Δευτέρα, 30 Νοεμβρίου 2020

Κάνοντας λογαριασμό..

                        



Τελειώνει ένας ακόμη μήνας , δεν το συζητάω.. δύσκολος.. πολύ δύσκολος και όπου διαβάζω κείμενα ψυχοπλακώνομαι γιατί η διάθεση και η ψυχική κατάσταση όλων κάνει .. κύκλους στα ίδια προβλήματα.

Όμως αντιδρώ φίλοι μου.. μέσα σε όλα αυτά θέλω να δω το ποτήρι μισογεμάτο, να προσπαθήσω να σας δώσω το σπρώξιμο να βγάλετε από τη ψυχή σας το μαύρο πέπλο και να του δώσετε χρώμα. Δεν θα σας πω εξυπνάδες πως τίποτε δεν έχει αλλάξει, πως αυτά τα Χριστούγεννα είναι ίδια με τα τόσα που πέρασαν, εγώ ιδιαίτερα δεν μπορώ να ξεφύγω από το δικό μου παρελθόν χωρίς να το θέλω φέρνοντας εικόνες ζωής και κεφιού.. Μετά σκέπτομαι πως ότι είναι να συμβεί στη ζωή μου θα γίνει είτε το θέλω είτε όχι οπότε.. γιατί να ψυχοπλακώνομαι;

Μέσα στη τόση μου απραξία ξαφνικά η Ποδηλάτισσα μου έφερε το σπρώξιμο που ήθελε η ψυχή μου: - Σε χρειάζονται.. η Πρωτοβουλία για το παιδί σε χρειάζεται και ήταν για μένα το δώρο που ήθελα.

Μπήκα στο εργαστήρι μου και κοίταξα τα υλικά μου.. τελειώνουν φίλοι μου , δυστυχώς τελειώνουν ,μα δεν μπορεί είπα.. κάτι θα βρεθεί να φτιάξω στα γρήγορα πριν την προθεσμία.

                

 Λίγα Χριστουγεννιάτικα στεφάνια..


Λίγα στολίδια για το δένδρο..


Λίγα ανοιξιάτικα για ..ελπίδα να ήμαστε εκτός...


Λίγα μαγνητικά για το.. ψυγείο!

Και.. και.. λίγα ημερολόγια, λίγα στολιδάκια.. όσα χωρέσει το κουτί που πρέπει να φύγει το αργότερο μεθαύριο. 

Δεν έχω στολίσει φίλοι μου ακόμα.. για ποιο λόγο σκέπτομαι.. δεν έχω πια παιδιά να τριγυρίζουν στο σπίτι, δεν κάνω γλυκά.. με έχει  βαρεθεί και η γειτόνισσα πια!!! Χθες της πήγα γαλακτομπούρεκο αφού από όλο το ταψί κράτησα 4 κομμάτια για τον άνδρα μου. Θα σας πω στενάχωρο νέο, όταν πήγα στον άστεγο φαγητό μου είπαν πως εδώ και μία μέρα τον πήραν στο νοσοκομείο.... 

Δεν το υπογράφω όμως για το στόλισμα .. ας μπει ο Δεκέμβρης και ίσως βγάλω το.. τεράστιο δένδρο μου του.. μισού μέτρου και κάποια κεράκια που τα είχα κάποτε μεράκι και έκανα συλλογή. 

Λυπάμαι που δεν θα στείλω τα δωράκια που.. ονομάτισα για σας.. μόνο ένα πρόλαβα να στείλω στην αρχή .. τα άλλα με κοιτάζουν δακρυσμένα με παράπονο.. Όμως φίλοι μου προημερών που τόλμησα να κάνω μία βόλτα στο ταχυδρομείο έπαθα το σοκ.. από την ουρά..

Φίλοι μου δεν θα δώσω ευχές για το νέο μήνα.. το πήρα κατάκαρδα πως οι ευχές τελικά πάνε στο βρόντο , όμως.. όμως.. μη χάνετε το χαμόγελο.. όλα θα τελειώσουν κάποια στιγμή και θα γίνουν όπως παλιά που το τεράστιο δένδρο μας στόλιζε το χολ και έλειπε ο.. καταψύκτης!!!Το τραπέζι δεν χωρούσε  τα άτομα, η κουζίνα δεν σταματούσε να ψήνει , τα ταψιά δεν έφθαναν, τα γέλια των παιδιών μας ξεκούφαναν.. τα πακέτα κάτω από το δένδρο.. Είπαμε... όχι σκέψη στα παλιά..

                                             Αχτιδένια φιλάκια 

Δευτέρα, 23 Νοεμβρίου 2020

Παρεούλα;;; τι μου κάνετε;

                                   


Το πήρα απόφαση φίλοι μου πως.. ΕΔΩ ..ΜΑΖΙ σας θα την.. βγάλω φίλοι μου όμως.. αποφάσισα πως η γκρίνια είναι περιττή, δεν βγάζει πουθενά και τότε ο καλός Θεούλης μου έστειλε δωράκι γιατί βλέπετε εκτός από κόρες έχω και.. ψυχοκόρες χωρίς υποχρεώσεις και από χθες η αγαπημένη μου Αθηνά ένωσε την μοναξιά της καραντίνας της με την δική μας και έτσι!!!!!!.. έχουμε παρέα φίλοι μου. Δηλώνω ευτυχής και ακόμα πιο ευτυχισμένη η Κάντυ που πηγαίνει και απογευματινή βόλτα πια και κάποιον να την παίζει.

                        

Κακά τα ψέματα φίλοι μου ..μόνοι έλεγε η γιαγιά μου ούτε στο Παράδεισο! Η καραντίνα όπως βλέπω μας...παντρεύτηκε.. λες και την θέλαμε.. ούτε καν προίκα δεν έχει μόνο να μας κάνει τη ζωή πατίνι!.

Εγώ πάντως ..πείσμα μεγάλο.. θα φτιάχνω δωράκια και από εβδομάδα θα κάνω μια προσπάθεια με το ταχυδρομείο και μαζί και μία προσευχή να βρει ο ταχυδρόμος  τον.. παραλείπτη. Θα ομολογήσω πως έχω κάνει τα πάντα για να γεμίσω το χρόνο μου, κέντησα, έπλεξα χαλάκια ,έφτιαξα στολίδια, ημερολόγια , έφτιαξα δωράκια, έκανα γλυκά, ο άνδρας μου φαγητά και πίτες.. 

                                    


Δια του.. λόγου το αληθές.. έφτιαξα υπέροχα σε γεύση Μάφινς με κολοκύθα , καρύδια, κανέλλα και.. μη ζητάτε συνταγή(!!!!) χα! χα! απλούστατα την έφτιαξα με το.. μάτι όπως λένε και να πάρει η ευχή έγιναν υπέροχα, άντε τώρα να τα ξαναφτιάξω!
Τώρα έχω και κάποια να ταΐζω και μάλιστα ξέρω από παλιά που την είχα στη πολυκατοικία μας φοιτήτρια τότε υπό την.. προστασία μας , πως όσα και να φάει σαν την κόρη μου την Ειρήνη δεν βάζει γραμμάριο!

Όλες οι γειτόνισσες πια με ξέρουν από τη πόρτα τους έστω και με ..μάσκα, πηγαίνω και στο κύριο στο φορτηγάκι που τα δέχεται πια ίσως τα σισίτια να σταμάτησαν.. δεν ξέρω..

Θέλω να με συγχωρέσετε που επειδή δεν ανοίγω υπολογιστή και ξαπλωμένη λόγω.. πόνου σας βλέπω από το τάμπλετ και όταν πάω να κάνω σχόλιο κάτι γίνεται και.. χάνεται το αφιλότιμο. Όμως η τυχερούλα σε λίγο καιρό θα αποκτήσω τις.. ίνες όπως μου είπε η Ρηνούλα μου δωράκι για την.. μανούλα και πιστεύω να είναι καλύτερα.

Θέλω να σας ευχαριστήσω γιατί.. είστε εδώ.. σας βρίσκω όποτε θέλω παρέα, σας μιλώ όποτε έχω ανάγκη και μου λείπετε όταν δεν σας διαβάζω. Μέσα στη καραντίνα νομίζω πως εμείς.. η μπλοκοπαρέα ήμαστε ένα φως φίλοι μου, ένα χαμόγελο, μία ελπίδα.. Ευχαριστώ!

                                  Αχτιδενια φιλάκια 

Τετάρτη, 18 Νοεμβρίου 2020

Είπα να ..ξεσκονίσω!!!

                                  


Τέτοια σκόνη το μπλοκόσπιτο μου!!!! Από που να αρχίσω.. σας "έβλεπα" κρυφά από τα παράθυρα σας, πότε πότε έγραφα και ένα σχόλιο.. μα αυτή η άτιμη η καραντίνα και τι δεν κάνει στις ψυχές και στο σώμα μας συν και η αρθρίτιδα.. ε! το άφησα να αραχνιάσει.

Με την παρεούλα του άνδρα μου , μόνοι μας φίλοι μου, η Κάντυ μαζί μας, δύο βόλτες την ημέρα σύντομες όσο αντέχω, η ψυχική διάθεση ανεβοκατεβαίνει σκαλιά μα όταν νοιάζεσαι για τον σύντροφο σου χαμογελάς.. μόνο χαμογελάς και του δίνεις κουράγιο να ξεπεράσει την απραγία. Βέβαια υπάρχει και το διαδίκτυο που κακά τα ψέματα μας βοηθάει να έχουμε επαφές και να μη ξεχνάμε να λέμε καλημέρα από καρδιάς.

                       


 Έχουμε κάνει μία παρεούλα η Ποδηλάτισσα, η Μαιρούλα η κολλητή μου και η ..μικρή σχετικά με εμάς Γεωργία από το Αγρίνιο και κάθε μέρα τα λέμε και φορτώνουμε το..messager με απίστευτες σκέψεις, τα έργα μας, γελάκια, παράπονα, κλαίμε πότε πότε με τους καημούς μας μα στο τέλος της μέρας λέμε το "καληνύχτα" και με ευχή να ξανασυναντηθούμε στο σπίτι μου όπως την άλλη φορά.

Χθες είδα μία ταινία φανταστική στο netflix κατά.. λάθος ψάχνοντας για κάτι με κοινωνικό περιεχόμενο γιατί φίλοι μου έχει κατακλειστεί από ταινίες με .. ιούς και συνομωσίες. Ονομάζεται "37 δευτερόλεπτα" και μη σας φοβίσει η ένδειξη σεξουαλικές σκηνές στην αρχή γιατί πρόκειται για την ιστορία ενός κοριτσιού ανάπηρου από την γέννηση της που παλεύει με την υπερπροστασία της μητέρας της, την διάκριση των γύρω της, την εκμετάλλευση της εργοδότριας της . Μετά  ξαφνιάζεσαι πως ένα τέτοιο πλάσμα δεν έχει ίχνος κακίας λόγω της κατάστασης της ,παρά μόνο αγάπη και ανάγκη να ανήκει στο σύνολο, να βρει την θέση της στο σεξ και να αποδεσμευτεί από τις διακρίσεις και την υπερπροστασία που από αγάπη βέβαια της προσφέρει η μητέρα της . Όμως.. κανένα κλουβί δεν παύει να είναι ψευτοπροστασία (βλ. καραντίνα) αν ΕΣΥ ο ίδιος δεν μάθεις να προστατεύεις τον εαυτό σου. Μετά από αυτή την ταινία φίλοι μου.. κλείσαμε την τηλεόραση γιατί ότι κι αν βλέπαμε μας απογοήτευε όπως και κάθε σύγκριση αυθεντικού με απομίμηση. Μακάρι να μπορέσετε να την δείτε για να με δικαιώσετε.

Δεν ξέρω πως αισθάνεστε εσείς.. μπαίνω στο εργαστήρι για την.. δόση μου.. φτιάχνω πράγματα και τα.. ονοματίζω για κάποιον από εσάς.. έκανα μία προσπάθεια με κούριερ μα απίστευτο για να στείλω κάτι που ήθελα πάλεψα με το τηλέφωνο 2 ολόκληρες μέρες και το χρυσοπλήρωσα λόγω λέει.. απόστασης!!!

                        


Όπως βλέπετε.. η παρεούλα αυτή δίπλα μου πάντα.. με κάνει να παραβλέπω την δυσκολία και να παίρνω το λουρί για σύντομες βολτίτσες ολόγυρα. Πάντως δεν χάνω το κουράγιο, την ελπίδα για καλύτερες μέρες, το χαμόγελο και απλά συμμορφώνομαι ... συνθηκολογώ με την όλη κατάσταση. Φίλοι ου να είστε καλά και σας ευχαριστώ που ίσως με διαβάζετε.
                          Αχτιδένια φιλάκια



Τετάρτη, 11 Νοεμβρίου 2020

Ακόμα και με..SMS,, η ελευθερία αξίζει.

                     


Σήμερα ήταν μέρα.. εξόδου φίλοι μου ..είχα να πάω βόλτα την Κάντυ σχεδόν 3 μερες, με κράτησε το...κρεβάτι και οι πόνοι μου , όμως σήμερα με μία μικρή αύξηση στο χάπι μου , σηκώθηκα χωρίς μπαστουνάκι και.. Μία γουλιά καφέ από αυτό που μου έφτιαξε όπως πάντα το πρωί ο καλός μου , ξεκίνησα για την βόλτα μου στο πάρκο. Οφείλω να πω πως αυτές τις μερες για άλλη μια φορά ένοιωσα πόσο τυχερή είμαι με ένα σύντροφο σαν τον δικό μου, αισθάνεσαι συγκίνηση και τρυφερότητα για το ..οικοδόμημα που σήκωσες μαζί του στα νεανικά χρόνια μας. 

Το τοπίο στο πάρκο Φθινοπωρινό ..χρυσοκόκκινα φύλλα στρωμένο και οι άδειοι δρόμοι του έδιναν μία νότα ..μία πινελιά μελαγχολίας. Θυμήθηκα τους στίχους του Verlain  που οι καλόγριες μας πίεζαν να μάθουμε τότε.. Θάθελα να μπορούσα να πιάσω ξανά τα πινέλα και στον άσπρο καμβά να βγάλω το συναίσθημα που μου έδινε αυτή η εικόνα του πάρκου. Μετά όμως γυρίζοντας έξω από μία πολυκατοικία είδα χαραγμένα στο πεζοδρόμιο δίπλα στο τοιχάκι της την ..παιδική αθωότητα, την αισιοδοξία της ηλικίας και τα φαντάστηκα να παίζουν κουτσό στις χριστουγεννιάτικες εικόνες που χάραξαν με κιμωλία..

                      


-Προχώρα Κάντυ..κουράστηκα... άραγε πριν χρόνια αν έβλεπα την τωρινή μου εικόνα να ..σέρνω τα βήματα μου, να αγγίζω αυτοκίνητα για να μπορέσω να ανέβω το πεζοδρόμιο.. αν έβλεπα τον εαυτό μου.. Όμως στρουθοκαμηλίζω ακούγοντας τον Δημήτρη να με φωνάζει.. κορίτσι μου.. και στα μάτια του να βλέπω την εικόνα μου στα χρόνια που το ασανσέρ ήταν άγνωστη λέξη!!! χα! χα!

Μόλις γύρισα φίλοι μου βρήκα τον άνδρα μου ξεσηκωμένο για.. σούπερ μάρκετ.. δεν νομίζω πως μας λείπει κάτι.. απλά του λείπει η ελευθερία να το κάνει! Συνήθως πηγαίνουμε σε ένα που βρίσκεται κάπως μακριά για επαγγελματίες που έχουμε την κάρτα ακόμη. Είναι τεράστιο, δεν πάει κόσμος , βρίσκουμε τα πάντα..

 Υπερβολικά κουρασμένη ήμουν από την βόλτα μου στο πάρκο.. όμως το να πάει ο άνδρας μου ΜΟΝΟΣ σε τέτοιο κατάστημα.. τι να πω.. είναι κάτι χειρότερο από τον κωρονοιό γιατί δεν έχει αίσθηση αγορών και το ..υπογράφω!!! Έτσι πήγα μαζί του, επιβεβαιώθηκα, μπήκε στο ειδικό μέρος ψυγείο για τυροκομικά και ..αυτός έβαζε κι εγώ έλεγχα τιμές και τα.. περιττά που τα ..έβγαζα!!! Αν ήταν δυνατόν να υπάρχει θέση στο καταψύκτη για.. αρνί ολόκληρο θα το έπαιρνε αφού τον τσάκωσα να το..χαλβαδιάζει! Μην γελάσετε.. τον τσάκωσα να βάζει στο καροτσάκι συκωταριά και τα σχετικά να του κάνω λέει.. μαγειρίτσα!! 

- Βάλτα στη θέση της μην αρχίσω και.. τσιρίζω μέσα στο κατάστημα του είπα !

Του υπενθύμισα πως ήμαστε.. μόνοι, πως κανείς δεν θα έρθει στο τραπέζι μας...πως ο καταψύκτης δεν χωράει, πως σήμερα αναγκαστικά θα φάμε ξανά το ίδιο ρύζι με κοτόπουλο από χθες (στραβομουτσούνιασε) , μετά πήρε πράσα και μου είπε πανηγυρικά: -Θα κάνω πίτα!

Σπίτι ξανά, Κάντυ μας καλωσορίζει με τσιρίγματα, το λυπάμαι είναι αλήθεια, δεν έπρεπε να μου πάρει η κόρη μου ξανά σκυλάκι μετά την Κλώντη. Είμαι μεγάλη πια και εκείνο παιδί ..μωρό που θέλει να παίξει. τώρα με την καραντίνα κανείς στο σπίτι δεν έρχεται για να παίξει μαζί της, να την πάει βόλτα..

Φίλοι μου κρατώ από την σημερινή μου μέρα τα σχέδια των παιδιών στο πεζοδρόμιο με την λέξη ΑΙΣΙΟΔΟΞΙΑ να τα στολίζει , τα Χριστουγεννιάτικα παιχνίδια στο κατάστημα που πήγαμε με ολόγυρα τους την λωρίδα απαγόρευσης να τα πάρουμε με τη λέξη ΕΛΠΙΔΑ, το ότι σήμερα είμαι καλά , περπατώ, και στη προσευχή της ημέρας μου βάζω κάποια που θέλω να είναι καλά.. γιατί την αγαπώ.. και θέλω να είναι γερή γιατί πάνω από όλα την ..χρειάζονται..

                            Αχτιδένια φιλάκια 

Σάββατο, 7 Νοεμβρίου 2020

Πάμε στο Κουφονήσι Σητείας

 Φίλοι μου σήμερα ξεχνώ όλα όσα μας βαραίνουν το τελευταίο καιρό και χάριν σε μία φίλη θα σαν πάρω μαζί μου σε ένα πολύ πολύ σύντομο ταξίδι γιατί για να είναι κανονικό θα έπρεπε να κρατήσετε στα χέρια σας το τουριστικό βιβλίο που μου έστειλε η αγαπημένη φίλη Ιουλία Παπαδάκη χήρα του Νίκου Παπαδάκη , εκπαιδευτικός και αξιόλογος άνθρωπος.

                   


Πριν λίγα χρόνια που η Πάρκινσον ήταν άγνωστη για μένα αλλά απλά ένα όνομα ασθένειας γνώρισα με ένα μέιλ που μου έστειλε την αγαπημένη Ιουλία. Μη νομίζετε πως πιάνω τόσο εύκολα φιλίες καρδιάς, είναι ελάχιστες και μπορώ να δώσω και τη ψυχή μου γι αυτές. Τέτοια είναι η Ιουλία που κάποια στιγμή, ένα όμορφο καλοκαίρι μας κάλεσε στη λατρεμένη μου Κρήτη να κάνω διακοπές. Δεν ήμαστε ο Δημήτρης κι εγώ άνθρωποι που εκμεταλλευόμαστε προσκλήσεις και καταστάσεις.. πέστε το ένστικτο.. δέχθηκα και το αεροπλάνο μας οδήγησε στη Κρήτη και τη Σητεία

Δεν ήταν πρώτη φορά που επισκεπτόμασταν την Κρήτη, πριν χρόνια με τα παιδάκια μας τότε πολύ μικρά περάσαμε 15 μέρες σχεδόν σε όλη τη Κρήτη, την λάτρεψα , αγάπησα τους ανθρώπους της και έφυγα αφήνοντας πίσω μου στα κύματα και τα βουνά της ένα κομμάτι της καρδιάς μου.

Η Ιουλία με ..μοιράστηκε με φίλες από το ίντερνετ που δεν πίστευα πως λέγοντας πως πάω Κρήτη θα έτρεχαν να με γνωρίσουν. Ας μη σας κουράσω.. θα μπορούσα να γράψω βιβλίο για το πόσο όμορφα περάσαμε..

Η Ιουλία Παπαδάκη σύντροφος του Νίκου Παπαδάκη που το όνομα του είναι αφιερωμένο σε πτέρυγα στο μουσείο Σητείας και στο τάφο του υπάρχει κομμάτι βράχου από ανασκαφές δωρεά τιμής του Μουσείου. Στις σημειώσεις και το έργο της δουλειάς του είναι αφιερωμένο το βιβλίο αυτό που ξεκίνησε με όνειρα γραμμένο σε 2 γλώσσες όμως.. ο κωρονοιός το έβαλε κι αυτό σε ..γύψο. Δεν πωλείται σε βιβλιοπωλείο , ο σκοπός του ήταν να διατεθεί σε επισκέπτες , τουρίστες του χώρου με την μικρή τιμή των 10 ευρώ.

Έτσι χθες με ένα δέμα γεμάτο με τα υπέροχα ξεροτήγανα και λουκουμαδάκια της Ιουλίας πήρα στα χέρια μου το βιβλίο αυτό που με κέρδισε με τη πρώτη ματιά , τις πρώτες σελίδες. Ελάτε λοιπόν σε ένα σύντομο περίπατο σε κάποιες λίγες φωτογραφίες από μέσα του για να γνωρίσετε το Κουφονήσι Σητείας με τα πεντακάθαρα νερά.

               


Θα επικαλεστώ για μία ακόμη φορά την συγκατάβαση σας στις ..κουνιστές φωτογραφίες γιατί όπως καταλαβαίνετε.. τραβώ 10 και χρησιμοποιώ μία!!!!!

  Την προσφώνηση   του βιβλίου από το γιο της και βοηθό στη συγγραφή γίνεται αφιέρωση στον αρχαιολόγο Νίκο Παπαδάκη που έφυγε τόσο νωρίς.

                  


  Οι φωτογραφίες πολλές έμαθα το νησί από αυτές και τα κείμενα που τις αναλογούν και μας εξηγεί βήμα βήμα και με εξαιρετικό τρόπο το κάθε σημείο του νησιού.

                           


       Όπως σας είπα απλά διάλεξα στη τύχη μερικές από αυτές. Έτσι θα δείτε το νησί σαν μία γενική εικόνα στο μυαλό και την φαντασία σας.                 

               




                          

    Παρατίθενται όλοι οι αρχαιολογικοί χώροι και αναλύονται. Νομίζω πως σας έχω πει πως η Αρχαιολογία ήταν η επιστήμη που αγαπώ ( με ..20 Ιστορία) και ήμουν ανάμεσα στη Σχολή Καλλών Τεχνών και την Αρχαιολογία, όμως χρειαζόντουσαν ..Λατινικά στις εξετάσεις κι εγώ ήμουν.. σκράπα σε αυτά.               


  Όταν πήγα στη Κρήτη βέβαια δεν άφησα χώρο για χώρο αρχαιολογικό παρά τους.. αναστεναγμούς του Δημήτρη!                           

       Το βιβλίο αναφέρεται μέχρι και στις υποβρύχιες ανακαλύψεις και στις σπηλιές που υπάρχουν

                      


                                           

               

     Ελάχιστα σας μεταφέρω φίλοι μου, το βιβλίο είναι εξαιρετικό πραγματικά , είναι φανερή η εκπαιδευτική γνώση της Ιουλίας  και τόσο πλήρες αφού καλύπτει κάθε τομέα στο νησί και κάθε εύρημα.

                          


      Βέβαια υπάρχουν και πολλές φωτογραφίες από τα είδη φυτών που υπάρχουν ακόμα και στα ερπετά που υπάρχουν εκεί. Καλύπτει τα πάντα..

                       


   Η Κρήτη βέβαια είναι γεμάτη από φυτά με αξίες θεραπευτικές.  

                      

                                                                                                                                                  
Εύχομαι η επόμενη χρονιά να είναι χωρίς όλα αυτά που άλλαξαν το τρόπο ζωής μας, τα σχέδια, τα όνειρα, τις επιδιώξεις μας και το βιβλίο αυτό να βρει τους αποδέκτες που ενδιαφέρονται για την ιστορία του τόπου μας.

      Αφήνω τελευταίο το υπέροχο αυτό άγριο κρινάκι.. σκέπτομαι πως.. κάποια κοπελιά στη αρχαιότητα το έκοψε και στόλισε τα μακριά μαλλιά της.                       
 


Φίλοι μου δεν ξέρω αν φυλλομετρήσατε μαζί μου τις ελάχιστες σελίδες και φωτογραφίες, εύχομαι να ξαναπάω στη Κρήτη , να μπορώ να περπατώ έστω και με μπαστούνι , να πάρω το καραβάκι που μας πάει στο Κουφονήσι και να έχω στα χέρια μου αυτό το βιβλίο για να δω από κοντά όλα αυτά..

Αγαπημένη μου Ιουλία , δεν ήθελες από σεμνότητα να γράψω ανάρτηση για το βιβλίο αυτό αφού δεν πωλείται.. εγώ όμως πιστεύω πως μέσα σε όσους διαβάζουν τις αναρτήσεις μου ( υπάρχουν και οι.. μαζοχιστές!!!) να πήραν έστω τη γνώση πως κάπου εκεί στη θάλασσα της Σητείας υπάρχει ένα νησάκι με το όνομα Κουφονήσι.

                    Αχτιδένια φιλάκια .

Τρίτη, 3 Νοεμβρίου 2020

Γκρίνια πάλι...

                                  


Τέρμα.. βαρέθηκα ..θέλω να μη γκρινιάξω και δεν με αφήνουν να πάρει η ευχή!

Καραντίνα ξανά, βροχή από το πρωί, τα παυσίπονα δεν μπορώ να τα σταματήσω αν και έπαψαν να μου δίνουν την πρώτη ανακούφιση , το.. καζανάκι χάλασε.. η κόρη μου η Ειρήνη λόγω ιού ανέβαλε το ταξίδι της, η υγρασία στη Θεσσαλονίκη έχει πάρει αλά μπρατσέτα τον ιό και μας άλλαξε τα φώτα.

Η καθιερωμένη  βόλτα μου σήμερα με αδιάβροχο απλά γύρω από την.. πολυκατοικία με μήνυμα βέβαια (καλή αρχή!). Έτσι και με ακούσετε κάθε πρώτη του μήνα να σας εύχομαι Καλό Μήνα να μου κάνετε.. φραγή στις αναρτήσεις. Τα εγγόνια μου τα μικρά με πυρετό μπήκαν σε καραντίνα μαζί και όλη η οικογένεια, εμάς δεν μας πλησιάζει κανείς, οι μάσκες έχουν γίνει αξεσουάρ του ντυσίματος μου. Παλιά σε κάθε τσέπη μου έβρισκες μαντηλάκια η ξερή τροφή για τα γατάκια που συναντούσα.. τώρα βρίσκεις μάσκες σε κάθε χρώμα. Προτιμώ τις γκρι με λευκές βουλίτσες φίλοι μου, πιο βολική απόχρωση για τη μόνιμη φόρμα που κυκλοφορώ και μία βυσσινούλα που πήρα για.. έξοδο σε.. μπουζούκια στην εκπομπή "Στην υγειά σας βρε παιδιά"

                      


Συγχρόνως βλέπουμε μία σειρά όπου υπάρχουν όλα τα κακά που ζούμε τώρα με κάποιο ιό και αυτή. Τι μαζοχισμός να την βλέπουμε... Ο " Φράχτης" αν ενδιαφέρεστε στο  netflx.

Απορώ γιατί έβγαλα τα χειμωνιάτικα.. παντελόνια φούτερ φορώ και τις ίδιες μπλούζες γιατί τριγυρίζοντας μέσα στο σπίτι μπαίνω πότε πότε στο εργαστήρι μου ..έτσι να πάρω την.. πρέζα μου.

Χθες το πρωί ετοίμαζα συσκευασίες για να βάλω μέσα κάποια δωράκια που θέλω να στείλω..καντεμιά μεγάλη φίλοι μου.. δεν λένε να φύγουν από το εργαστήρι. 

Τέρμα η γκρίνια.. πάω να βάλω ρεβύθια στη κατσαρόλα, ο καιρός και η.. όρεξη μου τα τραβάει! Τέρμα οι ευχές..

                        Αχτιδένια φιλάκια