Νεραϊδόσκονη

Νεραϊδόσκονη η ανάρτηση μου σήμερα φίλοι μου... Νεραϊδόσκονη και παραμύθι.. 

Από το πρωί η μέρα μου γεμάτη, γνώρισα τη καλή μπλόγκερ Mariella, την εξαιρετική καλλιτέχνη που ήρθε στη πόλη μας για να φροντίσει την έκθεση της που θα γίνει στη Θέρμη το Δεκέμβριο και βέβαια ... με τίμησε με τη παρουσία της.Γνώρισε το εργαστήριο μου, δοκίμασε τη κουζίνα του Δημήτρη μου, το γλυκό το δικό μου και τη κόρη μου με τα εγγόνια μου .. Καλή μου φίλη χάρηκα που σε γνώρισα και θα σε περιμένω το Δεκέμβρη πάλι .

Βέβαια τη καημένη την άφησα να φύγει νωρίς γιατί πήγα εκτάκτως στη μητέρα μου που κοιμώτανε οπότε ... με απήγαγαν τα γλυκά μουτράκια των εγγονιών μου με εκείνο το γλυκό : 

-Γιαγιά μου πάμε σινεμα; πάμε να δούμε τη ΤινκερΜπελ ;

Και βέβαια πήγα, χαλώ εγώ χατήρι;  και πέρασα υπέροχα παρέα με τις νεράιδες!

Μια όμορφη ταινία παιδική βέβαια μα ..εμένα μου αρέσει αυτό το είδος, βλέπω όλα τα παιδικά προγράμματα στο σινεμά.

Απόλαυσα τη νέα ταινία της Disney για τη δύναμη της πίστης και της φιλίας, γεμάτη από παιδικό ενθουσιασμό, φαντασία και φυσικά… νεραϊδόσκονη, αυτή που κάνει όλα ρόδινα και παραμυθένια...! νεραϊδόσκονη!

Συγχίστηκα πάλι με τους ...φιλόζωους!

Μη με πείτε πάλι κακιά και γκρινιάρα που θα τα βάλω πάλι με αυτούς που παίρνουν ένα ζωάκι , το παίζουν και μετά...έξω από εδώ!

Πηγαίνοντας φίλοι μου το απόγευμα στη κλινική της μητέρας μου ξαφνικά το προπορευόμενο αυτοκίνητο ακριβώς σε μια στροφή του περιφερειακού εκεί που χωρίζονται οι δρόμοι για Θέρμη και αεροδρόμιο ένα παράθυρο άνοιξε και ένα χέρι ( του οδηγού) πέταξε στο μικρό ενδιάμεσο πεζοδρόμιο ένα μαύρο μικρό γατάκι που ο άνδρας μου δια βίας απέφυγε να χτυπήσει. ήταν αδύνατο να σταματήσουμε ακριβώς σε αυτό το σημείο γιατί ήταν ταχείας πορείας μα λίγο πιο πέρα για ελάχιστο. 

Ο άνδρας μου φώναξε έναν που πουλούσε κουλούρια στο στενό αυτό ενδιάμεσο και τον παρακάλεσε να πάει να το πάρει  και να το βάλει σε ασφαλές μέρος αν μπορούσε.. 

Τα κορναρίσματα ατέλειωτα μαζί με εκείνα τα  ευγενέστατα...: που σταματάς βρε μ....α!!

Αναγκαστήκαμε να φύγουμε όμως από το καθρέπτη είδαμε τον άνθρωπο που πήρε το γατάκι στα χέρια του από το δρόμο αβλαβές ευτυχώς.

Τώρα αν είχα στα χέρια μου αυτόν το μ....α που μέσα στη ταραχή μας δεν διανοήθήκαμε ούτε το νούμερο του να πάρουμε μιας και ..εξαφανίστηκε το τέρας πες τε μου θα έφταιγα αν έβγαινα και του έφερνα μια μπουνιά στα.....άντε να μη πω τώρα ..

Μας χάλασε όλη η διάθεση πιστέψτε μας, όλη την επόμενη διαδρομή λέγαμε γι' αυτό και γυρίζοντας ψάχναμε τριγύρω να δούμε μήπως υπήρχε το γατάκι .

Σκεφτείτε αυτό το τέρας, δεν είχε ούτε την ευαισθησία να αφήσει αυτό το γατάκι σε ασφαλές μέρος.Αν μπορούσα να σταματήσω θα το έπαιρνα μα όλα έγιναν αστραπιαία και τα κορναρίσματα για να φύγουμε ήταν ασταμάτητα..

Αυτά ..σας τα είπα και ξέσπασα και ξέρω ότι θα το σκέπτομαι όλη την αυριανή ημέρα.

Φθινοπωρινό απόγευμα...

Καλημέρα, καλημέρα...φθινοπωρινή καθαρά από χθες στη Θεσσαλονίκη μας. Έτσι το απόγευμα νοιώσαμε αυτή τη ..γλυκιά τεμπελιά της πρώτης βροχούλας και  αναβάλαμε με το Δημήτρη μου το καφέ σε κάποιο άλλο μέρος.Αποφασίσαμε να ασχοληθούμε με όλες τις μικροδουλειές που τις αφήνουμε στο..αύριο. Το φωτιστικό που αναβοσβήνει, τη ντουλάπα που δεν τακτοποίησα, το ντουζ που του γκρινιάζω ότι πρέπει να αλλάξει, το φούρνο που πρέπει να καθαρίσω ( και  που μου τον καθάρισε τελικά εκείνος) ,τις ...παλιοαποδείξεις που έπρεπε να βάλω στη σειρά..

Η Κλώντη μας κοιτά στα μάτι  για πιθανότητα βόλτας.. μετά πάει στη γωνιά της στο μπαλκόνι που κάνει τη τουαλέτα της σε έκτακτη ανάγκη. Πίνουμε το καφεδάκι μας στο μπαλκονάκι με μια ζακετούλα πια και χαζεύουμε τη βροχή..συζήτηση, σχόλια, αποφάσεις, όνειρα... Μετά εγώ με το Laptop στο καναπέ και ο καλός μου που αλλού όταν βαριέται; ...στη κουζίνα ... κάτι πάλι ανακατεύει...αλεύρια, τυριά, αχ! πάει ο καθαρός μου μπάγκος....κάτι ψήνει..κάτι μοσχοβολάει...πως να κάνεις δίαιτα με τέτοιο άνδρα;

Σκεφτήκαμε τα παιδιά  μας.. τι κρίμα να μην είναι δίπλα μας να τα μοιραστούμε.. τίποτε φίλοι μου δεν  έχει αξία αν δεν το μοιράζεσαι με κάποιους που αγαπάς...

Μια  όμορφη κωμωδία στη τηλεόραση το βράδυ και όταν πήγαμε να ξαπλώσουμε ...μια ευχάριστη εκπληξούλα τρυφερή για μένα... ένας γρύλος κρύωσε και μπήκε μέσα στο σπίτι από τα ανοιχτά παράθυρα και άρχισε το τραγούδι του!......

Στην αρχή τον ακούγαμε με καλή διάθεση..μετά ο Δημήτρης δεν μπορούσε να κοιμηθεί  κι εγώ του έλεγα να σκέπτεται ότι είναι καλοκαίρι κι αυτό σκαρφαλωμένος στο διπλανό δένδρο έξω από το παράθυρο μας..

Τελικά δεν ξέρω αν εμάς μας πήρε ο ύπνος η ο γρύλος ..κατάλαβε ότι μας ψιλοενόχλησε και το έσκασε από το ανοιχτό παράθυρο ή κούρνιασε σε μια γωνιά... 

Καλημέρα φίλοι μου, δροσερή πια μέρα... ψάχνω για ζακετάκι που θα πάω στη μητέρα μου...περιμένω και τηλέφωνο από την καλή μας Mariella που ήρθε Θεσσαλονίκη για έκθεση  και μου ζήτησε να συναντηθούμε...Καλή εβδομάδα λοιπόν με πολύ αγάπη για όλους εσάς ..

Χρειάζεται προσπάθεια , χρειάζεται ...ότι δεν μπορώ να έχω..

Η επίσκεψη μου στη μητέρα μου σήμερα με στεναχώρησε γιατί την είδα να πονά και να είναι στεναχωρημένη, όσο και αν ο γιατρός μου είπε ότι είναι θαύμα που δεν έσπασε κόκκαλο και με παρηγόρησε πως είναι θέμα χρόνου..εγώ στεναχωριέμαι αν και ξέρω ότι δεν μπορώ να κάνω κάτι περισσότερο. 

Δεν μπορώ τελικά να ξεπεράσω την συνείδηση μου μα συγχρόνως δεν μπορώ να δω άλλο τρόπο από αυτό που βρήκα. Δεν κινείται πια καθόλου και για μια εβδομάδα πρέπει να την βλέπω στο δωμάτιο της ξαπλωμένη..χρειάζεται προσπάθεια για να μπορώ να φεύγω από εκεί και να αλλάζω διάθεση...

Η καλή μου Γαστερόπληξ μας συνόδευσε στη κλινική και όταν φύγαμε ο άνδρας μου για να μου σιάξει τη διάθεση μας έκανε την έκπληξη... μας πήρε και μας πήγε ταξιδάκι στην Έδεσσα ..που αλλού ;

Η αλήθεια είναι ότι αν και η σκέψη μου δεν έφευγε από αυτά που με βασάνιζαν δεν μπόρεσα να μη γελάσω για το πόσο ταιριάζουν ο Δημήτρης μου με τη Γαστερόπληξ σε όλα όσα έχουν σχέση με τα προϊόντα της φύσης...

Μασουλούσανε τα πάντα, κοντραριζόντουσαν για το τι είναι το κάθε φυτό, μαζέψανε χόρτα, δοκίμασαν ότι φρούτο υπήρχε στο δένδρο ..ώριμο και άγουρο..

Το γέλιο της φίλης μου αντιλαλούσε στα λαγκάδια και θα δω μέχρι το βράδυ  αν ζουν οι δυο τους αφού βάζανε στο στόμα τους ότι χορταρικό και καρπό έβλεπαν μπροστά τους...άπλυτα βέβαια.

Χαίρομαι που πέρασες καλά φίλη μου και σίγουρα θα υπάρχει και δεύτερη φορά που θα είμαι κι εγώ πιο χαρούμενη και πιο ξέγνοιαστη.

Πάντα κάτι τέτοια απρόσμενα...

Ποιος με ευχήθηκε καλό μήνα από το σπίτι του ..Μητσοτάκη ..δεν ξέρω μα η χθεσινή μου μέρα ξεκίνησε καλά και μόλις είπα τι όμορφα περνώ..νάτο ..το απρόσμενο...

Τηλέφωνο από τη κλινική της μητέρας μου ότι έπεσε από το κρεβάτι της και την μεταφέρουν σε νοσοκομείο για ακτίνες..

Πέρασα λοιπόν όλο το απόγευμα και βράδυ στο νοσοκομείο από γιατρό σε γιατρό..με την αγωνία για να μη συμβεί το χειρότερο. Όμως επειδή ο καλός Θεούλης πάντα με αγαπάει ..γίνονται και θαύματα ..και η μητέρα μου αν και μελάνιασμένη στο χέρι δεν είχε καθόλου σπάσιμο.. Δεν το πίστευαν ούτε οι γιατροί και μαζεύτηκαν να δουν καλά τις ακτινογραφίες. 

Ευτυχώς πρέπει να παραδεχθώ ότι η αντιμετώπιση από τους γιατρούς στο Παπανικολάου ήταν φοβερά καλή , ίσως γιατί έμαθαν ότι σε αυτό το νοσοκομείο ήταν 15 χρόνια γιατρός η μητέρα μου.

Τους ευχαριστώ όλους ακόμα και που μας βοήθησαν στη ταλαιπωρία μας να την μεταφέρουμε πίσω γιατί κανένα ασθενοφόρο δεν υπήρχε διαθέσιμο ούτε ιδιωτικό..

Τέλος καλό όλα καλά ..έκανα το σταυρό μου και αφού την τακτοποιήσαμε πάλι στο κρεβάτι της τη αφήσαμε με νυχτερινή νοσοκόμα ...

Πάντα κάτι τέτοια απρόσμενα με κάνουν να λέω ότι η ζωή έχει άπειρες όψεις κι εμείς απλά ελπίζουμε για τη καλύτερη. Θυμίστε με να μη ξαναπώ ...όμορφη μέρα πέρασα σήμερα..γιατί φαίνεται ότι περνά κάποιο ξωτικό παιχνιδιάρικο και θέλει να με διαψεύσει. Ας ελπίσω να περάσει κι αυτό ..όπως πολλά άλλα και να μου δίνει ο Θεός δύναμη για να δέχθώ αυτά που δεν μπορώ να αλλάξω.

Καλό μήνα, καλή μέρα...

Πα και Πι ...το ΠαΠί!!!  Τι τράβηξα η καψερή χθες έχοντας όλη τη καλή διάθεση να διαβάσω τον εγγονό μου και την εγγονή μου και το Δημητράκη που ήθελε αγκαλιές και συγχρόνως..μαδούσε τη Κλώντη που ήθελε κι εκείνη την αγκαλιά μου απο ζήλια...

Ηρωίδα η κόρη μου με τα τρία..μάλλον γέρασα βρε παιδιά και η υπομονή μου δεν έχει τα ίδια σημεία αντοχής!

Πι και Τα ..ΠίΤα...πίτα βρε ..θα με σκάσεις.. 
Καλημέρα, καλημέρα... ο καιρός εδώ στη Θεσσαλονίκη όσο πάει και κρυώνει μα θα σας πω ψέμματα αν σας πω οτι δεν μου αρέσει! Καλό μας μήνα σε όλους σας εύχομαι να είναι εύκολος μήνας κόντρα σε όσα ακούμε κάθε μέρα και μας μαυρίζουν. Εμείς ας ζούμε την καθημερινότητα μας με χαμόγελο και ελπίδα οτι ..που θα πάει βρε παιδιά...θα γυρίσει και η άλλη όψη της ζωής σε κάθε δυσκολία που περνά ο καθένας μας. Να σκέπτεστε πάντα τα χειρότερα που υπάρχουν σε άλλα μέρη της γης και ανθρώπους , γυναίκες , μάνες που δεν έχουν χαρεί ούτε το ελάχιστο απο όσα ζήσαμε εμείς...

Γι' αυτό...πα και πι ...το παπί και μη γκρινιάζεις Αχτιδούλα...αυτό είναι ευτυχία! 

Καλό μήνα!