Όταν η Αχτίδα συναντά το Δρομάκι, ο Δημήτρης το Χρήστο και η Κλώντη τη Χριστίνα!

Η εκδρομή μου στη φιληνάδα μου το Δρομάκι πήρε τέλος και γύρισα με πολλές φωτογραφίες και μια ώρα τώρα προσπαθώ να διαλλέξω και δεν μπορώ.
Στο Κεχρόκαμπο 55χλμ απο την Καβάλα έχω πάει 3 φορές μα τώρα ήταν διαφορετικά γιατί ήρθα να χαρώ το νέο σπίτι των φίλων μας που με άφησε με τις καλύτερες εντυπώσεις.
Ξεκινήσαμε λοιπόν στις 9 το πρωί για Κεχρόκαμπο...περάσαμε τη Καβάλα και σε 2 ώρες 210 χλμ φθάσαμε αφού διασχίσαμε τα καταπράσινα βουνά με σύννεφα μέχρι το δρόμο.Η Κλώντη στο παράθυρο!

Φθάσαμε και αντικρύσαμε ένα υπέροχο πετρόκτιστο σπίτι και τους φίλους μας που μας γέμισαν αγκαλιές και φιλιά!

Στη πόρτα ένα απο τα άπειρα καλλιτεχνήματα της Μαρίας στην είσοδο μας προδιαθέτει για όσα θα δούμε. Πράγματι κάθε γωνιά μέσα και έξω έχει έργα δικά της και τη φροντίδα του υπέροχου συντρόφου της στο τεράστιο διπλό κήπο.

Ας αρχίσω απο το εσωτερικό, η τέχνη παντού γι' αυτό έφερα τα πινέλα μου και της ζωγράφισα το τοιχάκι που μου ζήτησε.

Η δική της προσωπική γωνιά στον επάνω όροφο με τις κρεβατοκάμαρες , διακριτική σαν την ίδια. Μου έδειξε το σκαλοπάτι δίπλα..
-εγώ εδώ μου αρέσει να κάθομαι ..μου είπε ( με το τσιγάρο στο χέρι!).
Κι εγώ διπλα σου της είπα ..απο μακριά θα είναι σαν να σε συντροφεύω με το καφέ στο χέρι!

Η γωνιά κάτω απο τη σκάλα, με το βιβλίο του Καζαντζάκη,τα έργα της στο τοίχο,τη συλλογή με τα κομπολόγια, τα παλιά σίδερα, και έργα δικά μου που τα τιμά και την ευχαριστώ.

Η Μαρία στη κουζίνα μας ετοιμάζει να φάμε αν και κόντεψε να το κάψει μιας και ήθελε να με βλέπει να ζωγραφίζω.Πάντως το γκιουβέτσι της υπέροχο το τίμησε ο άνδρας μου ( έκανε διαίτα είπατε;) με δυο πίατα!!!

Αυτή τη γωνιά δίπλα στη κουζίνα τη λάτρεψα, την νοικιάζω απο τώρα ..για ξεκούραση και αραλίκι!

ΟΙ δύο κήποι υπέροχοι, οι γλάστρες με λουλούδια παντού, πότε πρόλαβε και τα έφτιαξε δεν μπορώ να καταλάβω.Χθες ακόμα μου το έδειχνε σε μέιλ άφτιαχτο!

Αυτή η γωνιά μου θύμισε καρτ ποστάλ, δεν νομίζετε; Τα πουλάκια είχαν κάνει φωλιές ανάμεσα στις πέτρες των τοίχων.

Ο Χρήστος έκανε υπέροχη δουλειά με τα τοιχάκια και τη διαμόρφωση του χώρου! Μας είπε για τις πυρολαμπίδες που γεμίζουν τις νύχτες τους.

Εδώ έξω φάγαμε και πήραμε το απόγευμα το καφεδάκι μας.

Η γωνιά κάτω απο τη καρυδιά που οι δύο άνδρες μας για να πειράξουν τη Μαρία σχεδίαζαν πως θα κόψουν το δένδρο!

Το τραπεζάκι , το σκαμπώ και η καρέκλα με χειροποίητη διακόσμηση της φίλης μου δένει όμορφα με τη δροσιά της έρμης καρυδιάς που σχεδιάζανε την ..εξόντωση της γιατί τους έκρυβε τη θέα του χωριού.

Μετά το φαγητό πήγαμε βόλτα στο ποταμό Νέστο, πολλές φωτογραφίες σας έκανα κολάζ τις περισσότερες. Υπέροχο ποτάμι , περπατήσαμε και θαυμάσαμε το τοπίο και τις φυτείες απο πατάτες και καλαμπόκι.

Το ποτάμι μας μάγεψε ,είδαμε κορμοράνους και ερωδειούς!

Η Κλώντη δίψασε και .. βρήκε νερό στο ποτάμι να πιεί!

Υπέροχες εικόνες, ευτυχώς μας έκανε καλό καιρό και δεν έβρεξε παρά μόνον όταν μπαίναμε στη Θεσσαλονίκη το βράδυ.

Οι άνδρες μας άρχισαν τη ..συγκομιδή, σπαθόχορτο για φάρμακο...

Βρήκαν και μουριές ...ας μη χάσουνε την ευκαιρία να μαζέψουν.

Φύγαμε στις 6 δυστυχώς γιατί με περίμεναν στο σπίτι να φύγει η γυναίκα.Οι φίλοι μας μας αποχαιρέτισαν μα πολύ αγάπη αν και θα ξαναειδωθούμε την άλλη Κυριακή στη βάπτιση του εγγονού τους στη Καβάλα. Φίλοι μου σας ευχαριστώ για την υπέροχη μέρα, Μαρία μου σ' αγαπώ!

Η Θεσσαλονίκη μας υποδέχθηκε στις 8 με βροχή , δεν πειράζει..περάσαμε τόσο όμορφα που για κάτι τέτοιες μέρες λατρεύω το ..ίντερνετ που μου πρόσφερε τόσες φίλες.
Καλή εβδομάδα για αύριο φίλες μου!

Βολτίτσα στο ..μίνι κήπο του Δημήτρη μου!

Τον έβλεπα το πρωί που φρόντιζε πάλι τα φυτά του και σκεπτόμουνα πόσες ώρες θα ξόδευε την ημέρα αν είχε ολόκληρο κήπο!! Οπότε..καλά είμαστε και στο μινι μπαλκόνι μας. Η κληματαριά μας γέμισε σταφύλια και τα προσέχει ένα ένα κάθε πρωί αν έχουν κάτι που θα τα έβλαπτε.
Τα απογεύματα που πίνουμε το δεύτερο μας καφεδάκι στο τραπεζάκι απο κάτω της μου τα δείχνει κι εγώ του λέω πόσο καλύτερα είναι απο πέρσι και πόσα περισσότερα σταφύλα έχει, μάλιστα κάνοντας χιούμορ μου λέει oτι πρέπει να βρει ..εργάτες να του τα μαζέψουν!

Μου είπε να βγάλω αυτό το τσαμπάκι για να σας το δείξω πόσο μεγάλωσαν!


Θυμάστε οι περσινοί φίλοι μου το φύλλο φραγκοσυκιάς που κόντεψε να γκρεμοτσακιστεί για να κόψει στη Κρήτη και που το έφερε με το ..αεροπλάνο προς μεγάλη καταπληξη της αεροσυνοδού!
Μεγάλωσε και έβγαλε δεύτερο φύλλο και μετά τρίτο που το έκοψε και το φύτεψε δίπλα, τώρα ( μη γελάσετε) περιμένει τα ...φραγκόσυκα!
Δίπλα της μια ντοματιά που φύτρωσε ..καταλάθος και προς μεγάλη χαρά του έβγαλε και ντοματάκα!
Ν α και τα μωρά ακόμα ντοματάκια του που μόνο που δεν τα ..ξεσκονίζει κάθε πρωί!

Δεν σας δείχνω βέβαια τα κρεμμυδάκια, το μαιντανό, το δυόσμο και το βασιλικό του , προτιμώ να σας δείξω τη Κλώντη με καλοκαιρινό λουκ απο το κομμωτή της που ξεκουράζεται στη γνωστή αγαπημένη της θέση ΚΑΘΕ μεσημέρι στο καναπέ!

Περιμένω τώρα τη Κυριακή να πάω στη φιληνάδα μου το Δρομάκι, μιλούσαμε σήμερα στο τηλέφωνο και μετρούσαμε τις μέρες σαν... μικρά κοριτσάκια που είμαστε!( Δεν θέλω γελάκια.. σας βλέπω ατιμούλια!).
Τώρα φεύγω απο τον υπολογιστή για να του δώσω τη θέση να κάνει ανάρτηση το σημερινό φαγητό του.

Βροχερός ο καιρός μα ...το καλοκαίρι ήρθε οτι και να κάνουμε.

Νυχάκια; Σκίζω... έτσι; Το χρώμα; ε! λίγο έντονο μα...του έκανα το χατήρι του Δημήτρη μου!!!

Όταν μια φίλη πονά είναι και δικός μου πόνος!

Αυτό που πάντα με τρομάζει στη ζωή είναι οι ανισότητα του μοιράσματος της χαράς και της λύπης των ανθρώπων.
Πάντα αναρωτιόμουνα πόσο άδικο είναι και προκαθορισμένο το μέλλον κάποιων παιδιών ανάλογα με το τόπο και την οικογένεια που θα γεννηθούν.
Τι διαφορά έχει ένα μαυράκι που το βλέπω με τα κοκκαλα του να ξεχωρίζουν απο τη πείνα απο ένα άλλο παιδί π.χ το δικό μου εγγόνι που έχει την δυνατότητα να έχει πολλά.
Γιατί μια κοπέλα να γεννιέται χωρίς προοπτικές να μορφωθεί η να καλοπαντρευτεί απο μια άλλη που θα πάει σε ιδιωτικό και θα έχει να διαλλέγει ένα σωρό δρόμους στη ζωή της.
Γιατί να υπάρχουν παιδιά με δυνατότητες να σπουδάσουν και άλλα να χάνονται στον αγώνα επιβίωσης.
Γιατί μια μάνα να μεγαλώνει και να χαίρεται το παιδί της υγειές όπως το ονειρεύεται και κάποια άλλη να το βλέπει να μαραζώνει και να πονά ..Γιατί..Γιατί.. μη μου πειτε οτι δεν το σκεφθήκατε ποτέ εσεις..
Πέρασα χθες μια όμορφη ημέρα, εγώ, προσωπικά... ξεχωριστά... δίκαια ή άδικα... Ήρθε το πρωί η κόρη μου και το εγγόνι μου και πήγαμε σε πολυκατάστημα παιδικών να χαζέψουμε και να ψωνίσουμε με την άνεση μας, περάσαμε βέβαια καλά, το μεσημέρι ήρθε να μας δει και να φάει μαζί μας η άλλη μας κόρη... Το απόγευμα ο άνδρας μου μου έκανε έκπληξη να φέρει μια κοπέλα να με περιποιηθεί τα μαλλιά και τα νυχάκια μου ..όλα όμορφα ..αγγελικά πλασμένα και μετά ..
Το βραδάκι ένα μέιλ μιας φίλης που γνώρισα στο διαδύκτιο απο το εξωτερικό μου έδωσε τόσο πόνο που κάθησα να κάνω αυτή την ανάρτηση γιατί δεν άντεχα να μη βγάλω απο μέσα μου αυτό που αισθάνομαι. Ηταν η κραυγή μιας μητέρας με κόρες σαν τις δικές μου που το παιδί της είναι καθηλωμένο στο κρεβάτι και πονά και τυρανιέται με το άγχος του άγνωστου που δεν ανιχνεύεται.... "Μαλωσα με θεους και αγίους, ουρλιαξα απο πονο" μου έγραψε κι εγώ πόνεσα και θύμωσα με τον εαυτό μου που δεν έβρισκα λόγια να της γράψω και έμεινα στα συνηθισμένα ευγενικά : ..λυπάμαι..εύχομαι...
Είμαι τόσο ευαίσθητη σε κάτι τέτοια που έρχονται στο δρόμο μου που αρρωσταίνω περισσότερο εγώ..Τι να μπορώ να πω σε αυτή τη φίλη εκτός απο το να κάνει υπομονή...πως να της πω που να τη βρει αυτή την υπομονή μια γυναίκα που αγωνίζεται καθημερινά για τα παιδιά της και τον εαυτό της.
Πικραμένη πάω αν κοιμηθώ και το μόνο που μπορώ καλή μου φίλη να κάνω για σένα είναι να προσευχηθώ να πάνε όλα καλά και να φανεί η ελπίδα και η σωτηρία απο το σκοτάδι σαν μια αχτίδα φωτός που θα γίνει το φως το ίδιο. Πως μπορώ να μη σκεφτώ την αδικία όταν ένα πλάσμα τυρανιέται την ίδια στιγμή που κάποιο άλλο χάνει το καιρό του ξοδεύοντας τη πολύτιμη ζωή και την υγεία που του έδωσε ο Θεός σε τυρανίες και κακές πράξεις.
Το πιο άδικο είναι οτι εγώ αύριο θα το έχω ξεπεράσει και θα συνεχίσω ..κι εκείνη θα το έχει μπροστά της και θα πονά και θα κλαίει κρυφά όπως εμείς οι μανάδες ξέρουμε κρυφά να κλαίμε..
Φίλη μου ..καλή μου φίλη , άγνωστη μου φίλη κουράγιο , είμαι κοντά σου με τη ψυχή μου ολόκληρη και συγχώρεσε με που το μόνο που μπορώ να κάνω για σένα είναι να ελπίζω και να προσεύχομαι.

Πρωινή κουβεντούλα με το καφέ στο χέρι!

Έφθασε και η Τετάρτη οπότε ..πάει και η εβδομάδα! Ο καιρός παράξενος , πότε βρέχει , πότε λάμπει ο ήλιος , εγώ με τους πόνους μου με την αθρίτιδα έχω πια συνηθίσει τόσο που ..έπαψα να γκρινιάζω !
Η δουλειά στο εργαστήρι μου εντελώς σπασμένη οπότε τριγυρίζω με τον άνδρα μου και ..τρώμε τα έτοιμα όπως λέμε και γελάμε!
Αυτό το καιρό έχω μάθει τόσα νέα απο φίλες για αρρώστιες και πόνους σοβαρούς που κάθε πρωί κάνω το σταυρό μου και λέω οτι είμαι μια χαρά , πιές τα χάπια σου Αχτίδα, κάνε τα κεκάκια και τα φαγητά σου, γράφε στους φίλους σου και ζήσε το σήμερα όπως σου έρθει!
Έκανα λοιπόν το γλυκάκι μου χθες και το μοίρασα στη πολυκατοικία στις φίλες μου όπως μου αρέσει και ...χάρηκα με τη χαρά τους.
Όμως ο Δημήτρης μου έκανε να χαρώ περισσότερο αφού μου υποσχέθηκε να με πάει τη Κυριακή στη φίλη μου το Δρομάκι που μένει πια στο Κεχρόκαμπο σε ένα υπέροχο σπιτάκι ( απο φωτογραφίες στα μέιλ )με κήπο και βεράντες και δενδράκια και αηδονάκια ...μου έταξε...και καφέ με θέα! Θα πάρω και τα πινέλα μου να της ζωγραφίσω μια μικρή τοιχογραφία που θέλει και ελπίζω ο καιρός να μου χαμογελάσει για να περάσω όμορφα στην εξοχή.
Το Δρομάκι είναι η...άλλη μου κολητή! Η πρώτη που γνώρισα μέσα στο διαδύκτιο και και ταίριαξα τόσο μαζί της, αν δείτε πόσες ώρες μιλάμε στο τηλέφωνο θα μείνετε άφωνοι, θα μου το κόψει ηForhtnet !To ίδιο ισχύει βέβαια και με Κρήτη!
Θα πιούμε τα καφεδάκια μας, θα πούμε τα δικά μας και θα δούμε ακόμα μια φορά πόσο ταιριάζουμε εμείς οι δυό. Βέβαια θα ξαναπάω στη Καβάλα την επομένη πάλι Κυριακή γιατί είμαι καλεσμένη στη βάπτιση του εγγονού της , του γυιού της Κόκκινης Ομπρελίτσας και θα περιμένω το Σεπτέμβρη να τους το ανταποδώσω στη βάπτιση του δικού μου εγγονού που αυτές τις μέρες ζωγραφίζω σιγά σιγά τις μπουμπουνιέρες του με το πάσο μου να το χαρώ!
Καλή σας μέρα λοιπόν φίλοι μου, σας κάνω πρωινή αγκαλίτσα και ..μην ακούτε τις ειδήσεις και ψυχοπλακώνεστε, ευτυχώς αύριο είναι η ..καλή μου..έχουν απεργία!

Καλό μήνα !

Σκέπτομαι να το βάλω κάτω απο το σύστημα παρακολούθησης του Δημήτρη μου για να φοβηθούν οι ... πιθανοί εισβολείς!

Καλό σας μήνα φίλοι μου, χαμογελάστε, μπαίνουμε στο καλοκαίρι τρομάρα μας.....