Δευτέρα, 4 Ιουλίου 2016

Λυπημένη...



 Χθες βραδυ αποχαιρέτησα και κατευόδησα τη κόρη μου Ειρήνη και το γαμπρό μου που έφυγαν για μόνιμη μετεγκατάσταση στην Αθήνα... Η μετάθεση του γαμπρού μου ..ήταν εδώ και καιρό γνωστή όμως..είναι από τα..χαπάκια που τα βλέπεις και λες: "Θα το πιω αργότερα".
Είμαι λυπημένη είναι η αλήθεια,αν και είμαι από τις μαμάδες που δεν τηλεφωνώ συνέχεια , που δεν μπαίνω στα ενδόμυχα των οικογενειών  τους παρά μόνον αν ζητηθεί η βοήθεια μου..αν και..αν και..μου λείπει από τώρα!
Ειρηνούλα μου..όταν μου το είπες δειλά δειλά  σου απάντησα : "Ότι είναι για καλύτερο σου", χαμογέλασα και σου έδωσα την "ανάπαυση" που ζητούσες. Σου είπα ψέμματα, θα μου λείπεις κάθε στιγμή και μόνον η σκέψη ότι δεν μπορώ να σε δω όποτε μπορώ..μου λείπεις.. Είσαι για μένα πάντα η φωνή της λογικής , της σταθερότητας, εκείνη που μου έλεγε το σωστό και όχι αυτό που θα ήθελα να ακούσω..
Να είσαι καλά γλυκιά μου στο νέο ξεκίνημα της ζωής, η ευχή και η προσευχή μου πάντα δίπλα σου.
 Αυτή τη στιγμή ταξιδεύεις κι εγώ ντρέπομαι να σε πάρω τηλέφωνο για να ρωτήσω πως είσαι..πως οδηγείτε, πως σκέπτεστε..παρά μόνο προσεύχομαι να σου πάνε όλα καλά γλυκιά μου..κοριτσάκι μου...μωράκι μου..
Η ζωή τελικά είναι ένας σκληρός τοίχος φίλοι μου..κι εμείς πετάμε το μπαλάκι μας επάνω του ..κι αυτό ξαναγυρίζει πίσω..Έτσι έφυγα φοιτήτρια στην Αθήνα ..έτσι έφυγα στο Βέλγιο ακολουθώντας τον έρωτα μου..έτσι γύρισε το μπαλάκι στα χέρια μου πίσω..
Πάλι σε σας φίλοι μου τα λέω..πάλι γίνεστε το..μαξιλάρι μου που χώνω στο πρόσωπο μου για να κρύψω τα δάκρυα μου.. Θα μου περάσει, θα το "χωνέψω", θα συνεχίσω να πλάθω στον εαυτό μου το ψέμα ότι ..είναι εδώ,, στο σπίτι της..ότι μπορώ να της πηγαίνω φρούτα, φαγητό σε..ταπεράκια..
Τι αλλιώτικος είναι ο πρωινός καφές με..δάκρυα..αλλάζει γεύση..
Αχτιδένια φιλάκια

21 σχόλια:

Αμαλία είπε...

Αγαπημένη μου αχτιδούλα, καλημέρα,
Δεν μπορεί κανείς να σου πει τίποτα. Είναι μια πληγούλα που πονάει. Και θα πονάει.
Με το καλό να φτάσουν και να εγκατασταθούν τα παιδιά στο τρελοκομείο την Αθήνα και καλή σταδιοδρομία να έχουν.
Εγώ τώρα γιατί σε βλέπω να το κάνεις Θεσσαλονίκη - Αθήνα απογευματινή βολτούλα, δεν ξέρω:)))))
Υπομονή γλυκειά μου, οι αποστάσεις δεν είναι και τόσο μεγάλες πλέον.
Λέγε μας ότι θες κι όποτε θες για να ξεσπάς τη στεναχώρια σου.
Πολλά φιλιά.

Σεβάχ ο Θαλασσινός είπε...

Καλή μου, αχτίδα!

Με πρόλαβε η Αμαλία! Μισή ωρίτσα είναι με το αεροπλάνο :)
Αλλά και με Skype ο πόνος της απόστασης μικραίνει κάπως.

Τα γράφεις, όμως, τόσο απλά κι όμορφα κι αληθινά. Καλή δύναμη στα παιδιά (αλλά και σε σας!) και γρήγορη προσαρμογή στα νέα δεδομένα της ζωής :)

Να'σαι πάντα καλά!

Paraskevi Lamprini M. είπε...

τι να πω;... Εύχομαι τα καλύτερα...

Onirokosmos είπε...

Με στεναχώρησες! Και τι να πω εγώ τώρα για ν΄απαλύνω τον πόνο σου...? Όμως αγαπημένη μου Αχτίδα, όπως προείπαν και η Αμαλία και ο Σεβάχ, η απόσταση Θεσσαλονίκη-Αθήνα μια.. απόφαση δρόμος είναι! Φαντάσου, να ήταν μόνιμη η εγκατάστασή τους κάπου στο εξωτερικό?Καλή δύναμη σε όλους σας! Καλή επιτυχία στα παιδιά και στο νέο τους ξεκίνημα!

Νίκη είπε...

Καταλαβαίνω τι νιώθει μια μάνα που δεν έχει πια κοντά το παιδί της, όμως, ευχόμαστε όλοι να είναι για καλό! Οι αποστάσεις πλέον έχουν τόσο μικρύνει κι η τεχνολογία κι αυτή βοηθάει.
Πάντως η στάση σου ήταν η καλύτερη: δεν πράπαι να τα εμποδίζουμε να ανοίγουν τα φτερά τους!
Φιλιά πολλά!!

ANNA Flo είπε...

Για καλό είναι!! Σε καταλαβαίνω απόλυτα όμως σκέψου το και αλλιώς. Αθήνα -Θεσσαλονίκη είναι μικρή απόσταση και δεν είναι εξωτερικό!!
Θα έχεις λόγο σοβαρό τώρα να επισκέπτεσαι και την Αθήνα!!! Και να δεις χαρά που θα κάνεις όταν θα έρχονται και τα παιδιά Θεσσαλονικη!!
Αρχή είναι και δύσκολη θα συνηθίσεις στην ιδέα...μμ τι να πω; Μάνα ειμαι και σε καταλαβαίνω.
Καλή σου μέρα και άφησε τα δάκρυα να κυλήσουν δεν είναι ντροπή.Θα ηρεμήσεις
Φιλιά πολλά

Ανώνυμος είπε...

κάθε αρχη και δυσκολη αχτιδα μου. και γι σας και γι αυτους. ελπιζω να τα βρουν όλα βολικα στην αθηνα και να βρει και το κοριτσι σου μια δουλεια και να ταχτοποιηθουν και οι δυο. θα ερχονται συχνα είμαι σιγουρη, θα πηγαίνετε κι εσεις και φυσικα υπαρχει και το ιντερνετ. παλια ηταν πολύ πιο δυσκολο να επικοινωνήσεις. τωρα αυτό τουλάχιστον είναι πιο ευκολο. με το καλο λοιπον και θα το συνηθισετε σιγα σιγα.

ΡΙΤΑ ΤΡΙΚΑΛΑ είπε...

ΝΑ ΜΑΘΑΙΝΕΙΣ ΤΑ ΚΑΛΥΤΕΡΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΙΡΗΝΗ ΣΟΥ ΓΕΩΡΓΙΑ ΜΟΥ ΝΑ ΑΠΑΛΥΝΕΙ ΛΙΓΟ Ο ΠΟΝΟΣΜΑΚΑΡΙ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΜΑΣ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΚΟΝΤΑ ΜΑΣ ΣΚΕΨΟΥ ΚΑΙ ΚΑΠΟΙΑ ΑΛΛΑ ΣΤΗΝ ΑΥΣΤΡΑΛΙΑ.ΤΩΡΑ ΘΑ ΜΟΥ ΠΕΙΣ ΠΑΡΗΓΟΡΙΑ ΣΤΟΝ ΑΡΡΩΣΤΟ......ΣΙΓΑ ΣΙΓΑ ΣΥΝΙΘΙΖΕΤΕ ΚΑΛΗ ΜΟΥ ΦΙΛΕΝΑΔΑ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΓΙΑ ΤΟ ΚΑΛΟ ΤΟΥΣ ΦΙΛΑΚΙΑ ΠΟΛΛΑ

Tzina Varotsi είπε...

Έτσι είμαστε οι μαμάδες, κρύβουμε την πίκρα και την θλίψη που νιώθουμε πίσω από ένα χαμόγελο, για να μην τα στενοχωρέσουμε, για να μη λυπηθούν!
Κάνε κουράγιο Γεωργία μου .. θα περάσει! :)

Ο κόσμος της Ράνιας είπε...

Σε καταλαβαίνω απόλυτα γιατί κι εμένα η κόρη μου μου λείπει, αλλά έτσι είναι η ζωή... στα παιδιά να δίνουμε ρίζες και φτερά !!!!!! Αν μπορώ να βοηθήσω σε κάτι την κόρη σου μια και είμαι Αθήνα πολύ ευχαρίστως..... ακόμα και ταπεράκια για να αντικαταστήσω τη μαμά !!!!! Μην στεναχωριέσαι τα παιδιά πάντα βρίσκουν το δρόμο τους και θα πάνε όλα καλά !!!!! Σε φιλώ !!!

akrat είπε...

η γιαγιά μου έλεγε ΌΠΟΥ ΓΗΣ ΚΑΙ ΠΑΤΡΙΣ..

υπομονή καταλαβαίνουμε

Nikolitsa A. είπε...

Καλό απόγευμα καλή μου φίλη.Σε καταλαβαίνω απόλυτα Γεωργία μου.Οι μαμμάδες παντα θέλουν ταπαιδιά τους κοντά τους.Να προσευχεσαι νάναι καλά και ευτυχησμένα όπου και νάναι.Αλλοι χωρισμοί καλή μου είναι ασχημοι.Οταν με το καλό κατεβείς στην Αθήνα ,θα το πεις νωρίτερα να ανεβώ και γω να συνναντηθούμε.Καλή διαμονή στην κόρη σου και όλα να πάνε καλά.Πολλά φιλιά,

rena είπε...

Πόσο σε καταλαβαίνω!!!!!!!!!!Της έχεις δώσει όμως φτερα και αυτό είναι ότι καλύτερο!!!!!!!!
Να είναι καλά όπου και να ναι!!!!!!!!!!!
Φιλάκια πολλά!!!!!!!!!!!!!

Χαλκιοπουλου χριστινα είπε...

Αχτίδα μου έχεις δίκιο! Αλλά εισαι μια μητέρα πολύ σωστή! "Δεν τηλεφωνώ συνεχεια" "Δεν μπαίνω στα ενδόμυχα της οικογένειας τους,παρά μόνο όταν μου ζητηθεί η βοήθεια μου!"Έχεις διαπλασει υπέροχα παιδιά, άριστους ανθρώπους! Άνοιξαν τα φτερά τους και ξέρουν ότι άφησαν πίσω τους μια γεμάτη φωλιά, γεμάτη από αγάπη, όπου βρίσκονται οι ρίζες τους, όπου τα νοιαζόμαστε και σας νοιαζονται! Θα βρεθεί τρόπος ..
... να έρχεστε κοντά..... να είναι γέροι και χαρουμενοι οι κόρη σου και ο γαμπρός σου στην πρωτεύουσα!!!! Ε υκαιρια με τον κ. Δημήτρη, να έρχεστε Αθήνα! Ευκαιρία να βλέπετε με φίλους! Πιστεύω ο Θεός κάποιο καλό σχέδιο έχει άλλα δεν μπορούμε να το αποκρυπτογραφισουμε. Φωτεινή, λαμπερή, αγαπημένη γλυκιά αχτιδα και ο κ. Δημήτρης θα έχει την έννοια της κόρης του αλλά "εν τη Ένωση η ισχυς" θα ... το ξεπεράσετε.... Στην ανάγκη να κάνετε ένα μπακλαβά.... με δάκρυα (γλυτώνετε το σιροπι) μπρρρρ πάγωσα την βλακεία μου!!!!! Καλό βραδάκι!!! Αγάπη και φιλία!!!

αχτίδα είπε...

ΣΑΣ ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ ΟΛΟΥΣ............................

Χαλκιοπουλου χριστινα είπε...

Αχτίδα μου αγαπημένη! Όλοι μας έξω από το χορό πολλά τραγούδια λέμε!!! Εσύ ξέρεις πως θα το διαχειριστείς καλύτερα! Εύχομαι όλα να έλθουν με ευκολία. Η μητέρα όλων μας η γλυκια μας Παναγια να σας συνδράμει καο να υποστηριξει την Ειρηνη και τον ανδρα της οπως εκείνη γνωρίζει καλύτερα.
Καλο ξημερωμα!!!!!

Ariadni St. είπε...

Δυσκολοι οι αποχωρισμοί, αλλα το χειριστήκατε πολύ καλά, που της ειπατε να κανει οτι ειναι καλύτερο!
Εζησα δυο χρονια στην Αθηνα και θα ηθελα να ξαναγυρισω η αληθεια ειναι.
Μου λείπει.
Ευκαιρια να ταξιδεψετε και εσεις εκεί μαζι με τη Κλωντιτσα!
Την καλημέρα μου :)

syros2js είπε...

Δεν θα σου πω κάτι που δεν ξέρεις ήδη...
Όταν είναι καλά εκείνη (και εκείνοι!) τότε θα είσαι κι εσύ ευτυχισμένη κι ας μην είστε τόσο κοντά!
Αγκαλιά μεγάλη, κορίτσι μου και τις ευχές μου για ό, τι καλύτερο από καρδιάς!
ΣΣΣΣΣΣΣΣΣΣΣΣΣΣΜΟΥΤΣ πολλά!

Σμαραγδένια Ρούλα είπε...

Θα είσαι για αυτά τα παιδια σου που ειναι μαλρυα ότι ήσουν και όταν ηταν κοντα.. το ξερεις οι μαμαδες δεν αλλαζουμε απλά φιλεναδα.. θελει χρονο και υπομομη ειναι για καλο τους .. μονο αυτό να σκεφτεσαι..και σημερα με την τεχνολογια Αχτιδα μου θα τα λετε μεσο σ΄καιπ... ναι το ξερω δεν ειναι ματια μου το ιδιο.. αλλα και αυτό καλο ειναι να βλεπεις οτι ειναι καλα .. δες το και με την θατικη μερια φιλη μου ευκαιρία για ταξιδακια θα βρίσκεις.. μια ανασα δρομος είναι... ευχωμαι τα καλύτερα για την κόρούλα σου και την οικογενεια της.. καλο σου βραδυ σου στελνω μια αγκαλίτσα και πολλα φιλακιααααααα!!

Stamatula Theodosi είπε...

<3

Stamatula Theodosi είπε...

Γνωστό συναίσθημα ,όμορφη αντιμετωπίσει ,τιποτα δεν ειναι δεδομένο και η απόσταση θα μας πονάει ...ειναι καλά όμως και αυτό ειναι το παν ....και η φωνή στο τηλεφωνο με το ηχόχρωμα της χαράς ειναι τα πάντα για την μανούλα ....καλότυχο και χαρούμενο το παιδάκι σου ,και ολα του κόσμου τα παιδιά !