Δευτέρα, 28 Φεβρουαρίου 2011

Με το βιβλίο της Μαρίας Τζιρίτα στο χέρι...


Με το βιβλίο της Μαρίας Τζιρίτα συντροφιά έβγαλα χθες την υπόλοιπη ημέρα μου στο κρεβάτι και ήταν το μόνο ευχάριστο στη περίπτωση μου .
Είπα λοιπόν να σας το δείξω και να το σχολιάσω χωρίς να σας αποκαλύψω το περιεχόμενο του βέβαια εντελώς γιατί ...ε! πρέπει να το αγοράσετε για να το διαβάσετε .
 Βλέπετε..το βιβλίο είναι σύντροφος, είναι κάτι που καμία ηλεκτρονική μορφή ανάγνωσης δεν μπορεί να αντικαταστήσει. Το κρατάς στα χέρια σου, το ξεφυλλίζεις, σταματάς όπου θες, σκέπτεσαι, δημιουργείς εικόνες, το αφήνεις με ένα σελιδοδείκτη δίπλα σου και μετά..σκέπτεσαι.... τι έγινε πιο κάτω; ...και το ξαναπαίρνεις στα χέρια σου με το φωτάκι του του αμπαζούρ δίπλα σου στα κλεφτά διαβάζεις τις σελίδες.




















Δύο φίλες παιδικές, μια σπάνια φιλία , περισσότερο αδελφική σχέση θα έλεγα.. τις ζούμε στα παιδικά τους χρόνια, στα εφηβικά και στα νεανικά.
Οι καταστάσεις τις ενώνουν και οι αδυναμίες τις χωρίζουν εγωιστικά αργότερα. Δεν συμφωνώ με τις πράξεις τους σε πολλά σημεία γιατί σε τέτοιες φιλίες δεν χωράνε αμφισβητήσεις.. δεν έχουν θέση οι εγωισμοί και οι καθαρές εξηγήσεις για μένα έχουν την πρώτη θέση..
Το τέλος απρόσμενο σε αποζημιώνει και σε κάνει να κλείνεις το βιβλίο με ένα χαμόγελο. Τα λόγια του Χρήστου σε ένα σημείο : "Όταν αγαπάς είναι για πάντα.." είναι αυτό ακριβώς που πιστεύω γι' αυτό δεν δέχομαι της Αφροδίτης το..στραβοπάτημα...Μαρία μου!!!
Επειδή ξέρω προσωπικά την Μαρία Τζιρίτα και επειδή πολλές φορές συναντηθήκαμε και τα είπαμε και ..επειδή.. μου είχε διηγηθεί στο περίπου το βιβλίο της ακόμα όταν το σχεδίαζε....σε κάποιο σημείο που η ηρωίδα η Νίκη λέει : -Αγάπες μου...   Τότε την έφερα μπροστά μου και γέλασα μέσα στη νύχτα με το φωτάκι ανάγνωσης δίπλα μου γιατί ..ήταν ακριβώς όπως μιλά εκείνη όταν συζητά με μια φίλη!
Την είδα λοιπόν στο σαλόνι μου όπως στη τελευταία μας συνάντηση, με τα φαγητά του Δημήτρη μπροστά μας και το τσιζ κέικ λεμόνι που τόσο αγαπά. Την είδα να γελά, να συζητά με κινήσεις όπως κι εγώ και να μας διακόπτει φωνάζοντας :
-Αγάπες μου ακούστε με...
Μαρία μου σ' ευχαριστώ γιατί μου κράτησες παρέα με το βιβλίο σου σε δύσκολες στιγμές με πολλούς πόνους, σ' ευχαριστώ που με ταξίδεψες, που με συγκίνησες, που με έκανες να θυμώσω, να τσατιστώ,να ταυτιστώ σε κάποια σημεία, να κλάψω και να γελάσω όπως μόνον ένα....  βιβλίο μπορεί.
Φίλοι μου διαβάστε το, ελπίζω να σας συντροφέψει σε καλές στιγμές.

27 σχόλια:

...irida... είπε...

καλημέρα!!!!καλό μήνα!!!΄΄΄μπαίνει η Α νοιξη....βιάζομαι βιάζομαι....δεν αντέχω τον μουντό καιρόοοοοο!!!!Ελπίζω να είσαι καλύτερα!!! ενδιαφέρον το βιβλιο...ευχαριστούμε....θα το αναζητησω...μαρέσει ο τροπος που γράφε΄....χαρισματικός Ανθρωπος..!!!!καλή εβδομάδααααααα καλή μου!!!

Nandia είπε...

Καλημέρα και καλή εβδομάδα....μόλις τελειώσω αυτό που διαβάζω,πάω να αγοράσω το βιβλίο της Μαρίας...ελπίζω να είστε καλύτερα σήμερααα...

Thalassitsa είπε...

Καλημέρα και καλή εβδομάδα!

εύχομαι να είσαι καλύτερα Αχτίδα μου...
Λατρεύω τα βιβλία, και από ότι βλέπω η ιστορία είναι του γούστου μου, χιχι, θα το πάρω σίγουρα και θα πω εντυπώσεις...

Maria Tzirita είπε...

Ευχαριστώ Αχτιδούλα μου γι αυτό το αφιέρωμα, θα ήθελα βέβαια να μη σε συντρόφευα σε πόνους, αλλά σε χαλάρωση και ξεκούραση. Όμως δεν πειράζει, έστω κι έτσι εγώ χαίρομαι που ήμουν κοντά σου στα δύσκολα... γιατί γι αυτό είναι οι φίλοι...
Ελπίζω σύντομα να σε δω από κοντά, πάλι να κάτσουμε γύρω από εκείνο το τραπέζι και να είσαι πολύ πολύ καλύτερα φιλενάδα μου! Φιλάκια πολλά κι ευχαριστώ!

love2love είπε...

γραφει καλα απο το πρωτο της ως τωρα εξεληχτηκε μπραβο

Marina είπε...

Αχ βρε Αχτιδούλα...αχ!!!
Διαβάζοντας το σχόλιο σου πανω στο δικό μου ότι δεν έχεις συνηθίσει να κάθεσαι και να σου κάνουν οι άλλοι τις δουλειές, κατάλαβα ότι ανήκεις στο club που ανήκουμε και οι περισσότερες..."τα κάνω όλα μόνη μου"! Μέγα λάθος, ειδικά αν πονάς και υποφέρεις όπως εσύ...Νομίζω ότι πρέπει να ξαποστάσεις λίγο...Τρέχεις πολύ ενώ οι μηχανές σου θέλουν χαμηλότερους ρυθμούς και εσύ δεν τις αφήνεις!
Έχουμε κάνει οι περισσότερες υπερβάσεις με τον εαυτό μας και τις πληρώνουμε με σωματικούς πόνους. Νομίζω όμως ότι τώρα πια έμαθα και προσπαθώ να...φροντίζω για να έχω!!! Γιατί έχω και μια οικογένεια που περιμένει από μένα αγάπη και βοήθεια...
Γι'αυτό μην έχεις τύψεις όταν δέχεσαι τη βοήθεια από τους δικούς σου! Αντίθετα ΠΡΕΠΕΙ να τη δέχεσαι για να είσαι καλά να τους προσφέρεις και εσύ τη δική σου μετά!
Φιλιά πολλά και φρόντιζε τον εαυτό σου όσο μπορείς καλύτερα!!!

Lilium είπε...

To αγόρασα την προηγούμενη εβδομάδα και ανυπομονώ να τελειώσω αυτό που τώρα διαβάζω για να το ξεκινήσω....
Καλημέρα με πολλά πολλά χαμογελάκια!!!

"I" είπε...

Καλημέρα Αχτίδα μου και περαστικούλια γρήγορα...Έλειπα τόσες μέρες και σήμερα διάβασα με λύπη για το πρόβλημα με τη μέση..Και χαμογέλασα όμως με την ιστορία για την προέλευση της "ΑΧΤΙΔΑΣ"..Να γίνεις γρήγορα καλά σου εύχομαι και μακάρι να έμενα πιο κοντά να σε γνωρίσω..Κάθε φορά που διαβάζω ανάρτησή σου η ίδια ευχή..:))

Χριστιάνα είπε...

Ένα όμορφο βιβλίο είναι από τις καλύτερες παρέες!
Έχω διαβάσει το "Μάτια μου" της ίδιας και το είχα αγαπήσει πολύ! Ευχαριστώ που με έβαλες στη διαδικασία να ψάξω και τα υπόλοιπα!
Καλή εβδομάδα να έχεις!

Αφροδίτη Γιαννέλλη είπε...

Ομορφα & τρυφερά τα σχόλια σου Αχτιδούλα!
Πράγματι είναι ένα βιβλίο κόσμημα για τη γυναικεία φιλία που διαβάζεται σε λιγότερο από 2 μέρες!
Ευχές από την Μυτιλήνη για καλή εβδομάδα κ καλό μας μήνα από αύριο!

αχτίδα είπε...

@ ...irida μου ..έλλα να ξορκίσουμε μαζί το κρύο καιρό γιατί φαίνεται οτι ήμαστε και οι δύο παιδιά της Άνοιξης! δεν μπορώ το σκοτάδι, την μουντίλα, την υγρασία και το..κλείσιμο απο τις 6 στο σπίτ..Θέλω φύση, θέλω βόλτες στη παραλία με άνεση και χωρίς μπουφάν, θέλω πουλάκια να ακούω, θέλω λουλούδια..θέλω Άνοιξη βρε παιδάκι μου...ξουτ...ξουτ..Χειμώνα..άντε στο καλό να πας και του..χρόνου!

αχτίδα είπε...

@ Nandia μου ξέρεις..γράφω κι εγώ εδώ και ένα χρόνο ένα βιβλίο όποτε έχω χρόνο δηλαδή..Να το διαβάσεις είναι όμορφο και δροσερό της Μαρίας σαν κι εκείνη.

αχτίδα είπε...

@ Thalassitsa μου κάθε βιβλίο μιλά σε μια πλευρά της ψυχής μας..δεν αλλάζω την ανάγνωση ενός βιβλίου με καμία ηλεκτρονική ανάγνωση.

αχτίδα είπε...

@ Maria Tzirita, εγώ σ' ευχαριστώ φίλη μου για τις ώρες που μου ..κράτησες παρέα..

αχτίδα είπε...

@ love2love, φίλη μου εμείς στα μπλοκ πρέπει η μια να υποστηρίζει την άλλη, διάβασε το είναι υπέροχο.

αχτίδα είπε...

@ Marina μου δεν είμαι απο εκείνες που κάθονται, δεν μου αρέσει να με υπηρετούν ..Αν και ο Δημήτρης μου είναι τόσο καλός μαζί μου και με φροντίζει εγώ δεν μπορώ να ησυχάσω έτσι.Σήμερα είμαι λίγο καλύτερα παντως.

αχτίδα είπε...

@ Lilium, εγώ αυτές τις μέρες το έχω ρίξει στο διάβασμα..στίβα τα βιβλία δίπλα μου.

αχτίδα είπε...

@ "I", άστα μικρούλα μου ..είμαι για τα μπάζα!!!!

αχτίδα είπε...

@ Χριστιάνα μου έχει ένα τρόπο γραφής απλό καιο βατό για όλους.

αχτίδα είπε...

@ Αφροδίτη Γιαννέλλη, καλώς ήρθες φίλη μου ,έχω πάει στη Μυτιλήνη , πέρασα υπέροχα και η μητέρα μου ήταν δωρήτρια στον Μιχαήλ Αρχάγγελο.

el.mar είπε...

Ενδοιαφέρον το βιβλίο!
Καλή εβδομάδα Αχτιδούλα μου!!!!!

Hfaistiwnas είπε...

Είναι καλή πρόταση, κάποια στιγμή θα μπει στη βιβλιοθήκη μου!!!

αχτίδα είπε...

@ el.mar, ευχαριστώ γλυκιά μου και καλό μήνα αύριο.

αχτίδα είπε...

@ Hfaistiwnas, διάβασε και το " κλειδί της Σάρας" πολύ καλό, έχω ταράξει τα βιβλία αυτό το καιρό.

ElenaG είπε...

Γεωργία μου εύχομαι πως μέχρι αυτή
την ώρα θα είσαι ήδη καλύτερα.
Σήμερα πήρα και εγώ το βιβλίο της Μαρίας και μόλις τελειώσω αυτό
που διαβάζω θα το ξεκινήσω.
Σε γλυκοφιλώ

αχτίδα είπε...

@ ElenaG, δόξα το Θεό σήμερα είμαι καλύτερα φίλη μου σ' ευχαριστώ.

Νεφέλη είπε...

@Αχτιδα,μανούλα μου ευτυχώς είσαι καλύτερα θέλω να διαβάσω και εγώ το βιβλίο.θα τα πούμε αυριο.καληνυχτα μανούλα!!!