέβαια τα CD βρήκαν αμέτρητους προορισμούς από το να πεταχτούν στα σκουπίδια. 


Σήμερα έμαθα και για που έφτιαχνα το ένα δέμα. ήρθαν να το πάρουν και ..δειλά ρώτησα:
-Που είπατε πως θα πάνε αυτά; σε ποια εκδήλωση;
- Για το Φαρμακείο το Κοινωνικό!
Ωραία, χαλάλι τους ! Καλή πώληση.
Το ΣΚ σπίτι, οι δυο μας, θα συζητάμε, βλέπουμε ταινίες, θα μαγειρεύει και θα του λέω πόσο όμορφο το έκανε, θα ζωγραφίζω όταν τον πιάνει ύπνος στο καναπέ και θα χαϊδεύω τη Κλώντυ που έμαθε και πηγαίνει στη πόρτα με το ..λουρί!
Φίλοι μου σας εύχομαι ότι καλύτερο ! 
Αχτιδένια φιλάκια

Τρίτη, 12 Νοεμβρίου 2019

Συννεφιασμένες μέρες και διάθεση..

                   χρόνος είναι, θα περάσει :)

Αυτές οι συννεφιασμένες μέρες μας έφεραν πραγματικά "σύννεφα" φίλοι μου και δεν ξέρω από που να αρχίσω . Έπεσε αυτό που μία σκοτεινή σκιά επάνω σε ανθρώπους που αγαπώ, σε φίλους γείτονες.
Από το πρωί σε δύο νοσοκομεία με το..μπαστουνάκι μου να επισκεφτούμε γείτονες από το κτήμα που έχουμε δεθεί μαζί τους αφού ήμαστε μία παρέα πια.
Ο ένα ο Νίκος  πριν λίγες μερες με έμφραγμα που εξελίχθηκε και είναι στην εντατική φυτό όπως μου είπε η γυναίκα του. Καλός φίλος , μηχανικός με ένα υπέροχο σπίτι στο ύψωμα ανταλλάσσαμε σπόρους , πίναμε το ..τσάι που αγαπούσε και τους ζωγράφισα τον τοίχο που τόσο ήθελε. Αυτό το σπίτι ήταν το όνειρο του και ελπίζω να το χαρεί. Δυστυχώς η κατάσταση του επιβαρύνεται από ένα ιστορικό ιατρικό που έχει από μεταμόσχευση ύπατος.
Ο άλλος ο Σωκράτης, καλός μας φίλος με την γυναίκα του που κάθε μας συνάντηση ήταν γεμάτη ανέκδοτα και πειράγματα με κακή εξέλιξη σε μία εγχείρηση πριν λίγες μέρες.
Είμαι στεναχωρημένη φίλοι μου, τους επισκέφτηκα και ένοιωσα πόσο ασταθής είναι η ζωή μας από στιγμή σε στιγμή. Με τους άλλους γείτονες σπεύσαμε όλοι κοντά τους, ήμαστε φίλοι μου μία αγαπημένη παρέα γειτόνων στα κτήματα μας τεσσάρων  ζευγαριών και τώρα αυτό..ξαφνικά έγινε αυτό..δύο κρίκοι ράγισαν κι εμείς φοβόμαστε μήπως σπάσουν.
Γυρίζοντας μαθαίνω πως πέθανε η μητέρα φίλης της κόρης μας Ειρήνης που γνωριζόμασταν γιατί σε ιδιωτικά σχολεία οι γονείς δένονται αυτά τα 12 χρόνια της φοίτησης Δημοτικό μέχρι Λύκειο. Καλό Παράδεισο φίλη μου.. η κόρη σου θα είναι κόρη μου.. 
Όπως καταλάβατε η μέρα μου συννεφιασμένη κι εγώ με παυσίπονα και δεν τολμώ να κάνω όσα μου λέει ο γιατρός να πάω για έλεγχο γιατί ..δεν θέλω..δεν μπλέκομαι..δεν υποφέρω να ανοίγω άλλες πόρτες. Κάνω το σταυρό μου και εύχομαι να είναι οι γύρω μου καλά, όσοι αγαπώ, εγώ ..εγώ φίλοι μου δεν φοβάμαι τον θάνατο..έζησα δόξα το θεό ..! 
Άλλωστε έχω να κάνω πολλά πράγματα μπροστά μου για..προσεχή μπαζάρ που θα με έχουν ανάγκη , που το πάτε αυτό!!!
Το μόνο που κάπως μου άλλαξε τη διάθεση ήταν μία έκθεση ζωγραφικής που υπήρχε στην είσοδο του νοσοκομείου Παπαγεωργίου .Έβγαλα λοιπόν το κινητό μου και άρχισα να φωτογραφίζω όμως..σας το έχω ξαναπεί..10 τραβάω 2 είναι σωστές και όχι κουνημένες!






Πολλή όμορφη δουλειά φίλοι μου και θα σας "έσπρωχνα" να πάτε να την δείτε από κοντά.
Φίλοι μου σας εύχομαι να χαίρεστε κάθε στιγμή, να μη χάνετε το χρόνο σας σε περιττές και άσχετες στιγμές, χαρείτε το χρόνο όπως σας έγραψα στην αρχή.
Αχτιδένια φιλάκια

Παρασκευή, 8 Νοεμβρίου 2019

Ο " Χάρτινος Κόσμος" που θαύμασα χθες!



Η χθεσινή μας μέρα ήταν γεμάτη συναισθήματα τόσο έντονα που νομίζω πως ξεπέρασαν τις μέχρι τώρα εμπειρίες μου . Η φίλη μου η Ποδηλάτισσα μου είχε πει λίγο πιο πριν:
- Γιαγιά κοίτα μη κλάψεις από συγκίνηση..
Κι εγώ γέλασα και της απάντησα: 
- Κλαίω μόνο από λύπη, δεν έχω κλάψει ούτε στο γάμο των κοριτσιών μας.
Κι όμως..δάκρυσα φίλοι μου, δεν μπορώ να σας περιγράψω το συναίσθημα και το παράξενο είναι πως στα κορίτσια μας ήμουν πάντα ..ακλόνητα σοβαρή σε όσα δημιούργησα.. στον εγγονό δάκρυσα.. Στο ταμείο μας είπαν :
-Σας έχει κρατήσει ο εγγονός τις καλύτερες θέσεις..


Ο παππούς αν και κουρασμένος αφού μόλις πριν λίγο είχε γυρίσει από το κτήμα παρακολούθησε την παράσταση και κάθε τόσο μου έκαμνε στο..αυτί τα σχόλια του:
-Κοίτα τον πως τραγουδάει..κοίτα πως κινείται τόσο γρήγορα..
Το έργο ήταν μιούζικαλ, ένα είδος που δεν αγαπάει και δύσκολο σε νόημα αφού ήταν μία υπέροχη μεταφορικά έκφραση για τα νέα παιδιά και τον κόσμο που αντιμετωπίζουν. 
Είναι ο  κόσμος τελειότητας που όλοι μας φτιάχνουμε γιατί..αυτό μας οδηγούν τα ΜΜΕ, η εξουσία κάθε μορφής, καθώς καταπιέζουμε τα πραγματικά μας "θέλω" με τα όσα θα ικανοποιήσουν τους γύρω μας, τους γονείς, τους φίλους.
Είναι λοιπόν ακριβώς ο τίτλος.."Ένας χάρτινος κόσμος".
Είδα τον εγγονό μου τον Πασχάλη να χορεύει, να τραγουδάει, να ομολογεί τον έρωτα του σε μία κοπέλα που έχει εισχωρήσει στο..χάρτινο κόσμο.., να δέχεται την απόρριψη και να γυρίζει στο δικό του κόσμο.
Ε! είπαμε..γιαγιά, εγώ καθώς τον κοιτούσα έβλεπα το..μωρό που πάλεψε στην Θερμοκοιτίδα, το ζωηρό αγόρι που μου έκανε το εργαστήρι φύλλο φτερό, που δημιουργούσε κατασκευές με άχρηστα αντικείμενα και  με άφηναν με ανοιχτό το στόμα, το νεαρό έφηβο που με παίρνει στο τηλέφωνο να ρωτήσει αν είμαι καλά, που με αγκαλιάζει δυνατά  φωνάζοντας: - Γιαγιά μουυυυυυ!
Είναι ο..εγγονός που μοιάζει εξωτερικά καθομολογία όλων τον άνδρα μου! 


Γυρίσαμε σπίτι στις..12 ..κάτι πρωτόγνωρο για μένα που κοιμάμαι από τι..10!!!!
Μας περίμενε η Κάντυ με χοροπηδητά ίσως γιατί πρώτη φορά έμεινε μόνη τόσο αργά.
Κοιμήθηκα με τη προσευχή στο Θεό και τον Μιχαήλ Αρχάγγελο που γιορτάζει σήμερα και είναι ο Προστάτης της οικογένειας μας να δώσει στον μεγάλο εγγονό μου ότι είναι καλύτερο γι' αυτόν, ότι τον κάνει ευτυχισμένο. Να μην δεχθεί ποτέ τον.."Χάρτινο κόσμο" που του προσφέρει η εποχή, να ξεφύγει και να φτιάξει το δικό του.
Αύριο κλείνει ένα χρόνος από την εγχείρηση του άνδρα μου και ευχαριστώ όσους στάθηκαν δίπλα μου στις τότε δύσκολες στιγμές έξω από το χειρουργείο και την Παναγία που μου έδωσε δύναμη να χαμογελώ ακόμα και τότε.
Αχτιδένια φιλάκια!

Τρίτη, 5 Νοεμβρίου 2019

Η χαρά μου μου είναι σε όσα φτιάχνω.

                         

Αυτές τις μέρες τις περνώ μέσα..στο σπίτι..δεν υπάρχει ( όπως λέω πάντα με χιούμορ!!) ούτε ένα κοκκαλάκι μου που να μη πονάει . Οι μόνες "βόλτες "μου ήταν μικροί έξοδοι με το αυτοκίνητο σε μαγαζιά για υλικά γιατί το μόνο που με κάνει τώρα να μη σκέπτομαι ότι με ενοχλεί είναι να χώνομαι στο εργαστήρι μου και να φτιάχνω πράγματα.



Τα γούρια μου φέτος μικροσκοπικά , λατρεύω τις...μινιατούρες και σκέφτηκα μικρές ξύλινες καρδούλες με ένα δικό μου μήνυμα : " Έχε καρδιά και σπίτι ανοιχτό"


Βέβαια οι μικρές φετούλες από κανελόξυλο που όταν τις έβγαλα από τη σακούλα ευωδίασε όλο το εργαστήρι μου με έκαναν να σκεφτώ και γούρια πιο..των ημερών, Χριστουγεννιάτικες μικρές νότες.


Τα ημερολόγια μου διάφορα όμως μερικά για παιδιά αφού θα πάνε σε ιδρύματα που τα αφορούν.


Ας σας  υπενθυμίσω και τα άλλα, εκείνα που θέλω να θυμίζουν το πνεύμα των ημερών, οικογένεια.



Δεν ξέχασα και τα στολίδια των δένδρων που είμαι στην αρχή τους βέβαια αφού έχω ένα σωρό άλλες ιδέες.


Τα καπάκια από τα βάζα του Δημήτρη που τα αλλάζει κάθε φορά κι εγώ σαν γνήσια ..ρακοσυλλέκτρια τα μαζεύω περιμένοντας  την ώρα που κάτι θα με χρησιμεύσουν.


Δεν ξεχνώ και σαν θέμα το αστέρι της Βεργίνας μέσα στα πράγματα που θα στείλω για την Πρωτοβουλία για το Παιδί. Αυτά είναι τα ελάχιστα από αυτά που φτιάχνω για την Βεργίνα  απλά σκέφτηκα και κάτι ..Χριστουγεννιάτικο.



Η ...χάρη μου έφθασε και σε κρεμάστρες ελπίζοντας να βρουν τον αποδέκτη τους στο μπαζάρ τους.


Έτσι περνώ την ώρα μου όπως καταλαβαίνετε, έχω κάνει πάλι το εργαστήρι μου ένα..χαμό, πολλές φορές τσατίζομαι με τον εαυτό μου όμως..ξέρω πως πάλι έτσι θα καταλήξω..σε αυτό το..χαμό.
Μπήκαμε στον Νοέμβρη φίλοι μου και ο χρόνος κυλάει τόσο γρήγορα πια για μας. Την Πέμπτη θα πάμε να χαρούμε τον εγγονό μας στο θέατρο και βέβαια θα σας πω και τα όσα θα ζήσω εκείνες τις στιγμές. Ξέρετε πως τα συναισθήματα μου είναι πάντα έντονα κι εσείς ..οι αποδέκτες.
Θυμάμαι την μητέρα μου όταν ήρθε με τον πατέρα μου στη πρώτη μου έκθεση τότε σε γνωστό ξενοδοχείο των Αθηνών. Το είχα οργανώσει μόνη μου με βοήθεια από ένα φίλο γκαλερίστα. Μέχρι τότε δεν μου είχαν συγχωρέσει που δεν έγινα..γιατρός..Άραγε όταν μετά με φιλούσαν και μου έλεγαν τα μπράβο τι θα ένοιωθαν...
Ακόμα δεν αγόρασα φακέλλους για να στείλω..πάλι τους ξέχασα η αφιλότιμη.. Δεν ξέρω αν το παθαίνει κάποια από εσάς..μπαίνω σε μαγαζί για κάτι , αγοράζω άλλα και ξεχνώ αυτό για το οποίο μπήκα!!!!
Λοιπόν ελπίσω να σας τα πω ξανά μετά την Πέμπτη γιατί σκέπτομαι να πάω και στο κτήμα που το έχω ξεχάσει και ..επιθύμησα τις φίλες μου γειτόνισσες.
                                       Αχτιδένια φιλάκια

Σάββατο, 2 Νοεμβρίου 2019

Φθινοπώριασε..

                         

          Το είδα, μου άρεσε και είπα να σας κάνω την ..σοφή! 
Καλημέρα και καλό ΣΚ φίλοι μου  θα το περάσω σπίτι γιατί η υγρασία και η ηλικία με έχει κάνει να ξυπνώ σαν S γαλλικό .
Λοιπόν τέτοιες μέρες δεν χάνω το χαμόγελο και χώνομαι στο εργαστήρι μου για να φτιάξω πράγματα και να πάει το χαμόγελο και στη καρδιά μου.
Το νέο στο σπίτι είναι πως η Κάντυ πήγε στο κομμωτήριο αναγκαστικώς γιατί στο κτήμα κυνηγώντας τον Κανέλο έγινε κάτι από..ολόκληρη τζίβα και αναγκαστικά την παρέδωσα στα χέρια του Βασίλη με την προειδοποίηση ότι μπορεί να του κάνει το μαγαζί ..καλοκαιρινό!
Τελικά αυτό το σκυλί με ξαφνιάζει και μου τονίζει ότι δεν την ξέρω ακόμη μα και ούτε εκείνη!!! Όταν πήγα να την πάρω μου είπαν κοιτώντας με επιτιμητικά πως ήταν..τέλεια,ήσυχη, συνεργάσιμη και τέλος πάντων..όχι αυτό που τους περιέγραψα.


Το βραδάκι λοιπόν πήρα το βελονάκι μου και άρχισα το..πλέξιμο με ότι μαλλιά είχα και βέβαια με όσες  γνώσεις έχω στο πλέξιμο. Τα...ψιλοκατάφερα φίλοι μου έφτιαξα το πρώτο και της το φόρεσα και χθες έφτιαξα και 2ο πιο καλύτερο και ευελπιστώ πως το..3ο θα είναι..τέλειο ( λέμε τώρα...)!!
Τώρα λοιπόν αρχίζει για μένα η πιο όμορφη περίοδος, τα Χριστούγεννα άρχισαν να μου μοσχομυρίζουν από μακριά , προετοιμάζω τα δωράκια μου και γεμίζω τα 3 κιβωτιάκια που έχω ανοιχτά με τα όσα φτιάχνω μοιράζοντας τα ..δίκαια.
Αν τα χέρια μου ήταν καλύτερα όπως παλιά θα έφτιαχνα βέβαια πιο όμορφα πράγματα μα..αρκούμαι σε ότι φτιάχνω .Τελικά η προσφορά είναι αμφίδρομη, βγαίνει από την καρδιά και επιστρέφει πάλι σε αυτήν. Στην επόμενη έξοδο μου πρέπει να αγοράσω φακέλλους για τα δωράκια μου  και να προετοιμαστώ για το ταχυδρομείο που είναι το δυσκολότερο σκέλος.

              

Φθινοπώριασε φίλοι μου και σήμερα αρνήθηκα να πάω στο κτημα με τον άνδρα μου, η αλήθεια είναι πως πονάω παντού και δε μπορώ να σκεφτώ τον εαυτό μου έξω από την ..γωνιά μου. Έτσι του έδωσα πρωινό φιλάκι , τον κούρασα με  συμβουλές να προσέχει , προσευχήθηκα γι αυτόν στη Παναγιά να είναι καλά  και τον άφησα να πάει όπου αισθάνεται χρήσιμος και δημιουργικός..στο κτήμα..στα δένδρα και την προετοιμασία στο θερμοκήπιο. 
Μαζί σας λοιπόν αυτό το ΣΚ , στο εργαστήρι και με την Κάντυ αγκαλίτσα όταν θέλω παρέα. Ξέρετε..είναι φάρμακο..ότι και να έχεις την παίρνεις αγκαλιά, την χαϊδεύεις και της μιλάς καθώς σε κοιτάζει με αυτά τα πανέμορφα χαντράκια που έχει για ματάκια.
Σας εύχομαι ένα όμορφο φθινοπωρινό ΣΚ φίλοι μου, δεν λέω κάτι σπουδαίο στις αναρτήσεις μου μα..λέω όπως πάντα ότι νοιώθω.
                                  Αχτιδένια φιλάκια.