Επίσκεψη στο γιατρό..

glitter-graphics.com

Για κάτι πιο .. βαρετό θα σας πω σήμερα μα νομίζω ότι θα είναι και ελπιδοφόρο συγχρόνως. Είχα καιρό να κάνω τον έλεγχο της υγείας μου στο γνωστό θέμα και είπα να πάω σήμερα μετά από ραντεβού που έκλεισα με τον γιατρό μου που ως συνήθως με έκανε ...δαντέλα! .
Νομίζω ότι η καλύτερη περιγραφή μπορεί να γίνει μόνο από τον ίδιο που πάσχει καθώς και η .. έστω προσωρινή καλυτέρευση του. Αυτό το τελευταίο καιρό νοιώθω πολύ καλά και τα συμπτώματα της νόσου έχουν μειωθεί κατά πολύ αυτό εγώ το καταλαβαίνω από τη δουλειά μου και τη σταθερότητα στα πινέλα μου . Σαν ... ημιμαθής λοιπόν έβγαλα τα συμπεράσματα μου που τα είπα και το γιατρό μου, που η αλήθεια είναι ότι τα άκουσε με προσοχή και καλή διάθεση .
Οταν μου παρουσιάστηκε η νόσος έντονα,  περνούσα μια φάση της ζωής μου που με έκανε να φύγω από τα καθιερωμένα ασφαλή δεδομένα μου.. Δεν σημαίνει ότι η ζωή μου άλλαξε εντελώς τώρα,  απλά επιβεβαιώνω τα πιστεύω μου , ότι το πως αντιμετωπίζουμε τις διάφορες καταστάσεις  μας φέρνει κοντά ή μακριά από τα προβλήματα υγείας μας. Ο γιατρός με βρήκε είναι αλήθεια όπως ένοιωθα .. δηλαδή πολύ καλά και επέμενε ότι είναι θέμα ηλικίας, συνήθως είναι νόσος που έρχεται σε μεγάλες ηλικίες μιας και είναι νευρολογική νόσος. Του είπα λοιπόν την θεωρία μου για να τον κάνω να σπάσει χαμόγελο μιας και σκεπτόταν τα ..του επαγγέλματος του!
Η καλή διάθεση φίλοι μου και η εσωτερική απόφαση μας να μετριάσουμε το μέγεθος των γεγονότων στον αντίκτυπο έστω και με το να γίνουμε λίγο εγωιστές είναι η λύση ... Ή προσπάθεια μας να δώσουμε στο εαυτό μας  ενδιαφέροντα που να σκεπάζουν τα άλλα που μας πιέζουν.. όλα αυτά νομίζω καθώς και κάποια φιλοσοφημένη άποψη του αύριο βοηθούν σε πολλά προβλήματα.
Δεν είναι πρώτη φορά που περνώ κάτι σοβαρό, το αντιμετώπισα στα 19 μου με μία εγχείρηση και στα 27 με την συνέχεια της.. και τότε πάλι την ίδια... μέθοδο είχα.. Σκέφτηκα ότι τελικά η ζωή είναι μια συνεχόμενη μάχη και σε θέλει πάντα όρθιο και δυνατό για να είσαι μάχιμος.
Κάθε νευρολογικό πρόβλημα δυσκολεύει και μεγαλώνει όταν εσύ μέσα σου δεν είσαι καλά και η ηρεμία ψυχής νομίζω ότι παίζει το σπουδαιότερο λόγο. 
Δεν λέω ότι δεν παίζουν ρόλο τα φάρμακα που παίρνω κάθε μέρα μα βλέπω ότι από τότε που αντιμετώπισα κατάματα και αποδέχθηκα το ..πρόβλημα μπόρεσα να το ξεπεράσω και να το .. βγάλω από το μυαλό μου σαν να μην υπάρχει καν. ΑΥΤΟ είναι το κύριο πιστεύω!
Τα φιλτζανάκια άρχισαν να μένουν στη θέση τους και τα πινέλα μου να γίνονται πιο ..συνεργάσιμα.. Ας θεωρηθεί η σημερινή μου ανάρτηση σαν μια ..πρακτική θεωρία ημιμάθειας δικής μου άποψης ίσως μα .. νομίζω ότι όσοι έχουν ένα πρόβλημα σαν το δικό μου θα είναι ένα χαμόγελο στην άσχημη όψη του.
Το έχω ξεπεράσει φίλοι μου και μόνον όταν κάτι που με στεναχωρεί με κάνει να το βλέπω τότε κάνω την μέθοδο Αχτίδα, το αντιπαρέρχομαι και το ρίχνω στον Καιάδα..
Μπορώ λοιπόν σήμερα με χαμόγελο να πω.. είμαι μια χαρά και όλα θα πάνε καλά... και θα με ανέχεστε θέλετε δεν θέλετε ... και θα ακούτε τις πότε πότε γκρίνιες μου και τα αστεία μου ...θα τρώτε έστω και ψηφιακά τα γλυκά μου μέχρι να πάω σ' εκείνο το κτήμα που ονειρεύομαι για να γλυτώσετε ( μη χαίρεστε.. δεν είναι απόλυτο αυτό!)

Καλή διάθεση να υπάρχει!

Αν περιμένατε φωτογραφίες από .. εκδρομούλα.. μπα.. στο σπίτι έμεινα για ηθική συμπαράσταση στον άνδρα μου που ακόμα παλεύει με τις ψηφίδες του. Έτσι λοιπόν νοικοκυρούλα χαρωπή μόλις τώρα άνοιξα τον υπολογιστή  γιατί μέχρι και πριν λίγο  κάτι έφτιαχνα. Ξεκίνησα από καθαριότητα , συρτάρια ( η κόρη μου η Ειρήνη αν το μάθει θα κάνει το σταυρό της..) ,μετά έπιασα τη κουζίνα!  Μαγιονέζες, σαλάτες, έκανα και ένα κέικ ακόμα για κάποιον που αγαπώ και θα με επισκεφτεί, τηγάνισα πιπεριές , έψησα καυτερές, καθάρισα και τηγάνισα μπαρμπουνάκια....μαγείρεψα και για αύριο αρακά με κοτόπουλο.. Τώρα λοιπόν που ο καλός μου ξεκουράζεται στο καναπέ είπα να ξεκουραστώ με σας.

Νάτηνε και η αγιογραφία που σας έλεγα ότι τελείωνα μαζί με το τέμπλο.. σύμπτωση είχα παραγγελία 2 ίδιες εικόνες μόνο στο μέγεθος και το σχήμα  ξύλου διέφεραν.!
Είναι η Αγία Ειρήνη η Χρυσοβαλάντου όπως βλέπετε..

Νάτο και  το κεκάκι το ..ένα με πολλά

μήλα μέσα γιατί έτσι μου το ζήτησε

ο Δημήτρης μου και του το έκανα

βέβαια

βάζοντας και καρύδια αλεσμένα
κανέλα και μαύρη ζάχαρη!

Βέβαια κανονικά ήθελε ξινόμηλο μα αυτά είχα και αυτά έβαλα!

Έφτιαξα και για τον επισκέπτη μας ένα κέικ με σοκολάτα να του το δώσω μαζί του.
Ελπίζω να του αρέσει γιατί είναι εργένης και μόνος στο σπίτι του.





 
 
 
 
Το μεσημέρι λοιπόν τηγάνισα μπαρμπουνάκια , τηγανητές πατάτες και πιπεριές  και την ώρα που επιτέλους σταμάτησε ο ... μάστορας μου τη δουλειά του και τον έστρωσα με το ζόρι να φάει ανοίγουμε την τηλεόραση και βλέπουμε στο ΣΚΑΙ έναν που ταξίδευε σε παράξενα μέρη και γευόταν τα τοπικά φαγητά. Εδώ φίλοι μου εκδίδω ταξιδιωτική απαγόρευση αν κάποιος από σας θέλει να πάει στη..Βολιβία και να δοκιμάσει τις σπεσιαλιτέ της χώρας που είναι : ( τα χάπια σας πρώτα.... ) Πέος ταύρου κοκκινιστό, σούπα από ..αμελέτητα βοδιού, μυαλά από λάμα, φλέβες και πνευμόνια  πάλι σούπα, ένα φτωχό παράξενο ζωάκι ( αρμαγίλιος αν θυμάμαι)  που ξεχνώ το όνομα του από τη ζούγκλα με δέρμα σαν θωρακισμένο που το έβραζαν και το έβγαζαν από τη κατσαρόλα με την ουρά...
Ο Δημήτρης μου εντομεταξύ είναι ελαφρώς ..( με ευγένεια το λέω ) σιχασιάρης οπότε μας έμειναν μια πιατέλα μπαρμπουνάκια παιδιά... Τι το θες το ντοκιμαντέρ βρε αγόρι μου του λέω..έχω μάθει απ' έξω τι κάνουν όλα τα ζώα του Αμαζονίου!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!! 
 

 
Να φαγάκι..ελληνικό....
αρακάς με κοτόπουλο και λίγες πατατούλες μέσα για τον παππού μας! Φυσιολογικά πράγματα, κρεμμυδάκι φρέσκο, άνηθο και δυόσμο, φρέσκια ντοματούλα και λαδάκι ελληνικό!
 
Τώρα θα κάνω και ένα καφεδάκι μερακλίδικο με φουσκάλες, ένα νες για τον άνδρα μου και ένα περγαμόντο στο πιάτο πάει..
Σας εύχομαι ολόψυχα καλή εβδομάδα φίλοι μου με αγάπη , υπομονή και πάντα..καλή διάθεση για να τα βγάλουμε πέρα!

Η τελευταία μου επίσημη δουλειά..

Δεν άντεξα να μη σας δείξω το δεύτερο μέρος απο το τέμπλο μου  Οι υπόλοιπες 4 αγιογραφίες απο τους προφήτες.

Είναι η τελευταία μου επίσημη δουλειά , μαζί με μια ακόμα εικόνα σε κορμό ξύλου που τελειώνω τώρα . Την Δευτέρα δίνοντας το , κόβω και υπογράφω το τελευταίο τιμολόγιο και στις 20 παραδίδω τα βιβλία , τη μηχανή  και τα τιμολόγια μου στην εφορία.. Νοιώθω κάτι σαν ..τσίμπημα να πω την αλήθεια γιατί το μαγαζί είναι και βίτσιο μα..
Πάντως θα σας δείχνω ότι κάνω γιατί δεν θα σταματώ βέβαια να ζωγραφίζω έστω και στο σπίτι.

Μια μέρα στης κόρης μου..περάσαμε τόσο όμορφα..

Το έσκασα σήμερα απο όλα και με πήγε ο Δημήτρης μου στη κόρη μου την Ιωάννα για να περάσω την ημέρα μου.. Τον εγκατέλειψα η άπονη στα πλακάκια και τις ψηφίδες που αποφάσισε να βάλει στο..ταβάνι του μπάνιου γιατί...είναι τελειομανής και τελικά κάνει το δυσκολώτερο..
Πάντως πέρασα υπέροχα στης κόρης μου, τα είπαμε, σχεδιάσαμε τα ..νέα που θέλουμε να δημιουργήσουμε μαζί, έπαιξα με τον Δημητράκη , μαγειρέψαμε, φάγαμε και με πήγε στο σπίτι στόν Δημήτρη μου για να .. βαθμολογήσω την πρόοδο που έκανε!!!!!
Θαυμάστε τις φωτογραφίες (μερικές δηλαδή ) που έβγαλε η ..χαζογιαγιά!

 Ο Δημητράκης τζούνιορ ξύπνησε και θέλει να φάει!

Λίγα χαδάκια απο την μανούλα που τα θέλει το ατιμούλι!

Λίγο παιχνίδι για να μας αφήσει να μιλήσουμε! Η γιαγιά Αχτίδα του έδωσε τη γωνίτσα απο το ψωμάκι να μασουλάει..

Ο γλυκός μου όμως ταίζει τη γιαγιά απο το δικό του!

Κάπως έτσι η..γιαγιά γίνεται ευτυχισμένη και γελά!

Η μαμά έφυγε και αρχίζουμε το παιχνίδι..τα κάγκελα απο τις κουκέτες είναι το μεράκι του κι εγώ απο πίσω!

 Το πόσο γρήγορα σκαρφαλώνει δεν λέγεται.. δεν τον προλαβαίνω!

Γλυστράει μέσα απο κάγκελα λίγων εκατοστών..

Όμως φίλοι μου ... η μανούλα είναι μόνο μία , μοναδική και αναντικατάστατη σε κάθε παιδί !

Και ο μικρούλης μας που τραβήξαμε τόσα για να είναι σήμερα γερός και να τον κανακεύουμε! Η γιαγιά τον παίρνει απο το χεράκι για την βόλτα μας στο παππού. Χρειάζεται ακόμα να τον κρατάς για να περπατάει...

Γύρισα σπίτι στον Δημήτρη μου να πιούμε το καφεδάκι μας, να πούμε την ημέρα μας και να χαζέψω τα όσα έκανε για να του πω:  -Υπέροχο αγόρι μου!

Ακόμα δεν το τελείωσε εντελώς όμως δεν είναι θαυμάσιο; Σημασία έχει οτι χαίρεται που το κάνει μόνος του και αυτό μου αρκεί!

Ας μιλήσουμε για το ..χιούμορ!

Παίρνοντας αφορμή από την γλυκιά κατά τα άλλα Ανώνυμη που είναι όπως φαίνεται φανατική φαν μου θέλω να σας μιλήσω για τι άλλο; την αίσθηση χιούμορ που έχουν η δεν έχουν οι άνθρωποι.
 Θα αρχίσω με τη προσωπική μου γνώμη! Αρνούμαι να έχω φίλο κάποιον όταν καταλαβαίνω ότι η αίσθηση του χιούμορ λείπει παντελώς από τη προσωπικότητα του και πιστέψτε με αυτό φαίνεται από τις πρώτες λέξεις του που θα πει ή θα γράψει. Αυτό για το οποίο μπορούμε να είμαστε βέβαιοι είναι ότι όποιος δεν γελά ποτέ αντιμετωπίζει σίγουρα κάποιο ψυχολογικό πρόβλημα και όπως διάβασα κάποτε ο μεγάλος συνθέτης Σοπέν που διέθεται φοβερή αίσθηση του χιούμορ έλεγε ότι όποιος δεν γελά δεν είναι σοβαρό άτομο για να το βάλεις στη ζωή σου! Φανταστείτε τη ζωή μας χωρίς τον Αριστοφάνη, τον Σουρή και τόσους άλλους;
Το χιούμορ λοιπόν βασιλεύει στη δική μου προσωπικότητα όπως και η καλοπροαίρετη αντιμετώπιση των ανθρώπων που γνωρίζω.
 Με το χιούμορ αντιμετώπισα ακόμα και το γεγονός ότι όταν πήγαινα 27 χρονών να κάνω ολική αφαίρεση μήτρας και έβλεπα όλους να κλαίνε πίσω μου εγώ τους έλεγα οτι θα γίνω πρόεδρος του κλαμπ ελευθέρου πλέον σεξ!
Με χιούμορ αντιμετώπιζα τα μισόλογα του κόσμου όταν πριν να βάλω τον δακτύλιο και είχα 50 κιλά επιπλέον να με λένε ..φάλαινα κι εγώ τους έλεγα οτι οι φάλαινες είναι το αγαπημένο ψάρι του άνδρα μου.
Μετά με χιούμορ και πολύ γέλιο αντιμετώπιζα τους πελάτες μου που ερχόντουσαν στο εργαστήρι και καθώς δεν με αναγνώριζαν πια μου έλεγαν οτι θέλουν να τους ζωγραφίσει τον πίνακα η..μητέρα μου..εκείνη η χοντρουλή!
Με χιούμορ δέχομαι και όσα άσχημα μου φέρνει η ζωή..δεν λέω στην αρχή πατάω τα κλάματα όμως δεν κρατά η στεναχώρια μου πάνω από μια μέρα και μετά με..χιούμορ πάλι ψάχνω να βρω την φαιδρή πλευρά του κακού που μου έχει συμβεί.
Όπως το γεγονός οτι με την Πάρκινσον όλες οι φίλες μου φέρνουν μέχρι τώρα φιλτζανάκια δώρο λουλουδιστά μάλιστα που αγαπώ γιατί τα έχω ρημάξει..
Η χθεσινή μου λοιπόν ανάρτηση ήταν ένα τέτοιο μέρος της ψυχής μου και πιστέψτε με αυτά ακριβώς και άλλα ακατάλληλα που δεν μπορούσα να σας γράψω λέγαμε όλη την υπόλοιπη ώρα με τον άνδρα μου για τον Ονούρ μιας και ο Δημήτρης  έχει την ίδια και περισσότερη αίσθηση χιούμορ από μένα.
Όσες από εσάς με ξέρουν προσωπικά θα γνωρίζουν οτι είμαι ΑΥΤΌ που φαίνομαι και δείχνω στις αναρτήσεις μου.
 Δεν παρεξηγώ και δεν θέλω να με παρεξηγούν, δεν πληγώνομαι και δεν μου αρέσει να πληγώνω άλλους όσο και αν προσπαθούν οι Ανώνυμοι γιατί απλούστατο η  αίσθηση του χιούμορ που έχω ακόμα και εδώ με καλύπτει.
 Την φαντάζομαι αμέσως μια θλιμμένη μορφή κακιασμένη και στερημένη από γέλιο να κάθεται στον υπολογιστή και να γράφει αυτά που γράφει. Όταν λοιπόν της απαντώ όχι όπως θέλει για να ..συγχιστεί..τότε την φαντάζομαι να χτυπιέται σαν χταπόδι και να λέει : δεν θα ξαναμπώ στην ηλίθια Αχτίδα,  μα μετά σαν ναρκομανής που θέλει τη πρέζα του ..ξαναγυρνά στο τόπο στο ..τόπο του .. εγκλήματος ..Εγώ τότε διαβάζω το σχόλιο της και λέω με γέλιο στον Δημήτρη μου: -έλα.. να γελάσουμε!
Χιούμορ έχω και θα έχω ακόμα και όταν θα παραδίδω τη ψυχή μου στο θεό.. με τη σκέψη οτι ίσως ο Άγιος Πέτρος θυμηθεί τις τόσες φορές που τον ζωγράφισα και μου κάνει το χατίρι να με βάλει από την πίσω πόρτα στο Παράδεισο σαν ..αλλοδαπή μετανάστρια!
Φίλοι μου σε σας βρήκα ένα κομμάτι της οικογένειας μου που είναι τόσο μικρή, βρήκα συναδελφισες, βρήκα φίλες με κοινά ενδιαφέροντα, βρήκα χαρακτήρες που ζήλεψα και θαύμασα, βρήκα άλλες που μου έμαθαν πολλά, βρήκα εκείνες που με δίδαξαν άλλα τόσα .
Μα πάνω απ' όλα βρήκα κάτι που η Ανώνυμη δεν θα βρει ΠΟΤΕ..ανθρώπους που στα σχόλια και τα αμέτρητα  μέιλ τους που λαμβάνω καθημερινά μου λένε τα προβλήματα τους , τη ζωή τους, με κάνουν μέρος της και αυτό για μένα είναι τιμή που δεν σηκώνει ούτε καν χιούμορ.
Φιλάκια Αχτιδένια

Πάει ο Ονουρ μου....ουάουυυυυυ!

Αχ: ..πάει ο Ονούρ βρε παιδιά.. τι κακό έπαθα και γιατί πανυγυρίζει ο άνδρας μου; Πως δεν θα περιμένω πια τις Τρίτες για να τον δω,με τα γαλανά του μάτια;
-Τα ..βατραχίσια; κι εγώ γαλανά έχω μα φυσιολογικά, να σου το πάρω σε CD να τον βλέπεις!
-Αχ! τι της έλεγε της Ζεχραζάτ..τι κουβέντες ήτανε αυτές;... ακούς βρε... άκου να μάθεις..:  αγάπη είναι δόσιμο άνευ ορίων..
και τι μου λέει ο αθεόφοβος..:
-Τι θα πει άνευ ορίων;
- Να βράσω τα ελληνικά που σου έμαθα..θα πει να αγαπάς χωρίς αρχή και τέλος..
-Παράπονο έχεις κορίτσι μου; σου το λέω 36 χρόνια ο έρμος και γραπτώς..μία βαλίτσα γράμματα σου  έγραψα!
-Ναι αλλά δεν το λες όπως της το είπε ο Ονούρ!!!!!
-Δηλαδή ( μου λέει) να καταλάβω ..να χωρίσουμε 40 φορές για να σου το πω αυτό την ώρα που θα παντρεύεσαι άλλον;...ΤΕΡΜΑ ΤΑ ΤΟΥΡΚΙΚΑ!
-Θέλω τον Ονούρ...........ουάουυυυυυυ!
βρε τι κόλλημα έπαθα με αυτό το σήριαλ και τι λόγια της έλεγε ο αφιλότιμος..στην άσπλαχνη εγωίστρια τουρκάλα που μου το έπαιζε θιγμένη!!! Την μισώ!
- Ταινία ήτανε..βρες μου έναν να τα λέει όλα αυτά ..
-Ουάουυυυυυυ! Ονούρ μου!
- Θα σου μαγείρευε ο Ονούρ ορτύκια με κοκκάρια και κρασί που σου μαγειρεύω εγώ αυτή τη στιγμή;
-Ουάουυυυυυ! δεν μου αρέσει το στιφάδο!
- Θα σου τα κάνω λεμονάτα κοριτσάκι μου...
-Θέλω να μου πεις όσα λέει ο Ονούρ και θέλω σπίτι δίπλα στο Βόσπορο παλάτι!
-Σκέψου το καθάρισμα..δεν θα έχουμε λεφτά για τόσες υπηρέτριες..
Βρε κορίτσια.. εκείνο το ...αγάπη είναι δόσιμο άνευ ορίων..με τσάκισε.. με έκανε χαλί να με πατήσει ο Ονούρ!
-Δηλαδή για να καταλάβω..πάει ο Ονούρ; τελείωσε;;;;;;; δόξα το Θεό...αει στο καλό με το παραμύθι του και το δάκρυ κορόμηλο...
- Ουάουυυυυυυυυ! Ονούρ μου!
-Α! μέχρις εδώ ..το "μου" είναι δικό μου μόνο για μένα...χαιρέτα τον Ονούρ.....

Κάθε αρχή να είναι ένα ξεκίνημα για κάτι καλύτερο..δεν νομίζετε;

Σας κερνώ περγαμόντο!


Καλό μήνα να σας ευχηθώ με πολλή αγάπη  φίλοι μου και στο σπίτι αυτές τις μέρες κάνω..ηθική συμπαράσταση στον Δημήτρη μου που βάζει πλακάκια και βρύσες στο μπάνιο.
Βέβαια οι φίλες μου στη γειτονιά έχασαν το καφεδάκι και την παρεούλα όμως.. όπως τους λέω:  "συνηθίστε το ..μπαίνω στο κόσμο των συνταξιούχων το προσεχή μήνα!".

Παρόλα αυτά υποσυνείδητα ίσως αρνούμαστε ν' ασχοληθούμε με το να αδειάσουμε το μαγαζί μας για την εφορία και αφήνουμε τα πάντα στο " αύριο" και στη δικηγόρο που τα έχει αναλάβει. Πήγα πρωί να πληρώσω λογαριασμούς , κάποια υλικά για τον Δημήτρη και στην εκκλησία να πάρω Αγιασμό του μήνα . Ανάβοντας το κεράκι μου ζήτησα ότι νομίζει ο Θεός ότι είναι το καλύτερο για όλους μας  και την ευκολία όλου του κόσμου στα προβλήματα του ..Ήταν από τις στιγμές που η ψυχή χρειάζεται την Υπέρτατη παρουσία δίπλα της...

Πάντως δουλεύω ακόμα τις τελευταίες πινελιές από το 2ο κομμάτι του τέμπλου ( ακόμα δεν το κατέβασα για να του βάλω χρυσό) με αρκετή σπαρίλα όπως λένε τα νέα παιδιά ...

Μαγειρεύω εγώ αυτές τις μέρες προς λύπη του άνδρα μου γιατί εγώ τα φαγητά τα φτιάχνω πιο ..διαιτητικά και χθες βράδυ που .. πετάχτηκε να αγοράσει λίγα ακόμα πλακάκια μου γύρισε όλως τυχαίως με μπριζόλες γιατί..τις επιθύμησε βρε παιδάκι μου..λέει!!! ( τώρα τι γύρευαν οι μπριζόλες στο PRAKTIKER.. )

Σήμερα λοιπόν του έκανα γιουβαρλάκια .. έτσι για να το διασκεδάσω κι εγώ μιας και το σπίτι μου το έχει κάνει..γιαπί!

Ωραία πάντως περνάω καλά ... σε μια πρόβα ..πως θα είμαστε σαν συνταξιούχοι ...όχι τίποτε άλλο.. δεν υπάρχει πια μετά τη τελευταία ανακαίνιση  να αλλάξουμε κάτι στο σπίτι  για να φτιάξει..

Καλό μας μήνα λοιπόν φίλοι μου καλοί, σήμερα νοιώθω χωρίς λόγο πολύ πολύ όμορφα... γιατί όχι άλλωστε ,  ακούγοντας τα όσα γίνονται δίπλα μας η γαλήνη ψυχής  είναι αυτή που νοιώθω..απλά..