Η Ανοιξη στο μπαλκόνι μας !

Όπως βλέπετε φίλοι μου ..η κληματαριά στο μπαλκόνι μας ξαναφύλλωσε και ο χρυσός μου την έχει ταράξει στη περιποίηση μέχρι σημείου .. ζήλιας.
Θα μου πεις τι έχει να ..κλαδέψει σε μένα ! Μετρά τα σταφύλια που άρχισαν να σχηματίζονται και όσο για να κόψω φύλλα για ντολμαδάκια; ούτε να το συζητάμε!
- Βρε αγόρι μου, του λέω ,γι' αυτό το λόγο δεν το αγοράσαμε;
Η αλήθεια είναι οτι μας φιάχνει κάθε τέτοια εποχή την διάθεση και καθόμαστε να πιούμε το καφεδάκι μας στο μπαλκόνι κάτω απο τη σκιά της.Φανταστείτε τι θα έκαμνε αν είχε κήπο!
Το απόγευμα πήγαμε να αγοράσουμε φούρνο μικροκυμμάτων γιατί ο παλιός μας χάλασε και σε μεγάλο κατάστημα ηλεκτρικών είμασταν εγώ, ο Δημήτρης και...10 υπάλληλοι που στη κυριολεξία μας κυνηγούσαν με ένα μόνιμο χαμόγελο. Ο άνδρας μου κοιτούσε κάτι και ερχόντουσαν να του το δείξουν , δεν τολμούσαμε να χαζέψουμε όπως κάνουμε συνήθως οπότε ντραπήκαμε , πήραμε κάποια μικροκύμματα και φύγαμε χωρίς να το ευχαριστηθούμε το ψώνισμα μας.
Δυστυχώς είναι η εικόνα που παρουσιάζουν πλέον τα καταστήματα και στεναχωριέμαι πολύ γι' αυτό, άλλωστε κι εγώ κατα κάποιο τρόπο μαγαζί έχω.
Δύναμη φίλοι μου και όσο μπορούμε να μη χάνουμε το κουράγιο μας , όλα θα πάνε καλά τελικά, ο Έλληνας είναι σκληρή ράτσα....ειδικής κατασκευής!

Οταν ο ύπνος δεν έρχεται και η ψυχή δεν ησυχάζει...

Η γιορτή της "ΕΙΡΗΝΗΣ" χθες σφραγίστηκε απο βία και δάκρυα ανθρώπων που έχασαν αγαπημένα πρόσωπα. Τι μπορώ να πω περισσότερο όταν όλοι σας είδατε αυτά που είδατε στη τηλεόραση.
Όταν φοιτήτρια έζησα τη νύχτα του Πολύτεχνείου, όταν με συνέλαβαν , όταν γιόρτασα μετά τη Δημοκρατία .. ποτέ δεν φαντάστικα οτι μετά απο τόσα πολλά χρόνια θα πονούσα το ίδιο ,ε εκείνη τη νύχτα που άκουγα το : "Εδώ Πολυτεχνείο" ή το " Σώστε μας, με κυνηγούν ".
Δεν με έπιανε ο ύπνος χθες φίλοι μου , ήταν απο εκείνες τις νύχτες που τα μάτια δεν κλείνουν και η ψυχή δεν ησυχάζει όσο κι αν ήμουν πολύ κουρασμένη. Πριν το απόγευμα είχα κάνει με το Δημήτρη μια τεράστια βόλτα πεζή μέχρι τη θάλασσα , καθήσαμε στο παγκάκι και συζητούσαμε για όσα " ΘΑ " έρθουν και που η πείρα ηλικία μας τα φέρνει μπροστά μας σαν κακό όνειρο.
Μόνο τρυφερότητα είχα μέσα στη ψυχή μου φίλοι μου, μόνον αγάπη για το διπλανό μου και ένα ροζ συννεφάκι να τους βάλω όλους. Η βία φέρνει βία, η οργή μου με τα μέτρα έπεσε και έμεινε η πίκρα των αντιδράσεων. Διαφωνήσαμε λίγο με τον άνδρα μου, εκείνος έλεγε οτι δεν πρέπει να ανεχώμαστε τα πάντα και ότι πρέπει να αντιδράσουμε δίνοντας τους το μήνυμα οτι : "μέχρις εδώ".
Εγώ ..είμαι διαφορετική, δεν μπορώ τους καυγάδες, τα μαλλώματα, τις φωνές και τα έκτροπα. Πάντα έλυνα τα προβλήματα μου με συζήτηση και με βήματα σιγανά , το έχω ξαναπεί..δεν ήμουνα ποτέ ήρωας...θέλω γαλήνη και καλή πρόθεση. Δεν θα μπορούσα να πληγώσω ποτέ άνθρωπο λεκτικά και συνήθως όταν με πληγώνουν η αντίδραση μου γίνεται κόμπος στο λαιμό μου και δάκρυα στα μάτια μου.
Αν μπορούσα να μιλήσω σε αυτούς τους ανθρώπου που έριξαν αυτή τη βόμβα μέσα στη τράπεζα θα τους έλεγα οτι : " Υπάρχει Θεός συνάνθρωποι μου, να θυμάστε οτι η ζωή είναι ένας κύκλος και ότι όσα κάνουμε γυρίζουν σε μας.
Μη νομίζετε οτι είμαι ένα παθιασμένο πλάσμα με θρησκείες και κανόνες μα έχω μέσα μου το φόβο του Θεού και την αίσθηση της καλής και κακής πράξης. Πως μπορείτε να κοιμάστε ήσυχα με τόσες πολλές ενοχές μέσα σας; "
Τώρα θα κατέβω στο εργαστήρι μου, θα πάρω τα πινέλα μου και θα δώσω χρώμα στη λύπη μου μόνο που το χρώμα αυτό δεν ταιριάζει στην εικόνα της Αναστάσεως που ζωγραφίζω αυτό το καιρό..έτσι θα κάνω αυτό που πάντα κάνω όταν Αγιογραφώ...θα προσευχηθώ μέσα μου σε κάθε πινελιά να γίνει ο κόσμος καλυτερος , να σωθεί απο την άκρη του γκρεμού και να μπορέσει να χωρέσει στο ροζ συννεφάκι μου κάποτε.
Εγώ θα είμαι εκεί πάντα και θα ελπίζω σε κάτι καλύτερο γιατί πιστεύω στον Άνθρωπο και στη Δίκαια λύση της Ανώτερης δυναμης.
Καλημέρα σας φίλοι μου!

Κάποιες γιορτάζουν στο σπίτι μας!

Σήμερα γιορτάζει η μητέρα μου και η Ειρήνη μου, η πρώτη μου έδωσε το δώρο της ζωής, η δεύτερη μου έδωσε τη πρώτη χαρά το να αισθανθώ μάνα!
Απλά λοιπόν θα τις ευχηθώ να είναι γερές και ευτυχισμένες η κάθε μια με το τρόπο της, έτσι απλά να πω : σας αγαπώ και κάνω ότι μπορώ για να είμαι για σας μια καλή ανάμνηση και ένα χαμόγελο όταν με σκέπτεστε.

Λέτε να γίνω έτσι στα γεράματα με τα μυαλά που κουβαλάω!

Καλημέρα, καλημέρα φίλοι μου! Δεν το μπορώ άλλα μούτρα και άλλο άσχημη διάθεση. Οσο ζούμε και αναπνέουμε πρέπει και να αγωνιζόμαστε και πάντα μη ξεχνάτε..με το χαμόγελο στα χείλη. Γιατί τι μας φταίει το σπίτι μας να ε'ιμαστε σαν την Μ. Παρασκευή και να τους κάνουμε να έχουν άγχος;
Λοιπόν..πρωινό χαμογελαστό, η Κλώντη πάει καλύτερα αν και είναι πολύ μαζεμένη ακόμα κι εγώ με το καφέ στο χέρι σας λέω τη καλημέρα μου.Χθες άρχισα το δίπτυχο που ζωγραφίζω και άργησα κι όλας να παραδώσω ,κάποια θα έρθει για καφέ να μου κάνει παρέα, ένα χαμόγελο στον ανδρούλη μου που ψυχοπλακώθηκε κι αυτό!
- Μη σκας αγόρι μου του λέω...το πολύ πολύ να χαιρετάμε με μαντήλι τη σύνταξη που ΘΑ πάρεις το 2012...( λίγο χλωμό το βλέπω!)
Δεν είμαστε και απο κανένα χωριό βρε παιδιά να γυρίσουμε στις ρίζες μας με τις κοτούλες και τα φυτά μας.Προς το παρόν την πληρώνει η ..κλιματαριά στο μπαλκόνι που την έχει τρελλάνει στα ραντίσματα και στα κλαδέματα και τα κρεμμυδάκια στις ζαρντινιέρες του ( ο χρυσούλης μου!).
Ο καιρός καλυτερεύει και δεν θα τους κάνω το χατήρι να πάψω να χαμογελώ και να ελπίζω.Απλά σας λέω να έχετε πλέον τα μάτια σας ανοιχτά να ακούτε και να ξεχωρίζετε τα ψέμματα απο τις αλήθειες και συγχτόνως μη ξεχνάτε οτι ο διπλανός σας πρέπει να γίνει σαν συγγενής σας, να φροντίζετε και να μοιράζεστε όσα μπορείτε μαζί του γιατί έτσι μόνο θα κάνουμε το κόσμο καλύτερο ενάντια στην αλλοτρίωση των ιδανικών της εποχής μας.

Πώς με βάζετε να χορέψω σε ένα χορό που ποτέ δεν ήξερα και ποτέ δεν διάλλεξα;

Τι ήταν κι αυτό βρε παιδιά; ...το περιμέναμε βέβαια αλλάααααα! Αλλο να το περιμένεις και άλλο να σου το σερβίρουν μπροστά σου σαν καλοψημένη τσιπούρα ιχθυοτροφείου με άφθονα λιπαρά .
Τ' ακούγαμε με το Δημητρη μου πίνοντας το καφεδάκι μας στη κλιματαριά του μπαλκονιού μας που ξαναζωντάνεψε και μας έπιασε κάτι τις.. .που έλεγε και η γιαγιά μου!
Φταίγαμε θα πεις ; τι να φταίμε βρε παιδιά ...τι μορούσαμε να κάνουμε εκτός απο το να τους παρακολουθούμε τόσα χρόνια να αλλωνίζουν όλοι τους στα δικά μας χωράφια που στη τελική..δανεικά τους τα νοικιάσαμε... σε μας ανήκουν να πάρει η ευχή!
Τώρα μας ζητάνε θυσίες πάλι ...δεν θυμάμαι πόσα χρόνια ακούω για θυσίες και πιστέψτε με δεν βάζω πρώτα τον εαυτό μου γιατί εγώ τέλος πάντων έχω και κάτι πίσω μου...όμως τα νέα παιδιά ; με πληγώνει στη κυριολεξία το γεγονός οτι θα παραδώσω στη νεολαία ένα κόσμο με σαθρά υποστηλώματα ενώ πάντα δούλευα τίμια και αγωνιζόμουνα για ιδανικά και μέλλον. Γιατί εγώ ο απλός πολίτης φίλοι μου χωρίς κάποια πολιτικοποίηση και κομματική ταυτότητα δούλευα τόσο καιρό και πλήρωνα όλα όσα με ζητούσαν, το ΤΕΒΕ μου, την εφορία μου, το ΦΠΑ μου τίμια και νόμιμα με μόνη απάιτηση στα γεράματα μου να πάρω μια ρημάδα σύνταξη και όποτε χρειαστώ μια ιατροφαρμακευτική περίθαλψη. Παρέβλεπα πολλές φορές τα όσα δεν μου έδιναν σωστά απο αυτά που μου υποσχέθηκαν και πόσα δεν έδιναν στο διπλανό μου που τα χρειαζότανε κι εγώ πλήρωνα στις εισφορές μου για να έχει ο αδύναμος τη βοήθεια αυτή. Ούτε και αυτό δεν πήρα τελικά... και είμαι απο τα άτομα που ΠΟΤΕ δεν ζήτησα όσες γνωριμίες κι αν είχα, ΠΟΤΕ δεν ζήτησα ρουσφέτι ακόμα και όταν το χρειάστηκα απεγνωσμένα .Έχω λοιπόν όλο το δικαίωμα να κρίνω τους βολεμένους γιατί ζητούσαν και λαμβάνανε απο τους έχοντες με αντίκρυσμα τη ψήφο τους.
Όλα περιττά αυτά που λέω πια...τα έχουν πει άνθρωποι με πολύ περισσότερες γνώσεις απο μένα σε τέτοια θέματα. Εγώ ένας απλός πολίτης είμαι , μια γυναίκα , μια μητέρα , μια σύζυγος, μια φορολογούμενη που με καλούν να πληρώσω και να χάσω απο αυτά που δίκαια μου όφειλαν όλα αυτά τα χρόνια που δούλευα.
Ταπεινωμένη αισθάνομαι που αναγκάζομαι να σκύψω το κεφάλι και τη μόνη δικαίωση που ζητώ είναι να πληρώσουν αυτοί που έκλεψαν όσα τους εμπιστεύτηκα. Αν εγώ σαν πολίτης κλέψω έστω και μια δραχμή απο ένα πελάτη θα με πουν κλέφτρα και θα κατεβάσω τα μάτια.
Κάποτε φίλοι μου έχτισα σε κτήμα μου μια ψησταριά με βρύση δίπλα, μου έκανα μήνυση η πολεοδομ. και με πέρασαν αυτόφορο. Με κατεδίκασαν 3 χρόνια με αναστολή και πριν απο μένα δικαζότανε κάποια για κατάχρηση σε υπηρεσία 6 εκκατομ. δραχμών και της έβαλαν την ίδια ποινή . Όταν εγώ έφριξα και φώναξα οτι δεν μπορεί να με βάζουν σε ίδια μοίρα με μια κλέφτρα η πρόεδρος μόνο που δεν μου έρριξε άλλα 3 χρόνια.
Πριν ένα χρόνο πήγα να βγάλω νέα ταυτότητα μου είπε η αστυνομικός με σοβαρό ήφος οτι έχω...ποινικό μητρώο.... για μια ψησταριά φίλοι μου...τι να φωνάξω λοιπόν σε αυτόυς που καταχράστηκαν τις εισφορές μου τόσα χρόνια, τα λεφτά των ταμείων μου, τα όσα τους εμπιστεύτηκα να διαχειριστούν σαν ...ειδήμονες;
Να μια μούτζα ( συγχωρέστε με)...να μια μούτζα τους δίνω και τους ορκίζομαι να πάψω να είμαι η νομοταγής πολίτης που με έμαθε ο συχωρεμένος πατέρας μου να είμαι.
Και μην ακούσω κανένα να διαμαρτυρηθεί για όσα δηλώνω γιατί το κορόΐδο πέθανε πια , θα γίνω αυτό που με δίδαξαν ( έστω και στα γεράματα) να είμαι για να ξεχωρίζω και να διακρίνομαι...ένας πολίτης κλέφτης και άτιμος!

Γιορτάσαμε κι εμείς το Μάη!

Τη γιορτάσαμε έστω και για 3 ώρες τη Πρωτομαγιά! Αν και η διάθεση μου δεν ήταν καλή δεν μπόρεσα να χαλάσω το χατήρι του άνδρα μου που ήθελε να πάμε σε κάτι φίλους που γιορτάζανε απο το πρωί τη Πρωτομαγιά στο Φράγμα της Θέρμης. Έβγαλε απο το καταψύκτη τα παΐδάκια για ρεφενέ, αγόρασε και τα γλυκά του και.... νάμαστε!
Πολύς κόσμος, έψηναν παντού , πίνανε, χόρευαν και τραγουδούσαν . Άλλοι πάλι το έριχναν στις βόλτες στα μονοπάτια όπως εμείς. Πόσο μου έλειψε η Κλώντη μου! Όλα ψήθηκαν κι εμείς τσιμπολογούσαμε!
Κάποια ..τρώει και δεν παχαίνει βρε παιδιά!
Μια φωτογραφία με την Ειρήνη μου στο πικ νικ μας!
Μετά αρχίσαμε τις βόλτες για να χωνέψουμε γιατί εγώ με το δακτύλιο δεν μπορώ να φάω σκληρή τροφή και με ένα κομματάκι κοτόπουλο έπαθα ... Μπαμπάς και κόρη με τα κινητά...τώρα θυμηθήκανε να πάρουν όλους στο τηλέφωνο.
Κάναμε και την αγκαλίτσα μας στο μονοπάτι και μας τσάκωσε η κόρη!
Τι όμορφη εικόνα η λίμνη, ο καιρός υπέροχος..μα το μυαλό μου ήταν στο σπίτι...
Μπαμπάς και κόρη, πάντα αγαπημένοι και δεμένοι όσο κανείς. Είναι διαφορετικοί χαρακτήρες και όμως τόσο δεμένοι.
Γυρίσαμε νωρίς , οι άλλοι έμειναν και ο άνδρας μου πήρε όσους ήθελαν να φύγουν Ας ελπίσουμε του χρόνου καλύτερα..εδώ θα είμαστε πάλι πρώτα ο Θεός ελπίζω και ..θα δούμε!

Μάης ..ο μήνας μου !

Σας εύχομαι όλους Καλή Πρωτομαγιά και καλό σας μήνα!
Μου έστειλε αυτή τη κάρτα η φίλη Νιόβη και σας τη βάζω γιατί μου θύμησε το καιρό που ήμουν στο Βέλγιο, νιόπαντρη, ξένη σε μια χώρα που το μόνο γνωστο πλάσμα ήταν ο άνδρας μου. Το Βέλγιο είχε πολλά Μιγκέ και ανεμώνες κι εκείνος μου έφερνε πάντα ένα ματσάκι τα βράδια που γυρνούσε απο τη δουλειά του.
Όταν ήρθε στην Ελλάδα φύτεψε Μιγκέ σε γλάστρες μα ..είναι το κλίμα διαφορετικό και δεν προόδευσαν. Όπως γράφει και η κάρτα τα θεωρούν λουλούδι ευτυχίας γιατί είναι μοναδικά σε κέρινη ομορφιά και ευωδία.
Η Κλώντη μου είναι καλύτερα μα έχει χάσει το κέφι της , δεν τρώει και ..δεν μου μιλάει( μη γελάτε) και αυτό με στεναχωρεί. Δεν τρέχει πια στο κουδούνι και δεν γαυγίζει, ελπίζω να είναι για λίγο αυτό γιατί ...μου λείπει η φασαρία της !