Παρασκευή, 3 Σεπτεμβρίου 2010

Παρέα με τη μητέρα μου!


Της κάνω παρέα κάθε πρωί , πίνουμε το καφεδάκι μας και χαίρομαι που την βλέπω τόσο καλύτερα απο ότι ήταν μαζί μου γιατί δεν είχα την " ειδική υποδομή" να την περιποιηθώ σωστά. 
Χαίρομαι που πήρα τη σωστή απόφαση έστω και με τόσα δάκρυα μέχρι και τώρα  πολλές φορές.
Διατηρώ την ελπίδα να μπορέσει να γίνει όπως παλιά.. ξέρω οτι δεν είναι δυνατόν ..πολλές φορές συζητάμε μια χαρά κια ξαφνικά με ρωτά άν έχει άλλα παιδιά ή ποιά είμαι...
Σ' αγαπώ μαμά ..είμαι η κόρη σου..είσαι η μαμά μου... και όσο θα λέω αυτή τη λέξη θα είμαι παιδί κάποιου κι εγώ..θα είμαι νέα..

40 σχόλια:

Hfaistiwnas είπε...

Άχου! Πάντως είναι χαρούμενη, και έχει πολύ σημασία να είναι κάποιος χαρούμενος!!!

rena είπε...

Eίδες που πήρε τ' απάνω της εκεί!

Ανεράιδα είπε...

Πολύ δύσκολες καταστάσεις αυτές!! Τις έχω ζήσει και με τις δυο μου γιαγιάδες....το ενθαρρυντικό είναι ότι φαίνεστε και οι δύο χαρούμενες. Σας το εύχομαι!!

Evie είπε...

Αχτίδα μου χαίρομαι με την χαρά σας. Ευτυχώς που αναγκάστηκες να πάρεις την απόφαση.Τώρα για τα αλλά πάλι καλά. Να είσαστε καλά.

Dee Dee είπε...

Δειχνει ηρεμη και ξεκουραστη :)

Φιλακια πολλα πολλα!

Ανώνυμος είπε...

ΜΙΑ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ ΧΙΛΙΕΣ ΛΕΞΕΙΣ!!!!!!!ΝΑ ΕΙΣΤΕ ΚΑΛΑ ΚΑΙ ΧΑΡΟΥΜΕΝΕΣ ΠΑΝΤΑ!!!!!SARAH KAY

αχτίδα είπε...

@ Hfaistiwnas , μόλις γύρισα απο την απογευματινή μου επίσκεψη, μάλιστα ενοχλήθηκε ελαφρά που την..ξύπνησα.Είναι καλά ευτυχώς απο ιατρικής πλευράς.Κάθε μέρα την βλέπει γιατρός Νευρολόγος- Ψυχίατρος και κάθε Τετάρτη παθολόγος και Γεροντολόγος.

αχτίδα είπε...

@ rena, πράγματι φίλη μου , τώρα συζητάει, κάθεται σε καρέκλα αμαξίδιο και δεν κουράζεται απο τη μεταφορά που της έκανα εγώ κάθε τόσο για να κάνει μπάνιο και να την " καθαρίσω " στη τουαλέτα.Αυτοί εκεί έχουν ειδικά καθίσματα για μπάνιο που τη μεταφέρει μέσα χωρίς καν να σηκωθεί.

αχτίδα είπε...

@ Ανεράιδα , καλώς ήρθες φίλη μου, δύσκολες καταστάσεις όπως λες.Πέρασα μέσα απο φωτιά και δάκρυα για να πάρω αυτή την απόφαση.

αχτίδα είπε...

@ Evie μου ξέρεις πόσο δυσκολεύτηκα και πόσο μου κόστισε και ακόμα δεν το έχω ξεπεράσει στη συνείδηση μου ,όμως είχα πλέον δικό μου πρόβλημα υγείας σοβαρό, δεν μπορούσα πλέον ούτε καν να την κινήσω.

αχτίδα είπε...

@ Dee Dee, έχει μεταπτώσεις στη διάθεση της και στην αντίληψη της.Το πρωί που την είδα ήταν πολύ χαρούμενη και με καθαρό μυαλό.Μιλούσαμε για πράγματα και τα θυμώτανε.Το απόγευμα επειδή την ξύπνησα είχε άσχημη διάθεση και δεν μιλούσε λογικά.Ξεχνά κάθε λεπτό..

αχτίδα είπε...

@ SARAH KAY, ευχαριστώ καλή μου φίλη, το πρωί ήταν πολύ καλά.

ΕΛΕΝΑ είπε...

Γλυκύτατη είναι η μανούλα, εύχομαι να είναι πάντα καλά, και η όποια απόφαση να είναι μόνο για καλό!

Χριστιάνα είπε...

Καμιά φορά το καλύτερο δεν είναι αυτό που νομίζουμε εμείς... Τώρα έχεις και εσύ την ψυχική ηρεμία και τη σωματική αντοχή να περνάς μαζί της χρόνο δημιουργικό, αυτό που έχετε και οι δυο ανάγκη περισσότερο!

Γιαγιά Αντιγόνη είπε...

Να είναι καλά αυτή η γυναίκα που σου πέρασε τόση αγάπη...

αχτίδα είπε...

@ ΕΛΕΝΑ μου ήταν απόφαση αναγκαία, δεν υπήρχε καμμία άλλη λύση όσο κι αν έψαξα και δυστυχώς δεν είμαι πια ικανή να τα βγάλω πέρα μόνη μου.Τα χέρια μου πια δεν μπορούν να τραβήξουν σώμα.

αχτίδα είπε...

@ Χριστιάνα μου , η Πάρκινσον πια αφήνει τα σημάδια της ορατά επάνω μου.Δεν μπορούσα να την κινώ όπως παλιά, να την πλένω .. το σώμα γινότανε σαν σακί άμμου.Καμμία γυναίκα δεν ανελάβανε και έπρεπε σύμφωνα με το νοσοκομείο να έχει παρακολούθηση κάθε 10 μέρες απο 3 γιατρούς οποσδήποτε.Πως να την μεταφέρω κάθε 10 μέρες σε 3 γιατρούς; Έμεινα κοντά της 11 χρόνια και έφθασα τώρα σε μια ακραία κατάσταση.Έχεις δοκιμάσει να καθρίσεις ένα άτομο στο κρεβάτι του με χέρια που δεν κλείνουν πια εύκολα; σου εύχομαι ποτέ..

αχτίδα είπε...

@ Γιαγιά Αντιγόνη, ήταν πάντα ένας ικανός και καλός άνθρωπος και γιατρός, προσέφερνε τις ιατρικές υπηρεσίες της δωρεάν σε ένα γηροκομείο της Θεσ/νίκης για χρόνια.

Πόπη είπε...

Nέα θα είσαι Αχτίδα μου και στην εμφάνιση και στις ιδέες γιατί έχεις ενα φωτεινό χαμόγελο και ένα καλό λόγο για όλους.
Κούκλα η γιαγιά... μάλλον πήρε από την κόρη...
Να σας χαρίζει ο Θεός υγεία και καλή επικοινωνία.
Φιλάκια - Καληνύχτα.

Vassilis είπε...

Είναι αλήθεια ότι τέτοιες αποφάσεις δεν παίρνονται εύκολα, αλλά από ότι φαίνεται πήρες τη σωστή απόφαση από τη στιγμή που η φροντίδα που με αυτό τον τρόπο προσφέρεις στη μητέρα σου είναι καλύτερη.

Άντυ είπε...

Να είστε καλά εύχομαι ολόψυχα. Σωστή η απόφαση που πήρες, εκεί που είναι τη φροντίζουν τόσοι άνθρωποι εξειδικευμένοι. Στο σπίτι δεν υπάρχουν τα μέσα και χωρίς να το θέλουμε πολλές φορές "κουράζουμε" τον ασθενή.

Ανώνυμος είπε...

Πιστεύω κι εγώ ότι πήρες την πιο σωστή απόφαση απ' όλες, διότι δεν είναι απλά γειρατιά, είναι απ' τις ειδικές περιπτώσεις. Να έχεις καθαρή τη συνείδησή σου ότι έκανες ό,τι το καλύτερο, την φροντίζουν τόσο καλά και μπορεί να είναι ήρεμη και ξεκούραστη, και εσύ απ' την άλλη να χαίρεσαι που είναι τη βλέπεις έτσι. Δεν μου έχει τύχει αυτό το συμβάν και δεν γνωρίζω, αλλά νομίζω αν τύχει στη μητέρα μου (είναι 79, με μυαλό ξυράφι) θα έκανα το ίδιο. Σοφία

Ανώνυμος είπε...

Η μανούλα υπέροχη όσο και η κόρη. Είδες που είναι καλύτερα τώρα;

αχτίδα είπε...

@ Πόπη μου καλημέρα, ξέρεις οτι το χαμόγελο δεν το χάνω εύκολα.Είναι πολύ καλύτερα, δεν λέω οτι δεν στεναχωριέμαι και δεν το έχω ακόμα στη ψυχή μου που την αφήνω κάθε μέρα μα ..δεν μπορούσα να της προσφέρω την απαιτούμενη σωστή περίθαλψη στο σπίτι.Χθες δοκίμασα Να την σηκώσω απο τη καρέκλα της για να της πλύνω τα δόντια και είδα οτι δεν μπορεί να κάνει ούτε ένα βήμα χωρίς να χάσει το χρώμα της απο τη προσπάθεια και να αρχίσει να ζαλίζεται.Η νοσοκόμα με μάλλωσε και μου είπε οτι εκείνες την φροντίζουν σε όλα..Πάω κάθε μέρα και δυο φορές πολλές φορές, εκτός απο τη Τετάρτη που είναι μέρα γιατρών.Μετά τη βάπτιση λέω να δοκιμάσω να ξαναγυρίσω στο εργαστήρι μου, θα δοκιμάσω πάλι να ζωγραφίσω...

αχτίδα είπε...

@ Vassilis, νάτοε! φρέσκος απο τις διακοπές, καλημέρα φίλε μου , έκανα ότι ήταν αναγκαίο να κάνω , δύσκολη απόφαση ακόμα και τώρα δεν την δέχομαι εύκολα.

αχτίδα είπε...

@ Άντυ μου όπως έγραψα επάνω στη φίλη Πόπη, χθες είδα οτι ήταν αδύνατον να τη σηκώσω καν για οτιδήποτε.Την λούζουν με ειδικές καρέκλες που οδηγούνται μέσα σατο μπάνιο, έχουν μέσα που δεν διατίθενται στο σπίτι.

αχτίδα είπε...

@ Σοφία μου έπρεπε να ε΄χει συνεχή ιατρική παρακολούθηση και πάνω απ' όλα ειδική φροντίδα στη καθαριότητα της που ήταν τουλάχιστον 4-6 φορές τη ημέρα.Ήταν αδύνατον αυτό να γίνει σε ένα κρεβάτι και με το δικό μου πρόβλημα πλέον στη δύναμη των χεριών.Μια νοσοκόμα που βρήκα για απλό 8ωρο στο σπίτι μου ζήτησε ..165 ευρώ την η μ έ ρ α και χώρια την ιατρική παρακολούθηση που έπρεπε να φέρνω ανα μια εβδομάδα .

αχτίδα είπε...

@ Ανώνυμος, τώρα είμαι ξεκούραστη και της κάνω παρέα πρωί απόγευμα απλά με συζήτηση απο 2 ολόκληρες ώρες που πρώτα δεν διέθετα.Ευχαριστώ καλή μου.Καλό ΣΚ σου εύχομαι.

Θανασης είπε...

ΚΑΛΗΜΕΡΑΑΑΑΑΑΑΑ ΕΛΑΤΕ ΓΙΑ ΒΑΨΙΜΟ ΘΕΛΩ ΒΟΗΘΕΙΑΑΑΑ

Ανταίος είπε...

Ξέρεις πως έκανες το καλύτερο,και κατά βάθος το ξέρει και το νιώθει κι εκείνη...φαίνεται από τα χαμόγελά σας!!!
Την αγάπη μου...

αχτίδα είπε...

@ Θανασης μου είσαι στο κτήμα; Φιάχνω μπουμπουνιέρες σήμερα πάλι και έχω φίλες στο σπίτι.Θα προσπαθήσω.

αχτίδα είπε...

@ Ανταίος , ευχαριστώ φίλε μου έστω που με ..δικαιολογείς.

ElenaG είπε...

Τι ομορφιες ειναι αυτες!
Καλε κούκλα είναι και τι φωτεινό χαμόγελο
Να ξέρεις από σένα πήρε!!!:-)

ΝΑΪΑΔΑ είπε...

ποσο ομορφα...!
κι ας ποναει καποιες φορες...ποσο ομορφα!!!
ειναι ακομα εκει και χαμογελα και την αγγιζεις...
ειναι τοσο σημαντικες στιγμες...μη χασεις καμια αν μπορεις!

σε φιλω με πολυ αγαπη κοριτσακι μου!!!

Υ.Γ να τρως ομως και λιγο γιατι σαν να παρααδυνατισες...

ΦΥΡΔΗΝ-ΜΙΓΔΗΝ είπε...

Χαίρομαι Αχτιδούλα μου που το κατανόησες πως αυτή ήταν η πλέον ενδεδειγμένη λύση.
Εκείνη κάτω από την κατάλληλη ιατρική φροντίδα κι' εσύ χαρούμενη και ανεπηρεαστη για τις δικές σου ευθύνες.

Φιλί και Γλαρένιες αγκαλιές

αχτίδα είπε...

@ ElenaG Πρόσεχε φιληνλαδα μου..αύριο πρωί πρωί ..να πάρεις τη συσκευή του τηλεφώνου σου και ..να την πετάξεις! Σου είναι περιττή αφού ..δεν το σηκώνεις! Χθες σε πήρα 2 φορές, 8.39 και 9 π 15!!!

αχτίδα είπε...

@ ΝΑΪΑΔΑ μου το μόνο καλό της ..υπόθεσης! Έχασα κάποια κιλά!

αχτίδα είπε...

@ ΦΥΡΔΗΝ-ΜΙΓΔΗΝ ακόμα δεν το έχω ψυχικά ξεπεράσει, αισθάνομαι οτι έκανα κάτι έξω απο τη συνείδηση μου , όμως όταν πηγαίνω και την βλέπω καθαρή, ήρεμη και τόσο φροντισμένη απο γιατρούς ..νοιώθω οτι έπραξα καλά.Έχω ηρεμήσει κι εγώ είναι αλήθεια και οι ώρες που περνώ μαζί της είναι πιο δημιουργικές.Δεν είμαι καλά φίλη μου , η υγεία μου δεν είναι όπως φαίνομαι στις φωτογραφίες. Ξέρεις οτι αυτή η νόσος είναι επιρρεάσιμη απο τη ψυχική κατάσταση κιε γώ δεν πέρασα λίγα αυτή τη χρονιά.Απλά ..είμαι άνθρωπος που ..χαμογελώ πάντα..

Καλλιόπη είπε...

"Σ' αγαπώ μαμά ..είμαι η κόρη σου..είσαι η μαμά μου... και όσο θα λέω αυτή τη λέξη θα είμαι παιδί κάποιου κι εγώ..θα είμαι νέα.."

Με συγκίνησες βαθύτατα. Πραγματικά βούρκωσα!!! Σου εύχομαι να είσαστε μαζί όσο περισσότερο γίνεται.

Χριστιάνα είπε...

Εύχομαι να μη σε στενοχώρησα άθελά μου και να παρεξηγήθηκα... Όταν έγραφα "Καμιά φορά το καλύτερο δεν είναι αυτό που νομίζουμε εμείς" αναφερόμουν στους ενδοιασμούς και τις τύψεις σου να πας τη μητέρα σου στην κλινική, την πάλη με τη συνείδησή σου, σκεπτόμενη (το τελικά ανέφικτο και ουτοπικό) ότι "καλύτερα" θα ήταν μαζί σου στο σπίτι.
Συμφωνώ ΑΠΟΛΥΤΑ μαζί σου και επαυξάνω με ό,τι έγραψα!!!!!!!!!!!!!!