Μια φίλη απο την Κύπρο !

Κατέβηκα λοιπόν ακράτητη νωρίς το απόγευμα με κουβάδες και απορρυπαντικά για να καθαρίσω το εργαστήρι μου..μάλλον ότι απόμεινε από το πρώην.
 Μα επειδή ο κόσμος με αγαπά και είμαι και τυχερή η ..ατιμούλα πέρασαν οι φίλοι μου η Αγάπη και ο Γαβρήλος που έχουν συνεργείο καθαριότητος και ανέλαβαν τα δύσκολα κάνοντας το πάτωμα να λάμπει  και  τον καναπέ μου να αναπνεύσει από την..σκόνη που είχε παντού..
 Του έβαλα και ένα καθαρό υφαντό για κάλυμμα, ανέβασα τα στορ μέχρι τη μέση και σκέφτηκα κι όλας οτι θα ζωγραφίσω τα τζάμια  μέχρι τη μέση για να ομορφύνει ο χώρος .
 Θα φέρω τον μεγάλο κόκκινο γωνιακό καναπέ που μου είχε δώσει η Ιωάννα μου όταν της άλλαξα σαλόνι και τον έβαλα για φύλαξη και θα αγοράσω δύο μικρά τραπεζάκια για να ακουμπώ τα κεράσμα τα μου. Έτσι θα έρχονται οι φίλες μου να πίνουμε καφεδάκι όσο εγώ θα ζωγραφίζω να μου περνά η στεναχώρια ή μάλλον η..στέρηση όπως λέει ο Δημήτρης μου.
Νάτο λοιπόν το πρώτο ποδαρικό..ένα τηλεφώνημα και ...η Irini ...μία από εσάς καλοί μου φίλοι που ήρθε από την Κύπρο για τον γιο της που σπουδάζει Ιατρική εδώ και βέβαια ήρθε να με γνωρίσει..
Την υποδέχτηκα με ..ξεσκονόπανα και φλαμούρι ζεστό  σε ένα αυτοσχέδιο τραπεζάκι.. μα καλή διάθεση να υπάρχει και γίνεται σωστό τραπέζι!

Μια γλυκιά μελαχρινή κουκλίτσα είναι η Irini που λατρεύει τα σκυλιά, δεν πίνει καφέ μα τσάι και που ήταν τόσο άτυχη που δεν την περιποιήθηκα όπως έπρεπε μα ...επιφυλάσσομαι γιατί έμαθα ότι έρχεται πολύ συχνά στο γιο της.
Είμαι πολύ χαρούμενη φίλοι μου, έχω σχέδια έστω και προσωρινά γιατί όπως καταλαβαίνετε πήρα μια ..περίοδο χάριτος από τον άνδρα μου μα εκείνος δεν ξέρει την ελληνική παροιμία που λέει: "ουδέν μονιμότερον του προχειροτέρου"
Σας εύχομαι καλό ΣΔ  φίλοι μου, να περάσετε όπως εσείς θέλετε για να μπορείτε να χαμογελάτε στην νέα εβδομάδα που θα έρθει..

Ναι. θέλω τη πόρτα του ορθάνοιχτη !

Πάντα πίστευα οτι ακόμα και όταν βλέπει κανείς όλο σκοτάδι πάντα οι αχτίδες φωτός περνούν, είναι η αισιόδοξη πλευρά του χαρακτήρα μου που πιστέψτε με δεν με έχει απογοητεύσει ποτέ. Χθες είχα τις..μαύρες μου , σήμερα τα βλέπω όλα φωτεινά και θα σας φανεί παράξενο το γιατί.
 Όχι γιατί ..η εφορία με ειδοποίησε οτι πρέπει να ...πληρώσω ακόμα 238 ευρώ γιατί λέει είναι η ..περαίωση για τους 2 μήνες του 2011 που ξέχασαν να μου βάλουν...
Όχι γιατί λέει δεν έχουν προσωπικό για να στείλουν για την ταυτοποίηση οτι άδειασα το μαγαζί...
ΑΛΛΑ..γιατί μου είπαν ( κατόπιν εορτής!) οτι μπορώ να ζωγραφίζω στο μαγαζί μου για χόμπυ και να κάνω ότι θέλω αρκεί να μη με πιάσουν να πουλώ πράγματα...!!!
Έτσι ενώ χθες το βράδυ έπλασα με τον πηλό μία ολόκληρη λαμαρίνα λουλουδάκια για τα αυγά μου και σκεπτόμουνα πόσο θα λερώσω επάνω για να τα χρωματίσω τώρα αύριο κι όλας θα κατέβω στο ΓΡΑΦΕΊΟ ΜΟΥ...στην γωνιά ΜΟΥ...θα βγάλω απο τα κουτιά τα χρώματα ΜΟΥ και θα τα βάλω στη θέση τους...
Μαντέψτε ποιός στραβομουτσούνιασε;  μαντέψτε ποιός μου έταζε όλο το πρώι τον ουρανό με τ'άστρα για να τον ακολουθήσω στη πρωινή του αναγνώριση για υλικά για το μαγαζί που θέλει να αλλάξει..
Μουλάρωσα η καλή σας και του είπα το ηρωικό " οχι " και οτι έχει το ελεύθερο να πηγαίνει όπου θέλει κι εγώ να μένω πίσω όταν θέλω...
Μου είπε οτι θέλει να τα δείχνει λέει σε ...κάποιον τα υλικά.. κι εγώ του είπα οτι θέλω.. την παλιά μου ζωή στο μαγαζί μου έστω και να μη πουλάω απλά να ζω σ' αυτό έστω και ..ερείπιο όπως μου το έκανε.
Έτσι αύριο κι όλας θα κατέβω να το καθαρίσω και να ξανφτιάξω την γωνιά μου έστω και πιο ..πρόχειρη !  Η Ελένη θα έρχεται για το πρωινό καφεδάκι της και κουβεντούλα, θα σηκώσω τα αναθεματισμένα τα στορ που με πλακώνουν τη ψυχή μέχρι να μου στήσει τα καινούργια που παράγγειλε και θα αρχίσω να φτιάχνω τα αυγουλάκια μου γιατί οι πελάτισες μου είναι ..πιστές και απο τώρα μου έχουν κάνει κατάλογο γι' αυτά.
Έλαμψε η ημέρα μου, φώτισε η διάθεση μου και ..ναι...δεν είμαι εγώ για όρια και στασιμότητα .. δεν μπορώ τα ..λουριά και τους φραγμούς σε όσα νοιώθω μέσα μου..
 Δημήτρη μου ξέρω οτι θέλεις εμένα δίπλα σου συνέχεια , κι εγώ το θέλω μα  όχι έτσι...σε στεναχωρώ μα..νομιζω οτι αυτό αγάπησες σε μένα ..οτι δεν μπαίνω ποτέ σε κλουβί κι αν μπω  με τη θέληση μου θέλω τη πόρτα του ορθάνοιχτη για να μπορώ ή έστω να έχω την αίσθηση οτι θα φύγω όποτε θελήσω..

Άρχισα να ..βαριέμαι..άρχισε να μου λείπει κάτι...

Σήμερα τελειώσαμε και με την κατάθεση των πιστοποιητικών στο ΤΕΒΕ και ..τέλος.. απλή αναμονή που δεν μας ενδιαφέρει κι όλας..

Το γιορτάσαμε πηγαίνοντας στον εγγονό μας , τα μεγάλα έλειπαν σχολείο και ..απαγάγαμε την Ιωάννα και τον Δημητράκη και πήγαμε ΙΚΕΑ, χαζολογήσαμε και φάγαμε εκεί τα σχετικά .. Έβγαλα βέβαια τις απαραίτητες  φωτογραφίες και είπα να σας δείξω μερικές..

 

Αρχίσαμε από το σπίτι..ο Δημητράκης αρχίζει να ...πηγαίνει βόλτα την Κλώντη!

 

Η αγάπη είναι αμοιβαία και για τους δύο όπως βλέπετε!

Χέρι χέρι ο παππούς..παντού βλέπει κινδύνους μετά το πέσιμο του μικρού! Και επειδή η ηλικία δεν παίζει κανένα ρόλο όταν πρόκειται για τον άνδρα μου, κοιτάξτε που βρήκε να αράξει..

Αν είχαμε μέρος να το βάλουμε όλο αυτό ..θα το αγόραζε..ξετρελάθηκε μαζί του!

Καιρός να φύγουμε, αρνιόμαστε το καφέ στο σπίτι της Ιωάννας και δρόμο για το σπίτι για λίγη ξεκούραση που την έχω ανάγκη..

Θα σας πω ένα ..μυστικό..άρχισα κι  όλας να βαριέμαι.. και το άσχημο είναι ότι δεν βολεύομαι καθόλου να ζωγραφίζω σπίτι.. καθόλου μα καθόλου.. Μου λείπει η γωνιά μου ακόμα και η θέση που ήταν τα πινέλα μου...

Οι.. μελλοντικοί συνταξιούχοι.. σουλατσάρουν!

Σηκώθηκα σήμερα σε πολύ καλύτερη κατάσταση από πολλά. Δεν πονούσα τόσο ( εμ! με τόσα χάπια τι ήθελες!) και μόλις έβαλα το καφέ στο φλιτζάνι μου και ήπια τη πρώτη γουλιά κοίταξα τον γαλανό ουρανό από το παράθυρο μου και σκέφτηκα: Όλα θα πάνε καλά...

Μετά ξεκίνησα με τον άνδρα μου τον ..περίπατο μας από το Βιοτεχνικό Επιμελητήριο μέχρι το ΤΕΒΕ έχοντας το περιβόητο ...συγχωροχάρτι της εφορίας για το κλείσιμο της επιχείρησης. Έπειτα  αφού τελειώσαμε απο εκεί αρχίσαμε να ψάχνουμε μέρος για να πάμε... η Ιωάννα πήγε με τον μικρό στο νοσοκομείο να βγάλουν τα ράμματα, η Ειρήνη στη δουλειά της.. οι πόρτες κλειστές..

Μας έμειναν τα πολυκαταστήματα προς μεγάλη χαρά του Δημήτρη που ονειρεύεται από τώρα πως να φτιάξει το στούντιο διαμέρισμα στα 29 τμ του μαγαζιού μας. Δεν κρατιέται όσο και αν φωνάζω να μη βιάζεται.. έχει αγοράσει κι όλας το μικρό ασανσέρ και έκανε και συναντήσεις με κατασκευαστές για ρολά ασφαλείας ηλεκτρονικά. Αυτός ο άνθρωπος ζει μέσα από το να φτιάχνει, να δημιουργεί νέα πράγματα κι εγώ που τον αγαπώ τον αφήνω να ..παίζει το νέο του παιχνίδι. 

Που αλλού θα με πήγαινε λοιπόν ;  Είδα αναγκαστικά όσα νέα υλικά υπήρχαν για αυτά που θέλει και μεταξύ  μας μου ήταν πλήρως αδιάφορα.. 

Μου εξηγούσε που μπαίνει το καθένα, τι δουλειά κάνει με τέτοιο ενθουσιασμό και το δικό μου μυαλό ταξίδευε αλλού απλά κουνούσα το κεφάλι και του έλεγα πότε πότε ένα : θαυμάσιο αγόρι μου! Μέχρι και ...φωτοβολταϊκά μου έδειξε και μου εξηγούσε πως λειτουργούν ..λες και είχαμε ταράτσα να τα βάλουμε! Τι σου είναι αυτοί οι άνδρες βρε παιδάκι μου... δηλαδή δεν καταλαβαίνουν ότι είναι σαν αν τους πάμε εμείς σε κατάστημα καλλυντικών και τους εξηγούμε την σημασία για την κάθε κρέμα! 

Στο τέλος άρχισε να πονάω από το πολύ περπάτημα και τον παράτησα μπροστά σε μία γεννήτρια!!!!!!! και εξαφανίστηκα στην είσοδο στα ταμεία όπου βρήκα ένα καναπεδάκι και Αααααχ! τι απόλαυση!

Επιτέλους  φύγαμε ..και με αποζημίωσε λέγοντας μου ότι είχαμε καιρό να φάμε μόνοι μας έξω ! 

- Έτσι θα περνάμε του λέω σαν συνταξιούχοι; δεν θα βαρεθούμε; 

- Βαριόμαστε εμείς ποτέ ;..πάμε για φαγητό και ένα μικρό μπουκάλι κρασάκι;

- Μόνο κάπου μακριά από..υλικά και μηχανήματα του λέω..

Η Οδύσσεια μιας Αχτίδας.. στα γρανάζια της εφορίας!

glitter-graphics.com

Μαντέψτε... μαντέψτε ποια στήθηκε από το πρωί σε..ουρές στην εφορία από γραφείο σε γραφείο... Μαντέψτε ποια χαμογελούσε τρίζοντας τα δόντια στη κάθε υπάλληλο που την κοιτούσε λες και της είχες σκοτώσει τη μάνα της όταν της ζητούσες να σου βάλει μια υπογραφή...
Ούτε για μισή ώρα δεν άντεξε στην εφορία ο άνδρας μου και γύρισε ουρλιάζοντας ότι δεν θέλει ούτε σύνταξη ούτε τίποτα... Έφυγα λοιπόν όπως  ήμουν με τις φόρμες και με μια τσάντα έγραφα στο χέρι μπήκα στο πρώτο γραφείο που η υπάλληλος με ..σαρδόνιο χαμόγελο μου έδωσε ένα χαρτί με τυπωμένα 6.. μάλιστα ..6 γραφεία από όπου έπρεπε να περάσω και να γράψει ο καθένας τι βρήκε ελέγχοντας μας..
Δεν νομίζω να υπάρχουν άλλοι πιο καθαροί σε βιβλία από εμάς.. ούτε μια καθυστέρηση εδώ και 35 χρόνια, όλα πληρωμένα στην ώρα τους, με φοροτεχνικό γραφείο πάντα...κάθε χρόνο οικειοθελώς πληρωμένες περαιώσεις... Πέρασα το πρώτο έλεγχο ...χάρηκα ..εύκολο λέω είναι τελικά..αφού βέβαια συμπλήρωσα ένα τόνο χαρτιά..και έβγαλα ένα τόνο φωτοτυπίες.. περνάω και τον δεύτερο για αυτοκίνητο εμπορικό ( κάποτε είχαμε) ... πανηγύρι εγώ,  ρίχνω μια φαρμακερή στον άνδρα μου που περίμενε από πίσω μου.. τα βλέπεις..σκέπτομαι ..δεν ήταν τόσο τρομερό! Από την ορθοστασία οι πόνοι μου αφόρητοι μα λέω..ε! τελειώνω.. Αμ! δε.. 
- Εδώ κυρία μου λέει ότι το ..1978 ήσασταν σε άλλη εφορία γιατί είχατε μια έκθεση ζωγραφικής στο συντριβάνι... Θέλουμε χαρτί από την Δ! εφορία..
- Που βρίσκεται;
- Κέντρο..Τσιμισκή.. έχετε διορία μέχρι τις 1.30 σήμερα...Πάντε και στο Πρωτόκολλο για να μη σας βάλουμε πρόστιμο αν χάσετε την σημερινή ημέρα ..
Τον Βέγγο τον θυμάστε; κάπως έτσι τρέχουμε στο κέντρο, χαμός από κίνηση, ο Δημήτρης με το αυτοκίνητο να κόβει βόλτες  κι εγώ πάω στον 7ο όροφο από γραφείο σε γραφείο  και  σε μία άλλη σειρά με ..μία  υπάλληλο μόνο που εξυπηρετούσε 7 άτομα και το ρολόι να τρέχει..
- Ήσαστε τυχερή μου λέει όταν επιτέλους ήρθε η σειρά μου και αφού έφυγε για να ψάξει στην εποχή της Πληροφορικής στην αποθήκη τα παλιά αρχεία , βρέθηκε μου λέει με ικανοποίηση  και αυτοθαυμασμό το αρχείο και θα σας κάνω θεώρηση για το ..1978.
Αφού λοιπόν το τυπώνει τότε έρχεται ένα διευθυντής, βλέπει το χαρτί και μου λέει με λύπη:
- Ποιος σας ταλαιπώρησε κυρία μου, υπάρχει διάταξη που πριν από το 1990 δεν γίνεται έλεγχος...
Τροχάδην πίσω στην Ζ! εφορία όπου μπαίνω με θυμό και με το έτσι θέλω στο γραφείο της πρώην που με έστειλε και της λέω τι μου είπανε αφού βέβαια είχα και το σχετικό χαρτί..απάντηση:
- Α! Ναι; ..δεν το ήξερα ότι ήρθε νέα διάταξη,.. ε! δεν πειράζει..κάντε και την βολτίτσα σας..
Κρατώ με το ένα χέρι μου τον Δημήτρη που ήταν έτοιμος να την πνίξει και τον διώχνω από την αίθουσα γιατί ψάχνει για τσιγάρο ..
Αρχίζουν τον έλεγχο ..τιμολόγιο..  τιμολόγιο..ακόμα μια ώρα όρθια..η ώρα είναι 1.25.. και ακούστε διάλογο  υπαλλήλου και προϊσταμένου:
- Να  της βάλω υπογραφή;
- Είναι καθαρή;
- Είναι..δεν βρίσκω κάτι, να της βάλω υπογραφή;
- Κάνε ότι θες..
- Πες  εσύ το ναι για να βάλω.. ή να της βάλω ένα πρόστιμο που έχασε ένα τιμολόγιο το 1979;
- Κάνε ότι θες..
- Άντε..να της  βάλω λέω υπογραφή γιατί είναι πολύ παλιό και άσε μη το παρατραβήξει μετά...
Κρατιέμαι με το ζόρι να μην της ...όλο το σόι της..έχω ρίξει όλο το βάρος μου επάνω στο γκισέ για αν μη  πονάω.. Τελικά συμπληρώνει την δική της απόφαση στο χαρτί μου και υπογράφει, με κοιτά λες και μου έκανε χάρη... Έχω βλέπω άλλα 2 γραφεία που ευτυχώς τα περνάω γρήγορα οπότε....στο ένα μου λέει κάποια:
- Α! έχετε νέα ταυτότητα; γιατί δεν το ξέρει η εφορία; πάντε να βγάλετε φωτοτυπία..αν προλάβετε δηλαδή...για να την περάσουμε... Από εκεί πάντε ...
Επόπτη ..υπογραφή..από εκεί...υποδιευθυντή. .υπογραφή..από εκεί..μητρώο .. υπογραφή  και επιτέλους ..το πολυπόθητο χαρτί:
" Κλείσιμο εφορίας ' ... Αμ δε!...
- Πάντε να πληρώσετε τώρα πρόστιμο για ..2 τιμολόγια που μας ειδοποίησε η κα Γ.... από επάνω ( δεν σας λέω τι όνομα της έδωσε ο άνδρας μου εκείνη τη στιγμή που το άκουσε) 654,97  ευρώ! 
- Περιμένετε να σας δώσω το χαρτί και ..αν προλάβετε το ταμείο...γιατί κυρία μου ( υψώνει τη φωνή πολύ έντονα) ξέρετε τι ώρα είναι; 1 και 32...αυτά τα 2 λεπτά εγώ είμαι υποχρεωμένη να γράφω διπλότυπο για σας; Αν σας κάνει χάρη το ταμείο..
- Τρέξε Δημήτρη να κρατήσεις τον ταμεία μέχρι να μου κόψει το διπλότυπο του λέω και του το κατεβάζω από τις σκάλες για να το  προλάβουμε...
Βγαίνουμε από την εφορία και κοιταζόμαστε...δεν μιλάμε..έχουμε γεράσει νομίζω ένα ολόκληρο χρόνο...Όταν γύρισα σπίτι και καθίσαμε να φάμε από τον σπασμό και τους πόνους έκανα εμετό ότι έφαγα , πήγα να ξαπλώσω και δεν μας  έπιανε ύπνος...ήρθε και η φίλη μου η Μαιρούλα και ήπιαμε καφέ...
- Τελειώσαμε του λέω..τελειώσαμε...τελειώσαμε το άκουσες...τελειώσαμε...
- Σκέπτεσαι μετά από όλα αυτά ακόμα να ανοίξεις νέο μαγαζί , με ρωτά ...
- Όχι..Όχι...Όχι..Ποτέ...Ποτέ...τελειώσαμε...δεν αντέχω άλλα γραφεία... έχουμε και τρεξίματα για το ΤΕΒΕ για τη σύνταξη μα ..αυτά είναι απλή οδοντόκρεμα μπροστά σε αυτά που περάσαμε σήμερα...
Σας τα είπα και ξεθύμανα...σήμερα σας ορκίζομαι θα πάρω ένα κουβά παυσίπονα και ένα Lexotanil μπας και συνέλθω.. Τελείωσα; δεν το πιστεύω ...

Δωράκια αγάπης και φιλίας !

Φαίνεται ότι η σημερινή μου μέρα θέλησε ο καλός Θεούλης για να μη στεναχωριέμαι που την πέρασα σε ένα κρύο άδειο μαγαζί βλέποντας να ξηλώνουν ακόμα και την βιτρίνα, είπε λοιπόν να μου την κάνει ευχάριστα χαρούμενη !!! 

Έτσι .. μου την γέμισε με φιλία  και δώρα..

Η καλή μου μικρή φίλη Όλγα από την Κέρκυρα που πρέπει οπωσδήποτε να την σπρώξουμε να κάνει μπλογκ για να μην είναι μόνη και στεναχωρημένη μου έστειλε το πρωί ένα δεματάκι αγάπης με υπέροχα μικρά δωράκια από τα τοπικά του νησιού!

 

Το μασούληξα κι όλας ένα γλασέ κουμ κουάτ φίλη μου και ο Δημήτρης μου μόλις γύρισε από το ..σφράγισμα της ταμειακής μας μηχανής το ..άδειασε το ένα το λικεράκι!

Δηλαδή αύριο που  θα είναι από τις 8 το πρωί μέχρι ..άγνωστης ώρας στην εφορία για το κλείσιμο θα πρέπει να του έχω έτοιμη ..ντραμιντζάνα!

Προτού ακόμα συνέλθω από τη χαρά μου και το ..χοροπηδητό μου για τα δωράκια μου ... νάσου ο Ταχυδρόμος με ένα φάκελο δωράκι ..και η Αστεράτη Κουζίνα έπλεξε για χάρη μου ένα υπέροχο πλεχτό σκούφο με ένα όμορφο λουλουδάκι!!!!!

Τον φόρεσα λοιπόν κι εγώ για να με δει και να χαρεί,. να γλυτώσει και ο άνδρας μου από τον μαύρο σκούφο μου με την γούνα που λέει ότι με κάνει σαν...πρόσφυγα από την Ρωσία!

Φίλες μου σας ευχαριστώ και επιφυλάσσομαι να σας το ανταποδώσω απλά δώστε μου λίγο χρόνο ακόμα για να τελειώσω αυτές τις μέρες το κλείσιμο από νομικής πλευράς της επιχείρησης μας. Τώρα δεν μπορώ ούτε να ζωγραφίσω κάτι ούτε να κατασκευάσω... στο σπίτι δεν βολεύομαι ακόμα .

Αύριο λοιπόν είναι μία σημαντική μέρα που θα αφήσω τον Δημήτρη να την περάσει μόνος του για να δει τι είναι να συναλλάσσεσαι με το.. δημόσιο και έτσι να εκτιμήσει περισσότερο τις μέχρι τώρα δουλειές που τις αναλάμβανα εγώ να τις λύσω.

Από τώρα έχει πέσει σε..μελαγχολία και ξεφυσάει , μου πέταξε και κάτι να τον συνοδέψω μα του λέω:

- Ντροπή! τι θα πει ο εφοριακός!

..Υπάρχουν δύο πιθανότητες..ή να τα καταφέρει με τύχη ή να τον σκάσει  ο εφοριακός και να του φέρει κολάρο τα τιμολόγια και τα βιβλία..χ! χι! χι!  

Για καλό και για κακό .. παρακολουθείστε εσείς και τα δελτία ειδήσεων για κανένα ...εκνευρισμένο πολίτη..που αρπάχτηκε με κάποιο υπάλληλο!

Όλγα μου γλυκιά και καλή μου Μαρία ..σας ευχαριστώ πολύ για τα δωράκια σας μα πάνω απ' όλα για την αγάπη σας γιατί αυτό ακριβώς σήμαιναν για μένα!

Τα πρώτα αγριολούλουδα άνθησαν...

 Την έκανα την μικρή προανοιξιάτικη εξόρμηση μου φίλοι μου στην Έδεσσα την αγαπημένη και συναντήθηκα εκεί με την φίλη OLINA μιας και δώσαμε ...ραντεβού. Πάντα χαίρομαι όταν γνωρίζω μια από εσάς οπότε καταλαβαίνετε ότι πέρασα ωραία. 
Η Ολίνα και ο Ηρακλής μας κέρασαν καφεδάκι στο Βράχο, ένα χαρακτηριστικό καφέ της πόλης με θέα τον κάμπο της Εδέσσης. Μετά ξεκινήσαμε την βολτίτσα μας με τον Δημήτρη μου, φάγαμε στο γνωστό συνηθισμένο μας ταβερνάκι κοντά στους καταρράχτες και πήγαμε μετά στο λόγγο για να περπατήσουμε στα γνωστά μας μονοπάτια και να χαρούμε το ξύπνημα της Περσεφόνης που μάλλον άρχισε να μαζεύει τα μπαγκάζ της για να πάει στην μαμά Δήμητρα! 
Λίγο ακόμα θέλει φίλοι μου...  τα δένδρα άρχισαν δειλά να φυλλώνουν , τα πρώτα αγριολούλουδα άνθησαν, και ο ήλιος ήταν τόσο φωτεινός ώστε ήμασταν με ανοιχτά παράθυρα.

Όπως βλέπετε..αμυγδαλιά το σημερινό λουλουδάκι που μου έκοψε ο ανδρούλης μου...
Τον σταμάτησα απο το να κόψει κλαδιά για το βάζο μας..σκέψου του είπα.. είναι σαν να κόβεις κάτι που τώρα θέλει να ξεκινήσει .. να ανθίσει.. να καρπίσει..
Βρήκαμε και τα αδέσποτα μας να ταΐζουμε , δύο μικρά μαύρα κουτάβια μέσα στα χωράφια.. ευτυχώς φάγανε καλά γιατί κουβάλησα μια ολόκληρη σακούλα από τα χθεσινά..
Η Κλώντη έτρεξε με τη ψυχή της και τώρα όπως καταλαβαίνετε έχει αράξει στο καναπέ σαν ..πεθαμένη, λες και έσκαβε! 

 

Στη περιοχή κοντά στο μοναστήρι της Αγίας Τριάδος η γνωστή μας βρύση όπου κάθε φορά πίνει ο άνδρας μου νερό και γεμίζουμε ένα μπουκαλάκι για την Κλώντη.

Οι μικρότεροι καταρράχτες όπως φαίνονται από τα εργοστάσια της ΔΕΗ κάτω στο λόγγο.

Έχουν γεμίσει οι πλαγιές μ' αυτά τα κίτρινα αγριολούλουδα σαν ένα όμορφο χαλί από αυτά που μόνον ο δημιουργός μας ξέρει να υφαίνει..

 

Νομίζω ότι το πιο απλό αγριολούλουδο που ούτε καν το προσέχουμε είναι ένας μικρός πίνακας ζωγραφικής.

Η μικρή..μικρή μαργαρίτα από αυτές που παίρναμε μικρές στα χέρια μας και την μαδούσαμε για να μας πει αν .. το αμόρε μας μας αγαπούσε!

 

Και βέβαια.. να μη χάνουμε και τις συνήθειες μας ο καλός μου με το μαχαίρι του στο χέρι και την Κλώντη παρέα ψάχνει για αγριόπρασα που τα βάζει στις πίτες του .Οφείλω να πω οτι όσο εγώ άναβα τα καντήλια στο μικρό ξωκλήσι του Αγ. Νικολάου στο λόγγο εκείνος γέμισε μια ολόκληρη σακούλα..

Όμως υπάρχει και κάτι που με στεναχώρησε περισσότερο γιατί δεν μπορώ να κάνω κάτι γι' αυτό. Μετρήσαμε 4 νεκρά σκυλιά στο δρόμο,  2 γάτες και ένα μικρό άγνωστο αγρίμι που είχε γίνει ανώνυμη κηλίδα στο δρόμο.. Πονάω όταν βλέπω τέτοιες εικόνες γιατί αυτά τα αδέσποτα είναι δική μας ευθύνη φίλοι μου αφού ...  εμείς όλοι τα δημιουργήσαμε.

Σας εύχομαι ολόψυχα καλή εβδομάδα, τελική εβδομάδα για μας με την διαδικασία για το κλείσιμο μας  το οποίο πλέον συνήθισα και .. εντάξει.. το χώνεψα!