Τρίτη, 2 Μαΐου 2017

Ζωγραφίζοντας...


Έτσι ξαφνικά θέλεις να δεις τη ζωή σου σε καμβά, θέλεις να βάλεις τις στιγμές της γαλήνης σου με χρώμα και υλικά επάνω του μόνο που βάζεις και το τόπο που.."μετακομίζει" το είναι σου. 
Αλήθεια εξωπραγματική για πολλούς το ξέρω,  "ταξιδεύει" το μυαλό και ο κόσμος σου ενώ το σώμα βρίσκεται μπροστά σε πινέλα και σωληνάρια.



Τα χέρια δουλεύουν ασυναίσθητα, το μυαλό σκέπτεται και ταξινομεί τα προβλήματα του, η ψυχή όμως , αυτό το θαύμα του Θεού σε ταξιδεύει όπου θέλεις να βρίσκεσαι.. 
Παράθυρο στο φως, οι πολυκατοικίες εξαφανίζονται, τα στενά μπαλκόνια και τα απλωμένα ρούχα γίνονται πουλιά που πετούν ελεύθερα στο γαλάζιο ουρανό. 
Το βλέμμα πάει μακριά, χαϊδεύει τα κλαδιά που αγγίζουν το παράθυρο, τα λουλούδια σου κεντρίζουν την όσφρηση, το πράσινο σε γαληνεύει, διακρίνεις  με δυσκολία τα μικρά σπιτάκια που κρύβουν κόσμους ολόκληρους μέσα τους κι αυτά..
Αυτός ο κόσμος είναι δικός μου φίλοι μου , δεν μπαίνει κανείς. Αφήνεις μόνο να παρατηρούν τα όσα κάνεις και όσα θέλεις να δουν.
Ο δικός μου κόσμος τέτοιες ώρες δεν ξέρει  ..μνημόνια..στεναχώρια..αγωνίες για το αύριο το ασταθές..Δεν σε νοιάζει αν το χέρι σου δεν είναι πια σταθερό και το αποτέλεσμα όχι αυτό που θέλεις..αν σου πέφτουν πολλές φορές τα χρώματα στο πάτωμα, αν λερώνεις το καλό σου τζιν (!!!!!). 
Προτιμάς  να ξαπλώνεις νωχελικά με μία κουβερτούλα σαν.. διάλειμμα και να μπορείς να ζεις και να αγναντεύεις το..όνειρο .
Το ροζ συννεφάκι που κάποτε είχα αγκαλιά υπάρχει ακόμη..μέσα μου..πολύ μέσα μου..μα υπάρχει ευτυχώς.
Αχτιδένια φιλάκια!


13 σχόλια:

Ανώνυμος είπε...

Αγαπημένη μου Αχτίδα, είναι θαύμα που σου έδωσε ο Θεός το χάρισμα να μεταφέρεις τα συναισθήματα σου με το τρόπο που το κάνεις.Δεν είναι μόνο η ζωγραφική ,είναι ο τρόπος που εκφράζεσαι και κάνεις όλες εμάς να θέλουμε από το πρωί που ξυπνάμε να μπαίνουμε στο δικό σου κόσμο.Ελπίζω να θυμάσαι την Κατερίνα από τη Κόρινθο που της κάνεις παρέα έστω και αν σπάνια γράφει σχόλιο.Σ' αγαπώ πολύ πολύ.Ο πίνακας υπέροχος όπως όλα όσα κάνεις γιατί τα κάνεις με αγάπη.

OLINA M είπε...

Αυτή η ψυχή σου είναι που λατρεύω...
Ο πίνακας μέσα στον πίνακα είναι ίδιος με εκείνον που μου έκανες το πρώτο μας καλοκαίρι στη Χαλκιδική, θυμάσαι;

Αμαλία είπε...

Καλημέρα καλή μου,
Ακριβώς έτσι σε έχω κι εγώ στο μυαλό μου, μαζί με το κοριτσάκι σου, αγκαλιά. Καλά έκανες και έκοψες τα πεζά, τύπου πολυκατοικίες, και έδωσες έμφαση στη φύση και στη γαλήνη. Σου έδωσε βέβαια τη δυνατότητα η νεραϊδούλα χτυπώντας το μωρουδίσιο χεράκι σου με το ραβδί της.
Δεν της το συγχωρώ που εμένα με άφησε στην απ΄έξω.......
Φιλιά σε σένα και στο κοριτσάκι μας.

ποιώ - ελένη είπε...

Τα σκηνικά της ζωής εμείς τα φτιάχνουμε Αχτίδα μου
Διέπρεψες πάλι!!!!!!!!!!!!!!!

Σε φιλώ πολύ πολύ ♥

Ο κόσμος της Ράνιας είπε...

΄
ετσι μπράβο.... κράτα μέσα σου όσο πιο βαθιά μπορείς το ροζ συννεφάκι σου !!!!! Τέλειο αποτύπωμα της ζωής σου αυτός ο πίνακας !!!!! Γεια στα χέρια σου !!!!! Τα φιλιά μου !!!!!

ALEXANDRA είπε...

Αγαπημένη μου αχτίδα, λατρεύω τον τρόπο που ζωγραφίζεις λατρεύω τον τρόπο που εκφαζες τα συναισθηματα σου με τον γραπτό λόγο, είστε καταπληκτική,

ANNA Flo είπε...

Τι όμορφος πίνακας! Και τα λόγια σου πια ....η ζωή ολόκληρη.
Να σαι καλά Αχτίδα μου και κράτα το ροζ σύννεφο!!!!!! Δεν νομίζω βεβαια ότι είναι βαθιά πολύ αλλά είναι πολύ απαραίτητο
Καλή συνέ΄χεια

Ανώνυμος είπε...

Κυρία Αχτίδα μου είναι υπέροχος.Η κουρτίνα είναι φοβερή με τόση φυσικότητα.Σας στέλνω την αγάπη μου και τη φιλία μου, μακάρι κι εγώ λέω να ήμουν κοντά στη πόλη σου.Είμαι σε νησί, στη Σαμοθράκη!!!Αριάνδη

Σμαραγδάκι Ρούλα είπε...

O πίνακας σου φιλεναδα μου αποικονιζει πραγματικα οτι η κάθε μια μας επιθυμεί να εχει τις στιγμες της ξεκούρασης της ενα ομορφο τοπίο πίσω απο ενα παραθυρο γεματο ουρανό.. υπεροχος..!!!
ήδη δες την ωρα ..που σου γραφω αφου εκανα μια μεγαλη βολτα σε ότι ειχα χασει απο τις ανααρτησεις σου... λειποντας απο την γειτονια μας...
Χαιρομαι που η Κλώντη σας εχει βγαλει νοκ άουτ ολα τα προγνωστικα των γιατρών...
Να περνας ομορφα Γιωργια μου οτι και να κανεις και να μου χαιρετας τον Δημητρη σου που δεν σου χαλα χατίρι... ετσι φιλεναδα πρέπει να είναι οι αντρες...να μας προσεχου... χα..χα.. θα τα πουμρ ναι; Καλο μηνα αχτιδα μου.. φιλακιααααα!

Ανώνυμος είπε...

Αχτιδούλα μου, καλημέρα, να είσαι καλά και να μη μας αφήνεις χωρίς τη δική σου καλημέρα.

Μαρία Έλενα είπε...

Πολύ όμορφος ο πίνακας
Φιλάκια ...

Maria Kanellaki είπε...

Είσαι φτασμένη ζωγράφος! Τι απίθανος πίνακας Αχτίδα μου!!!
Να τρυπώσω σε μια γωνίτσα του κάδρου; Δεν θα ενοχλήσω, μόνο να νιώσω για λίγο αυτή τη γαλήνη του μικρού σου σύμπαντος, που τόσο τέλεια αποτύπωσες στο έργο σου...

EIRINI TZIKA είπε...

Τί όμορφος πίνακας, τί όμορφα που μας τα λές!!!Τι να πώ, μόνο να σ'έχει ο θεός καλά και τους ανθρώπους σου επίσης, να σου δίνει δύναμη να μας περιγράφεις στιγμές σου.Ευχαριστούμε!!!