Τελευταία μέρα του 2025

 Πάει ακόμα ένας χρόνος φίλοι μου , δεν τολμώ να κοιτάξω πίσω μου ακόμα και ούτε μπροστά αποφεύγω πιστεύοντας πως όταν ο άνθρωπος σχεδιάζει ο Θεός γελάει. Αν αναρωτιέστε .. ναι την έκανα την εγχείρηση.. γύρισα σπίτι , στην αρχή απελπίστικα όμως με δύναμη υπομονή και κουράγιο ανακαλύπτω πως μέρα με την ημέρα είμαι καλύτερα έστω και.. σπυρί σπυρί όπως τους λέω. Ο άνθρωπος φίλοι μου κρύβει δύναμη και μυαλό που τα φέρνει στην επιφάνεια όταν τα πράγματα βγαίνουν από τα όρια του. Με μπούκωσε με φάρμακα ο καλός γιατρούλης και μου έδινε οδηγίες λες και ήμουν .. περδικούλα . Πέρασα πόνο πολύ μα τώρα είμαι καλύτερα δόξα την Παναγιά και μπορώ και αυτοεξυπηρετούμαι μόνη μου όσο είναι δυνατόν. Βέβαια θέλω χρόνο και σκέπτομαι με φρίκη πως θα μπορέσω να μπω σε αυτοκίνητο στς 12 /1 για να πάω στον γιατρούλη να δει την σταυροβελονιά που μου έκανε στο γοφό σε στυλ.. Φρανγκεστάϊν!!!

Ειδική στις πατέντες εφεύρα τρόπο να ξαπλώνω στο κρεβάτι μόνη μου χωρίς να ενοχλώ τον Δημήτρη μου που με φροντίζει ο καλός μου πολύ όπως πάντα. Βέβαια δεν συμφωνώ σε όλα όμως αντιλαμβάνομαι πως στην προσπάθεια να με βοηθήσει όπως πάντα υπερβάλει. Το πρωί για να πάρω τα...αμέτρητα Θεούλη μου φάρμακα του ζητώ γλυκά κάτι απλό : - Αγάπη μου ένα τοστ και ένα ποτήρι γάλα ! Αυτό το απλό δεν καταλαβαίνει και έρχεται στο πιάτο μου ένας.. ουρανοξύστης με ότι έχει το ψυγείο. Δεν έχω όρεξη φίλοι μου θέλω πράγματα απλά , μία μικρή σαλάτα ( όχι μία γαβάθα ) , ένα μικρό μπιφτέκι και όχι.. σμυρναίϊκα σουτζουκάκια,  ένα φρουτάκι και όχι ένα βαθύ πιάτο γεμάτο με ότι έχει η πιατέλα , ακτινίδια, μπανάνα, μανταρίνια, δαμάσκηνα , μήλο!!!  Κοιτάζω το απογευματινό αυτό βουνό και μόλις μουρμουράω με κάνει κομμάτια το απογοητευμένο βλέμμα του, και με το πειρουνάκι τι να κάνω .. μου τα κόβει και μπουκίτσες...τα τρώω η έρμη. Πριν λίγο σηκώθηκα και πήγα να ετοιμάσω μόνη μου το βραδυνό μου, ένα μπολάκι μικρό σαλάτα και ένα γιαούρτι με φρούτα... πανικός.. και προσγειώθηκε δίπλα τους ένα κομμάτι από την σπανακοτυρόπιτα που έκανε !

Τον νοιώθω, τον καταλαβαίνω.. ίσως κι εγώ τα ίδια θα έκανα . Όταν φίλοι μου δύο άνθρωποι είναι μαζί πάνω από 50 χρόνια έτσι γίνονται κάτι σαν..  αυτοκολλητάκια χα χα ! Περάσαμε κατ'επιλογή μόνοι μας τα Χριστούγεννα βλέποντας...youtube φανταστικές ιστορίες, γαλλικά τραγούδια και πως κάποιοι....στήνανε σκηνές σε δάση το καταχείμωνο. .

Προχθές έκανα το πρώτο μου μπάνιο και ήμουν πανευτυχής βγάζοντας το  μεγάλο αυτοκόλλητο που με πονούσε. Όλα καλά φίλοι ελπίζω την επόμενη φορά να μπορώ να ζωγραφίζω .

Σας εύχομαι ότι καλύτερο, εύχομαι Ειήνη, Αγάπη στον άνθρωπο, σεβασμό σ' εκείνους που στάθηκαν να βοηθήσουν. Καλό πράγμα οι ευχές μα να πραγματοποιούνται... ακόμη καλύτερο. Καληνύχτα φίλοι μου γιατί ομολογώ πως σας γράφω στο τάμπλετ... μέσα από το πάπλωμα !!!

             Αχτιδένια φιλάκια