Τρίτη, 18 Σεπτεμβρίου 2018

Κι αυτό...ας περάσει Θεέ μου...

                          Muse A Little And Wonder

Φίλοι μου οι καταιγίδες έρχονται ξαφνικά , απρόβλεπτες για το μέγεθος τους. Εμείς οφείλουμε να σταθούμε δυνατοί και καταπιέζοντας την ανθρώπινη αδυναμίας των στιγμών να σταθούμε όρθιοι για να τις πολεμήσουμε.
Σήμερα είναι μια τέτοια μέρα για μένα και για ότι αγαπώ και οφείλω να προσευχηθώ στο Θεό να μου δώσει τη δύναμη να γίνω τώρα εγώ ο..αρχηγός και να οδηγήσω τα πράγματα εκεί που πρέπει.
Συγχωρέστε με που θα εγκαταλείψω για όσο χρειαστεί το μπλοκόσπιτο μου. Σας το έχω ξαναπεί..τέτοιες στιγμές κλείνομαι στο καβούκι μου και κλωθογυρίζω όσες σκέψεις περνούν από την αδύναμη πλευρά του εαυτού μου. 
Σας ευχαριστώ και..προσευχηθείτε για να σταθώ ικανή να συμπαρασταθώ εκεί που θα με χρειαστούν.
                      Αχτιδένια φιλάκια

Κυριακή, 16 Σεπτεμβρίου 2018

Ζωγραφική στο κτήμα

Ναι..το καταλάβατε..γύρισα πάλι στο σπιτάκι μου!!! Είπαμε..μοιράσαμε με τον άνδρα μου την εβδομάδα στους δύο χώρους μας. Όμως και εκεί πέρασα όμορφα γιατί  με το καβαλέτο που μου έφτιαξε ο Δημήτρης κάτι βρίσκω να ζωγραφίσω οπότε..ασχολούμαι με πράγμα  που αγαπώ όσο εκείνος αλώνιζε με το χορτοκοπτικό αμαξάκι του όλο το κτήμα.
Αρχίζω να ..υποπτεύομαι ότι αυτός ήταν ο λόγος που μου έφτιαξε το καβαλέτο και οι γείτονες που όλο και παίρνουν τα δωράκια τους.


Ένα ακόμα καπάκι από τα παλιά ντουλάπια που βγάλαμε από τη κουζίνα του τροχόσπιτου κατά την..ανακαίνιση ( έχω μερικά ακόμη..χα! χα! ) και..εδώ να δείτε..του πήρα το δίσκο που άλλαξε από το μηχάνημα κοπής και που το πέταξε και το ζωγράφισα! Μετά το χάρισα στο γείτονα που μας βοήθησε και αναρωτιόταν τι θα το κάνω!
Την επόμενη μέρα είχαμε λαϊκή στο χωριό, αγόρασε ψαράκι για ψήσιμο κι εγώ..ένα δίσκο.


Αυτό θα πάει στο πακέτο που ετοιμάζω για την Πρωτοβουλία για το παιδί. Φίλοι μου έχω αρχίσει να ετοιμάζω από τώρα σε κουτιά τα όσα θέλω να δώσω σε 3 ιδρύματα που συμμετάσχω. Όμως..όμως..είπαμε , με είδαν με τα πινέλα οι γείτονες και  βρήκα δουλειά για ..μήνες! 
Η μία απέναντι μου έφερε ένα μεγάλο σινί μπακιρένιο που έφτιαχνε πίτες η..γιαγιά της και μου ζήτησε κάτι από τη ζωή σε χωριό.
Η άλλη Ρένα με παρακάλεσε για μία μικρή τοιχογραφία στο σπίτι της..δεν μπορώ να αρνηθώ ..αν και αυτή θα είναι λίγο πρόβλημα για μένα γιατί ..πρέπει να ανεβώ σε σκαλάκι για να ζωγραφίσω και..η αστάθεια μου γνωστή. όμως είναι μία πολλή καλή φίλη και δεν μπορώ να πω..όχι!
Περιμένετε λοιπόν προσεχώς τα έργα μου. Προς το παρόν περνάω έτσι ευχάριστα τις ώρες μου, κάνω ότι μπορώ όσο μπορώ.
Γυρίσαμε λοιπόν γιατί έπρεπε, έχουμε ένα σημαντικό ραντεβού με γιατρό για τον άνδρα μου και δεν μπορώ να μην ανησυχώ , δεν μπορώ να μη νοιάζομαι και μου ..σπάει τα νεύρα που αδιαφορεί και κυριολεκτικά τον...σπρώχνω.
Φίλοι μου καλή μας  εβδομάδα, άρχισα και τα μαθήματα με τα δύο κοριτσάκια μου την προηγούμενη εβδομάδα και ..καλή μας χρονιά. Στη μία την παλιά, την αγαπημένη μου της "περνάω" μία τεχνική δική μου γιατί της έχω..αδυναμία!
Σας εύχομαι ότι καλύτερο και..μακάρι ο καλός Θεούλης να είναι δίπλα μου σε ότι με απασχολεί και να πάνε όλα καλά γιατί..δεν αντέχω πια δύσκολες στιγμές σε άλλους . Τα δικά μου τα αντιμετωπίζω με το καλύτερο τρόπο, ξέρω να τα διαχειρίζομαι..μα ότι αφορά άλλους...
Αχτιδένια φιλάκια.

Πέμπτη, 13 Σεπτεμβρίου 2018

Λίγη παρεούλα..

                   

Καθίστε στο καναπέ μου για λίγο ..παρεούλα θέλω..θα σας ζαλίσω πάλι για ότι σκέψεις μου έρχονται στο μυαλουδάκι όταν κάτι μου κάνει εντύπωση.
Το πρωί σε μία έξοδο μας με τον άνδρα μου σε κάποιο φανάρι δίπλα μας ένας νεαρός ( για μένα τα..25 - 30 άρια ακόμη νεαροί είναι) με το αμάξι του κι εγώ βλέπω τα δύο μικρά κοριτσάκι περίπου 6 και 8 ετών στο μπροστινό κάθισμα χωρίς καν ζώνη να χοροπηδούν σχεδόν καθισμένα βέβαια στο ίδιο κάθισμα.
Ο..οδηγός με το κινητό στο χέρι μιλούσε και χασκογελούσε.. Τα παράθυρα ανοιχτά βέβαια λόγω εποχής και το αυτοκίνητο του σχεδόν κολλητό δίπλα μας.
Ο άνδρας μου δεν κρατήθηκε και του μίλησε:
-Αφού πίσω είναι άδειο το αμάξι σου γιατί δεν βάζεις τα παιδιά, φόρα τα και ζώνη. Ένα φρενάρισμα να κάνεις αφού μιλάς και στο κινητό θα πέσουν στο παρμπρίζ..
Η ευγενική απάντηση..σχεδόν αφοπλιστική για ανθρώπους σαν κι εμάς σε ηλικία και ήθος..
-Αι τράβα κωλόγερε ( συγνώμη ) που θες και παρατηρήσεις μη κατέβω και σου κάνω τη μούρη κρέας..Τράβα και τσακίσου μαλ..α.
Το φανάρι άναψε στη Βούλγαρη, ο ..ευγενικός νεαρός έφυγε δίνοντας στα κοριτσάκια που ίσως κάποια αδελφή του εμπιστεύτηκε ένα υπέροχο μάθημα αγωγής.
Ο άνδρας μου έγινε ..βαπόρι που ξεφυσούσε κι εγώ ένοιωσα την πίκρα του πως υπάρχουν άνθρωποι με τέτοιες εκφράσεις και έλλειψη παιδείας.
Για πολλά μπορώ να κατηγορήσω εμάς τους δύο σαν ανθρώπους μα ποτέ σε εκφράσεις και διαπληκτισμούς. Εγώ από τη φύση μου είμαι το ξέρω λίγο..ή μάλλον υπερβολικά ευγενική ίσως και μέχρι βλακείας , όσο για τον άνδρα μου ποτέ..μα ποτέ δεν τον έχω ακούσει να βρίζει αυτά τα 43 χρόνια που ήμαστε μαζί.
Το συζητούσαμε στο δρόμο με λύπη σκεπτόμενοι πιο πολύ το τι θα μπορούσαν να πάθουν τα παιδάκια  σε ένα τυχόν δυνατό φρενάρισμα ή σε ένα λάθος στην οδήγηση.
Όμως όλα έχουν και την άλλη μεριά φίλοι μου . Στο γυρισμό κατεβάζοντας τα ψώνια μας την ώρα που άνοιγα την εξώπορτα και ο άνδρας μου παρκάριζε μία φωνή πίσω μου έδειξε την άλλη πλευρά.
-Κυρία να σας βοηθήσω;
Δύο χεράκια μου πήραν τις δύο σακούλες και ένα χαμόγελο σε ένα πανέμορφο κοριτσίστικο πρόσωπο μου φώτισε την υπόλοιπη μέρα. Το κοριτσάκι είναι η 16άχρονη περίπου κόρη των νέων ενοικιαστών στο ισόγειο που δεν τους ξέρω καν αφού δεν ..κυκλοφορώ πολύ.
-Ευχαριστώ κοριτσάκι μου, να είσαι καλά , είσαι μία κούκλα της χαμογέλασα.
Η ομορφιά φίλοι μου δεν είναι στην εμφάνιση , στο ντύσιμο και στο μαλλί..η ομορφιά είναι στους τρόπους, στην ευγένεια, στο χαμόγελο που οφείλουμε να σκορπίζουμε ολόγυρα. 
Δεν έχω μετανοιώσει ποτέ για τις" καλημέρες" που λέω πολλές φορές χωρίς ανταπάντηση, για κανένα "ευχαριστώ "στους πωλητές στη λαϊκή που με κοιτάζουν παραξενεμένοι, για τα" συγνώμη" μου όταν σπρώξω κατά λάθος κάποιον σε ουρές , για το σκύψιμο όταν μαζεύω κάτι που έπεσε από κάποιον πιο μεγάλο από μένα.
Αντίθετα έχω κερδίσει πολλές φορές σε υπηρεσίες "δύσκολους " ανθρώπους με το τρόπο αυτό , έχω κάνει μουτρωμένα πρόσωπα να ..μαλακώσουν και "αγρίμια" να γίνουν φίλοι μου.
 Σκέπτομαι όμως ότι όλα πρέπει να ξεκινούν από την οικογένεια και επιμένω γι' αυτό και θα σας αφήσω ..ήσυχους για σήμερα απλά με μία μαμαδίστικη συμβουλή για το τι παρακαταθήκες θα δώσετε στα παιδιά σας με το τρόπο που θα σας βλέπουν να φέρεστε ΕΣΕΙΣ.
                     Αχτιδένια φιλάκια..

Τρίτη, 11 Σεπτεμβρίου 2018

Το σύστημα υγείας που έχουμε...

                          

Ελπίζω να θυμάστε τα σχετικά με το σύστημα υγείας που ανακοίνωσε ο Πρωθυπουργός μας ... Θα ήθελα πολύ να ήταν δίπλα μου σήμερα  στο τηλέφωνο όταν προσπαθούσα ( για πρώτη φορά ομολογώ) να κλείσω ένα ραντεβού για τον άνδρα μου σε νοσοκομείο γιατί ήθελα να πάρουμε μία γνώμη από γιατρό που βλέπει πολλά περιστατικά όπως μας συμβούλεψα. 
Στην αρχή ένα κωδικοποιημένο μήνυμα που με πληροφορούσε ότι για...όλους τους γιατρούς δεν υπήρχε ραντεβού μέχρι τέλους ...Δεκεμβρίου. Περίμενα να μιλήσω με..άνθρωπο για να του πω πως ήθελα απογευματινό ραντεβού επί πληρωμή. 
Τελικά η..υπεύθυνος μολογώ ευγενική με πληροφόρησε ότι ΚΑΙ τα απογευματινά ραντεβού επί πληρωμή ( 48 ευρώ) κλειστά μέχρι μέσα Οκτωβρίου.
Σκέφτηκα εκείνη τη στιγμή με θυμό αν κάποιος που δεν διέθετε χρήματα χρειαζόταν γιατρό για το παιδί ή τον άνθρωπο του γενικά.
Τότε παίρνω τηλέφωνο στο Διαβαλκανικό και βρίσκω αμέσως..δηλαδή επιβεβαιώνομαι ότι μόνο επί πληρωμή βρίσκεις και ότι το σύστημα υγείας που οφείλει να μου παράσχει το κράτος που το πλήρωνα γι' αυτό το σκοπό είναι ανύπαρκτο φίλοι μου.
Αισθάνομαι ανασφαλής και προσβεβλημένη από το κράτος μου και το μέλλον γιατί θα είμαι αναγκασμένη πάντα να στρέφομαι σε ιδιωτική ασφάλιση όπως και είμαι βέβαια και τώρα αδιάφορο αν θελήσαμε κάτι περισσότερο από πλευράς γνώσης και θεραπείας.
Φίλοι μου σκεφτείτε ένα ηλικιωμένο άτομο να θέλει ραντεβού σε ιατρείο εξωτερικό όπως ξέρω κάποιον στο Γηροκομείο που επισκεπτόμαστε συχνά ο Δημήτρης κι εγώ από τότε που είχαμε το θείο μου εκεί. Με πρόβλημα στα πόδια του ο 82άχρονος προσπαθεί να βρει ραντεβού για ορθοπεδικό και ακτίνες από τότε που τον..ξέρω δηλαδή 3 μήνες! Ας σημειώσετε ότι έχει 2 γιους ο ένας...γιατρός και ο άλλος στρατιωτικός..νοιώθω οργή φίλοι μου..απογοήτευση..
Ξύπνησα όπως βλέπετε με την..τσατίλα μου, σας τα είπα και ξεφόρτωσα..καλή μέρα θα σας πω και εύχομαι το καλύτερο για όλους.
                    Αχτιδένια φιλάκια.

Δευτέρα, 10 Σεπτεμβρίου 2018

Ξεκινώντας την εβδομάδα μου.

                                   

Συνήθως φίλοι μου ετσι αρχίζει η εβδομάδα μας, βάζουμε τα πράγματα στη σειρά, τα αρχειοθετούμε και σηκώνουμε τα μανίκια για να τα αντιμετωπίσουμε.
Έτσι κι εγώ σπίτι από χθες βράδυ, έπρεπε να τακτοποιήσω όσα ο Δημήτρης δεν αναλαμβάνει ποτέ δηλαδή φοροτεχνικό, τράπεζα , λογαριασμούς , συνταγές ώστε μετά να γυρίσω σπίτι και να του πω:
- Όλα τακτοποιήθηκαν αγάπη μου, μην ανησυχείς δεν χρωστάμε τίποτα!
Ξεκίνησα λοιπόν την έξοδο μου αφού "έφτιαξα" την εμφάνιση μου, ξέρετε τώρα , χτένισμα στις λίγες τρίχες της κεφαλής μου, αρωματάκι, φόρεμα πρωινό , τσαντούλα, καπελάκι  και τα πολυεστιακά γυαλιά μου για να βλέπω τι μου γίνεται.

                     

Πρώτα ένα κουτί τυροπιτάκια από το φούρνο για την φοροτεχνικό μου ( την καλοπιάνω πάντα!!), δύο φάρμακα που μου τελείωσαν από το φαρμακείο ( χωρίς αυτά κορίτσια είμαι σαν..σεισμοπαθής κατοικία) . Καλημέρες στις γειτόνισσες στη σειρά, μόλις βγαίνω λες και..ξεφυτρώνουν στους δρόμους. Δεν βγαίνω συχνά πλέον παρά μόνο με τον Δημήτρη και με αυτοκίνητο.  
Μέχρι να πάω λοιπόν εκεί ανακάλυψα με πολλή λύπη ότι το μικρό βιβλιοπωλείο της γειτονιάς μου έκλεισε..μόνο που δεν έβαλα τα κλάματα.. Η χαμογελαστή Σοφία που αγόραζα κάρτες, μολύβια , ζελατίνες και βιβλία.. Ένα ακόμα μαγαζί σε μία γειτονιά που κάποτε δεν έβρισκες ούτε χιλιοστό ανοίκιαστο. Γέμισε η καρδιά μου μελαγχολία, στο δρόμο πολλοί με χαιρετούσαν , "Καλημέρα κυρία Γεωργία, δεν σας βλέπουμε πια..", πελάτες παλιοί στο μαγαζί μου, μία γειτονιά τόσο αξιοπρεπής, απλή και τόσο αγαπημένη πιστέψτε με. 
Τελείωσα με τη φοροτεχνικό, πήρα την ..λυπητερή του ΕΜΦΙΑ και τράβηξα στη τράπεζα να την πληρώσω όλη να τελειώνουμε. Εδώ αρχίζει ο ..αγώνας γιατί μου είναι δύσκολο λόγω της αστάθειας να περάσω δρόμο μα...σαν καλό παιδάκι κοιτάω δεξιά και αριστερά και όταν δεν βλέπω ίχνος περνάω με το μπαστουνάκι μου. Μία ωρίτσα στη τράπεζα και βγήκα θριαμβευτικά. 
Μετά είχε σειρά το κατάστημα δίπλα ΠΡΟΠΟ να δω αν κέρδισα το Τζόκερ!!! Που τέτοια τύχη..θα τα είχα μοιράσει σε 1 εβδομάδα το πολύ, μα εμένα ο Θεός μου έδωσε άλλα τζόκερ στη ζωή οπότε δεν με νοιάζει.. Πάντως ομολογώ πήρα ένα ακόμα μπας και κάνω την έκπληξη κάποια στιγμή στον ανδρούλη μου που δεν θέλει να ακούσει για αυτά.
Ψωμάκι από το φούρνο, μια μικρή τυροπιτούλα για ένα σκυλάκι αδέσποτο, μια ακόμη λυπημένη ματιά στο βιβλιοπωλείο..και μία γειτόνισσα που βγήκε με ένα πιατελάκι να με ρωτήσει αν μπορώ να της ζωγραφίσω κάτι που ήθελε μέσα σε αυτό.
-Ευχαρίστως χρυσό μου
-Θα σας πληρώσω..
-Δεν θέλω να ακούω ανοησίες, είναι ένα παιχνιδάκι , έλα για καφέ και φέρτο..
Μετά η φίλη μου η Ελένη η μοδίστρα στο μαγαζάκι δίπλα, έγινε γιαγιά προημερών και έχει τρελαθεί από τη χαρά της.
-Κάτσε να σου τα πω, να σου δείξω φωτογραφίες που την κρατάω αγκαλιά. Κλαψούρισε εδώ..Δεν με αφήνουν να τη κρατάω, μας λένε να την βλέπουμε όταν μας..καλούν.
-Μη σκας..το ίδιο μου έλεγε τότε η κόρη μου στο πρώτο παιδί και μετά από μία εβδομάδα ζόρια μου την έφεραν πεσκέσι στο σπίτι. Συμβουλή παλαίμαχης γιαγιάς..αγόρασε κρεβατάκι πάρκο, μπιμπερό και τα σχετικά, θα τα χρειαστείς επειγόντως, άκου που σου λέω!
Ο ταχυδρόμος περίμενε να του ανοίξω, ένα μικρό πακετάκι που παρήγγειλα από τον υπολογιστή, έχω αγοράσει ένα σωρό υπέροχα καλούπια για το πηλό μου και τις Χριστουγεννιάτικες κατασκευές μου.
Ξεκλειδώνοντας η μυρωδιά του φαγητού που άρχισε ο Δημήτρης γεμίζει την είσοδο μου.
-Γύρισα, όλα τακτοποιήθηκαν αγάπη μου, μην ανησυχείς δεν χρωστάμε τίποτα!
Σας εύχομαι μία καλή εβδομάδα και όλα να πάνε καλά μέσα σε αυτήν.
                                      Αχτιδένια φιλάκια



Πέμπτη, 6 Σεπτεμβρίου 2018

Η ευτυχία είναι στιγμές..το ξαναλέω.

Είχα παραιτηθεί από το να ζωγραφίσω στο κτήμα..Κάτι ο αέρας..κάτι η γωνιά μου που δεν υπήρχε μαζί με το λατρεμένο μου "χάος". Έτσι όλες μου οι δοκιμές ήταν κάποιες πετρούλες ,το τζάκι της γειτόνισσας και βέβαια ο εσωτερικός τοίχος στο τροχόσπιτο πέρσι ακριβώς τέτοιες μέρες.



Συμφώνησα με τον Δημήτρη να συμβιβάσουμε τα "θέλω" μας ,χωρίσαμε την εβδομάδα στη.. μέση και την μισή θα μένουμε στο σπίτι και την υπόλοιπη στο κτήμα.
Πάντα λέω πως ο γάμος για να είναι ευτυχής πρέπει να γίνονται βήματα και από τις δύο μεριές!!
Το μόνο δικό μου πρόβλημα στο κτήμα είναι πως δεν μπορώ να...κάθομαι όπως θέλει και να τον παρακολουθώ που ασχολείται με τα...πάντα, να μαγειρεύω, να κέντώ, να διαβάζω βιβλία και να μου λείπει το κυριότερο ..το εργαστήρι μου και οι "αναλαμπές" που μου έρχονται να κάνω κατι μέσα σε αύτο με όποιο τρόπο μπορώ.  Το γεγονός ότι δεν μπορώ πλέον να ζωγραφίζω όπως παλιά το έχω...χωνέψει..μα το να κάθομαι στα "αυγά" μου ποτέ!
Έτσι την Τέταρτη που είναι η μέρα που πάμε κτήμα είπα να κάνω το τόλμημα να χωρέσω τα πιο απαραίτητα από αυτά που χρειάζονται να ζωγραφίσω σε χώρο που ίσως δεν βολεύομαι σε ένα φορητό βαλιτσάκι που το έχω από τα χρόνια τα φοιτητικά αν το πιστεύετε. Μετά πρόσθεσα δειλά δειλά και μία ακόμη...τσαντούλα και του τα παρουσίασα να τα βάλει στο αμάξι!
Δεν ξέρω αν με βοήθησε η επιθυμία μου να βρω τη θεση μου ή το πείσμα μου να πετύχω σε ότι δεν πίστευα ότι θα... βολευτώ. Τα κατάφερα..στριμωγμενα και λίγο δύσκολα μα...τα κατάφερα αρχίζοντας με μία κολοκύθα


Και μετά ένα καπάκι από τα παλιά ντουλάπια στο τροχόσπιτο.


Τα κατάφερα του είπα, βάζοντας λίγο λίγο το χρώμα στη παλέτα προλαβαίνω το στέγνωμα τους,  την επόμενη φορά θα πάρω τελάρο με μουσαμά . Βέβαια θα είναι
μικρά γιατί δεν έχω ..καβαλέτο.
Φίλοι μου κάτι τέτοια μου κάνει και είμαι ακόμη και στα..γεράματα ερωτευμένη.


Για πότε έβγαλε από την αποθήκη τα μηχανήματα και τα ξύλα δεν το κατάλαβα εκτός από το θόρυβο της μεγάλης γεννήτριας..
Ένα καβαλέτο φίλοι μου..για μένα και τα..θέλω μου..το δηλώνω..τον αγαπώ !


Νάτην λοιπόν η γωνιά μου, δεν είναι τέλεια μα είναι μια αρχή.
Τώρα του φτιάχνω
 Κυδώνι γλυκό με κρασί στο φούρνο για ανταμοιβή, ότι μπορεί ο καθένας με τις δυνατότητες που έχει.
Από το κτήμα λοιπόν η ανάρτηση απο το μικρό μου τάμπλετ και τις δικές του δυνατότητες μα...είπαμε. .όταν ξεχειλίζω απο χαρά δεν κρατιέμαι η Αχτιδουλα.
Αχτιδένια φιλάκια