Πέμπτη, 21 Απριλίου 2016

Πριν 42 χρόνια!



Ήταν καθισμένη στην αναπαυτική της καρέκλα στο κιόσκι αγναντεύοντας και απολαμβάνοντας το Ανοιξιάτικο πρωινό..Προσπαθούσε να θυμηθεί αν εκείνο.. το παλιό πρωινό είχε ήλιο όπως εδώ..Τι είναι οι σκέψεις;..το ταξίδεμα της καρδιάς και του μυαλού αντάμα... Κυλούν σαν το νερό...σαν να πετάς ένα χάρτινο καραβάκι στη θάλασσα και το βλέπεις να παρασύρεται από τα μικρά κυματάκια , να πέφτει και να ξανασηκώνεται περήφανο που μπορεί ακόμη να υπάρχει..
Κάποια χελιδόνια κάνουν κύκλους ανιχνεύοντας τα ξύλινα δοκάρια για πιθανή φωλιά..
-Ελάτε χρυσά μου, ελάτε..φτιάξτε φωλιά..δεν θα σας πειράξουμε.θα πετάτε ελεύθερα, θα κάνετε παιδιά, θα τα ταΐσετε, θα τα μεγαλώσετε και θα τα μάθετε να πετάνε..
Οι σκέψεις που λέγαμε..το καραβάκι στο νερό...
Έμπαινε στη Καθολική εκκλησία στη ξένη χώρα με μόνη δική της οικογένεια τη μητέρα της που δέχθηκε την επιλογή της.. Εκείνος πανέμορφος ..άγνωστος - γνωστός με την ανθοδέσμη από μοσχομπίζελα στο χέρι..γύρω της λίγοι φίλοι..δικοί του φίλοι άγνωστοι..
-Ορκίζεσαι να είσαι μαζί του..μαζί της..στις χαρές και στις λύπες..στη ζωή και τα προβλήματα ..στην υγεία και στην ασθένεια.. μέχρι να σας χωρίσει ο θάνατος...
Εκείνη πάγωσε από ξαφνικό πανικό.. παντρευόταν έναν άγνωστο, το μόνο που τους ένωνε ήταν ένας νεανικός έρωτας μέσα σε πάκους γράμματα ενάμισι χρόνου.. Τι πήγαινε να κάνει της ούρλιαζε στο μυαλό η λογική..τον αγαπώ..στεκόταν κόντρα της η καρδιά.. Κοίταξε τριγύρω αποφεύγοντας τα μάτια των ανθρώπων μέχρι που στάθηκε στα δικά του. Μάτια γαλανά , μάτια γεμάτα ειλικρίνεια και υποσχόμενη ασφάλεια.. το σφίξιμο του χεριού του και η ανάσα του στο αυτί της μαζί με τη φράση της καρδιάς του:
-Ξέρω ότι ίσως ακόμη δεν με αγαπάς..μα σε αγαπώ και θα σε αγαπώ εγώ και για τους δύο..
Ξεχνάς τότε τους φόβους, κοιτάς τα μάτια του Θεού που αισθάνεσαι τη παρουσία Του μέσα σου και λες δυνατά και σταθερά το  ΝΑΙ..
Τα χελιδόνια πετούν ακόμη, κάνουν κύκλους ολόγυρα για μέρος ασφαλές μα οι γάτες παραμονεύουν και στήνουν από τώρα χορό.. εκείνα φεύγουν μακριά..δεν τολμούν..
-Χαζούλια μη φεύγετε..οι γάτες πάντα υπάρχουν και παραμονεύουν παντού.. κίνδυνοι υπάρχουν σε κάθε βήμα, σε κάθε χρόνο, σε κάθε μέρος.. Τα μονοπάτια δεν υπάρχουν  ανοιγμένα γλυκά μου.. ΕΜΕΙΣ τα ανοίγουμε μπροστά μας.
Ακόμη δεν θυμήθηκε τι καιρό έκανε εκείνο το πρωινό..τι πειράζει;.. Σήμερα υπάρχει ήλιος , πάντα υπάρχει ήλιος ακόμα και πίσω από τα σύννεφα.
Την πλησίασε με δύο φλιτζάνια καφέ στο χέρι..τα μαλλιά του άσπρα πια σαν τα δικά της , τα γαλανά του μάτια λίγο θολά μα... σαν και τα δικά της, η αγάπη μέσα τους φωτεινή ..ολόφωτη.. νεανική.. σαν τη δική της!
-Τι μέρα! Θυμάσαι; μπαίνουμε στα 42 χρόνια μαζί της είπε..δεν με βαρέθηκες; 
-Εσύ εμένα; δεν έχω μακρυά μαύρα μαλλιά.. δεν έχω τα φωτεινά πράσινα μάτια που αγάπησες, δεν έχω το νεανικό σβέλτο κορμί  που αγκάλιασες, τα χάπια βουνό μικρό δίπλα μου. Τα " μικρά " μας..πέταξαν..κάναν τη δική τους φωλιά..μείναμε δύο ..μου λείπουν οι φωνές τους στα δωμάτια..δεν μου αρκούν οι επισκέψεις και τα τηλεφωνήματα ..μου λείπει η "αντάρα" του μεγαλώματος τους..μου λείπει η δική μου δύναμη να δημιουργώ και να φροντίζω τους ανθρώπους γύρω μου..Τι αχάριστη που είμαι πολλές φορές! Το χέρι του χαιδεύει τα λίγα της πια μαλλιά.
-Εμένα μου αρκεί να σε βλέπω εδώ, δίπλα μου, αρκεί να σε βλέπω...εσένα δεν σου αρκώ εγώ; Θα φυτέψω μοσχομπίζελα στο κήπο .. εξαίρεση από το κανόνα μου "φυτεύω ότι τρώγεται".. Μη γελάς...θα τα φυτέψω για να σου θυμίζω εκείνη την μέρα..πριν 42 χρόνια.. Πιες το καφέ σου..είναι ζεστός..και..να ΖΗΣΟΥΜΕ..για άλλα τόσα..
-Πάντα ήσουν υπερβολικός καλέ μου..κάτσε δίπλα μου να δούμε αν τα χελιδόνια τελικά θα τολμήσουν να φτιάξουν φωλιά , προσπαθώ να τους στείλω τη θετική μου αύρα της σιγουριάς να προσπαθούν να ανοίγουν μονοπάτια στο άγνωστο.
Να ζήσουμε λοιπόν..άλλα τόσα...χα! χα! ..ήμουν κι εγώ πάντα υπερβολική!
Αχτιδένια φιλάκια!

27 σχόλια:

thomi είπε...

Αχ βρε αχτίδα με συγκίνησε κ με ανατριχιασε η γραφή σου.να ζησετε σαν τα ψηλά βουνά μέχρι τα βαθιά σας γεράματα.πολλά φιλάκια κ ευχές κ στο Δημήτρη σου.

Αμαλία είπε...

Καλημέρα γλυκειά μου,
Να ζήσετε αγαπημένοι κι ευτυχισμένοι για άλλο μισό αιώνα (τουλάχιστον)!!
Μακάρι να είχαν όλα τα ζευγάρια την δική σας πορεία..
Σας φιλώ και σας εύχομαι τα καλύτερα μέσα από την καρδιά μου.

Katerina K είπε...

Μόνο όταν έχεις βρει το αληθινό ταίρι σου μπορείς να γράφεις έτσι....είσαι ερωτευμένη Αχτίδα! Είστε δυο όμορφοι άνθρωποι και ας μην σας γνωρίζω...σας χαίρομαι και εύχομαι να είναι για σας μακρύς, αγαπημένος και ανέφελος ο κοινός σας δρόμος!Τέρη

Μαντρίνα είπε...

Να ζήσετε μέσα από την καρδιά μου σας εύχομαι και νάναι ο υπόλοιπος δρόμος σας ακόμα πιο όμορφος και χρωματιστός από αυτόν που διασχίσατε εως τώρα!!!
Τις καλύτερες ευχές μου και στον κύριο Δημήτρη!!
Πολλά πολλά φιλιά!!

ruth_less είπε...

Να ζήσετε ευτυχισμένοι, ερωτευμένοι και αγαπημένοι. Ο χρόνος δεν είναι εχθρός του έρωτα όπως πολλοί πιστεύουν - δένει τους ανθρώπους, ορθωνει την αγάπη φρούριο σε όσα συναντούμε στη ζωή.
Λες 30, 40 και 50 χρόνια και γελάς Ακτιδάκι; Αιώνια θα είστε μαζί καλό μου... Παρτο απόφαση: )
Έχετε την αγάπη μου.

ΚΑΤΕΡΙΝΑ ΔΡΑΜΑ είπε...

Να ζήσετε για πάντα ευτυχισμένοι..!

Funky Monkey είπε...

Τι συγκινητικό κείμενο! Να ζήσετε αγαπημένοι και τρισευτυχισμένοι ως τα βαθιά σας γεράματα!
Φιλιά!

Ανώνυμος είπε...

Αχ, ποσο πισω με πηγες......Πολλα κοινα. Ιδια ηλικια και 45 εμεις χρονια συμβιωσης....
Θυμαμαι οτι τοτε ενηλικιωνομαστε στα 21 και επρεπε να υπογραψουν οι γονεις, χαχαχα κι ολοι ελεγαν οτι δεν θα τα καταφερουμε. Ο Θεος ευλογησε την ενωση στην εκκλησια, τα βαφτισια των παιδιων, των εγγονων....
Κανενα συμφωνο συμβιωσης δεν αμαυρωσε τη ζωη μας. Σαν ανθρωποι καναμε και λαθη που ομως τα αναγνωρισαμε, παλεψαμε μεσα στο στιβο της ζωης και φτασαμε και μεις χερι χερι στην ωριμοτητα που ηρεμει και κατασταλαζει τον ανθρωπο.
Να ζησετε σαν τα ψηλα βουνα Αχτιδα μου και ολοι αυτοι που ζουν και μεγαλωνουν σ αυτη τη κουκιδα της γης με τον ιδιο ευλογημενο τροπο, σαν Ορθοδοξοι Ελληνες.....

Φαιη

ΕΥΗ είπε...

Να ζήσετε να χαίρεστε στην αγάπη σας...Είναι τόσο παρήγορο να βλέπεις πως μπορεί η αγάπη να κρατήσει στα χρόνια και στις δυσκολίες,όταν βέβαια είναι αληθηνή.Φιλία πολλά..

Mia Petra είπε...

Έκλαιγα όσο σε διάβαζα... Να είσαστε πάντα καλά και να τα εκατοστήσετε Αχτιδένια μου! Πολλά φιλιά! Με συγκίνησες πάρα μα πάρα πολύ, να είσαστε καλά ❤

litsa t. είπε...

Δεν υπαρχει καλυτερη αφηγηση απο τη δικη σου για την επετειο του γαμου σας.σας ευχομαι να περισσευουν οι χαρες.το θυμομουν ομωςαπο αλλη αναρτηση γιατι σμερα εχει γενεθλια ο γιος μου.πολλα αλλα πολλα φιλακια.

syros2js είπε...

Δεν θα διαφοροποιηθώ από τους υπολοιπους... Έκλαιγα καθώς σε διάβαζα, Αχτιδούλα μου! Πολύ με συγκίνησες!
Να ζήσετε αγαπημένοι, κορίτσι μου! Να είστε γεροί και κάθε καλό για την όμορφη οικογένειά σας!
Είστε σπουδαίοι άνθρωποι και οι 2 σας!
ΣΣΣΣΣΣΣΣΜΟΥΤΣ πολλά-πολλά-πολλά!

αχτίδα είπε...

ΦΙΛΕΣ ΜΟΥ ΣΑΣ ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ, ΔΕΝ ΗΤΑΝ ΑΝΑΡΤΗΣΗ..ΗΤΑΝ ΑΝΟΙΓΜΑ ΨΥΧΗΣ, ΗΤΑΝ ΣΚΕΨΕΙΣ ,ΗΤΑΝ ΜΟΝΟΛΟΓΟΣ ΜΙΑΣ ΓΥΝΑΙΚΑΣ ΠΟΥ ΑΓΑΠΗΣΕ ΓΙΑ ΜΙΑ ΚΑΙ ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΦΟΡΑ. ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ ΑΠΟ ΚΡΔΙΑΣ.

Άννα είπε...

Να ζησετε σαν τα ψηλα βουνά, παντα μαζι και παντα αγαπημενοι! Κι ευχαριστουμε για το ανοιγμα ψυχης!

BUTTERFLY είπε...

Να ζησετε αλα τοσα! Με ολη μου την αγαπη το ευχομαι!

Ariadne είπε...

Να είστε γεροί, να είστε καλά, να συνεχίζετε πάντα μπροστά μαζί!Πολλά φιλιά!AriadnefromGreece!

ΡΙΤΑ ΤΡΙΚΑΛΑ είπε...

Εγω τωρα γιατι δακρυσα Γεωργια μου ειναι τοσο γλυκα αυτα που γραφεις μα και τοσο τοσο θλιβερα.....Να ζησετε πολλα πολλα χρονια ακομα μαζι αγαπημενοι με τα παιδια σας.Πολυ με συγκινησες πολλα φιλια και στην Κλωντουλα!

χριστινα χαλκιοπουλου είπε...

Αχτιδενια μου αγάπη πολλες πολλες καλες ευχές για την επετειο του γαμου σας. Στησατε την φωλια σας σχεδόν παιδια με εφόδιο την αληθινή σας αγαπη, μεγαλωσατε τα κοριτσια σας κα τουςι δωσατε τα καλύτερα (προικια), είδατε και πήρατε πολλες χαρές κυρίως απο τα παιδιά των παιδιων σας. Στην φωλιά μείνατε πάλι οι δύο σας όμως με νέες πηγές συμπόρευσης, με την χαρά του μαζί. Ευτυχισμένη η ώρα του γαμου σας αλλά κυρίως ευλογημένη ώρα!!!!!!!! Εύχομαι για πολλά πολλά χρόνια να είσαστε μαζί ο ένας να δίνει φτερά αγάπης στον αλλο

Δημιουργία είπε...

Εύχομαι Γεωργία μου να βαδίζετε δίπλα,δίπλα και χέρι, χέρι μέχρι τα βαθειά σας γεράματα.

χριστινα χαλκιοπουλου είπε...

Αχτίδα μου κάπου γράφω προικιά το εννοώ σαν εφόδια ζωής.ΚΑΛΗΝΥΚΤΑ Φιλάκια!!!- αχτιδα

Σμαραγδένια Ρούλα είπε...

Αχ!! αυτοί οι έρωτες.!.. οι δοκιμασμενοι στα χρόνια..!! οταν υπαρχει η αγαπη τιποτα δεν συγκρινεται μαζι της.. είναι μια και μοναδκή... φιλεναδα.. μου να ζήσεται σαν τα ψηλα βουνα μαζι .. αγαπημενοι μεχρι τα βαθια σας γεραματα...τι ομορφη που ειναι η αγαπη..!!! και στους δύο..μαζί φιλακιααααα!!!!

Ο κόσμος της Ράνιας είπε...

Να είστε μαζί μέχρι τα βαθιά βαθιά γεράματα !!!!!
Την Αγάπη μου !!!!

Marie-Anne είπε...

Χρόνια σας πολλά, Αχτίδα μου!
Να έχετε υγεία και να είστε πάντα ευτυχισμένοι για πολλά πολλά χρόνια!!!

Ηλιοκέντητη είπε...

Πολύ χαίρομαι που υπάρχουν ακόμη ζευγάρια που άντεξαν και αντέχουν στο χρόνο,στην καθημερινότητα και ότι άλλο κουβαλούν αυτές οι δυο λέξεις μαζί.
Εύχομαι να ζήσετε αγαπημένοι για πολλά πολλά χρόνια ακόμη!!!!!

EIRINI TZIKA είπε...

Καλημέρα........Πώ,πώ συγκινήθηκα πάρα πολύ.
Εχθές ήμουν κι εγώ όλη μέρα στα παιδιά μου,με την μικρή μου εγγονούλα και δεν άνοιξα υπολογιστή.Δεν μπορώ όμως να μην ευχηθώ έστω και καθυστερημένα,να ζήσετε ευτυχισμένοι και στο υπόλοιπο της ζωής σας.Τι όμορφες σκέψεις, τι υπέροχη γραφή.Πολυτάλαντη, καταπληκτική και γεμάτη αγάπη για όλα....Να'στε καλά αγαπημένη μου 'αγνωστη φίλη...


Ποδηλάτισσα είπε...

Άργησα να έρθω να ευχηθώ..... γιατί να κάτι ακόμα στο οποίο ταιριάζουμε εμείς οι δύο.... Επέτειο Γάμου και εμείς εχθές!!!!!! Αγαπημένοι μου φίλοι να είστε πάντα καλά, πάντα μαζί, πάντα αγαπημένοι και πάντα χαρούμενοι και πάντα ευτυχισμένοι με την υπέροχη οικογένεια σας!!!! Σας αγαπώ!!!!!

Ρένα Χριστοδούλου είπε...

Να ζήσετε φίλοι μου Γεωργία και Δημήτρη, Χίλια χρόνια.
Έχω τη χαρά να βλέπω κι από κοντά την αγάπη και την έννοια που έχετε ο ένας για τον άλλο.
Πολύ συγκινητικό το αφιέρωμα σου Αχτίδα μου.
Φιλάκια πολλά και στους δύο σας.