Το αδέσποτο μου βρήκε σπίτι κι εμείς μια νέα φίλη!

Κοριτσάκι μου Χρόνια σου Πολλά με υγεία και ότι γεμίζει τη ψυχή και τη ζωή σου.





Γεμάτη η μέρα μου σήμερα και τόσο μα τόσο όμορφη. Μόλις γύρισα απο την Ελευθερούπολη Καβάλας όπου συνάντησα την γλυκιά μου EVELINE που υιοθέτησε το μικρό αδέσποτο που τώρα πια βρήκε όνομα ( Μπουμπού!!! ) και ...μαμά!

Νομίζω οτι η φωτογραφία τα λέει όλα.. η Εβελίνα  είναι ένα άτομο τρυφερό, ζεστό, πρόσχαρο, καλλιτεχνική φύση με τη σφραγίδα της προσωπικότητας της και όλων αυτών των χαρισμάτων της στο ολόθερμο σπίτι της και στους ανθρώπους του. Είναι αυτές οι στιγμές που λέω πάντα οτι τελικά μέσα απο εσάς γνώρισα υπέροχους ανθρώπους , τους έβαλα στη καρδιά μου και με έβαλαν στη δική τους.
Ένα δικό της μέιλ που μου ζητούσε το σκυλάκι, η χαρά μου να κάνω το ταξιδάκι, η..Μπουμπού με τη προίκα της στο αυτοκίνητο ,ο καλός μου Δημήτρης οδηγός και...Ελευθερούπολη Καβάλας!

Ήρθε με το μηχανάκι της να μας παραλάβει ( γενναία μου!!!) και πήγαμε στο υπέροχο σπίτι της. Η πρώτη επαφή της με την..Μπουμπού ολόθερμη. Είναι ένα άτομο που λατρεύει τα ζώα και το σκυλάκι μας της θύμησε το σκυλάκι που της πέθανε κάποτε και την πίκρανε.

Την αγάπησα και με κέρδισε απο τη πρώτη στιγμή όπως καταλαβαίνετε το ίδιο έγινε και με το σκυλάκι που την κοίταζε στα μάτια και ..ακούσαμε και τη φωνή του επιτέλους!

Ανταλλάξαμε δωράκια, ιδέες, ιστορίες, γίναμε φίλες και μοιραστήκαμε το τραπέζι της που με τόση χάρη είχε διακοσμίσει τα πιάτα της.. Έχει μια αγάπη στις αντίκες και όλα μέσα εκεί είχαν μια σφραγίδα συλλογής και αγάπης για τα χειροποίητα πράγματα και πολλά απο αυτά δικά της έργα.
Όμως η φίλη μας έχει ένα υπέροχο μαγαζί με βότανα και ότι έχει σχέση με φυτικές λύσεις σε διάφορες αρρώστιες.

Το θαυμάσαμε , μάθαμε πολλά και μας χάρισε φεύγοντας ένα καλαθάκι με δωράκια απο εκεί μέσα. Ευχαριστώ πολύ πολύ!

Δεν μπόρεσα να μη φωτογραφίσω ένα παλιό κτίριο που έμαθα οτι ήταν καπναποθήκη και ένα ουζερί δίπλα του!

Αποχαιρετιστήκαμε ..με τη σιγουριά οτι κάθε φορά που θα πηγαίνω στη φίλη μου Μαρία ( Δρομάκι) θα περνώ πρώτα απο την Ελευθερούπολη.. Άλλωστε ο Δημήτρης της υποσχέθηκε επιστροφή το ..καλάθι της με καλούδια δικά του.
Την αγάπησε, έχουν πολλά κοινά στο χιούμορ ,στα φαγητά και όπως βλέπετε..κρατώ τα πειστήρια σε φωτογραφία!

 Ένα υπέροχο ηλιοβασίλεμα μας γλύκανε το τέλος του ταξιδιού μας σαν ένα λικέρ μεθυστικό.
- Πέρασαμε υπέροχα καλέ μου..
- Τυχερό το σκυλάκι....όμορφη η μέρα μας..

 - Να μας ζήσει η Ιωάννα μας για αύριο..

Τέτοιο καιρό πριν σχεδόν 30 χρόνια.....

glitter-graphics.com

Παραμονή των Φώτων.. . κρύο πολύ και θυμήθηκα μια τέτοια μέρα πριν πολλά χρόνια που μας  ήρθε η...φαινή ( μαντέψτε ποιανού ιδέα ήταν! )..να κάνουμε ΧΡΙΣΤΟΎΓΕΝΝΑ  σε κρουαζιερόπλοιο με ταξίδι στο Ισραήλ , Ιορδανία, Κύπρο Ρόδο.... κοντέψαμε να ..πνιγούμε στη κυριολεξία λόγω αιφνίδιας μεγάλης καταιγίδας με 10 μποφόρ.
Τα πάντα μέσα στο κρουαζιερόπλοιο έσπασαν, το μπαρ, το καζίνο, η αίθουσα χορού. Τα παράθυρα σκεπάστηκαν αυτόματα με καλύμματα και οι πόρτες σφραγίστηκαν , ήμασταν σαν ένα ποντικάκι σε σιδερένιο κλουβί.
Φανταστείτε το πατέρα μου όταν άκουσε απο τη τηλεόραση ότι το ..τάδε κρουαζιερόπλοιο  μας εξέπεμψε SOS και έσπευσαν για βοήθεια τα γύρω πλοία. Ευτυχώς ήμασταν πλέον με πολύ ταλαιπωρία και φόβο πολύ κοντά στο λιμάνι του Ισραήλ και 4 πλοιάρια μαούνες τεράστιες οδηγοί με λάστιχα στα πλευρά τους προσπαθούσαν 2 ολόκληρες ώρες να μας βάλουν στο λιμάνι της Χάιφα.. Το χειρότερο ..είχα μαζί μου τα παιδιά μου που τα πήρα τελευταία στιγμή και ήταν σχεδόν μωρά..δεν σας λέω τι άκουσα από τον άνδρα μου που τα πήρα μαζί μας!  
Δεν χάρηκα όπως έπρεπε την εκδρομή μας στο Ισραήλ αν και μας πήγανε σε τόσα μέρη γιατί ήμασταν στη κυριολεξία χάλια αν και εγώ έχω την τύχη να μην παθαίνω ναυτία. Ο Δημήτρης όμως άρρωστος σχεδόν ..
 Είχα μια φίλη στη Κύπροτην καλή μου Ευανθούλα  και στο γυρισμό Πρωτοχρονιά όταν κάναμε στάση στη Κύπρο την πήρα τηλέφωνο και ήρθε στο λιμάνι να μας δει. Όταν είδε σε τι κατάσταση ήταν οι επιβάτες και το κρουαζιερόπλοιο μας υποχρέωσε να κάνουμε διακοπή κρουαζιέρας και μείναμε στη Κύπρο φιλοξενούμενοι της μια εβδομάδα για να καταφέρουμε πια να περπατήσουμε φυσιολογικά.Φανταστείτε οτι είχαμε την αίσθηση οτι η γη κουνιότανε κάτω από τα πόδια για πολύ καιρό ακόμα .
Πέρασα βέβαια υπέροχα στη Κύπρο γιατί η φίλη μου με τον άνδρα της είναι σημαίνοντες παράγοντες της ζωής εκεί. Με γύρισε παντού και γνώρισα την όμορφη Κύπρο στα πιο κρυφά σημεία της που άλλοι δεν μπορούσαν να μπουν. Στο γυρισμό λοιπόν με το ίδιο κρουαζιερόπλοιο που έκανε ξανά το ταξίδι φθάσαμε στη Ρόδο όπου το κρύο ήταν ΦΟΒΕΡΟ.. μέχρι τώρα στη ζωή μου δεν έχω ξανανιώσει τόσο κρύο..Το ρίξιμο του Σταυρού το είδαμε τρέμοντας και ξαναμπήκαμε στο πλοίο παρακαλώντας να γυρίσει ο χρόνος και να πάμε σπίτι μας.. Ορκίστηκα να μη ξαναφύγω άλλα Χριστούγεννα ποτέ από τη χώρα μου και τουλάχιστον μέχρι τώρα το κράτησα.
Να ευχηθώ από τώρα για αύριο τις αγαπημένες μου Φωτεινούλες Χρόνια Πολλά, πάω στο εργαστήρι μου γιατί με κυνηγά η δουλειά στο τέμπλο που ζωγραφίζω , μεθαύριο Αη Γιαννιού γιορτάζει και η κόρη μου και θα σας πω ξανά τις ευχές μου γιατί ..Γιάννηδες..μπόλικοι!

Ένα αδέσποτο στο δρόμο μας, στο σπίτι μας...ζητάει γονείς!

Είναι ένα μικρό αδέσποτο κουτάβι 3 μηνών κοριτσάκι που το βρήκαν και  έσωσαν  στη κυριολεξία η κόρη μου  Ιωάννα και ο Αλέξης και το έφεραν από την..Βουλγαρία από το Μπάντσκο. Το σκυλάκι ήταν πρησμένο από την ασιτία και φοβισμένο από ...το ξύλο.. Το τάισαν, το καθάρισαν και το κάνανε μπάνιο, αύριο θα το πάνε σε γιατρό για εμβόλια και εξέταση γενικά !

Όπως καταλαβαίνετε... ζητείται σπίτι για να το υιοθετήσει , να το αγαπήσει και να του δώσει ότι έχει ανάγκη ένα κουτάβι...το δέσιμο με έναν άνθρωπο...

Όπως βλέπετε.. άρχισε να παίζει με τον Δημητράκη....

Όμως..υπάρχει ο Πόκο ... μέχρι τώρα τον δέχθηκε με περιέργεια μα..η μικρή έκανε κατάληψη του σπιτιού του που του έφτιαξε ο Δημήτρης μου...δεν λέει να βγει από εκεί..και ο καλός μου τώρα φτιάχνει δεύτερο που θα το δωρίσουμε σε όποιον το πάρει..

Φίλοι μου όποιος ενδιαφέρεται σοβαρά και αγαπά αληθινά και σωστά ένα σκυλάκι με πλήρη συνειδητοποίηση των υποχρεώσεων του κατόχου ενός ζώου... τότε.. επικοινωνήστε στο μέιλ μου .

 

Η πρώτη εκδρομή του χρόνου! Καλή μου αρχή !

Την έκανα την εκδρομούλα μου , ποδαρικό για τον καινούργιο χρόνο ! Στο χωριό της ψυχοκόρης μου Αθηνάς στο Ποδοχώρι Καβάλας πήγαμε από το πρωί.
Το ξεκινήσαμε με την άνεση μας και μάλιστα σε κάποιο σημείο πήγαμε από τον παλιό δρόμο για να περάσουμε και από κάποια χωριά..
Μία στάση στο άγαλμα του Λέοντα της Αμφιπόλεως που όταν ήμασταν σχολείο εμείς τα παιδιά της Θεσσαλονίκης τον τρώγαμε με το..κουταλάκι αφού ήταν μόνιμος σταθμός για να μας κάνει ένα ..μίνι μάθημα η καθηγήτρια της Ιστορίας!!

Βέβαια κουβαλούσαμε μαζί και μια σακούλα με κόκαλα και ότι περίσσεψε από το Πρωτοχρονιάτικο τραπέζι για τυχόν αδέσποτα και...νάτα..τα τάισε ο Δημήτρης αν και ήταν πολύ φοβισμένα..

Αφού πήραμε ...σβάρνα όλα τα χωριά που ήταν από τη μεριά της θάλασσας και...χαθήκαμε ( αχ! αυτός ο άνδρας μου! ) τελικά βρήκαμε το δρόμο για το χωριό. Πρώτα Κοκκινοχώρι και μετά Ποδοχώρι.. Η ψυχοκόρη μου με περίμενε .Είχα να έρθω από το γάμο της δηλαδή..2 1/2 χρόνια..

Το σπίτι είναι πολύ παλιό και είναι χτισμένο από τους πρόσφυγες ( τον παππού της ) τότε που ήρθαν διωγμένοι από τους Τούρκους. Στην αυλή υπάρχει το πρώτο σπιτάκι με τη κουζινίτσα το φούρνο και τη βρύση που έχτισαν με πρόχειρα μέσα όταν ήρθαν.
 Καθαρά και περιποιημένα από τον υπέροχο και τόσο νοικοκύρη Κο Βασίλη τον πατέρα της Αθηνάς, που αν δείτε πόσα βιβλία διαβάζει ..κάποιοι ..μορφωμένοι θα κοκκίνιζαν απο ντροπή!

Κάθε τι που έχει σχέση με την παράδοση και τις ρίζες των απλών ανθρώπων με συγκινεί και με ενδιαφέρει.

Πίσω από το σπίτι ένας τεράστιος κήπος και βέβαια.. οι κοτούλες που τις αποθανάτισα!

Δεν έχει αιτία αυτή η φωτογραφία.. απλά ...μου άρεσε η εικόνα της γωνιάς αυτής και την έβγαλα! 

Στο σπίτι όταν μπαίνεις έχει ένα ισόγειο σαν.. .τεράστιο χολ, παντού ξύλο , ένα τραπεζάκι, μια ψάθινη καρέκλα  και χαμηλός  οντάς όπου κάθεται ο κόσμος όταν έχουν γιορτές στην αυλή πάντα το γλέντι ..

Η  ξύλινη σκάλα που σε οδηγεί στο σπίτι επάνω με δυσκόλεψε λίγο στο ανέβασμα όπως πάντα λόγω του προβλήματός μου μα ..εγώ καλέ είμαι κατσικάκι... .

Στη κορυφή της σκάλας μας καλωσορίζουν οι γονείς της με λικεράκι στο χέρι για να γλυκάνουν λέει την είσοδο μας στο σπίτι τους...

Άνθρωποι απλοί και τόσο εγκάρδιοι και ξέροντας ότι η κόρη τους με λέει και με θεωρεί .." μαμά" με αγαπούν σαν αδελφή.

Ερωτεύτηκα τη ζέστη της ξυλόσομπας μασίνας ,εγώ η κρυουλιάρα πήρα θέση δίπλα της μέχρι που .. φούντωσα ! Το καφεδάκι σκέτο μερακλίδικο με καιμάκι όπως το πίνω.. ξέρει η Αθηνούλα μου!

Βγήκαμε και μια φωτογραφία με τους γονείς της και τον εγγονό από την άλλη κόρη που παρακαλούσε τη Κλώντη να πάει στην αγκαλιά του μα εκείνη....μαμμόθρεφτη!

Οι άνδρες μας βγήκαν βόλτα στο χωριό μέχρι να ξεκινήσουμε για μια ταβερνούλα να κάνουμε το τραπέζι που γιόρταζε ο μπαμπάς και ο άνδρας της.

Πήγαμε στη θάλασσα στο Πετεινό ..στεναχωριέμαι όταν βλέπω παραθαλάσσια μέρη το χειμώνα..μου φαίνονται σαν ..νεκρά..

Το κρύο φοβερό.. έκανα μια βόλτα με την Αθηνά τη Κλώντη για τις ..σωματικές ανάγκες της.

Ψαράκι ψιλό, καλαμαράκι, μανιτάρια , χταποδάκι , κολοκυθάκια τηγανητά , ένα σωρό μικροψαρομεζεδάκια και βέβαια ..ψωμί ψημένο στο τζάκι του μαγαζιού και ... ουζάκι!

Περνούμε υπέροχα λέγοντας παλιές ιστορίες για το πως γνώρισα την Αθηνά ..μικρή φοιτήτρια τότε στη πολυκατοικία μου και διαχειρίστρια εγώ..

Πάντως κάποιος ..που έκοψε το τσιγάρο  τρώει λίγο ..περισσότερο!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

Αποχαιρετήσαμε το απογευματάκι με πολύ λύπη και φύγαμε για επιστροφή στη Θεσσαλονίκη.

Δώσαμε ραντεβού για το ...Πάσχα ..εμείς θα βάλουμε το αρνί και τη σούβλα και ο ..γαμπρός υποσχέθηκε να το γυρνά με το χέρι κι εμείς να ..βλέπουμε.

-  Πρώτα ο Θεός λέει ο άνδρας μου...  και κλείνει τη συμφωνία..

Αύριο πάλι αργία...πως την βαριέμαι...μα έρχεται η κόρη μου από το Μπάντσκο με τα εγγόνια μας!

Καλή μας εβδομάδα σε όλη την..μπλοκογειτονιά φίλοι μου!

Κάτι νέο..κάτι άγνωστο..καλοδεχούμενο ότι και να είναι!

glitter-graphics.com

Η πρώτη μου ανάρτηση της νέας χρονιάς!...
Το τραπέζι μαζεύτηκε, οι καλεσμένοι μου έφυγαν, αποχαιρέτησα και την ψυχοκόρη μου την Αθηνούλα με τον άνδρα της που κοιμήθηκαν σπίτι μου .. και να εγώ κι εσείς και  οι άπειρες ευχές..
 Σκέπτομαι αυτά που πέρασαν και αντιμετώπισα στη παλιά χρονιά.  Άλλα τα νίκησα, άλλα με ..νίκησαν, άλλα τα πέταξα στο καλάθι των αχρήστων και άλλα τα θρόνιασα στη θέση των αναμνήσεων μου .. Ότι και να ήτανε ..είχανε μια θέση στη ζωή μου.
Τώρα βλέπω ξανά μπροστά .. ανοίγω χώρο για τα καινούργια και προετοιμάζομαι για όσα θα πρέπει να δω κατάματα και να αντιμετωπίσω..
 Σε πιάνει ένα ..ρίγος όταν σκέπτεσαι το άδηλο του χρόνου.. Αναρωτιέσαι για το άγνωστο και σαν τον Κύριο μας στο όρος των ελαιώνων λες το " απελθέτω απ' εμού το ποτήριον τούτο"...  Ύστερα κοιτάς τον ουρανό που και τον ήλιο που πάντα λάμπει ακόμα και πίσω από τα σύννεφα και σκέπτεσαι... είμαι εδώ.. ζω.. άρα παλεύω .. καλοδεχούμενα όλα και τα καλά και τα κακά .. και τα εύκολα και τα δύσκολα... εγώ είμαι εδώ..δεν θα κάτσω να αναλύσω το γιατί και το πότε.. απλά θα κοντραριστώ μαζί τους και θα βγω νικητής!

ΕΛΠΙΔΑ... το μήνυμα της νέας χρονιάς  δίνω..
ΔΥΝΑΜΗ.. το έμβλημα μας....
ΠΕΙΣΜΑ...η αντίσταση  μας...
ΧΑΜΟΓΕΛΟ..το όπλο μας...
ΑΓΑΠΗ...η άτρωτη μπέρτα του Σούπερμαν...

Το απόγευμα περιμένω μια από σας.. μια άγνωστη με την οικογένεια της που έρχεται από μακριά να γνωριστούμε και μου κάνει ποδαρικό σαν νέα φίλη..  Βλέπετε;  η ζωή παίρνει αγκαζέ την νέα χρονιά και κάνει τα πρώτα βήματα...
Καλώς ήρθες 2011..ότι και να μου φέρεις θα το δεχθώ μα όχι χωρίς να πολεμήσω όσα δεν θέλω...
Το μπλοκόσπιτο μου ανοιχτό...  βάζω λουλούδια στο τραπέζι, καθάρισα τα ..συρτάρια από τα άχρηστα και τραβώ τις κουρτίνες να μπει φως...........τα γλυκά στο τραπέζι...κοπιάστε..το 2011 μπροστά μας!