Σήμερα γιορτάζω...

 

                                    ΧΡΙΣΤΟΣ ΑΝΕΣΤΗ φίλοι μου.

Ξέρω πως είμαι ασυγχώρετη που άφησα να περάσει το Πάσχα χωρίς ευχές ενώ εσείς μου στέλνατε τόσες...η αλήθεια είναι πως ανέλαβα να κάνω για τα ιδρύματα περισσότερα από αυτά που μπορούσα στην κατάσταση που ήμουν . Όμως εγωιστικά ίσως ήθελα να αποδείξω σε όλους και στον εαυτό μου πως μπορώ... Έτσι ας παραδεχθώ πως "έπεσα" μετά και ακόμη δηλαδή εξακολουθώ να είμαι έτσι απλά το κρύβω επιμελώς. Ήρθαν βέβαια τα παιδιά μου από Αθήνα και γέμισαν τις Πασχαλινές μας μέρες και με βάλανε στην  μέση και με έπεισαν καλώς ή κακώς να πάρω την απόφαση για νέα  εγχείρηση στο γόνατο και μετά από κάποιο διάστημα στο επόμενο. Γελώντας τους είπα πως στο τέλος από τα πολλά  μεταλλικά ανταλακτικά θα γίνω κάτι από.. ρομπότ ! Έτσι ορίστηκε και η μέρα 19 Μαΐου μπας και αλλάξω γνώμη.

Γιορτάζω είπα ; σας το έχω ξαναπει.. είμαι παιδί ( λέμε τώρα.. χα..χα ) της Άνοιξης. Όλα τα σημαντικά μου έγιναν Άνοιξη αγαπω το Φως, τον ήλιο , τα λουλούδια ,τις μέρες που μεγαλώνουν, το πράσινο που βάζει στην άκρη το καφέ. Έκλεισα στις 21 με τον αγαπημένο μου 51 χρόνια γάμου ..μια ζωή φίλοι μου που ξεκίνησε με ένα γράμμα και έγινε δώρο ζωής για μας. Όταν φθάσετε στην δική μας ηλικεία θα δείτε πως τα βράδυα καθισμένοι στον καναπε μας λέμε εκείνα τα ατελείωτα .. " θυμάσαι " και ζούμε τις ατελείωτες στιγμές και τρέλλες που χαρήκαμε. Ξέρετε δεν έχουμε και οι δύο κανένα παράπονο από την ζωή μας , χαρήκαμε τον κάθε χρόνο σε αυτά τα 51 που κλείσαμε και πάνω από όλα όπως τα θέλαμε. Τα παιδιά μας πήραν το καθένα το δρόμο τους όπως τον διάλλεξαν για να είναι ευτυχισμένα κι εμείς έχουμε ο ένας τον άλλο όπως θα ορίσει ο Θεός. Ένας λόγος που θα κάνω τις εγχειρήσεις είναι για να του δώσω τηνχαρά να μπορώ να κάνουμε όπως τότε ταξιδάκια ( τα .. ΚΑΠΗ ..ΧΑ ΧΑ )γιατί φίλοι μου τώρα ούτε σκαλοπάτι δεν μπορώ , αρνούμαι να πάω κτήμα και του στερώ την παρέα μου για έξω . 

Α!ξέχασα... γιορτάζω κι όλας Άγιος Γεώργιος  και μετά ο Μάΐος  , θα γιορτάζει η Ερήνη μου και στις 13 οι γεννήσεις των παιδιών μας και.. είναι και η 21 του Μάη που θα πρέπει να αλλάξω το .. 74 σε 75 !!! Αλήθεια όταν ξεκίνησα αυτό το μπλοκόσπιτο ήμουν 50 και μου φαινώταν τεράστιο το νούμερο κι εγώ μεγάλη για να το αρχίσω. Τότε κοιτούσα την μητέρα μου σπίτι , δούλευα στο μαγαζί μου , έμενα πολλές  ώρες τα απογεύματα για να είμαι κοντά της και ζήτησα από τις κόρες μου να μου δείξουν υπολογιστή . Έφαγα.. κράξιμο .. όπως λέτε οι νέοι. - Εσύ μαμά ; εσύ δεν είσαι για τέτοια . Φίλοι μου μη με πατήσετε στον.. κάλο ! Πήγα από πείσμα σε μία κοντινή μου σχολή έμαθα υπολογιστή , τους κορνιζάρισα το δίπλωμα  και πήρα από τον Δημήτρη δωράκι τον υπολογιστή ! Έμαθα το... σερφάρισμα , ανακάλυψα τα μπλοκόσπιτα ( Χελωνίτσα δεν σε ξεχνώ ) και έτσι άνοιξε το δικό μου " Έγινα 50 ! Ε..και ; "  Άντε τότε να μου λέγατε πως θα ερχόταν μία στιγμή που θα έγραφα το 75 .

Πάντα θα σας αγαπώ, σε αυτό το χώρο πήρα πολλά, γνωστές , φίλες, κολλητές ,κόρες καρδιάς ακόμα κι αυτές. Πραγματικά λυπάμαι που δεν είμαι η ΑΧΤΙΔΑ που ήμουν παλιά πιστέψτε με δεν το θέλω.. απλά δεν μπορώ . Όποτε όμως νοιώθω όπως σήμερα έστω και με  μπαστούνι θα μπαίνω στο μπλοκόσπιτο με ένα φτερό ξεσκονίσματος  μοντέρνο που αγόρασα από το temu ( το τσάκισα ) και θα σας ανοίγω το παράθυρο με την ελπίδα να έρθετε να με δείτε. Ελπίζω μετά τις 19/5 να σας πω χωρίς γκρίνια πως είμαι καλύτερα και να πάρω πάλι το ...ξεσκονόπανο . 

                           ΑΧΤΙΔΕΝΙΑ ΦΙΛΑΚΙΑ